Hebreus 13
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Ɛnyú debɔ́ mamgbógé ne atɛ ndɛre atɛ aŋmɛ agboó ne atɛ.
1 Seja constante o amor fraternal.
2 Délyage fɔ́ manɛne aŋkɛɛ́ né mmu upú nyú. Kágé nnó mbɔ ne bɔɔ́ abifɔ ápyɛɛ́ ne anɛne makiɛ́nné Ɛsɔwɔ dankaá.
2 Não negligencieis a hospitalidade, pois alguns, praticando-a, sem o saber acolheram anjos.
3 Tégé bɔɔ́ abi alú né denɔ. Sɛgé nnó ɛnyú ntó délú né denɔ ne ɛbwɔ́ chónchó. Tégé ntó bɔɔ́ abi ágɛné ɛfwyalé. Sɛ́gé nnó ɛnyú ntó dégɛné ɛfwyalé ɛké ɛbwɔ́.
3 Lembrai-vos dos encarcerados, como se presos com eles; dos que sofrem maus-tratos, como se, com efeito, vós mesmos em pessoa fôsseis os maltratados.
4 Bɔɔ́ ako ánógé depɔré neba. Yɛ́ndé mendée ne menɔ abɛ ne atɛ ndɛre bɔɔ́ abi ábané neba ábɛɛ́, ɛ́kágé muú ályaá ntɛ ájyɛ ákɛlé muú yicha né dafyɛ. Tégé nnó bɔɔ́ abi ákwené ulɔ ne ábɛlégé ubɛle tamé tamé, Ɛsɔwɔ ásɔɔ́ nyɛ mpa bwɔ́.
4 Digno de honra entre todos seja o matrimônio, bem como o leito sem mácula; porque Deus julgará os impuros e adúlteros.
5 Débɔgé fɔ́ mmwɔlé ŋka, yɛ́mbɔ sɛgé yɛ́ndégenó ɛyigé ɛnyú déwyaá gekwané ne ɛnyú kwanege néndé Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ aké, “Me nkágé lyaá fɔ́ ɛnyú chacha, ne nlyagé fɔ́ ɛnyú mbya” (Det. 31:6)
5 Seja a vossa vida sem avareza. Contentai-vos com as coisas que tendes; porque ele tem dito: De maneira alguma te deixarei, nunca jamais te abandonarei.
6 Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛsé dékágé do ɛbwɔ ɛwɔme déjɔɔ́ ndɛre muú fɔ ajɔɔ́ nnó, “Ata álú mempoó wa. Me nfɔɔ́ fɔ́. Ndé genó muú ákágé pyɛ me?” (Ps. 118:6)
6 Assim, afirmemos confiantemente: O Senhor é o meu auxílio, não temerei; que me poderá fazer o homem?
7 Tégé ákpakpa nyú abi ábɔɔ́ mbɛ átií ɛnyú amɛ né depɔré Ɛsɔwɔ. Tégé galɔ́gálɔ́ ayi ɛbwɔ́ alú nya fa mme ápyɛɛ́. Gyɛ́rege ndɛre ɛbwɔ́ áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ.
7 Lembrai-vos dos vossos guias, os quais vos pregaram a palavra de Deus; e, considerando atentamente o fim da sua vida, imitai a fé que tiveram.
8 Jisɔs Kras akwɔrege fɔ́. Ndɛre ji alú nya, mbɔ ne ji alu fina, ne mbɔntó ne ji abɛɛ́ nyɛ tɛ kwyakwya.
8 Jesus Cristo, ontem e hoje, é o mesmo e o será para sempre.
9 Sɛgé gébé nnó ɛ́kágé délyaá ufɔ ufɔɔ́ unó bi bɔɔ́ álɛrege ubwɔlé ɛnyú. Genó ɛyi gelɔme gepwɔ, ɛlé galɔ́gálɔ́ ayi Ɛsɔwɔ alɛrege nnó matɔɔ́ nyú ábɛ́négé, ɛpɔ́fɔ́ mankwɔlege mabɛ ayi atome ne depɔré menyɛɛ́. Áji ápoógé yɛ́ bɔɔ́ abi ákwɔlege aji né meti fɔ.
9 Não vos deixeis envolver por doutrinas várias e estranhas, porquanto o que vale é estar o coração confirmado com graça e não com alimentos, pois nunca tiveram proveito os que com isto se preocuparam.
10 Ɛsé déwyaá geluɔ́gé upɛ ɛyigé ampyɛɛ́ upɛ abi ápyɛɛ́ upɛ né melú ukpea ála abɔ fɔ́ manyɛ menyɛɛ́ ayi atanege wyɛ wɔ́.
10 Possuímos um altar do qual não têm direito de comer os que ministram no tabernáculo.
11 Ɛtukpe ɛké ɛpyɛ upɛ né melu ukpea ɛwé ɛpwɔɔ́ malú ukpea ako, áwáne menya ákpa manoó manchyɛɛ́ ndɛre gepɛ mbaá Ɛsɔwɔ gétúgé gabo ayi bɔɔ́ ápyɛɛ́. Yɛ́mbɔ ákpane menya yimbɔ jimbɔɔ́, áfɛ ásɔɔ́ ji né mekpo meti.
11 Pois aqueles animais cujo sangue é trazido para dentro do Santo dos Santos, pelo sumo sacerdote, como oblação pelo pecado, têm o corpo queimado fora do acampamento.
12 Wyɛmbɔ ntó ne gepɛ ɛyigé Kras apyɛɛ́ gelu. Ji agbo né mekpo meti Jɛrosalɛ nnó ji asɛ manoó mií ashwɔne bɔɔ́ bií ábɛ́ bɔɔ́ ukpea.
12 Por isso, foi que também Jesus, para santificar o povo, pelo seu próprio sangue, sofreu fora da porta.
13 Ndɛre ɛlúmbɔ, délyaá melɔ dékwɔ́lé Jisɔs dékpa mekpo unɔɔ́ ɛké ji.
13 Saiamos, pois, a ele, fora do arraial, levando o seu vitupério.
14 Néndé ɛsé depɔ ne melɔ fa mme ɛwé ɛbɛɛ́ tɛ kwyakwyaá. Ɛsé dépɛlé mangɛ melɔ ɛwé ɛchwɔɔ́ nyɛ.
14 Na verdade, não temos aqui cidade permanente, mas buscamos a que há de vir.
15 Ndɛre ɛlúmbɔ, dékoó né amu Jisɔs défɛgé Ɛsɔwɔ yɛ́ndégébé. Déké défɛgé ji mbɔ, ɛlú wyɛ ɛké gepɛ ne dépyɛmbɔ mbaá Ɛsɔwɔ. Désɛ lé mano sé dékwane mabɔ mií nnó ji ne alu Ata.
15 Por meio de Jesus, pois, ofereçamos a Deus, sempre, sacrifício de louvor, que é o fruto de lábios que confessam o seu nome.
16 Délyage fɔ́ mampyɛgé galɔ́gálɔ́ ne mampógé atɛ aŋmɛ ne unó bi déwyaá néndé gɛ upɛ ɛbi ugɔɔ́ Ɛsɔwɔ metɔɔ́ mbɔ.
16 Não negligencieis, igualmente, a prática do bem e a mútua cooperação; pois, com tais sacrifícios, Deus se compraz.
17 Wúgé ne ákpakpa nyú ne dépyɛgé unó bí ɛbwɔ́ ágarégé ɛnyú. Ɛbwɔ́ ápɛlé ɛnyú né depɔré Ɛsɔwɔ ndɛre bɔɔ́ abi bií uma atɛnege né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ agaré ndɛre ɛbwɔ́ ápɛlé ɛnyú. Ɛnyú déké dépyɛɛ́ unó bi ɛbwɔ́ ágarege ɛnyú, ápyɛ nyɛ utɔɔ́ bwɔ́ ne metɔɔ́ megɔmegɔ. Délá déwuú fɔ́ ne ɛbwɔ́, ábɛɛ́ ne mesome ndɛre ápyɛ utɔɔ́ bwɔ́ ne ɛwémbɔ ɛ́pógé yɛ́ ɛnyú né meti fɔ́.
17 Obedecei aos vossos guias e sede submissos para com eles; pois velam por vossa alma, como quem deve prestar contas, para que façam isto com alegria e não gemendo; porque isto não aproveita a vós outros.
18 Nɛgé wyɛ mmyɛ gétúgé sé néndé ɛsé dékaá nnó déwyaá matɔɔ́ mmu pópó mampyɛ genó ɛyi gelú choó yɛ́ndégébé.
18 Orai por nós, pois estamos persuadidos de termos boa consciência, desejando em todas as coisas viver condignamente.
19 Me nnɛne ɛnyú mmyɛ dɔɔ́ nnó ɛnyú dénɛnemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó apyɛ me ngɛ meti mma nkeré ɛta nyú wáwá.
19 Rogo-vos, com muito empenho, que assim façais, a fim de que eu vos seja restituído mais depressa.
20 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ muú apyɛɛ́ bɔɔ́ ábɛɛ́ né nesɔ, ábámé ɛnyú. Ji ne apyɛɛ́ Ata Jisɔs Kras akwilé né negbo. Jisɔs ne alú muú kpaá ambame magɔŋme muú apɛlé ɛsé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Mbɔ ne ɛlú gétúgé manoó mií amií mampyɛ nnó menomenyɛɛ́ ɛwé Ɛsɔwɔ anyɛɛ́ ne bɔɔ́ bií ɛkɛne tɛ kwyakwya.
20 Ora, o Deus da paz, que tornou a trazer dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor, o grande Pastor das ovelhas, pelo sangue da eterna aliança,
21 Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ achyɛ ɛnyú yɛ́ndégenó gelɔ́gélɔ́ ɛyigé ɛnyú dékɛlege, mampyɛgé unó bi ji akɛlege nnó ɛnyú dépyɛgé. Nnɛnemmyɛ nnó Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ Jisɔs Kras apoó ɛsé dépyɛgé unó bi ugɔɔ́ ji metɔɔ́. Déchyɛgé ŋgɔ mbaá Kras tɛ kwyakwya ne kwyakwya. Amɛn.
21 vos aperfeiçoe em todo o bem, para cumprirdes a sua vontade, operando em vós o que é agradável diante dele, por Jesus Cristo, a quem seja a glória para todo o sempre. Amém!
22 Aŋmɛ ba, nnɛne ɛnyú mmyɛ nnó dékoó metɔɔ́ dékú mekomejɔɔ́ ayi me nsámé mbɔ nchyɛgé ɛnyú majyɛɛ́ néndé nsá ji aja wɔ́.
22 Rogo-vos ainda, irmãos, que suporteis a presente palavra de exortação; tanto mais quanto vos escrevi resumidamente.
23 Nkɛlegé ɛnyú ntó dékaá nnó meŋmɛ sé Timɔti atané denɔ. Mbɔgé abanégé me wáwá, nké nchwɔɔ́ gɛ ɛnyú nchwɔɔ́ ne ji.
23 Notifico-vos que o irmão Timóteo foi posto em liberdade; com ele, caso venha logo, vos verei.
24 Tamege ákpakpa nyú chónchó ne bɔɔ́ Ɛsɔwɔ ako. Aŋmɛ sé abi atane né Itali alɔɔ́ ɛnyú matame.
24 Saudai todos os vossos guias, bem como todos os santos. Os da Itália vos saúdam.
25 Nnɛnemmyɛ nnó galɔ́gálɔ́ abɛ ne ɛnyú ako.
25 A graça seja com todos vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.