Hebreus 12

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Né ɛgbɛ ɛwé se, bɔɔ́ bina ako abi álɛré ɛsé ndɛre áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ álu wyɛɛ́, ánɔ ɛsé mme ɛké geko ápɛlé nnó ágɛ genó ɛyigé ɛsé dépyɛɛ́ nyɛ. Ndɛre ɛlúmbɔ, dékpa yɛ́ndégenó ɛyi génɔɔ́ ɛsé ɛyi gépyɛ ɛsé déla dékáge lome dégbɛ mewaá chónchó ne gabo ayi áfwyánege ɛsé. Dékógé metɔɔ́ délómégé wyɛ gatɛlé ayi alú ɛsé mbɛ.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 Ndɛre délómege dépɛlé wyɛ ne Jisɔs muú anene ɛsé meti défyɛɛ́ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ. Wyɛ ɛlé ji ne akpané nyɛ ɛsé apyɛ metɔɔ́ ɛwé défyɛɛ́ ne Ɛsɔwɔ ɛkwane chaŋéné. Ji akamé nya magbo negbone mekpo unɔɔ́ né gekwa. Ji asɛ́ yɛ́ mekpo unɔɔ́ ɛwé ɛlú né gefɔgé negbo ɛniné mbɔ ɛfú genó wɔ́ néndé ji akaá gekpɛkpɛgé metɔɔ́ megɔ́mégɔ́ ɛwé Ɛsɔwɔ ákwyɛɛ́ mɛ ábelé ɛta wuú. Gétúgé ji agboó negbo ɛniné mbɔ, ji ajwɔlé nana né melu ɛnógé né ɛgbɛ ɛbwɔnyɛ́ Ɛsɔwɔ.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Tégé ndɛre ji akógé nya metɔɔ́ agɛné ɛfwyale né amu bɔɔ́ ubeé, bɔɔ́ ápaá ji. Tégé wyɛ ji nnó ɛ́kágé ɛnyú debɛ ne gepwa metɔɔ́ detɔ meti.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 Ummyɛ ɛbi ɛnyú démmyɛ manlyaá gabo delú dammyɛ dekwɔné mbaá manoó nyú machyɛge mme.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 Nnó ɛnyú dejií mɛ nte majyɛɛ́ ami Ɛsɔwɔ achyɛgé ɛnyú ndɛre baá bií? Ji ajɔɔ́ aké, “Maá wa, Ɛsɔwɔ ányágé wɔ gétúgé gyɛ ayi wɔ ɔpyɛɛ́, ɔsɛge fɔ́ ɛwú ɛké ɛfuú yɛ́ genó wɔ́. Áshúlegé wɔ ndo, ɔbɛge ne gepwa.
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Kaá nnó Ata alɛrege lé chuchu yina mbaá muú ayi ji ábɔɔ́ gejeé ne ji. Ne atulegé lé yɛ́ndémuú ayi ji asɛlé nnó alú maá wuú.”
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Ndɛre ɛlúmbɔ, kógé metɔɔ́ né chuchu ayi Ɛsɔwɔ alɛrege ɛnyú, manlɛré ɛnyú genó. Ji apyɛmbɔ ɛlé ne ɛnyú ndɛre ntɛ apyɛɛ́ ne baá bií. Ndé maá ayi apyɛge gyɛ ntɛ wuú álá alɛrege fɔ ji chuchu?
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 Mbɔgé Ɛsɔwɔ álá alɛre ɛnyu chuchu né gyɛ ayi dépyɛ ndɛre ji apyɛɛ́ ne baá bií ako wɔ́, ɛbyɛnnó ɛnyú dépɔ́ fɔ́ baá bií wáwálé délú baá ulɔ.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 Genó ɛyigé fɔ́ gelú nnó, antɛ sé fa mme alɛrege ɛsé chuchu mbɔgé dépyɛgé gyɛɛ́, denoge ɛbwɔ́. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó ɛsé déwúgé dɔɔ́ ne ntɛ sé muú abɔɔ́ mandoó sé, nno debɔ geŋwá.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 Antɛ sé fa mme alɛrege ɛse chuchu né mboó gébé ndɛre ɛjigé ɛbwɔ́ gétúgé gyɛɛ́ ayi ɛsé dépyɛɛ́, Ɛsɔwɔ alɛrege ɛsé chuchu gétúgé gyɛɛ́ ayi dépyɛɛ́ né galɔ́gálɔ́ awé sé, nnó ɛsé debɛ bɔɔ́ ukpea ndɛre ji.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Né gébégé alɛrege ɛsé chuchu désɛlé fɔ́ nnó ɛlé genó gelɔ́gélɔ́. Désɛlé ɛlé nnó ɛlé genó ɛyi gepyɛɛ́ ɛsé débɛɛ́ meshwɛmeshwɛ. Yɛ́mbɔ ɛwyagé, ɛfwyale ɛwémbɔ ɛchwɔɔ́ ne galɔ́gálɔ́ mbaá bɔɔ́ abi ágií genó wyɛɛ́. Ɛpyɛɛ́ nnó ɛbwɔ́ apyɛgé genó ɛyi gelú cho ne nnó ábɛ́ nesɔ ne atɛ bɔɔ́.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Ndɛre dékaá mbɔ, gbarege unó chancha ne amu nyú ayi abɔɔ́ gepwa ne tɛnege ne ɛshyɛ ne uka nyú ɛbi uweré.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Chógé wyɛ mbɛ dékɛné né mati ayi alú chó nnó ɛ́kágé uka nyú ɛbi uloó né ufɛré ubwiré, utógé lé tógé.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Mmyɛgé nnó débɛ nesɔ ne bɔɔ́ ako. Mmyɛgé ntó nnó débɛ bɔɔ́ ukpea. Muú álá ápɔ́ muú ukpea agɛné fɔ́ Ata.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Sɛ́gé gébé nnó ɛkágé muú nyú fɔ́ apyɛ genó ɛyigé Ɛsɔwɔ alyagé manlɛré ji galɔ́gálɔ́. Sɛ́gé gébé nnó ɛ́kágé muú nyú abɛ ne gepɔ gebogebo. Gefɔgé gepɔ ɛyina gelú ɛké nchyɛ ayi agbɔgé unywɔne bií uchwɔɔ́ ne ɛfwyale ne uchɔɔ́ gejamégé unó ɛbifɔ́.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 Sɛ́gé ntó gébé nnó ɛ́kágé muú nyú fɔ́ abɛ ne gepɔgé ubɛlé tametame. Yɛ́ ɛké muú ayi abyaá depɔré Ɛsɔwɔ ndɛre Ɛsao apyɛɛ́. Ji akpo dékpakpaá tií ndɛre maá mbɛ gétúgé némbane menyɛɛ́.
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ɛbɛlegé ammyɛ nnó ama abɔ dékpakpa ɛtií nnó ntɛ wuú achyɛɛ́ ji méjé ɛwuú ndɛre maá mbɛ yɛ́mbɔ ntɛ wuú ashya. Akɛle meti ne manse amɛ nnó akwɔré mechɔ ɛwéna agɛ wɔ.
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Fɛ́regé mbaá ayi ɛnyú détɛné mbɔ nana manchwɔ kwɔ́kwɔ́lé ne Ɛsɔwɔ. Ɛnyú détɛne fɔ́ né melu ɛwé bɔɔ́ Isrɛli atɛne nya wɔ. Ɛbwɔ́ átɛné nya kwɔ́kwɔ́lé ne mekwɛ ɛwé akuú nnó Sina mbaá ayi muú ákáge ta. Melu ɛwé mewɛ ɛbɔ ɛlúlé wum, wum, ɛmpinya gemua gekwene mbaá álá chendeé ne mbyo ammyɛ ntó wuuuuuuu.
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Ɛbwɔ́ awú meko ɛmba ɛwé áfɔ́me. Awú ntó meko muú fɔ. Genó ɛyi muú yimbɔ ajɔɔ́ gépyɛ ɛbwɔ́ anɛmmyɛ nnó muú yimbɔ amágé jɔɔ́ sé meko yicha ɛbwɔ́ áwú.
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 Ɛbwɔ́ ajɔɔ́ mbɔ néndé genó ɛyigé muú yimbɔ ajɔɔ́ gepyɛ ɛbwɔ́ abɔ ɛfɔ dɔɔ́. Muú yimbɔ agaré aké, “Yɛ́ndé genó ɛyi getaá mekwɛ ɛwéna, yɛ́ ɛbɛ ɛlé menya, ato ji ne mataá kpaá tɛ agboó.”
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Genó ɛyi ɛbwɔ́ agɛné né mekwɛ ɛwémbɔ gepyɛɛ́ ɛfɔ kpaá Mosis jimbɔɔ́ ajɔɔ́ aké, “Nwere ne ɛfɔ metɔɔ́.”
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Yɛ́mbɔ ɛnyú détɛne ɛlé kwɔ́kwɔ́lé ne Mekwɛ Sayɔn. Mekwɛ ɛwéna ne ɛlú melɔ Ɛsɔwɔ muú alú mebɛ. Melɔ ɛwémbɔ ɛlé Jɛrosalɛ ayi alú né mfaánebuú. Ɛlé né melɔ ɛwéna ne makiɛ́nné Ɛsɔwɔ gejamegejame áchomé wyɛ ne nechɔ́chɔ́.
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 Ɛnyú delú mbɔ lé né ɛchomele bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ ajyaá ndɛre baá mbɛ bií, ɛbwɔ́ bina ne ásámé mabɔ bwɔ́ né mmu ŋwɛ ayi alu né mfaánebuú. Ɛnyú déchwɔ́ mbaá Ɛsɔwɔ muú asɔɔ́ mpa bɔɔ́ ako, ne décho mbwa ne mandoó bɔɔ́ mbɛmbɛ abi álú cho. Ɛbwɔ́ bi Ɛsɔwɔ apyɛɛ́ nnó ákwane cháŋéné ndɛre ji akɛlege.
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Ɛnyú déchwɔ́ mbaá Jisɔs muú áchomé akwaá mashu ne Ɛsɔwɔ né menomenyɛ mekɛ. Ɛnyú déchwɔ́ né manoó mií ami mameé ɛnyú mmyɛ. Mami majɔ́gé genó ɛyigé gelɔme gepwɔɔ́ ɛyigé manoó Ɛbɛl.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Sɛgé gébé nnó ɛ́kágé déshya manwú genó ɛyi Ɛsɔwɔ ajɔ́gé ne ɛnyú, néndé bɔɔ́ abi mbɛmbɛ abi áshyá manwú ne muú ayi ákwele ɛbwɔ́ mbeé fa mme ágɛ meti mambo ɛfwyalé wɔ́. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛsé déshyagé manwú genó ɛyigé Ɛsɔwɔ né mfaánebuú agaregé ɛsé, ɛbyɛnnó dékagé bo nyɛ fɔ́ ɛfwyalé ɛwé ɛchwɔɔ́ wáwálé.
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Meko ayi ji ajɔɔ́ mbɛmbɛ anyigé mme. Nana anyɛ́meno nnó, “Né ndɔ ayi fɔ me nyigé nyɛ sé ɛlé mme jiji, nyigé nyɛ ntó mfaánebuú.”
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Uchu bi ji ajɔɔ́ mbɔ nnó, “Né ndɔ ayi fɔ” ulɛre nnó unó bi ji akwyɛɛ́ uko unyigé nyɛ, utane né malu bwɔ́ nnó ɛbi álá kágé nyigé ubi ne ulaá tɛ kwyakwya.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Ndɛre ɛlúmbɔ, tɛ mbaá ɛsé dékpɛne nyɛ né gefwage Ɛsɔwɔ ɛyigé muú álá kágé nyigé, détamege Ɛsɔwɔ, défɛge ji né meti ɛwé ɛgɔɔ́ ji, dénógé ji ne ɛfɔ metɔɔ́
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 néndé Ɛsɔwɔ se alu ɛké mewɛ ɛwé ɛsɔɔ́ yɛ́ndégenó.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.