Atos 21
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB
1 Ɛsé ako ne Pɔl delyage ɛbwɔ́, dekpɛ ɛ́kpe defɛ́ cho né Kɔs. Ne újyágé dekwɔné Rudis, detanege ɛfɛɛ́ dejyɛ né Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Ne dekwɔné ɛfɛɛ́, degɛ́ ɛ́kpe ɛwécha ɛwé ɛjyɛ melɔ Fonisiya. Dekpɛ ɛwu dekɛ nnyinnyi.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Dékwɔ́négé né melu ɛwé degɛ́ne melɔ Syaprɔs, delya ɛwu ne ɛgbɛ ɛbwɔbɛ, degya dejyɛ né Siriya. Dékwɔ́négé Tiya, ɛ́kpe ɛtaré ɛsé detané nende gɛ mbaá yi áférege metuú mbɔ.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Détánégé dejyɛ kɛ́le bɔɔ́ Jisɔs. Degɛ́gé ɛbwɔ́, debɛlé ne ɛbwɔ́ né uwyaá kpogele. Mendoó Ukpea ɛpyɛ ɛbwɔ́ agaré Pɔl nnó ajyɛgé fɔ né Jɛrosalɛ.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ndɔ ɛyi ɛsé delu manjyɛ ɛkwɔ́négé, detane nnó dejyɛ. Bɔɔ́ Jisɔs ako chóncho ne andée bwɔ́ ne baá bwɔ́, ájyɛ tí ɛsé ákoó melɔ ákwɔné mbále nnyi. Ne detó mano mme ɛfɛɛ́ denɛmmyɛ.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Ɛsé detamé atɛ ne ɛsé dejyɛ kpɛ ɛ́kpe, ɛbwɔ́ akéré meso mmu.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Délyágé melɔ Tiya, dekwɔné melɔ Ptolɛmɛs ne dema táne né ɛ́kpe dejyɛ tame bɔɔ́ Jisɔs abi alu ɛfɛɛ́. Debɛlé ne ɛbwɔ́ dama.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Bií újyagé dejyɛ dekpɛ ɛ́kpe defɛ́ né melɔ Kaisaria. Dékwɔ́négé ɛwu, dekpɛ né gepúge Filip, debɛlé ne ji. Alu muú yi akɛne agarege mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ, ne alu ntó muú ama né gelúagé bɔɔ́ utɔɔ́ akénéama abi abɔ ajya né Jɛrosalɛ.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ji abɔ́ áwya baá andée ani ne apɔ́ fɔ ne anɔ, álu bɔɔ́ bi áwuú meko ayi atáne mbaá Ɛsɔwɔ ne ágarege.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ndɛre ɛsé delú ɛfɛɛ́ né gejamégé ndɔ, muú ɛkpavé Ɛsɔwɔ fɔ ayi akuú ji Agabos atané Judiya achwɔ́.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Áchwɔgé agɛ́ ɛsé, abɔ́ ɛkanda Pɔl awɛ uka ne amu jií. Ne aké, “Mendoó Ukpea ɛké gɛ na ne bɔɔ́ Jus apyɛ nyɛ ne mbɔɔ́ ɛkanda ɛwé né Jɛrosalɛ ne afyɛ nyɛ ji né amu bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus.”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ne ɛsé ako dewuúge mbɔ, dekwɔ Pɔl mata nnó ajyɛgé né Jɛrosalɛ.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Pɔl ashuú ɛsé meko ake, “Nde ɛnyú delilí, defyɛ me gepwa né metɔɔ́? Nkpome mɛ́ mmyɛ manjyɛ denɔ né Jɛrosalɛ yɛ mangbo getúge Ata Jisɔs.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Tɛ ndɛre ɛsé delá káge kwɔre metɔɔ́ wuú, delya yɛndé geno nnó Ata Ɛsɔwɔ apyɛ ndɛre ɛjií ji.
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Ne ɛbɛ́légé mboó ndɔ, dénywéré unó sé dekwɔ́ défɛɛ́ né Jɛrosalɛ.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Ne bɔɔ́ Jisɔs fɔ abi atané Kaisaria áfɛ́ ntó ne ɛsé ne ásɛ ɛsé ábelé né gepúge Mnasen mbaá ayi ábele nnó dejwɔlege. Mende yina atané melɔ Syaprɔs ne abɔ́ áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs gébégé depɔre Jisɔs delɔ lɔ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Ndɛre ɛsé dekwɔne né Jɛrosalɛ, bɔɔ́ Jisɔs abi alu ɛfɛɛ́ ásɛ ɛsé cháŋéné.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Bií ujyage ɛsé ako ne Pɔl dejyɛ gɛ́ Jɛmsi ne ákpakpa bɔɔ́ ɛchomele Jisɔs ako alu ntó ɛfɛɛ́.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Ne Pɔl atámégé ɛbwɔ́, alɔ mangaré unó gemagema ɛbi Ɛsɔwɔ abɔ apyɛ́ metɔɔ́ metɔɔ́ bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus gébégé ji agarege ɛbwɔ́ mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Ne ɛbwɔ́ áwuúge mbɔ, áfɛɛ́ Ɛsɔwɔ ne ákuú Pɔl aké, “Meŋmɛ, pɛ́ gejame bɔɔ́ Jus áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne Jisɔs. Ne kaá nnó ɛbwɔ́ álu kpáne gechyɛ́ né mabɛ Mosis.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Ɛbwɔ́ ama áwuú nnó ɔkɛne ɔgarege bɔɔ́ Jus abi álú né malɔ bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus nnó ásɔgé sé baá bwɔ́ nsɔ ne yɛ mankwɔlé gepɔge bɔɔ́ Jus ákwɔlégé.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Ɛsé dekaá nnó bɔɔ́ áwuú nyɛ nnó ɔchwɔ́ fa, nana ɛsé depyɛ nnó?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Ntɛ pyɛ ndɛre ɛsé dekɛlege mangaré wɔ. Ande fɔ ani alu fa abi anerege mampyɛ depɔ ɛtire ɛbwɔ́ abɔ anyɛ́meno mbaá Ɛsɔwɔ.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Chó ne ɛbwɔ́ ɛnyú depyɛ gepɛ mamféré ɛfwyale ɛwe ɛlu ɛnyú mmyɛ, ne chyɛ unó uko ɛbi abɔ́ manchyɛ né gepɛ ɛyigembɔ ne ákpalé ɛbwɔ́ makpo. Ɔpyɛge mbɔ bɔɔ́ ako ágɛ́ne nyɛ nnó wɔ mbɔɔ́ ɔbelege mabɛ́ Mosis. Ne bɔɔ́ ákage nyɛ nnó unó bi bɔɔ́ ajɔɔ́ getu jyɛ úlú gebyɔ.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Ɛsé desá ŋwɛ detɔ́ mbaá bɔɔ́ Jisɔs abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus, nnó ábɔ́ fɔ́ manyɛ menyɛɛ́ ayi ápyɛɛ́ upɛ wyɛ wɔ́, ne anyɛɛ́gé manoó menya ne álya ntó manáné tametame.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Ne Pɔl asɛ bɔɔ́ bimbɔ, bií újyage ɛbwɔ́ ájyɛ lɔ depɔ ɛtire mamféré ɛfwyalé ɛwé ɛlu ɛbwɔ́ mmyɛ. Ne Pɔl akpɛ mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ mangaré bií ɛbi depɔ ɛtiré na debyɛ nyɛ, ne yɛ́ndémuú bwɔ́ achyɛge nyɛ unó upɛ bi mbaá Ɛsɔwɔ.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Gepɛ ɛyigémbɔ gebɛ́lege ndɔ ɛkeneama, ne bií ɛbi ndɔ ɛyimbɔ ɛchwɔ́ byɛ, bɔɔ́ Jus fɔ abi átané gebagé mewaá Ɛsya ágɛ Pɔl né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ. Ánnyi gejamégé bɔɔ́ matɔɔ́ ne ápyɛ ji.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Ákalege áké, “Bɔɔ́ Isrɛli chwɔ́ge depoó ɛse, depyɛ mende yina. Gɛ mende yi akɛ́ne yɛndé mbaá ágarege bɔɔ́ nnó ábyágé melɔ ɛsé, ne mabɛ́ Mosis ne ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ ɛwéna. Ne nana akpɛ ne bɔɔ́ Grek né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, nkane apyɛmbɔ afyɛ deba né melu ukpea ɛwe.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Ɛbwɔ́ ájɔge mbɔ gétúgé abɔ́ ágɛné Pɔl akɛne ne Trɔfimɔs ayi atane Ɛfɛsɔs né metɔɔ́ melɔ, ne áfɛ́rege nnó Pɔl akpɛ ne ji né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Ndɛre ɛbwɔ́ ákálé mbɔ, melɔ meko ɛkwé tametame, bɔɔ́ ako ábó áchwɔ́ chome mbaá ama. Ágbaré Pɔl, ája ji átané né ɛcha upɛ. Ndɛré ɛbwɔ́ ábɔ́ atane, bɔɔ́ ala tɛ́netɛ́ne ágbɛ́ manombi.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ne bɔɔ́ bina álɔ mantule Pɔl ne ákɛ́lege manwá ji. Menɔ muú bɔɔ́ bee Rom awuúge nnó melɔ Jɛrosalɛ meko ɛlu né ɛfwyale,
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 ala mbɔ asɛ bɔɔ́ bee ne ákpakpa bwɔ́, álomé áchwɔ́ kpɛ metɔɔ́ metɔɔ́ gejamégé bɔɔ́ bimbɔ. Bɔɔ́ bina ágɛ́gé ndɛre ɛbwɔ́ áchwɔ́, álya mantule Pɔl.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Ne muú kpaá yimbɔ achwɔ́ gbaré Pɔl aké, “Áwɛ́ ji bɔ mkpɔkovɛ́ apeá ne agií bɔɔ́ bimbɔ gefɔɔ́gé muú ayi Pɔl alu ne genó ɛyige ji apyɛ́.”
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Agige mbɔ, bɔɔ́ álɔ manwyale, abi ápáne ɛwé, abifɔ ápáne ɛwechá. Ápyɛ́ muú kpaá bɔɔ́ bee yimbɔ akwé tametame yɛ tógésé genó ɛyi gepyɛ akaá wɔ́, ne ajɔɔ́ ne bɔɔ́ bií nnó ásɛ Pɔl ájyɛ né dachi bɔɔ́ bee.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Ndɛre ájyɛ ákwɔ́négé melu ɛwé akwɔme mfaá gepú, bɔɔ́ bee abwɛ ji gétúgé bɔɔ́ bimbɔ áchwɔ́ ne ncha.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Ɛbwɔ́ ako ákwɔ́lege Pɔl meso ákálege nnó áwá ji.
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Ndɛre áchwɔ́ kpɛ ne Pɔl né dachi bɔɔ́ bee, Pɔl agií menɔ muú bɔɔ́ bee. “Nnó ɔkaáge chyɛ me gébé njɔɔ́ genó fɔ ne wɔ?” Mende yimbɔ awuúge Pɔl ajɔge Grek agií aké, “Mbɔ ne ɔkaáge Grek?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 “Mmyɛ ɛké ɔpɔ́ fɔ́ muú Ijip ayi abɔ aŋmé umyɛ fa gébé gefɔ́ ne apyɛ bɔɔ́ dɛle ani abi áwáne bɔɔ́ ákwɔlé ji né mashwɔne?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Ne Pɔl ashuú ji meko aké, “Nlu muú Jus ne ntane melɔ Tasɔs né gebagé mewaá Silisya. Ne Tasɔs apɔ́ fɔ́ melɔ nsɛ́lé. Ntɛ nkwɔ wɔ mata, chyɛ me ɛké gébé njɔɔ́ mejɔɔ́ ne bɔɔ́ bina.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Menɔ muú yimbɔ achyɛ́gé ji gébé, Pɔl atɛne melu ɛwé ákwɔ́me ajyɛ mfaá gepú afu amu nnó bɔɔ́ ákwéné mejɔɔ́. Ákwenege, Pɔl ajɔɔ́ ne bɔɔ́ bimbɔ né meko Hibru aké,
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.