Atos 26
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Agripa awuúge ne akuú Pɔl aké, “Nana ɛlé gébé jyɛ manjɔɔ́ mejɔɔ́ nnó ɔshya wa ɔkame meko bwɔ́.” Ne Pɔl afu amu alɔ manjɔɔ́ aŋmɛnege mmyɛ jií aké,
1 Então Agripa disse a Paulo: "Você tem permissão para falar em sua defesa". A seguir, Paulo fez sinal com a mão e começou a sua defesa:
2 “Ata Agripa, ngɛ́ nnó nwya ɛ́fwɔ́ mantɛné né mbɛ ushu wyɛ fina maŋmɛné mmyɛ ya né depɔ ɛtiré bɔɔ́ Jus ámalé me mmyɛ
2 "Rei Agripa, considero-me feliz por poder estar hoje em tua presença, para fazer a minha defesa contra todas as acusações dos judeus,
3 Njɔgé mbɔ, gétúgé nkaá nnó ɔkaáge gepɔge bɔɔ́ Jus cháŋéné ne unó bi ɛbwɔ́ anyɛɛ́ mbeé ne atɛ. Mbɔ ne nkwɔ wɔ mata nnó ɔsɛ gébé ɔwuú genó ɛyigé nkɛlege manjɔɔ́.
3 e especialmente porque estás bem familiarizado com todos os costumes e controvérsias deles. Portanto, peço que me ouças pacientemente.
4 “Bɔɔ́ Jus ako ákaá nkane geŋwá ya gelu tɛ démbáné getúge nwɛné né mpu bwɔ́ ne né Jɛrosalɛ ntó.
4 "Todos os judeus sabem como tenho vivido desde pequeno, tanto em minha terra natal como em Jerusalém.
5 Ɛbwɔ́ ákaá me tɛ gachí gefɔge muú ayi mbɔ nlu. Mbɔgé ɛbwɔ́ ábɔ́ ágárege wáwálé, mbɔ ájɔɔ́ nnó nlu muú né uchome Farasi ayi akwɔlege mabɛ chɛré chɛre ne anóge Ɛsɔwɔ mpwɔ́ bɔɔ́ ɛse ako.
5 Eles me conhecem há muito tempo e podem testemunhar, se quiserem, que, como fariseu, vivi de acordo com a seita mais severa da nossa religião.
6 Ne nkpɛ mbɔ unɔɔ́ mpa fi getúge nnɛré metɔɔ́ né unó bi Ɛsɔwɔ abɔ́ anyɛ́meno ne ukwene antɛ ɛse.
6 Agora, estou sendo julgado por causa da minha esperança no que Deus prometeu aos nossos antepassados.
7 Gɛ wyɛ menomenyɛɛ́ ɛwé matoó ɛse áfyanéápeá ajwɔle ágile ndɛre ɛbwɔ́ ánógé Ɛsɔwɔ utuú ne ŋwɔmese. Ata ɛlé getúge nnɛré metɔɔ́ ne nkpɛ́ne mbɔ unɔɔ́ mpa ne bɔɔ́ Jus bina.”
7 Esta é a promessa que as nossas doze tribos esperam que se cumpra, cultuando a Deus com fervor, dia e noite. É por causa desta esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Gɔ́ me ngií ɛnyú ako nnó, “Ulannó ɛnyú defɛ́ré nnó ɛpɔ́ kɔkɔge nnó Ɛsɔwɔ apyɛ bɔɔ́ akwile né negbo?”
8 Por que os senhores acham impossível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Me Pɔl gébé gefɔ mbɔ ntɛné ne ɛshyɛ nnó mpyɛ ndɛre ɛji me metɔɔ́ manií mabɔ Jisɔs ayi Nasarɛt.
9 "Eu também estava convencido de que deveria fazer todo o possível para me opor ao nome de Jesus, o Nazareno.
10 Na ne mbɔ mpyɛ́ né Jɛrosalɛ. Anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ábɔ áchyɛ me ɛbwɔnyɛ ne mfyɛ gejamégé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ denɔ. Ne yɛndégébé ɛyigé ajɔgé nnó áwáne ɛbwɔ́ nkamege ntó.
10 E foi exatamente isso que fiz em Jerusalém. Com autorização dos chefes dos sacerdotes lancei muitos santos na prisão, e quando eles eram condenados à morte eu dava o meu voto contra eles.
11 Yɛndégébé nchyɛge ɛbwɔ́ ɛfwyale né macha mmyɛmenɛne ɛse mako, mpyɛ nnó ɛbwɔ́ áshya Jisɔs kpekpe, áféré matɔɔ́ ne Ji. Nchyɛ anywɔ́né me mmu kpaá tɛ nkwɔne malɔ mme bɔɔ́ bicha manií ɛbwɔ́ mbwɛ ɛwu.
11 Muitas vezes ia de uma sinagoga para outra a fim de castigá-los, e tentava forçá-los a blasfemar. Em minha fúria contra eles, cheguei a ir a cidades estrangeiras para persegui-los.
12 “Ɛ́bɛlegé, mfɛ́ ntó né melɔ Damaskɔs ne bɔ ŋwɛ abi alɛre nnó uto ba utané mbaá anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ.
12 "Numa dessas viagens eu estava indo para Damasco, com autorização e permissão dos chefes dos sacerdotes.
13 Ata, ndɛre njyɛ ne metɔɔ́ ŋwɔmese, ngɛ gekpɛ́kpɛ́gé geŋbɔ ɛyi gégɛ́ne gepwɔ ŋmɛɛ́ getané né mfaánebuú, gechwɔ gɛne gegya me mme ne bɔɔ́ abi abɔ́ akɛ́ne ne me.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, estando eu a caminho, vi uma luz do céu, mais resplandecente que o sol, brilhando ao meu redor e ao redor dos que iam comigo.
14 Ɛse ako dékwe mme, ne nwú meko muú fɔ ajɔɔ́ né mejɔɔ́ Hibru aké, ‘Sɔl, Sɔl ulannó ɔkɛlege manií me mbwɛ́? Ɔchyɛge gemɛ jyɛ ɛfwyale mantɛ́ne ukɔlɔ ne me. Ɔchyɛge gemɛ jyɛ nkane menya ayi asɛlé metaá adorege.’
14 Todos caímos por terra. Então ouvi uma voz que me dizia em aramaico. ‘Saulo, Saulo, por que você está me perseguindo? Resistir ao aguilhão só lhe trará dor! ’
15 Ne ngií nké, ‘Wɔ waá Ata?’ Ashuú me meko aké, ‘Ɛlé me Jisɔs muú wɔ ɔkɛlege manií ji mbwɛ.
15 "Então perguntei: Quem és tu, Senhor? "Respondeu o Senhor: ‘Sou Jesus, a quem você está perseguindo.
16 Kwile ka. Nkwɔ́ wɔ ushu neŋmé nnó mpyɛ wɔ ɔbɛ muú utɔɔ́ wa, ɔgarege nyɛ bɔɔ́ unó bi ɔgɛné fina ne unó bi fɔ ɛbi nlɛrege nyɛ wɔ né meso gébé.
16 Agora, levante-se, fique de pé. Eu lhe apareci para constituí-lo servo e testemunha do que você viu a meu respeito e do que lhe mostrarei.
17 Mférégé nyɛ wɔ né amu bɔɔ́ Jus ne mférégé nyɛ wɔ ntó né amu bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ne ntɔme le wɔ ɛta bɔɔ́ bimbɔ.
17 Eu o livrarei do seu próprio povo e dos gentios, aos quais eu o envio
18 Ɔjyɛgé ɛwú, néné ɛbwɔ́ amɛ, ne ɔférégé ɛbwɔ́ né gemua, ɔpyɛ ɛbwɔ́ áchwɔ́ né geŋgbɔ́. Ɛwéna ɛtɛné nnó ɔferege nyɛ ɛbwɔ́ né amú danchɔmeló, ɔchwɔ́ ne ɛbwɔ́ né ɛ́gbɛ́ Ɛsɔwɔ nnó áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne me ne Ɛsɔwɔ ajige nyɛ nte gabo ɛbwɔ́, ne ábɔ́ nyɛ melu né geluage bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi ji ajyá.’
18 para abrir-lhes os olhos e convertê-los das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus, a fim de que recebam o perdão dos pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim’.
19 “Ata Agripa nkane ɛlúmbɔ, nshyá fɔ́ meko ayi atane mfaánebuú wɔ́.
19 "Assim, rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nlɔ né Damaskɔs ngaré mekomejɔɔ́ wuú ne nle nchwɔ́ fa né Jɛrosalɛ. Nfɛ́ ntó yɛndé mbaá né malɔ bɔɔ́ Jus ne ayi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Mbɔ́ ne ngarege yɛ́ndémuú nnó ákwɔre metɔɔ́ alyaá gabo wuú, ákéré mbaá Ɛsɔwɔ ne ápyɛge unó bi ulɛre nnó ɛbwɔ́ ákwɔre geŋwá bwɔ́.
20 Preguei em primeiro lugar aos que estavam em Damasco, depois aos que estavam em Jerusalém e em toda a Judéia, e também aos gentios, dizendo que se arrependessem e se voltassem para Deus, praticando obras que mostrassem o seu arrependimento.
21 Gɛ́ genó ɛyi gepyɛ́ bɔɔ́ Jus ápyɛ́né me né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ákɛlege manwá mbɔ.
21 Por isso os judeus me prenderam no pátio do templo e tentaram matar-me.
22 Yɛ́mbɔ Ɛsɔwɔ apoó me yɛndégébé kpaá tɛ fi. Ne ntɛne ngarege mekomejɔɔ́ ayi áfyɛ́ me né ɛbwɔ mbaá bɔɔ́ ne ubyaŋkwɔ́ bɔ́. Ngarege le unó bi bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne Mosis ábɔ́ ájɔɔ́ tɛ gachí nnó upyɛ nyɛ.
22 Mas tenho contado com a ajuda de Deus até o dia de hoje, e, por este motivo, estou aqui e dou testemunho tanto a gente simples como a gente importante. Não estou dizendo nada além do que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer:
23 Ɛbwɔ́ ábɔ́ ájɔɔ́ nnó, “Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa abɔ́ mangbó ne ábɛ́ muú mbɛ yi akwile né negbo ne apyɛ bɔɔ́ Jus ne abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ágɛ́ geŋgbɔ́.”
23 que o Cristo haveria de sofrer e, sendo o primeiro a ressuscitar dentre os mortos, proclamaria luz para o seu próprio povo e para os gentios".
24 Ndɛre Pɔl alu áŋmɛ́nege gemɛ jií, Fɛstos aweé ji aké, “Pɔl ɔmée gebwɔ́. Unó bi ɔgií dɔɔ́ upyɛ wɔ́ ɔle mée gebwɔ́?”
24 A esta altura Festo interrompeu a defesa de Paulo e disse em alta voz: "Você está louco, Paulo! As muitas letras o estão levando à loucura! "
25 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Ata me mmée fɔ́ gebwɔ́, njɔgé le unó bi úlú wáwálé.
25 Respondeu Paulo: "Não estou louco, excelentíssimo Festo. O que estou dizendo é verdadeiro e de bom senso.
26 Wáwálé alu nnó mfwa Agripa akaá depɔ ti deko, nkaáwune njɔgé mbɔ nlá pɔ́ ne ɛfɔ metɔɔ́, nende depɔ tire na depyɛ́ fɔ́ bibií wɔ́.
26 O rei está familiarizado com essas coisas, e lhe posso falar abertamente. Estou certo de que nada disso escapou do seu conhecimento, pois nada se passou num lugar qualquer.
27 Mfwa Agripa, pɔ́ ɔkamé ntó depɔ ɛti bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ásámé? Me kaá nnó mfwa akamé.”
27 Rei Agripa, crês nos profetas? Eu sei que sim".
28 Ɛwyage mfwa Agripa agií Pɔl aké, “Wɔ ɔfɛré nnó ɔkage pyɛ me wyɛ tɛnétɛné nnó mbɛ́ meŋkwɔle Kras?”
28 Então Agripa disse a Paulo: "Você acha que em tão pouco tempo pode convencer-me a tornar-me cristão? "
29 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Yɛ ɛbɛ́ le nana, yɛ meso gébé, nnɛnemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó wɔ ne bɔɔ́ ako abi awuú mbɔ me fi nnó debɛ́ ɛ́ké me, yɛ́mbɔ ɛpɔ́fɔ́ nnó ɛnyú dekpɛ denɔ nkane me nkpɛné.”
29 Paulo respondeu: "Em pouco ou em muito, peço a Deus que não apenas tu, mas todos os que hoje me ouvem se tornem como eu, menos estas algemas".
30 Pɔl ajɔgé mbɔ, mfwa Agripa, gɔmena Fɛstos, Bɛnise ne bɔɔ́ bifɔ́ ákwilé ka.
30 O rei se levantou, e com ele o governador e Berenice, como também os que estavam assentados com eles.
31 Ne ndɛre ɛbwɔ́ ájyɛ́ dafyɛ, ájɔge ne atɛ aké, “Mende yina apyɛ́ fɔ́ genó ɛyigé abɔ mangbó wɔ́ yɛ denɔ mankpɛ wɔ́.”
31 Saindo do salão, comentavam entre si: "Este homem não fez nada que mereça morte ou prisão".
32 Mfwa Agripa ajɔɔ́ ne Fɛstos aké, “Mbɔgé mende yina ábɛ́ danjyɛ ne mechɔ ɛwé mbaá mfwa Rom, mbɔ́ delyaá ji.”
32 Agripa disse a Festo: "Ele poderia ser posto em liberdade, se não tivesse apelado para César".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.