Atos 26
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Agripa awuúge ne akuú Pɔl aké, “Nana ɛlé gébé jyɛ manjɔɔ́ mejɔɔ́ nnó ɔshya wa ɔkame meko bwɔ́.” Ne Pɔl afu amu alɔ manjɔɔ́ aŋmɛnege mmyɛ jií aké,
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Ata Agripa, ngɛ́ nnó nwya ɛ́fwɔ́ mantɛné né mbɛ ushu wyɛ fina maŋmɛné mmyɛ ya né depɔ ɛtiré bɔɔ́ Jus ámalé me mmyɛ
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Njɔgé mbɔ, gétúgé nkaá nnó ɔkaáge gepɔge bɔɔ́ Jus cháŋéné ne unó bi ɛbwɔ́ anyɛɛ́ mbeé ne atɛ. Mbɔ ne nkwɔ wɔ mata nnó ɔsɛ gébé ɔwuú genó ɛyigé nkɛlege manjɔɔ́.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Bɔɔ́ Jus ako ákaá nkane geŋwá ya gelu tɛ démbáné getúge nwɛné né mpu bwɔ́ ne né Jɛrosalɛ ntó.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Ɛbwɔ́ ákaá me tɛ gachí gefɔge muú ayi mbɔ nlu. Mbɔgé ɛbwɔ́ ábɔ́ ágárege wáwálé, mbɔ ájɔɔ́ nnó nlu muú né uchome Farasi ayi akwɔlege mabɛ chɛré chɛre ne anóge Ɛsɔwɔ mpwɔ́ bɔɔ́ ɛse ako.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Ne nkpɛ mbɔ unɔɔ́ mpa fi getúge nnɛré metɔɔ́ né unó bi Ɛsɔwɔ abɔ́ anyɛ́meno ne ukwene antɛ ɛse.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Gɛ wyɛ menomenyɛɛ́ ɛwé matoó ɛse áfyanéápeá ajwɔle ágile ndɛre ɛbwɔ́ ánógé Ɛsɔwɔ utuú ne ŋwɔmese. Ata ɛlé getúge nnɛré metɔɔ́ ne nkpɛ́ne mbɔ unɔɔ́ mpa ne bɔɔ́ Jus bina.”
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Gɔ́ me ngií ɛnyú ako nnó, “Ulannó ɛnyú defɛ́ré nnó ɛpɔ́ kɔkɔge nnó Ɛsɔwɔ apyɛ bɔɔ́ akwile né negbo?”
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Me Pɔl gébé gefɔ mbɔ ntɛné ne ɛshyɛ nnó mpyɛ ndɛre ɛji me metɔɔ́ manií mabɔ Jisɔs ayi Nasarɛt.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Na ne mbɔ mpyɛ́ né Jɛrosalɛ. Anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ábɔ áchyɛ me ɛbwɔnyɛ ne mfyɛ gejamégé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ denɔ. Ne yɛndégébé ɛyigé ajɔgé nnó áwáne ɛbwɔ́ nkamege ntó.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Yɛndégébé nchyɛge ɛbwɔ́ ɛfwyale né macha mmyɛmenɛne ɛse mako, mpyɛ nnó ɛbwɔ́ áshya Jisɔs kpekpe, áféré matɔɔ́ ne Ji. Nchyɛ anywɔ́né me mmu kpaá tɛ nkwɔne malɔ mme bɔɔ́ bicha manií ɛbwɔ́ mbwɛ ɛwu.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Ɛ́bɛlegé, mfɛ́ ntó né melɔ Damaskɔs ne bɔ ŋwɛ abi alɛre nnó uto ba utané mbaá anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Ata, ndɛre njyɛ ne metɔɔ́ ŋwɔmese, ngɛ gekpɛ́kpɛ́gé geŋbɔ ɛyi gégɛ́ne gepwɔ ŋmɛɛ́ getané né mfaánebuú, gechwɔ gɛne gegya me mme ne bɔɔ́ abi abɔ́ akɛ́ne ne me.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ɛse ako dékwe mme, ne nwú meko muú fɔ ajɔɔ́ né mejɔɔ́ Hibru aké, ‘Sɔl, Sɔl ulannó ɔkɛlege manií me mbwɛ́? Ɔchyɛge gemɛ jyɛ ɛfwyale mantɛ́ne ukɔlɔ ne me. Ɔchyɛge gemɛ jyɛ nkane menya ayi asɛlé metaá adorege.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Ne ngií nké, ‘Wɔ waá Ata?’ Ashuú me meko aké, ‘Ɛlé me Jisɔs muú wɔ ɔkɛlege manií ji mbwɛ.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Kwile ka. Nkwɔ́ wɔ ushu neŋmé nnó mpyɛ wɔ ɔbɛ muú utɔɔ́ wa, ɔgarege nyɛ bɔɔ́ unó bi ɔgɛné fina ne unó bi fɔ ɛbi nlɛrege nyɛ wɔ né meso gébé.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Mférégé nyɛ wɔ né amu bɔɔ́ Jus ne mférégé nyɛ wɔ ntó né amu bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ne ntɔme le wɔ ɛta bɔɔ́ bimbɔ.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Ɔjyɛgé ɛwú, néné ɛbwɔ́ amɛ, ne ɔférégé ɛbwɔ́ né gemua, ɔpyɛ ɛbwɔ́ áchwɔ́ né geŋgbɔ́. Ɛwéna ɛtɛné nnó ɔferege nyɛ ɛbwɔ́ né amú danchɔmeló, ɔchwɔ́ ne ɛbwɔ́ né ɛ́gbɛ́ Ɛsɔwɔ nnó áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne me ne Ɛsɔwɔ ajige nyɛ nte gabo ɛbwɔ́, ne ábɔ́ nyɛ melu né geluage bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi ji ajyá.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Ata Agripa nkane ɛlúmbɔ, nshyá fɔ́ meko ayi atane mfaánebuú wɔ́.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nlɔ né Damaskɔs ngaré mekomejɔɔ́ wuú ne nle nchwɔ́ fa né Jɛrosalɛ. Nfɛ́ ntó yɛndé mbaá né malɔ bɔɔ́ Jus ne ayi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Mbɔ́ ne ngarege yɛ́ndémuú nnó ákwɔre metɔɔ́ alyaá gabo wuú, ákéré mbaá Ɛsɔwɔ ne ápyɛge unó bi ulɛre nnó ɛbwɔ́ ákwɔre geŋwá bwɔ́.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Gɛ́ genó ɛyi gepyɛ́ bɔɔ́ Jus ápyɛ́né me né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ákɛlege manwá mbɔ.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Yɛ́mbɔ Ɛsɔwɔ apoó me yɛndégébé kpaá tɛ fi. Ne ntɛne ngarege mekomejɔɔ́ ayi áfyɛ́ me né ɛbwɔ mbaá bɔɔ́ ne ubyaŋkwɔ́ bɔ́. Ngarege le unó bi bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne Mosis ábɔ́ ájɔɔ́ tɛ gachí nnó upyɛ nyɛ.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Ɛbwɔ́ ábɔ́ ájɔɔ́ nnó, “Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa abɔ́ mangbó ne ábɛ́ muú mbɛ yi akwile né negbo ne apyɛ bɔɔ́ Jus ne abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ágɛ́ geŋgbɔ́.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Ndɛre Pɔl alu áŋmɛ́nege gemɛ jií, Fɛstos aweé ji aké, “Pɔl ɔmée gebwɔ́. Unó bi ɔgií dɔɔ́ upyɛ wɔ́ ɔle mée gebwɔ́?”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Ata me mmée fɔ́ gebwɔ́, njɔgé le unó bi úlú wáwálé.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Wáwálé alu nnó mfwa Agripa akaá depɔ ti deko, nkaáwune njɔgé mbɔ nlá pɔ́ ne ɛfɔ metɔɔ́, nende depɔ tire na depyɛ́ fɔ́ bibií wɔ́.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Mfwa Agripa, pɔ́ ɔkamé ntó depɔ ɛti bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ásámé? Me kaá nnó mfwa akamé.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Ɛwyage mfwa Agripa agií Pɔl aké, “Wɔ ɔfɛré nnó ɔkage pyɛ me wyɛ tɛnétɛné nnó mbɛ́ meŋkwɔle Kras?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Yɛ ɛbɛ́ le nana, yɛ meso gébé, nnɛnemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó wɔ ne bɔɔ́ ako abi awuú mbɔ me fi nnó debɛ́ ɛ́ké me, yɛ́mbɔ ɛpɔ́fɔ́ nnó ɛnyú dekpɛ denɔ nkane me nkpɛné.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Pɔl ajɔgé mbɔ, mfwa Agripa, gɔmena Fɛstos, Bɛnise ne bɔɔ́ bifɔ́ ákwilé ka.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Ne ndɛre ɛbwɔ́ ájyɛ́ dafyɛ, ájɔge ne atɛ aké, “Mende yina apyɛ́ fɔ́ genó ɛyigé abɔ mangbó wɔ́ yɛ denɔ mankpɛ wɔ́.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Mfwa Agripa ajɔɔ́ ne Fɛstos aké, “Mbɔgé mende yina ábɛ́ danjyɛ ne mechɔ ɛwé mbaá mfwa Rom, mbɔ́ delyaá ji.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.