Atos 1
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Ata Tyɔfilɔs, né ŋwɛ mbɛ yimbɔ ntɔme wɔ, nsá uno uko ɛbí Jisɔs abɔ apyɛ́ ne alɛ́ré bɔɔ́, lɔ né gébé ɛyige ji alɔɔ́ utɔɔ́ bií,
1 Em meu livro anterior, Teófilo, escrevi a respeito de tudo o que Jesus começou a fazer e a ensinar,
2 kpaá tɛ gébé ɛyige ji ajyɛ́ mfaánebuú. Gemɛge nnó ji ajyɛ́ né mfaánebuú, achyɛ bɔɔ́ bií ji ajyá nnó ábɛ́ áŋgbá bií majyɛ né uto Mendoó Ukpea.
2 até o dia em que foi elevado ao céu, depois de ter dado instruções por meio do Espírito Santo aos apóstolos que havia escolhido.
3 Gébégé Jisɔs akwilé né negbo, abɛlé fa mme usaá ndɔ upéa. Né ndɔ yimbɔ, alɛrege aŋgbá bií mmyɛ né gejamégé mati ayi ɛbwɔ́ álá kagé bɛ sé ne dembyɔ nnó ji alu mebɛ. Ne agare ɛbwɔ́ mechɔ ɛwé Ɛsɔwɔ ágbárege nyɛ gefwa jií.
3 Depois do seu sofrimento, Jesus apresentou-se a eles e deu-lhes muitas provas indiscutíveis de que estava vivo. Apareceu-lhes por um período de quarenta dias falando-lhes acerca do Reino de Deus.
4 Ne nkane ji alu chóncho ne ɛbwɔ́, afyɛ́ ɛbwɔ́ ɛbɛ ake, “Jwɔlege fa né Jɛrosalɛ, degilé ɛchyɛ ɛwé Ntɛ wa abɔ anyɛ́meno nnó atɔme nyɛ nkane me mbɔ ngare ɛnyú.
4 Certa ocasião, enquanto comia com eles, deu-lhes esta ordem: "Não saiam de Jerusalém, mas esperem pela promessa de meu Pai, da qual lhes falei.
5 Geno ɛyige njɔgémbɔ gelu nnó, ndɔ ɛja sé dɔɔ́ wɔ́ ɛyi Ɛsɔwɔ afyɛ́ nyɛ ɛnyú né amu Mendoó Ukpea wyɛ nkane Jɔn abɔ afyɛ nya bɔɔ́ né mmu nnyi.”
5 Pois João batizou com água, mas dentro de poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo".
6 Gébégé baá utɔɔ́ Jisɔs áma jwɔle chóncho ne Jisɔs ágií ji áke, “Átá gébé gekwané ɛyigé ɔmage pyɛ nnó ɛsé bɔɔ́ Isrɛli dégbáré gefwage sé”?
6 Então os que estavam reunidos lhe perguntaram: "Senhor, é neste tempo que vais restaurar o reino a Israel? "
7 Ne Jisɔs ashuú ɛbwɔ́ meko aké, “Ntɛ wa akwyɛ mɛ abɛlé né uto bií gébé ɛyigé unó bina upyɛ nyɛ, ne ɛpɔ́fɔ́ ɛwé ɛnyú dekaáge gébé ɛyigémbɔ.
7 Ele lhes respondeu: "Não lhes compete saber os tempos ou as datas que o Pai estabeleceu pela sua própria autoridade.
8 Ne genó ɛyigé debɔ́ mankaá gelu nnó, Mendoó Ukpea ɛchwɔgé ɛnyú mmyɛ, ɛchyɛge nyɛ ɛnyú uto ne ɛnyú degarege bɔɔ́ né Jɛrosalɛ gefɔge muú yi me nluú, ne demage garege nyɛ né malɔ bɔɔ́ Jus ako, ne degarege wyɛ dejyɛ né melɔ́ Samariya kpaá tɛ dekwɔ́nege mbaá yi mme akwya.”
8 Mas receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês, e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria, e até os confins da terra".
9 Ndɛre Jisɔs ajɔ́gé depɔ tire na, Ɛsɔwɔ alɔ mansɛ́ ji ajyɛ né mfaánebuú, ne baá utɔɔ́ bií ála ápɛlé amɛ mfaa. Akwɔ́ afɛ kpaá gekó gekweré ji.
9 Tendo dito isso, foi elevado às alturas enquanto eles olhavam, e uma nuvem o encobriu da vista deles.
10 Ndɛre ɛbwɔ́ álu áfyɛ́ amɛ mangɛ ji, ɛké ɛwyage ágɛ ande fɔ apéa ne mandeé pópó mmyɛ, átɛné kwɔ́kwɔ́lé ne ɛbwɔ́.
10 E eles ficaram com os olhos fixos no céu enquanto ele subia. De repente surgiram diante deles dois homens vestidos de branco,
11 Ɛ́wyagé ande bimbɔ áké ne ɛbwɔ́, “Bɔɔ́ Galilií, ɛnyú detɛné fa depɛle amɛ mfaá nde? Jisɔs yina ayi alya ɛnyú akwɔme mbɔ mfaánebuú fi, amage kéré nyɛ meso wyɛ nkane degɛ́né mbɔ ji ajyɛɛ́.”
11 que lhes disseram: "Galileus, por que vocês estão olhando para o céu? Este mesmo Jesus, que dentre vocês foi elevado ao céu, voltará da mesma forma como o viram subir".
12 Ne aŋgbá Jisɔs ályágé mekwɛ Olif, ákéré né Jɛrosalɛ, nekɛ nélu genógé ɛbwɔ ne meno.
12 Então eles voltaram para Jerusalém, vindo do monte chamado das Oliveiras, que fica perto da cidade, cerca de um quilômetro.
13 Ákwɔ́négé né melɔ́ Jɛrosalɛ, ákwɔ mfaá ɛnyɔŋ ákpɛ mmu maá gepú ayi ɛbwɔ́ ábɛ́lege. Ɛbwɔ́ alu Pita ne Jɔn, Jɛmsi ne Andru, Filip ne Tɔmasi, Batolomyo ne Matyo, Jɛmsi maa Alfɔs, Simun ayi ákuú ji muú ukógé ne Judas ayi maá Jɛmsi.
13 Quando chegaram, subiram ao aposento onde estavam hospedados. Achavam-se presentes Pedro, João, Tiago e André; Filipe, Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão, o zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Ɛbwɔ́ ako áchómege yɛndégébé ánɛnemmyɛ metɔɔ́ ɛma chóncho ne andeé fɔ abi ábɔ́ ákwɔlege Jisɔs, ne aŋmɛ́ Jisɔs ne mma wuú Mɛri.
14 Todos eles se reuniam sempre em oração, com as mulheres, inclusive Maria, a mãe de Jesus, e com os irmãos de Jesus.
15 Né bífɔ́ bɔɔ́ abi akame ne Jisɔs áchomé ɛbwɔ́ ako, alu genógé usaá ukene. Ne Pita akwile ka aké ne ɛbwɔ́,
15 Naqueles dias Pedro levantou-se entre os irmãos, um grupo de cerca de cento e vinte pessoas,
16 “Áŋmɛ ba, geno ɛyige ŋwɛ Ɛsɔwɔ ajɔɔ́ nya gebɔ nyɛ mambɛ wáwálé, Mendoó Ukpea ɛbɔ́ ɛpyɛ́ɛ Mfwa Dɛvid nnó abɔ mbɛ agare geno gefɔ getuge Judas ayi abɔ́ ajamé bɔɔ́ meti nnó apyɛ́ Jisɔs.
16 e disse: "Irmãos, era necessário que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse por boca de Davi, a respeito de Judas, que serviu de guia aos que prenderam Jesus.
17 Judas abɔ́ alu muú ama né geluagé ɛsé, Jisɔs abɔ́ ajya ji nnó apyɛge gefɔge utɔɔ́ uma ne ɛsé.”
17 Ele foi contado como um dos nossos e teve participação neste ministério".
18 Ndɛre Pita abɔ ajɔge mbɔ, ɛlu nnó Judas apyɛge geboboge mechɔ ɛwé, ásɛ ŋka ji, ájyɛ na melu mme, ɛfɛɛ́ ne akwené ushú mme, unɛ ugbɔgé, mbwé unɛ ɛwɔ.
18 ( Com a recompensa que recebeu pelo seu pecado, Judas comprou um campo. Ali caiu de cabeça, seu corpo partiu-se ao meio, e as suas vísceras se derramaram.
19 Bɔɔ́ ako bi alú né Jɛrosalɛ, áwúge mechɔ́ ɛwé, ákuú melu mme ɛwémbɔ né mejɔɔ́ bwɔ́ nnó Akɛldama. Ula utɛné nnó, “Mewaá gewu.”
19 Todos em Jerusalém ficaram sabendo disso, de modo que, na língua deles, esse campo passou a chamar-se Aceldama, isto é, campo de Sangue. )
20 Pita ama jɔɔ́ aké, “Mfwa Dɛvid abɔ́ asá né ŋwɛ makwa jií nnó,
20 "Porque", prosseguiu Pedro, "está escrito no Livro de Salmos: ‘Fique deserto o seu lugar, e não haja ninguém que nele habite’; e ainda: ‘Que outro ocupe o seu lugar’.
21 — ausente —
21 Portanto, é necessário que escolhamos um dos homens que estiveram conosco durante todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 desde o batismo de João até o dia em que Jesus foi elevado dentre nós às alturas. É preciso que um deles seja conosco testemunha de sua ressurreição".
23 Ɛfɛɛ́ ne ɛbwɔ́ ajya bɔɔ́ apéa, muú yi ama akamege Josɛf ayi ákuú ntó ji Basabas ne ama ákuú ji ntó Justɔs. Ne ayifɔ akamege Matyas.
23 Então indicaram dois nomes: José, chamado Barsabás, também conhecido como Justo, e Matias.
24 Ne ɛbwɔ́ anɛmmyɛ áké, “Átá wɔ ne ɔkaáge matɔɔ́ bɔɔ́ ako. Lɛré ɛsé muú yi ɔjya,
24 Depois oraram: "Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra-nos qual destes dois tens escolhido
25 nnó ábɛ́ ŋgbá Jisɔs ne asɛ melu utɔɔ́ Judas maá utɔɔ́ wyɛ ayi ji alya ajyɛ mbaá yi akwane ne ji.”
25 para assumir este ministério apostólico que Judas abandonou, indo para o lugar que lhe era devido".
26 Ánɛ́gemmyɛ mbɔ, áŋme megya nnó ájya muú ama. Ne alɛré nnó Matyas ne ábɛɛ́. Ne ásɛ ji ágbɛɛ́ ne áŋgbá Jisɔs abi afyaneama.
26 Então tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Matias; assim, ele foi acrescentado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.