Hebreus 2

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tɛ ndɛre ɛsé dekaá unó bina debɔ́ mamfyɛge mekpo né ubi chaŋéné nnó ɛ́kágé deno mewaá.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Ɛsé dékaá nnó mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi makiɛ́nné jií ágaré ukwene antɛ sé alu wáwálé, ne bɔɔ́ abi álá bélé ji wɔ ne abi atoó ntó mekpo, agɛ́ wyɛ ɛfwyale ɛwé ɛkwane ne ɛbwɔ́.
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 Ndɛre ɛlúmbɔ́, mbɔgé ɛsé abi déwuú gekpɛkpɛge mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ ayi áwenege gemɛ́ge bɔɔ́, debyage ji, dépyɛɛ́ mbɔ nnó ne ɛsé débo ɛfwyale? Ata jimbɔɔ́ ne abɔɔ́ mbɛ ágáré bɔɔ́ mekomejɔɔ́ yina, ne bɔɔ́ abi áwuú ndɛre ji ágárege apyɛ ɛsé dékaá nnó alu wáwálé.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Ne Ɛsɔwɔ alɛre ntó ɛsé cháŋéné nnó mekomejɔɔ́ yina alu wáwálé né gepɔgé ufelekpa ɛbi upyɛɛ́ bɔɔ́ álá mano mekpo fuú ne unó ɛbifɔ ufɔɔ́ ufɔ ɛbi ulɛrege utó bií. Ne achyɛɛ́ ntó ufɔɔ́ ufɔɔ́ ɛchyɛ ɛwé ɛtanege mbaá Mendoó Ukpea mbaá bɔɔ́ bií ndɛre ji ákɛ́lé.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Gɛ, genó ɛyigé ɛsé déjɔ́gé détome ne geji gelu nnó: Makiɛ́nné Ɛsɔwɔ fɔ́ wɔ́ Ɛsɔwɔ ábelé nnó ágbare gefwa né mme mekɛ ayi achwɔ wɔ́
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 Né mbaá melu fɔ́ né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ ásá lé nnó, “Ɛ ɛ́ Ata Ɛsɔwɔ mekwaá alú kpɛ ndé genó ayi ɔteé ji, gebyaŋkwɔgé ntɛ mekwaá ayi wɔ ɔkpɛge alu waá?
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Né mboó gébé, ɔpyɛ fɔ ji aŋea yɛ́ gemɛ dɔɔ́ ɛké makiɛ́nné jyɛ wɔ́, yɛ́mbɔ ɔfwa ji ne ŋgɔ ne ɛ́nógé ɛké mfwa.
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 Wɔ ɔfyɛ yɛ́ndégenó né amu jií. Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, Ɛsɔwɔ afyɛ yɛ́ndégenó né ammu jií.” Ɛbyɛnnó yɛ́ genó ɛyigé cha ɛyi gelaá gepɔ. Yɛ́mbɔ ɛsé delú daŋgɛ mbɔ nnó yɛ́ndégenó gelu né amu jií.
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Yɛ́mbɔ ɛlé Jisɔs ne ɛsé dégɛne. Né mboó gébé, Ɛsɔwɔ abelé ji né melu ɛwé ɛla ɛŋea yɛ́ gemɛ ɛké ɛwé makiɛ́nné jií wɔ́. Ɛsɔwɔ apyɛmbɔ nnó gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi ji alɛrege, Jisɔs ágɛɛ́ ɛfwyale agbo gétúgé bɔɔ́ ako. Gétúgé ɛfwyale ɛwé Jisɔs agɛne ne negbo ɛniné ji agboó, ne Ɛsɔwɔ afwa ji ne ŋgɔ́ ne ɛnógé ndɛre mfwa.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Ɛsɔwɔ ne akwyɛ unó uko ne ji ne agbaré ubi nnó ukɛne cháŋéné. Ndɛre ji apyɛ nnó gejamégé bɔɔ́ ábɛ́ baá bií abɔ ŋgɔ, ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó ji apyɛ muú ayi ánénege ɛbwɔ́ meti áwené gemɛ́ge bwɔ́, ágɛ́ ɛfwyale nnó akwane né yɛ́ndé meti mambɛ muú ayi ákágé pyɛ ɛbwɔ́ ábɔ́ geŋwá.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Jisɔs muú apyɛ nnó bɔɔ́ abɛ pópó chóncho ne bɔɔ́ abi ji apyɛ ɛbwɔ́ álu mɛ pópó, ɛbwɔ́ ako alu baá Ntɛ ama. Gɛ ula bi mmyɛ ɛla gboó fɔ́ ji mankú ɛbwɔ́ nnó aŋmɛ bií.
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Ajɔɔ́ge aké, “Mpyɛ nyɛ aŋmɛ ba akaá gekpɛ́kpɛ́gé muú ayi wɔ ɔlu. Mfɛge nyɛ wɔ né ɛchomele bɔɔ́ byɛɛ́.”
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Ama jɔɔ́ aké, “Ɛlé Ɛsɔwɔ ne nliíge mmyɛ ne ji,” ne ama jɔɔ́ ntó aké, “Gɛ́ me na ne baá abi Ɛsɔwɔ achyɛ me.”
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Tɛ mbaá baá bií bimbɔ, ɛbwɔ́ ako alu akwaá, getú ɛyigémbɔ, Jisɔs jimbɔɔ́ abwɔlé mekwaá álá ɛké ɛbwɔ́ nnó ji agbo akɛ ne negbo nni áchɔ́ utó muú ayi apyɛɛ́ nnó bɔɔ́ ágbó. Ne muú yimbɔ ɛlé danchɔmeló.
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 Ndɛre ápyɛmbɔ, ápyɛ nnó bɔɔ́ áfɔɔ́gé sé negbo né geŋwáge bwɔ́ geko, ɛlé ɛbwɔ́ abɔ álu afwɛ mbaá negbo gétúgé abɔ afɔɔ́ néni.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Ɛsé ako dékaá cháŋéné nnó Jisɔs achwɔ́ lé nnó apoó upyáne Abraham, achwɔ́ fɔ́ mampoó makiɛ́nné Ɛsɔwɔ wɔ́.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Gɛ genó ɛyigé gepyɛ ji abwɔlé ntó mekwaá álá ɛké aŋmɛ bií né yɛ́ndé meti mbɔ, nnó abɛ ɛtukpɛ ampyɛɛ́ upɛ Ɛsɔwɔ, ɛwé ɛgɛne bɔɔ́ meshwɛ, ne muú ákágé nɛré metɔɔ́ ne ji nnó ji achyɛɛ́ gepɛ gétúgé gabo ayi bɔɔ́ ápyɛɛ́.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Ji akágé wené gemɛge bɔɔ́ abi mmuameno ábánege ɛbwɔ́ nana néndé mmuameno abɔ́ abané mɛ jimbɔɔ́ ne agɛ ɛfwyale.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.