Atos 26
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARC
1 Agripa awuúge ne akuú Pɔl aké, “Nana ɛlé gébé jyɛ manjɔɔ́ mejɔɔ́ nnó ɔshya wa ɔkame meko bwɔ́.” Ne Pɔl afu amu alɔ manjɔɔ́ aŋmɛnege mmyɛ jií aké,
1 Depois, Agripa disse a Paulo: Permite-se-te que te defendas. Então, Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 “Ata Agripa, ngɛ́ nnó nwya ɛ́fwɔ́ mantɛné né mbɛ ushu wyɛ fina maŋmɛné mmyɛ ya né depɔ ɛtiré bɔɔ́ Jus ámalé me mmyɛ
2 Tenho-me por venturoso, ó rei Agripa, de que perante ti me haja, hoje, de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus,
3 Njɔgé mbɔ, gétúgé nkaá nnó ɔkaáge gepɔge bɔɔ́ Jus cháŋéné ne unó bi ɛbwɔ́ anyɛɛ́ mbeé ne atɛ. Mbɔ ne nkwɔ wɔ mata nnó ɔsɛ gébé ɔwuú genó ɛyigé nkɛlege manjɔɔ́.
3 mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Bɔɔ́ Jus ako ákaá nkane geŋwá ya gelu tɛ démbáné getúge nwɛné né mpu bwɔ́ ne né Jɛrosalɛ ntó.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, qual haja sido, desde o princípio, em Jerusalém, entre os da minha nação, todos os judeus a sabem.
5 Ɛbwɔ́ ákaá me tɛ gachí gefɔge muú ayi mbɔ nlu. Mbɔgé ɛbwɔ́ ábɔ́ ágárege wáwálé, mbɔ ájɔɔ́ nnó nlu muú né uchome Farasi ayi akwɔlege mabɛ chɛré chɛre ne anóge Ɛsɔwɔ mpwɔ́ bɔɔ́ ɛse ako.
5 Sabendo de mim, desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Ne nkpɛ mbɔ unɔɔ́ mpa fi getúge nnɛré metɔɔ́ né unó bi Ɛsɔwɔ abɔ́ anyɛ́meno ne ukwene antɛ ɛse.
6 E, agora, pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais, estou aqui e sou julgado,
7 Gɛ wyɛ menomenyɛɛ́ ɛwé matoó ɛse áfyanéápeá ajwɔle ágile ndɛre ɛbwɔ́ ánógé Ɛsɔwɔ utuú ne ŋwɔmese. Ata ɛlé getúge nnɛré metɔɔ́ ne nkpɛ́ne mbɔ unɔɔ́ mpa ne bɔɔ́ Jus bina.”
7 à qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Gɔ́ me ngií ɛnyú ako nnó, “Ulannó ɛnyú defɛ́ré nnó ɛpɔ́ kɔkɔge nnó Ɛsɔwɔ apyɛ bɔɔ́ akwile né negbo?”
8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Me Pɔl gébé gefɔ mbɔ ntɛné ne ɛshyɛ nnó mpyɛ ndɛre ɛji me metɔɔ́ manií mabɔ Jisɔs ayi Nasarɛt.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus, o Nazareno, devia eu praticar muitos atos,
10 Na ne mbɔ mpyɛ́ né Jɛrosalɛ. Anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ábɔ áchyɛ me ɛbwɔnyɛ ne mfyɛ gejamégé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ denɔ. Ne yɛndégébé ɛyigé ajɔgé nnó áwáne ɛbwɔ́ nkamege ntó.
10 o que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido poder dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e, quando os matavam, eu dava o meu voto contra eles.
11 Yɛndégébé nchyɛge ɛbwɔ́ ɛfwyale né macha mmyɛmenɛne ɛse mako, mpyɛ nnó ɛbwɔ́ áshya Jisɔs kpekpe, áféré matɔɔ́ ne Ji. Nchyɛ anywɔ́né me mmu kpaá tɛ nkwɔne malɔ mme bɔɔ́ bicha manií ɛbwɔ́ mbwɛ ɛwu.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 “Ɛ́bɛlegé, mfɛ́ ntó né melɔ Damaskɔs ne bɔ ŋwɛ abi alɛre nnó uto ba utané mbaá anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ.
12 Sobre o que, indo, então, a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Ata, ndɛre njyɛ ne metɔɔ́ ŋwɔmese, ngɛ gekpɛ́kpɛ́gé geŋbɔ ɛyi gégɛ́ne gepwɔ ŋmɛɛ́ getané né mfaánebuú, gechwɔ gɛne gegya me mme ne bɔɔ́ abi abɔ́ akɛ́ne ne me.
13 ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Ɛse ako dékwe mme, ne nwú meko muú fɔ ajɔɔ́ né mejɔɔ́ Hibru aké, ‘Sɔl, Sɔl ulannó ɔkɛlege manií me mbwɛ́? Ɔchyɛge gemɛ jyɛ ɛfwyale mantɛ́ne ukɔlɔ ne me. Ɔchyɛge gemɛ jyɛ nkane menya ayi asɛlé metaá adorege.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava e, em língua hebraica, dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura
15 Ne ngií nké, ‘Wɔ waá Ata?’ Ashuú me meko aké, ‘Ɛlé me Jisɔs muú wɔ ɔkɛlege manií ji mbwɛ.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Kwile ka. Nkwɔ́ wɔ ushu neŋmé nnó mpyɛ wɔ ɔbɛ muú utɔɔ́ wa, ɔgarege nyɛ bɔɔ́ unó bi ɔgɛné fina ne unó bi fɔ ɛbi nlɛrege nyɛ wɔ né meso gébé.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das
17 Mférégé nyɛ wɔ né amu bɔɔ́ Jus ne mférégé nyɛ wɔ ntó né amu bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, ne ntɔme le wɔ ɛta bɔɔ́ bimbɔ.
17 livrando-te deste povo e
18 Ɔjyɛgé ɛwú, néné ɛbwɔ́ amɛ, ne ɔférégé ɛbwɔ́ né gemua, ɔpyɛ ɛbwɔ́ áchwɔ́ né geŋgbɔ́. Ɛwéna ɛtɛné nnó ɔferege nyɛ ɛbwɔ́ né amú danchɔmeló, ɔchwɔ́ ne ɛbwɔ́ né ɛ́gbɛ́ Ɛsɔwɔ nnó áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne me ne Ɛsɔwɔ ajige nyɛ nte gabo ɛbwɔ́, ne ábɔ́ nyɛ melu né geluage bɔɔ́ Ɛsɔwɔ abi ji ajyá.’
18 para lhes abrires os olhos e das trevas e
19 “Ata Agripa nkane ɛlúmbɔ, nshyá fɔ́ meko ayi atane mfaánebuú wɔ́.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nlɔ né Damaskɔs ngaré mekomejɔɔ́ wuú ne nle nchwɔ́ fa né Jɛrosalɛ. Nfɛ́ ntó yɛndé mbaá né malɔ bɔɔ́ Jus ne ayi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus. Mbɔ́ ne ngarege yɛ́ndémuú nnó ákwɔre metɔɔ́ alyaá gabo wuú, ákéré mbaá Ɛsɔwɔ ne ápyɛge unó bi ulɛre nnó ɛbwɔ́ ákwɔre geŋwá bwɔ́.
20 Antes, anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Gɛ́ genó ɛyi gepyɛ́ bɔɔ́ Jus ápyɛ́né me né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ákɛlege manwá mbɔ.
21 Por causa disto, os judeus lançaram mão de mim no templo e procuraram matar- me.
22 Yɛ́mbɔ Ɛsɔwɔ apoó me yɛndégébé kpaá tɛ fi. Ne ntɛne ngarege mekomejɔɔ́ ayi áfyɛ́ me né ɛbwɔ mbaá bɔɔ́ ne ubyaŋkwɔ́ bɔ́. Ngarege le unó bi bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne Mosis ábɔ́ ájɔɔ́ tɛ gachí nnó upyɛ nyɛ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Ɛbwɔ́ ábɔ́ ájɔɔ́ nnó, “Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa abɔ́ mangbó ne ábɛ́ muú mbɛ yi akwile né negbo ne apyɛ bɔɔ́ Jus ne abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ágɛ́ geŋgbɔ́.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Ndɛre Pɔl alu áŋmɛ́nege gemɛ jií, Fɛstos aweé ji aké, “Pɔl ɔmée gebwɔ́. Unó bi ɔgií dɔɔ́ upyɛ wɔ́ ɔle mée gebwɔ́?”
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Ata me mmée fɔ́ gebwɔ́, njɔgé le unó bi úlú wáwálé.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo! Antes, digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Wáwálé alu nnó mfwa Agripa akaá depɔ ti deko, nkaáwune njɔgé mbɔ nlá pɔ́ ne ɛfɔ metɔɔ́, nende depɔ tire na depyɛ́ fɔ́ bibií wɔ́.
26 Porque o rei, diante de quem falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Mfwa Agripa, pɔ́ ɔkamé ntó depɔ ɛti bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ásámé? Me kaá nnó mfwa akamé.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Ɛwyage mfwa Agripa agií Pɔl aké, “Wɔ ɔfɛré nnó ɔkage pyɛ me wyɛ tɛnétɛné nnó mbɛ́ meŋkwɔle Kras?”
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Yɛ ɛbɛ́ le nana, yɛ meso gébé, nnɛnemmyɛ mbaá Ɛsɔwɔ nnó wɔ ne bɔɔ́ ako abi awuú mbɔ me fi nnó debɛ́ ɛ́ké me, yɛ́mbɔ ɛpɔ́fɔ́ nnó ɛnyú dekpɛ denɔ nkane me nkpɛné.”
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Pɔl ajɔgé mbɔ, mfwa Agripa, gɔmena Fɛstos, Bɛnise ne bɔɔ́ bifɔ́ ákwilé ka.
30 Dizendo ele isto, se levantou o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Ne ndɛre ɛbwɔ́ ájyɛ́ dafyɛ, ájɔge ne atɛ aké, “Mende yina apyɛ́ fɔ́ genó ɛyigé abɔ mangbó wɔ́ yɛ denɔ mankpɛ wɔ́.”
31 E, apartando-se dali, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Mfwa Agripa ajɔɔ́ ne Fɛstos aké, “Mbɔgé mende yina ábɛ́ danjyɛ ne mechɔ ɛwé mbaá mfwa Rom, mbɔ́ delyaá ji.”
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.