Hebreus 2
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ACF
1 Tɛ ndɛre ɛsé dekaá unó bina debɔ́ mamfyɛge mekpo né ubi chaŋéné nnó ɛ́kágé deno mewaá.
1 Portanto, convém-nos atentar com mais diligência para as coisas que já temos ouvido, para que em tempo algum nos desviemos delas.
2 Ɛsé dékaá nnó mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi makiɛ́nné jií ágaré ukwene antɛ sé alu wáwálé, ne bɔɔ́ abi álá bélé ji wɔ ne abi atoó ntó mekpo, agɛ́ wyɛ ɛfwyale ɛwé ɛkwane ne ɛbwɔ́.
2 Porque, se a palavra falada pelos anjos permaneceu firme, e toda a transgressão e desobediência recebeu a justa retribuição,
3 Ndɛre ɛlúmbɔ́, mbɔgé ɛsé abi déwuú gekpɛkpɛge mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi áwenege gemɛ́ge bɔɔ́, debyage ji, dépyɛɛ́ mbɔ nnó ne ɛsé débo ɛfwyale? Ata jimbɔɔ́ ne abɔɔ́ mbɛ ágáré bɔɔ́ mekomejɔɔ́ yina, ne bɔɔ́ abi áwuú ndɛre ji ágárege apyɛ ɛsé dékaá nnó alu wáwálé.
3 Como escaparemos nós, se não atentarmos para uma tão grande salvação, a qual, começando a ser anunciada pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram;
4 Ne Ɛsɔwɔ alɛre ntó ɛsé cháŋéné nnó mekomejɔɔ́ yina alu wáwálé né gepɔgé ufelekpa ɛbi upyɛɛ́ bɔɔ́ álá mano mekpo fuú ne unó ɛbifɔ ufɔɔ́ ufɔ ɛbi ulɛrege utó bií. Ne achyɛɛ́ ntó ufɔɔ́ ufɔɔ́ ɛchyɛ ɛwé ɛtanege mbaá Mendoó Ukpea mbaá bɔɔ́ bií ndɛre ji ákɛ́lé.
4 Testificando também Deus com eles, por sinais, e milagres, e várias maravilhas e dons do Espírito Santo, distribuídos por sua vontade?
5 Gɛ, genó ɛyigé ɛsé déjɔ́gé détome ne geji gelu nnó: Makiɛ́nné Ɛsɔwɔ fɔ́ wɔ́ Ɛsɔwɔ ábelé nnó ágbare gefwa né mme mekɛ ayi achwɔ wɔ́
5 Porque não foi aos anjos que sujeitou o mundo futuro, de que falamos.
6 Né mbaá melu fɔ́ né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ ásá lé nnó, “Ɛ ɛ́ Ata Ɛsɔwɔ mekwaá alú kpɛ ndé genó ayi ɔteé ji, gebyaŋkwɔgé ntɛ mekwaá ayi wɔ ɔkpɛge alu waá?
6 Mas em certo lugar testificou alguém, dizendo:Que é o homem, para que dele te lembres?Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Né mboó gébé, ɔpyɛ fɔ ji aŋea yɛ́ gemɛ dɔɔ́ ɛké makiɛ́nné jyɛ wɔ́, yɛ́mbɔ ɔfwa ji ne ŋgɔ ne ɛ́nógé ɛké mfwa.
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos,De glória e de honra o coroaste,E o constituíste sobre as obras de tuas mãos;
8 Wɔ ɔfyɛ yɛ́ndégenó né amu jií. Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, Ɛsɔwɔ afyɛ yɛ́ndégenó né ammu jií.” Ɛbyɛnnó yɛ́ genó ɛyigé cha ɛyi gelaá gepɔ. Yɛ́mbɔ ɛsé delú daŋgɛ mbɔ nnó yɛ́ndégenó gelu né amu jií.
8 Todas as coisas lhe sujeitaste debaixo dos pés.Ora, visto que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou que lhe não esteja sujeito. Mas agora ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Yɛ́mbɔ ɛlé Jisɔs ne ɛsé dégɛne. Né mboó gébé, Ɛsɔwɔ abelé ji né melu ɛwé ɛla ɛŋea yɛ́ gemɛ ɛké ɛwé makiɛ́nné jií wɔ́. Ɛsɔwɔ apyɛmbɔ nnó gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi ji alɛrege, Jisɔs ágɛɛ́ ɛfwyale agbo gétúgé bɔɔ́ ako. Gétúgé ɛfwyale ɛwé Jisɔs agɛne ne negbo ɛniné ji agboó, ne Ɛsɔwɔ afwa ji ne ŋgɔ́ ne ɛnógé ndɛre mfwa.
9 Vemos, porém, coroado de glória e de honra aquele Jesus que fora feito um pouco menor do que os anjos, por causa da paixão da morte, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Ɛsɔwɔ ne akwyɛ unó uko ne ji ne agbaré ubi nnó ukɛne cháŋéné. Ndɛre ji apyɛ nnó gejamégé bɔɔ́ ábɛ́ baá bií abɔ ŋgɔ, ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó ji apyɛ muú ayi ánénege ɛbwɔ́ meti áwené gemɛ́ge bwɔ́, ágɛ́ ɛfwyale nnó akwane né yɛ́ndé meti mambɛ muú ayi ákágé pyɛ ɛbwɔ́ ábɔ́ geŋwá.
10 Porque convinha que aquele, para quem são todas as coisas, e mediante quem tudo existe, trazendo muitos filhos à glória, consagrasse pelas aflições o príncipe da salvação deles.
11 Jisɔs muú apyɛ nnó bɔɔ́ abɛ pópó chóncho ne bɔɔ́ abi ji apyɛ ɛbwɔ́ álu mɛ pópó, ɛbwɔ́ ako alu baá Ntɛ ama. Gɛ ula bi mmyɛ ɛla gboó fɔ́ ji mankú ɛbwɔ́ nnó aŋmɛ bií.
11 Porque, assim o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 Ajɔɔ́ge aké, “Mpyɛ nyɛ aŋmɛ ba akaá gekpɛ́kpɛ́gé muú ayi wɔ ɔlu. Mfɛge nyɛ wɔ né ɛchomele bɔɔ́ byɛɛ́.”
12 Dizendo:Anunciarei o teu nome a meus irmãos,Cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Ama jɔɔ́ aké, “Ɛlé Ɛsɔwɔ ne nliíge mmyɛ ne ji,” ne ama jɔɔ́ ntó aké, “Gɛ́ me na ne baá abi Ɛsɔwɔ achyɛ me.”
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E outra vez: Eis-me aqui a mim, e aos filhos que Deus me deu.
14 Tɛ mbaá baá bií bimbɔ, ɛbwɔ́ ako alu akwaá, getú ɛyigémbɔ, Jisɔs jimbɔɔ́ abwɔlé mekwaá álá ɛké ɛbwɔ́ nnó ji agbo akɛ ne negbo nni áchɔ́ utó muú ayi apyɛɛ́ nnó bɔɔ́ ágbó. Ne muú yimbɔ ɛlé danchɔmeló.
14 E, visto como os filhos participam da carne e do sangue, também ele participou das mesmas coisas, para que pela morte aniquilasse o que tinha o império da morte, isto é, o diabo;
15 Ndɛre ápyɛmbɔ, ápyɛ nnó bɔɔ́ áfɔɔ́gé sé negbo né geŋwáge bwɔ́ geko, ɛlé ɛbwɔ́ abɔ álu afwɛ mbaá negbo gétúgé abɔ afɔɔ́ néni.
15 E livrasse todos os que, com medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Ɛsé ako dékaá cháŋéné nnó Jisɔs achwɔ́ lé nnó apoó upyáne Abraham, achwɔ́ fɔ́ mampoó makiɛ́nné Ɛsɔwɔ wɔ́.
16 Porque, na verdade, ele não tomou os anjos, mas tomou a descendência de Abraão.
17 Gɛ genó ɛyigé gepyɛ ji abwɔlé ntó mekwaá álá ɛké aŋmɛ bií né yɛ́ndé meti mbɔ, nnó abɛ ɛtukpɛ ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, ɛwé ɛgɛne bɔɔ́ meshwɛ, ne muú ákágé nɛré metɔɔ́ ne ji nnó ji achyɛɛ́ gepɛ gétúgé gabo ayi bɔɔ́ ápyɛɛ́.
17 Por isso convinha que em tudo fosse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote naquilo que é de Deus, para expiar os pecados do povo.
18 Ji akágé wené gemɛge bɔɔ́ abi mmuameno ábánege ɛbwɔ́ nana néndé mmuameno abɔ́ abané mɛ jimbɔɔ́ ne agɛ ɛfwyale.
18 Porque naquilo que ele mesmo, sendo tentado, padeceu, pode socorrer aos que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.