Atos 17

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pɔl ne Silas ákoóge melɔ Amfipolis ne melɔ Apolonia áchwɔ́ né melɔ Tɛssalonika mbaá ayi ɛcha mmyɛmenɛne bɔɔ́ Jus ɛwé fɔ́ ɛlu.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Ne Pɔl ajyɛ kpɛ né ɛcha ɛwémbɔ nkane ji abɔ apyɛ́ mɛ́, ne agare bɔɔ́ depɔ ɛtire delú mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ né mawyaá bɔɔ́ Jus málɛɛ́.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Apyɛ ɛbwɔ́ ákaá cháŋéné nnó Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa, ayi ɛbwɔ́ ábɔ́ ágili, abɔ́ mangɛ́ ɛfwyale ne akwilé né negbo. Ne aké Jisɔs ayi ji agarege mbɔ ɛbwɔ́, ji ne alu Muú yi Ɛsɔwɔ akweré ji ɛlá gefwa.
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Bɔɔ́ bifɔ abi áwuú depɔti, ásɛ detí amu apeá ne ácho ne Pɔl ne Silas. Gejamégé bɔɔ́ Grek abi ánóge Ɛsɔwɔ chóncho ne afwa andée ácho ntó ne ɛbwɔ́.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Ne bɔɔ́ Jus abi ábɔ́ ashya mekomejɔɔ́ yi, agɛge mbɔ matɔɔ́ ásɔ́ ɛbwɔ́ ne Pɔl ne Silas. Ájyɛ nywéré bɔɔ́ bi álá pɔ́ ne genó mampyɛ né metɔɔ́ melɔ, áchwɔ́ ne ɛfwyale. Ɛbwɔ álɔ mamwyalé mejɔɔ́ ne ájyɛ́ do gepúgé mende fɔ ayi áku ji Jasɔn ágyá nnó ája Pɔl ne Silas átó dafyɛ.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Ndɛre álá gɛ́ ɛbwɔ́ wɔ́, ája Jasɔn ne bɔɔ́ Jisɔs abifɔ áfɛ mbɛ ushu ákpakpa melɔ, ákálege áké: “Bɔɔ́ bina ákɛ́ne achyɛge ɛfwyale malɔmalɔ ne náná áchwɔ́ ntó fa melɔ ɛsé,
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 ne Jasɔn asɛ ɛbwɔ́, abelé mmu. Ɛbwɔ́ átyá mabɛ́ Mfwa Rom, ájɔ́ge áké mfwa ayicha alu ayi ákuú ji Jisɔs.”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Ákpakpa melɔ ne bɔɔ́ bi áchomé ɛfɛɛ́ áwúgé mbɔ, mewɛ ɛtya ɛbwɔ unɛ.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Ágbaré Jasɔn ne bɔɔ́ Jisɔs nnó áchwɔ́ kwɔ ne amage pyɛ sé gefɔ genó yimbɔ ndɔ yichá ne álya ɛbwɔ́ nnó ájyɛ́.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Wyɛ né utuú ɛbimbɔ, bɔɔ́ Jisɔs ágaré Pɔl ne Silas nnó ájyɛ né melɔ Bɛrya. Ɛbwɔ́ ákwɔ́négé ɛwu, ájyɛ kpɛ né ɛcha mmyɛmenɛne bɔɔ́ Jus.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Bɔɔ́ Jus abi alu ɛfɛɛ́ awya defɔɔ́ apwɔ́ abi melɔ Tɛssalonika. Ɛbwɔ́ áfyɛ́ matɔɔ́ dɔɔ́ manwu genó ɛyi Pɔl ajɔge. Ne yɛndé bií ɛbwɔ́ ágii mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ mangɛ mbɔge uno ɛbi Pɔl ajɔge úlú wáwálé.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Ɛ́wyágé gejamégé bɔɔ́ áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne Jisɔs. Abi fɔ́ alu afwa andé bɔɔ́ Grek ne gejamégé bɔɔ́ Grek abi ande áfyɛɛ́ ntó matɔɔ́ ne Jisɔs.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Ɛbɛlege bɔɔ́ Jus abi alu né melɔ Tɛssalonika áwugé nnó Pɔl agarege mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ né melɔ Bɛrya, áchwɔ nyi bɔɔ́ matɔɔ́ nnó achwɔ́ ne ɛfwyale.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Ne tɛ́nétɛ́né yimbɔ, bɔɔ́ Jisɔs átɔ́ Pɔl né mbale ɛbɛɛ́ mega. Bɔɔ́ fɔ ntó ákwɔlé ji. Ne Silas ɛbwɔ́ ne Timɔti ála né Bɛrya.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Bɔɔ́ bi ájyɛ́ tí Pɔl, áfɛ́ kpaá ákwɔ́né melɔ Atɛns. Gébégé ɛbwɔ́ ákérégé Pɔl alɔ ɛbwɔ́ meko nnó ágaré Silas ne Timɔti ábané ji wáwá.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Ndɛre Pɔl alu gili Silas ne Timɔti né melɔ Atɛns, metɔɔ́ ɛgɔ ji wɔ́ gébégé agɛné nnó aló uka ájá né melɔ ɛwémbɔ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Ne afɛ́ né ɛcha mmyɛmenɛne bɔɔ́ Jus alɔ mando abya né mechɔ́ ɛwé ne ɛbwɔ́ ne abifɔ abi anóge nto Ɛsɔwɔ, nno ápyɛ ɛbwɔ́ ákame ne ji. Ne yɛndé bií ajyɛ ntó né ntóné gese, ajɔge ne bɔɔ bi ákoóge né melu ɛwé ji alu.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Anlɛré fɔ ágɛ́ ji, ɛbwɔ́ álú bɔɔ́ bi álɛ́rege depɔré Ɛpikuryan ne ɛtiré ákuú Stɔk. Ɛbwɔ́ áwuúgé nkane Pɔl alɛrege bɔɔ́ depɔré Jisɔs, ama garege nkane bɔɔ́ akwilege nyɛ né negbo, álɔ manshyɛ ji ake: “Ndé menya yina adorege ne ubɔ́meno?” Abi fɔ áké: “Ɛlu ɛké akɛlege mangaré abya aló abi ákɛ.”
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Ne ásɛ Pɔl áfɛ́ ne ji né ɛchomele melɔ ɛwé ákuú nnó Aropagus ne bɔɔ́ áké ne ji: Nana ɛsé dekɛlege manwú cháŋéné unó ukɛ ɛbi ɔlɛ́rege.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Unó bifɔ ɛbi ɔlɛrege úlú chá ne ɛsé dekɛlege mankaá nkane ubi úlú.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Ɛbwɔ́ ábɔ́ ajɔge mbɔ néndé ɛbwɔ́ bɔɔ́ Atɛns ne aŋkɛɛ́ abi alu ɛfɛɛ́, ágbó lé manjwɔ́légé áwugé ne ágarégé unó ukɛ ɛbi ɛbwɔ́ áwuú né abya.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Ne Pɔl atɛné mbɛ shuú ɛchomele Aropagus ake: “Ɛnyu bɔɔ́ Atɛns, ngɛ nnó depyɛ upɛ mbaá aló dɔɔ́, ne demuame manogé Ɛsɔwɔ.”
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Ndɛre nkɛ́ne ngyáge melɔ nyú, mpɛle matoó ayi ɛnyú depyɛ upɛ, ngɛ́ ntoó nema ɛni ásámé nnó: “Mbaá Ɛsɔwɔ, ayi ɛsé dela dekage ji.” Ɛsɔwɔ ayi ɛnyú depyɛ upɛ ne delá kágé, ji ne nkɛlege mangaré ɛnyú nana.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 “Ɛsɔwɔ ne alu Ata ayi abɔ mfaá ne mme nende ji ne akwyɛ́ mme meko ne unó uko ɛbi úlú wyɛ́. Yɛ́mbɔ ji ajwɔ́légé fɔ́ né matoó ayi akwaá ákwyɛ́ ne amu.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Yɛ mankɛle nnó mekwaá achyɛ ji geno ɛke gefɔ́ geli ji. Ji mbɔ́ɔ ne achyɛge akwaá geŋwá ne gejuli ne unó uko.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Apyɛ ufɔɔ́ bɔɔ́ cháchá átané mbaá muú ama ayi ji akwyɛ né ula ulɔ. Akwyɛ gébé gakɛné ɛyigé yɛndé ufɔɔ́ bɔɔ́ ábɛ́lege fa mme yina ne malu ayi ɛbwɔ́ ábɛɛ́.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Ne ji apyɛmbɔ nnó bɔɔ́ akɛlege ji, ne ndɛre ámuame mankɛlé ji ábɛɛ́ ne umɛɛ́ nnó ndɔ fɔ ákage gɛ́ ji. Yɛ́mbɔ Ɛsɔwɔ apɔ́ fɔ́ tɛtɛ ne ɛsé.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Ɛlu wyɛ ndɛre muú fɔ aké: ‘Né uto Ɛsɔwɔ ne ɛsé dégbege gejulé, delú abɛ, dekɛne.’ Mbɔntó ne muú deŋga nyú asámé aké: ‘Ɛsé ako ntó delu baá bií.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 “Tɛ ɛsé delu baá Ɛsɔwɔ ɛkágé defɛré nnó Ɛsɔwɔ alu aló abi akwaá akwyɛge, yɛ akwyɛ ne gese, yɛ ne ntaá, yɛ ne genɔɔ́, ji apɔ́fɔ́ mbɔ.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Nyá mbɛmbɛ Ɛsɔwɔ afyɛ́ fɔ́ mekpo né unó bi bɔɔ́ abɔ apyɛ ayi álá kagé ji. Ne nana agarege yɛ́ndémuú nnó alya unó ɛbimbɔ ɛbi úlá pɔ́ ne nsá.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Ji ajɔge mbɔ gétúgé ji ábelé mɛ bií ɛbi bɔɔ́ akpɛ́ne unɔɔ mpa ne ásɔɔ́ nyɛ mpa bɔɔ́ ayi defya delá debɛ́ mmu. Ji abɔ ajya mɛ muu yi ásɔɔ́ nyɛ mpa yimbɔ ne apyɛ ji akwilé né negbo, mampyɛ bɔɔ́ akaá nnó mechɔ́ ɛwéna ɛpyɛ nyɛ wáwálé.”
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Ɛbwɔ́ áwúgé nkane Pɔl ajɔɔ́ nnó muú fɔ akwilé né negbó, ájwyá ji. Ne abi fɔ́ áké, “Ɛsé dekɛlege manwú ɔdo ɛsé abya yina ndɔ yicha.”
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Ne Pɔl alya ɛbwɔ́, atané.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Yɛ́mbɔ bɔɔ́ bi ákamé mekomejɔɔ́ wuú ácho ne ji. Muú bwɔ́ ama akamege Dyonasɔs ayi alu ntó né ɛchomele ɛwémbɔ ɛwe ákuú Aropagat. Ne ayifɔ alu mendée ayi ákuú ji Damaris ne bɔɔ́ bifɔ ntó.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.