Atos 25
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB
1 Ndɔ ɛkoóge ɛlɛɛ́ ɛyi Fɛstos asɛlé gefwa né gebagé mewaá Judiya, atané né Kaisaria afɛ́ né Jɛrosalɛ.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ne anɔɔ́ baá bi apyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa melɔ áchwɔ́ ne mechɔ́ Pɔl né mbɛ ushu wuú, ákwɔ́ ji mata nnó,
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 apyɛ ɛbwɔ́ genó ɛyigé na ndɛre ɛbwɔ́ ákɛlege, atɔ́ Pɔl achwɔ́ né Jɛrosalɛ. Ɛbwɔ́ ábɔ́ asɔɔ́ mala nnó ájwɔlege meti, Pɔl achwɔgé ɛbwɔ́ áwá.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Fɛstos ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Pɔl alu mmu denɔ né Kaisaria ne ɛla gachyɛ nkéré ɛwu.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Mbɔgé apyɛ gyɛ, garege anɔɔ́ bɔɔ́ nyú akwɔlé me dejyɛ né Kaisaria ne akpa mechɔ́ ɛwémbɔ achwɔ́ mbɛ ushu wa.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Ne Fɛstos ama bɛlé né Jɛrosalɛ genógé ndɔ ɛneé ɛjyɛgé ne ɛfya ne akéré né Kaisaria, bií ujyagé ajwɔlé né ɛcha ɛso ne atɔ́ nnó achwɔ́ ne Pɔl.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Áchwɔ́ ne Pɔl, bɔɔ́ Jus abi abɔ́ átané Jɛrosalɛ ánɔ ji mme ne álɔ mama ji ukpɛ́kpɛ́ depɔ mmyɛ ayi álá kágé lɛre nnó genó ɛyigé ɛbwɔ́ ajɔɔ́ gelu wáwálé.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Ne Pɔl aŋmɛne mmyɛ ji aké, “Mpyɛ́ yɛ gyɛɛ́ fɔ́ né mabɛ́ bɔɔ́ Jus wɔ́, yɛ ɛfwyale nchyɛ́ né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ wɔ́, ne mpyɛ fɔ́ gyɛɛ́ mbaá mfwa Rom wɔ́.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Yɛ́mbɔ Fɛstos akɛlege mampyɛ matɔɔ́ agɔɔ́ bɔɔ́ Jus, nkaáwú ne agií Pɔl aké, “Pɔ́ ɔjyɛ́ né Jɛrosalɛ ápa mpa wyɛ né mbɛ ushu wuú?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Ntɛné fa né ɛcha ɛso mfwa Rom ne gɛ́ mbaá ayi ábɔ́ mampa mechɔ wa na. Wɔ ɔkaá cháŋéné nnó mpyɛ bɔɔ́ Jus gyɛɛ́ fɔ wɔ́.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Mbɔgé nkwé ɛbɛ́ ɛwé ábɔɔ́ manwá me, mfɔ́ fɔ́ negbo ne mbɔgé depɔ deko ɛtiré ɛbwɔ́ ájɔɔ́ ne me depɔ wáwálé, ɔkágé gbaré me ɔchyɛ ɛbwɔ́. Nnɛne wɔ mmyɛ nnó ɔteé mechɔ wa ɛjyɛ mbaá mfwa Rom.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ne Fɛstos awuúge mbɔ, ajyɛ jɔɔ́ ne bɔɔ́ majyɛ bií, ɛwyagé ajɔɔ́ ne Pɔl aké, “Tɛ mbaá wɔ ɔké ateé mechɔ wyɛ mbaá mfwa Rom, ɛwu ne ɔjyɛ.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Ɛbɛ́légé mfwa Agripa ne Bɛnise áfɛ́ né Kaisaria mantamé Fɛstos.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Ábɛ́légé ɛfɛɛ́ dɔɔ́ bií fɔ Fɛstos achwɔ ne mechɔ Pɔl né mbɛ ushu mfwa yimbɔ aké, “Mende fɔ alu fa ayi Fɛlis alyá né denɔ gebégé ajyɛ.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Ne njyɛ́gé né Jɛrosalɛ, anɔɔ́ baá bi ápyɛ upɛ Ɛsɔwɔ ne ákpakpa bɔɔ́ Jus ágaré me depɔ ɛtiré ɛbwɔ́ aké Pɔl apyɛ. Ne ɛbwɔ́ áké me nsɔ́ mpa nnó mende yina akwé ɛbɛ́.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Ne ngaré ɛbwɔ́ nnó gepɔgé bɔɔ́ Rom gepɔ fɔ́ nnó ájɔɔ́ nnó muú akwé ɛbɛ́, ayi ji ne bɔɔ́ mpa bií álá tɛne unɔɔ́ mpa ne aŋmɛné mmyɛ jií né depɔ deko ɛtire aké ji apyɛ wɔ́.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ɛbwɔ́ áchwɔgé fa áchɔ sé gébé wɔ́, bií ujyagé njyɛ jwɔle né ɛcha ɛso, nké áchwɔ́ ne mende yina.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Bɔɔ́ mawamé bií ákwilegé ka, ajɔɔ́ yɛ nnó akwé ɛbɛ́ fɔ nkane mbɔ mfɛré wɔ́.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Ɛbwɔ́ abɔ anyɛɛ́ le mbeé ne gefɔ́ ɛyigé ɛbwɔ́ ánogé Ɛsɔwɔ ne ama anyɛɛ́ mbée gétúgé muú fɔ ayi ákuú Jisɔs, agbo mɛ yɛ́mbɔ Pɔl alu jɔge nnó alu mebɛ.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Ndɛre nlá kágé se geno ɛyigé mpyɛ, ngií Pɔl nnó ajyɛ né Jɛrosalɛ ápa mechɔ wúu ɛwu.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Yɛ́mbɔ Pɔl aké ɛlɔme lé nnó ályá ji né denɔ kpaá tɛ mfwa Rom apáne mpa wuú. Ne agaré aké ábamé ji kpaá tɛ agɛne meti mantɔ ji mbaá mfwa Rom.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Ne Agripa awuúge mbɔ aké, “Me ntó nkɛlege manwu né menó mende yimbɔ.” Ne Fɛstos aké ne ji, “Geya ɔwuú nyɛ”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Bií ujyágé mfwa Agripa ne Bɛnise áchwɔ́ ne gejamégé bɔɔ́ ánoge ɛbwɔ́ dɔɔ́ ne mabeé, ɛbwɔ́ ákpɛ ájwɔlé né ɛcha ɛso. Ne anɔɔ́ bɔɔ́ bee ne anɔɔ́ bɔɔ́ abi alu melɔ. Ne Fɛstos agaré áchwɔ́ ne Pɔl,
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 ajɔɔ́ aké, “Mfwa Agripa ne bɔɔ́ ako abi alu fa, gɛge mende yi bɔɔ́ Jus ako áchwɔɔ́, ábánege me yɛndégébé ákpeage me nnó akwané sé membɛ mebɛ wɔ́. Ábɔ́ ápyɛ né Jɛrosalɛ, ne ápyɛ ntó fa né Kaisaria.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Yɛ́mbɔ ngɛ fɔ́ genó ɛyige ji apyɛɛ́ ɛyige ji abɔ́ mangbó wɔ́. Ne tɛ ji mbɔɔ́ aké áteé mechɔ ɛwé ɛjyɛ mbaá mfwa Rom, nkamé nnó ntɛne ji ajyɛ́ ɛwu.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Yɛ́mbɔ mpɔ́ ne genó ɛyigé nsame nyɛ ntɔ́ mbaá mfwa yimbɔ gétúgé mende yina. Nkaáwú ne nchwɔ́ ne ji né mbɛ ushu ɛnyú, titi né ushu mfwa Agripa nnó, ɛnyú ntó dejɔɔ́ mechɔ ɛwé ne nkaá genó ɛyigé nsame.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Me ngɛ́ nnó ɛlɔ́ fɔ́ ntó nnó átɔ muú denɔ mbaá mfwa ayi nlá garé gyɛɛ́ ayi ji apyɛ wɔ́.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.