Atos 25
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NAA
1 Ndɔ ɛkoóge ɛlɛɛ́ ɛyi Fɛstos asɛlé gefwa né gebagé mewaá Judiya, atané né Kaisaria afɛ́ né Jɛrosalɛ.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ne anɔɔ́ baá bi apyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa melɔ áchwɔ́ ne mechɔ́ Pɔl né mbɛ ushu wuú, ákwɔ́ ji mata nnó,
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 apyɛ ɛbwɔ́ genó ɛyigé na ndɛre ɛbwɔ́ ákɛlege, atɔ́ Pɔl achwɔ́ né Jɛrosalɛ. Ɛbwɔ́ ábɔ́ asɔɔ́ mala nnó ájwɔlege meti, Pɔl achwɔgé ɛbwɔ́ áwá.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Fɛstos ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Pɔl alu mmu denɔ né Kaisaria ne ɛla gachyɛ nkéré ɛwu.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Mbɔgé apyɛ gyɛ, garege anɔɔ́ bɔɔ́ nyú akwɔlé me dejyɛ né Kaisaria ne akpa mechɔ́ ɛwémbɔ achwɔ́ mbɛ ushu wa.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ne Fɛstos ama bɛlé né Jɛrosalɛ genógé ndɔ ɛneé ɛjyɛgé ne ɛfya ne akéré né Kaisaria, bií ujyagé ajwɔlé né ɛcha ɛso ne atɔ́ nnó achwɔ́ ne Pɔl.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Áchwɔ́ ne Pɔl, bɔɔ́ Jus abi abɔ́ átané Jɛrosalɛ ánɔ ji mme ne álɔ mama ji ukpɛ́kpɛ́ depɔ mmyɛ ayi álá kágé lɛre nnó genó ɛyigé ɛbwɔ́ ajɔɔ́ gelu wáwálé.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ne Pɔl aŋmɛne mmyɛ ji aké, “Mpyɛ́ yɛ gyɛɛ́ fɔ́ né mabɛ́ bɔɔ́ Jus wɔ́, yɛ ɛfwyale nchyɛ́ né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ wɔ́, ne mpyɛ fɔ́ gyɛɛ́ mbaá mfwa Rom wɔ́.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Yɛ́mbɔ Fɛstos akɛlege mampyɛ matɔɔ́ agɔɔ́ bɔɔ́ Jus, nkaáwú ne agií Pɔl aké, “Pɔ́ ɔjyɛ́ né Jɛrosalɛ ápa mpa wyɛ né mbɛ ushu wuú?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Ntɛné fa né ɛcha ɛso mfwa Rom ne gɛ́ mbaá ayi ábɔ́ mampa mechɔ wa na. Wɔ ɔkaá cháŋéné nnó mpyɛ bɔɔ́ Jus gyɛɛ́ fɔ wɔ́.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Mbɔgé nkwé ɛbɛ́ ɛwé ábɔɔ́ manwá me, mfɔ́ fɔ́ negbo ne mbɔgé depɔ deko ɛtiré ɛbwɔ́ ájɔɔ́ ne me depɔ wáwálé, ɔkágé gbaré me ɔchyɛ ɛbwɔ́. Nnɛne wɔ mmyɛ nnó ɔteé mechɔ wa ɛjyɛ mbaá mfwa Rom.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Ne Fɛstos awuúge mbɔ, ajyɛ jɔɔ́ ne bɔɔ́ majyɛ bií, ɛwyagé ajɔɔ́ ne Pɔl aké, “Tɛ mbaá wɔ ɔké ateé mechɔ wyɛ mbaá mfwa Rom, ɛwu ne ɔjyɛ.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ɛbɛ́légé mfwa Agripa ne Bɛnise áfɛ́ né Kaisaria mantamé Fɛstos.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ábɛ́légé ɛfɛɛ́ dɔɔ́ bií fɔ Fɛstos achwɔ ne mechɔ Pɔl né mbɛ ushu mfwa yimbɔ aké, “Mende fɔ alu fa ayi Fɛlis alyá né denɔ gebégé ajyɛ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ne njyɛ́gé né Jɛrosalɛ, anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa bɔɔ́ Jus ágaré me depɔ ɛtiré ɛbwɔ́ aké Pɔl apyɛ. Ne ɛbwɔ́ áké me nsɔ́ mpa nnó mende yina akwé ɛbɛ́.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ne ngaré ɛbwɔ́ nnó gepɔgé bɔɔ́ Rom gepɔ fɔ́ nnó ájɔɔ́ nnó muú akwé ɛbɛ́, ayi ji ne bɔɔ́ mpa bií álá tɛne unɔɔ́ mpa ne aŋmɛné mmyɛ jií né depɔ deko ɛtire aké ji apyɛ wɔ́.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ɛbwɔ́ áchwɔgé fa áchɔ sé gébé wɔ́, bií ujyagé njyɛ jwɔle né ɛcha ɛso, nké áchwɔ́ ne mende yina.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Bɔɔ́ mawamé bií ákwilegé ka, ajɔɔ́ yɛ nnó akwé ɛbɛ́ fɔ nkane mbɔ mfɛré wɔ́.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ɛbwɔ́ abɔ anyɛɛ́ le mbeé ne gefɔ́ ɛyigé ɛbwɔ́ ánogé Ɛsɔwɔ ne ama anyɛɛ́ mbée gétúgé muú fɔ ayi ákuú Jisɔs, agbo mɛ yɛ́mbɔ Pɔl alu jɔge nnó alu mebɛ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ndɛre nlá kágé se geno ɛyigé mpyɛ, ngií Pɔl nnó ajyɛ né Jɛrosalɛ ápa mechɔ wúu ɛwu.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Yɛ́mbɔ Pɔl aké ɛlɔme lé nnó ályá ji né denɔ kpaá tɛ mfwa Rom apáne mpa wuú. Ne agaré aké ábamé ji kpaá tɛ agɛne meti mantɔ ji mbaá mfwa Rom.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ne Agripa awuúge mbɔ aké, “Me ntó nkɛlege manwu né menó mende yimbɔ.” Ne Fɛstos aké ne ji, “Geya ɔwuú nyɛ”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Bií ujyágé mfwa Agripa ne Bɛnise áchwɔ́ ne gejamégé bɔɔ́ ánoge ɛbwɔ́ dɔɔ́ ne mabeé, ɛbwɔ́ ákpɛ ájwɔlé né ɛcha ɛso. Ne anɔɔ́ bɔɔ́ bee ne anɔɔ́ bɔɔ́ abi alu melɔ. Ne Fɛstos agaré áchwɔ́ ne Pɔl,
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 ajɔɔ́ aké, “Mfwa Agripa ne bɔɔ́ ako abi alu fa, gɛge mende yi bɔɔ́ Jus ako áchwɔɔ́, ábánege me yɛndégébé ákpeage me nnó akwané sé membɛ mebɛ wɔ́. Ábɔ́ ápyɛ né Jɛrosalɛ, ne ápyɛ ntó fa né Kaisaria.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Yɛ́mbɔ ngɛ fɔ́ genó ɛyige ji apyɛɛ́ ɛyige ji abɔ́ mangbó wɔ́. Ne tɛ ji mbɔɔ́ aké áteé mechɔ ɛwé ɛjyɛ mbaá mfwa Rom, nkamé nnó ntɛne ji ajyɛ́ ɛwu.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Yɛ́mbɔ mpɔ́ ne genó ɛyigé nsame nyɛ ntɔ́ mbaá mfwa yimbɔ gétúgé mende yina. Nkaáwú ne nchwɔ́ ne ji né mbɛ ushu ɛnyú, titi né ushu mfwa Agripa nnó, ɛnyú ntó dejɔɔ́ mechɔ ɛwé ne nkaá genó ɛyigé nsame.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Me ngɛ́ nnó ɛlɔ́ fɔ́ ntó nnó átɔ muú denɔ mbaá mfwa ayi nlá garé gyɛɛ́ ayi ji apyɛ wɔ́.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.