Hebreus 12

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Né ɛgbɛ ɛwé se, bɔɔ́ bina ako abi álɛré ɛsé ndɛre áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ álu wyɛɛ́, ánɔ ɛsé mme ɛké geko ápɛlé nnó ágɛ genó ɛyigé ɛsé dépyɛɛ́ nyɛ. Ndɛre ɛlúmbɔ, dékpa yɛ́ndégenó ɛyi génɔɔ́ ɛsé ɛyi gépyɛ ɛsé déla dékáge lome dégbɛ mewaá chónchó ne gabo ayi áfwyánege ɛsé. Dékógé metɔɔ́ délómégé wyɛ gatɛlé ayi alú ɛsé mbɛ.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Ndɛre délómege dépɛlé wyɛ ne Jisɔs muú anene ɛsé meti défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ. Wyɛ ɛlé ji ne akpané nyɛ ɛsé apyɛ metɔɔ́ ɛwé défyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ ɛkwane chaŋéné. Ji akamé nya magbo negbone mekpo unɔɔ́ né gekwa. Ji asɛ́ yɛ́ mekpo unɔɔ́ ɛwé ɛlú né gefɔgé negbo ɛniné mbɔ ɛfú genó wɔ́ néndé ji akaá gekpɛkpɛgé metɔɔ́ megɔ́mégɔ́ ɛwé Ɛsɔwɔ ákwyɛɛ́ mɛ ábelé ɛta wuú. Gétúgé ji agboó negbo ɛniné mbɔ, ji ajwɔlé nana né melu ɛnógé né ɛgbɛ ɛbwɔnyɛ́ Ɛsɔwɔ.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Tégé ndɛre ji akógé nya metɔɔ́ agɛné ɛfwyale né amu bɔɔ́ ubeé, bɔɔ́ ápaá ji. Tégé wyɛ ji nnó ɛ́kágé ɛnyú debɛ ne gepwa metɔɔ́ detɔ meti.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Ummyɛ ɛbi ɛnyú démmyɛ manlyaá gabo delú dammyɛ dekwɔné mbaá manoó nyú machyɛge mme.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Nnó ɛnyú dejií mɛ nte majyɛɛ́ ami Ɛsɔwɔ achyɛgé ɛnyú ndɛre baá bií? Ji ajɔɔ́ aké, “Maá wa, Ɛsɔwɔ ányágé wɔ gétúgé gyɛ ayi wɔ ɔpyɛɛ́, ɔsɛge fɔ́ ɛwú ɛké ɛfuú yɛ́ genó wɔ́. Áshúlegé wɔ ndo, ɔbɛge ne gepwa.
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Kaá nnó Ata alɛrege lé chuchu yina mbaá muú ayi ji ábɔɔ́ gejeé ne ji. Ne atulegé lé yɛ́ndémuú ayi ji asɛlé nnó alú maá wuú.”
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Ndɛre ɛlúmbɔ, kógé metɔɔ́ né chuchu ayi Ɛsɔwɔ alɛrege ɛnyú, manlɛré ɛnyú genó. Ji apyɛmbɔ ɛlé ne ɛnyú ndɛre ntɛ apyɛɛ́ ne baá bií. Ndé maá ayi apyɛge gyɛ ntɛ wuú álá alɛrege fɔ ji chuchu?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Mbɔgé Ɛsɔwɔ álá alɛre ɛnyu chuchu né gyɛ ayi dépyɛ ndɛre ji apyɛɛ́ ne baá bií ako wɔ́, ɛbyɛnnó ɛnyú dépɔ́ fɔ́ baá bií wáwálé délú baá ulɔ.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Genó ɛyigé fɔ́ gelú nnó, antɛ sé fa mme alɛrege ɛsé chuchu mbɔgé dépyɛgé gyɛɛ́, denoge ɛbwɔ́. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó ɛsé déwúgé dɔɔ́ ne ntɛ sé muú abɔɔ́ mandoó sé, nno debɔ geŋwá.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Antɛ sé fa mme alɛrege ɛse chuchu né mboó gébé ndɛre ɛjigé ɛbwɔ́ gétúgé gyɛɛ́ ayi ɛsé dépyɛɛ́, Ɛsɔwɔ alɛrege ɛsé chuchu gétúgé gyɛɛ́ ayi dépyɛɛ́ né galɔ́gálɔ́ awé sé, nnó ɛsé debɛ bɔɔ́ ukpea ndɛre ji.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Né gébégé alɛrege ɛsé chuchu désɛlé fɔ́ nnó ɛlé genó gelɔ́gélɔ́. Désɛlé ɛlé nnó ɛlé genó ɛyi gepyɛɛ́ ɛsé débɛɛ́ meshwɛmeshwɛ. Yɛ́mbɔ ɛwyagé, ɛfwyale ɛwémbɔ ɛchwɔɔ́ ne galɔ́gálɔ́ mbaá bɔɔ́ abi ágií genó wyɛɛ́. Ɛpyɛɛ́ nnó ɛbwɔ́ apyɛgé genó ɛyi gelú cho ne nnó ábɛ́ nesɔ ne atɛ bɔɔ́.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Ndɛre dékaá mbɔ, gbarege unó chancha ne amu nyú ayi abɔɔ́ gepwa ne tɛnege ne ɛshyɛ ne uka nyú ɛbi uweré.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Chógé wyɛ mbɛ dékɛné né mati ayi alú chó nnó ɛ́kágé uka nyú ɛbi uloó né ufɛré ubwiré, utógé lé tógé.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Mmyɛgé nnó débɛ nesɔ ne bɔɔ́ ako. Mmyɛgé ntó nnó débɛ bɔɔ́ ukpea. Muú álá ápɔ́ muú ukpea agɛné fɔ́ Ata.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Sɛ́gé gébé nnó ɛkágé muú nyú fɔ́ apyɛ genó ɛyigé Ɛsɔwɔ alyagé manlɛré ji galɔ́gálɔ́. Sɛ́gé gébé nnó ɛ́kágé muú nyú abɛ ne gepɔ gebogebo. Gefɔgé gepɔ ɛyina gelú ɛké nchyɛ ayi agbɔgé unywɔne bií uchwɔɔ́ ne ɛfwyale ne uchɔɔ́ gejamégé unó ɛbifɔ́.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Sɛ́gé ntó gébé nnó ɛ́kágé muú nyú fɔ́ abɛ ne gepɔgé ubɛlé tametame. Yɛ́ ɛké muú ayi abyaá depɔré Ɛsɔwɔ ndɛre Ɛsao apyɛɛ́. Ji akpo dékpakpaá tií ndɛre maá mbɛ gétúgé némbane menyɛɛ́.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Ɛbɛlegé ammyɛ nnó ama abɔ dékpakpa ɛtií nnó ntɛ wuú achyɛɛ́ ji méjé ɛwuú ndɛre maá mbɛ yɛ́mbɔ ntɛ wuú ashya. Akɛle meti ne manse amɛ nnó akwɔré mechɔ ɛwéna agɛ wɔ.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Fɛ́regé mbaá ayi ɛnyú détɛné mbɔ nana manchwɔ kwɔ́kwɔ́lé ne Ɛsɔwɔ. Ɛnyú détɛne fɔ́ né melu ɛwé bɔɔ́ Isrɛli atɛne nya wɔ. Ɛbwɔ́ átɛné nya kwɔ́kwɔ́lé ne mekwɛ ɛwé akuú nnó Sina mbaá ayi muú ákáge ta. Melu ɛwé mewɛ ɛbɔ ɛlúlé wum, wum, ɛmpinya gemua gekwene mbaá álá chendeé ne mbyo ammyɛ ntó wuuuuuuu.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Ɛbwɔ́ awú meko ɛmba ɛwé áfɔ́me. Awú ntó meko muú fɔ. Genó ɛyi muú yimbɔ ajɔɔ́ gépyɛ ɛbwɔ́ anɛmmyɛ nnó muú yimbɔ amágé jɔɔ́ sé meko yicha ɛbwɔ́ áwú.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Ɛbwɔ́ ajɔɔ́ mbɔ néndé genó ɛyigé muú yimbɔ ajɔɔ́ gepyɛ ɛbwɔ́ abɔ ɛfɔ dɔɔ́. Muú yimbɔ agaré aké, “Yɛ́ndé genó ɛyi getaá mekwɛ ɛwéna, yɛ́ ɛbɛ ɛlé menya, ato ji ne mataá kpaá tɛ agboó.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Genó ɛyi ɛbwɔ́ agɛné né mekwɛ ɛwémbɔ gepyɛɛ́ ɛfɔ kpaá Mosis jimbɔɔ́ ajɔɔ́ aké, “Nwere ne ɛfɔ metɔɔ́.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Yɛ́mbɔ ɛnyú détɛne ɛlé kwɔ́kwɔ́lé ne Mekwɛ Sayɔn. Mekwɛ ɛwéna ne ɛlú melɔ Ɛsɔwɔ muú alú mebɛ. Melɔ ɛwémbɔ ɛlé Jɛrosalɛ ayi alú né mfaánebuú. Ɛlé né melɔ ɛwéna ne makiɛ́nné Ɛsɔwɔ gejamegejame áchomé wyɛ ne nechɔ́chɔ́.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Ɛnyú delú mbɔ lé né ɛchomele bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ ajyaá ndɛre baá mbɛ bií, ɛbwɔ́ bina ne ásámé mabɔ bwɔ́ né mmu ŋwɛ ayi alu né mfaánebuú. Ɛnyú déchwɔ́ mbaá Ɛsɔwɔ muú asɔɔ́ mpa bɔɔ́ ako, ne décho mbwa ne mandoó bɔɔ́ mbɛmbɛ abi álú cho. Ɛbwɔ́ bi Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ nnó ákwane cháŋéné ndɛre ji akɛlege.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Ɛnyú déchwɔ́ mbaá Jisɔs muú áchomé akwaá mashu ne Ɛsɔwɔ né menomenyɛ mekɛ. Ɛnyú déchwɔ́ né manoó mií ami mameé ɛnyú mmyɛ. Mami majɔ́gé genó ɛyigé gelɔme gepwɔɔ́ ɛyigé manoó Ɛbɛl.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Sɛgé gébé nnó ɛ́kágé déshya manwú genó ɛyi Ɛsɔwɔ ajɔ́gé ne ɛnyú, néndé bɔɔ́ abi mbɛmbɛ abi áshyá manwú ne muú ayi ákwele ɛbwɔ́ mbeé fa mme ágɛ meti mambo ɛfwyalé wɔ́. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛsé déshyagé manwú genó ɛyigé Ɛsɔwɔ né mfaánebuú agaregé ɛsé, ɛbyɛnnó dékagé bo nyɛ fɔ́ ɛfwyalé ɛwé ɛchwɔɔ́ wáwálé.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Meko ayi ji ajɔɔ́ mbɛmbɛ anyigé mme. Nana anyɛ́meno nnó, “Né ndɔ ayi fɔ me nyigé nyɛ sé ɛlé mme jiji, nyigé nyɛ ntó mfaánebuú.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Uchu bi ji ajɔɔ́ mbɔ nnó, “Né ndɔ ayi fɔ” ulɛre nnó unó bi ji akwyɛɛ́ uko unyigé nyɛ, utane né malu bwɔ́ nnó ɛbi álá kágé nyigé ubi ne ulaá tɛ kwyakwya.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Ndɛre ɛlúmbɔ, tɛ mbaá ɛsé dékpɛne nyɛ né gefwage Ɛsɔwɔ ɛyigé muú álá kágé nyigé, détamege Ɛsɔwɔ, défɛge ji né meti ɛwé ɛgɔɔ́ ji, dénógé ji ne ɛfɔ metɔɔ́
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 néndé Ɛsɔwɔ se alu ɛké mewɛ ɛwé ɛsɔɔ́ yɛ́ndégenó.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.