Atos 15
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA
1 Ɛbɛlégé bɔɔ́ fɔ átané gebagé mewaá Judiya áchwɔ́ né melɔ Antiɔk, alɔ manlɛrege bɔɔ́ bi ákamé ne Jisɔs nnó, “Mbɔgé álá sɔ́ muú nsɔ nkane ɛbɛ́ Mosis ɛjɔɔ́ wɔ́, Ɛsɔwɔ akagé pyɛ fɔ́ muú yimbɔ apó.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pɔl ne Banabas anyɛ mbeé ne bɔɔ́ bimbɔ, yɛ mekpo ne ula ɛpɔ́. Ɛpwɔ́gé ɛbwɔ́, áfyɛ́ ndɔ nnó Pɔl ne Banabas ne abifɔ ájyɛ́ né Jɛrosalɛ, ágii mechɔ ɛwé cháŋéné mbaá áŋgbá Jisɔs ne ákpakpa bɔɔ́ ɛchomele Jisɔs.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Ne ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs átɔ́ ɛbwɔ́. Ndɛre ɛbwɔ́ ajyɛ, akoóge malɔ Fonisiya ne Samariya, ágarége bɔɔ́ bi ákamé ne Jisɔs nkane bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ákamé mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Abya yina apyɛ matɔɔ́ agɔ bɔɔ́ Jisɔs ako dɔɔ́.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Ɛbwɔ́ ákwɔnege Jɛrosalɛ, ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs ne áŋgbá Jisɔs ne ákpakpa bwɔ́, ásɛ ɛbwɔ amu apéa. Pɔl ne Banabas ágaré ɛbwɔ́ uno uko ɛbi Ɛsɔwɔ abɔ apoó ɛbwɔ́ ápyɛ.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Ne bɔɔ́ Jisɔs fɔ abɔ alu ɛfɛɛ́, ɛbwɔ́ alu ne ɛkwɔ́ bɔɔ́ Farasi, ɛbwɔ́ ákwile ka áké: “Abɔ́ mansɔ bɔɔ́ bi álá pɔ bɔɔ́ Jus nsɔ ne ágaré ɛbwɔ́ ábélé mabɛ́ Mosis ako.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ndɛre ɛbwɔ́ ábɔ́ ájɔɔ́ bɔ, áŋgbá Jisɔs ne ákpakpa bɔɔ́ ɛchomele bwɔ́, ájwɔlé mampɛ mechɔ ɛwéna cháŋéné.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Ɛbwɔ́ ádóregé makpo áwyage, Pita akwile tɛ́ne aké: “Aŋmɛ́ ba, ɛnyu dekaá nnó me ne Ɛsɔwɔ abɔ mbɛ ajya né metɔɔ́ metɔɔ́ ɛsé nnó ngaré abya melɔ́mélɔ́ yina mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus nnó áwuúge ntó, áfyɛɛ́ matɔɔ́ ne Jisɔs.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Ne Ɛsɔwɔ yi akaáge metɔɔ́ yɛ́ndémuú, alɛré nnó ɛbwɔ́ ntó álú bɔɔ́ bií. Apyɛ Mendoó Ukpea ɛchwɔ ɛbwɔ́ mmyɛ wyɛ nkane ɛbɔ́ ɛchwɔ́ ɛsé mmyɛ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Ne aji ntó nte gabo bwɔ́ gétúgé ɛbwɔ́ áfyɛɛ́ metɔɔ́ ne Jisɔs. Agya fɔ́ aŋgya wɔ́.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Ne nkane ɛlúmbɔ, ulannó ɛnyú déjyale bɔɔ́ bina ukpɛ́kpɛ́ matuú ayi ukwene antɛ ɛse ne ɛse ambɔɔ́ delá kage kpa? Nkane depyɛmbɔ dekane mbɔ le Ɛsɔwɔ kane.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Yɛ́mbɔ ɛsé défyɛɛ́ metɔɔ́ nnó Ɛsɔwɔ aférege ɛse né ɛfwyale gabo gétúgé galɔ́gálɔ́ ayi Átá Jisɔs alɛré ɛse, wyɛmbɔ ntó ne bɔɔ́ bina átánege né ɛfwyale gabo.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Pita anérégé manjɔɔ́ mbɔ, yɛndé mmu akwené mejɔɔ́, áwuú mekomejɔɔ́ Pɔl ne Banabas. Ágaré ɛbwɔ́ nkane ɛbwɔ́ abɔ́ akɛné mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ne Ɛsɔwɔ achyɛ́ ɛbwɔ́ uto nnó apyɛge ufélekpa ne ukpɛ́kpɛ́ unó.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ne ɛbwɔ ánerege manjɔɔ́ yɛndé genó, Jɛmsi alɔ manjɔɔ́ ake: “Aŋmɛ́ ba, nenege matu dewú.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simun Pita ágaré mɛ nkane Ɛsɔwɔ alɔɔ́ manlɛré nnó agboó ne bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ne ajya abifɔ nnó ábɛ́ bɔɔ́ bií.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Ne ɛwéna ɛkɛ ɛtuú ne unó bi bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ abɔ́ ásamé nyá nnó:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Meso gébé mmage chwɔ́ tɛ́ne nyɛ gepúge Dɛvid ɛyi gebɔ́ gekwené. Nkwyɛge nyɛ unó bi uchɔ́ wyɛ nnó ubɛ́ nkane ubɔ́ úlú.
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Ne bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus ágɛgé nyɛ ubi, ne ɛbwɔ́ álɔ nyɛ ntó mankɛlé Ɛsɔwɔ. Ɛbɛ́ nyɛ ɛ́lé bɔɔ́ ako abi nkuú nnó ábɛ bɔɔ́ ba ne ákɛ́lege nyɛ me.’
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Gɛ na ne Ɛsɔwɔ ajɔɔ́, ji ayi apyɛ nnó bɔɔ́ akaá unó bina tɛ gachí.”
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Ne Jɛmsi aké: “Né metɔɔ́ wa mfɛré nnó ɛsé dechyɛge sé ɛfwyale mbaá bɔɔ́ abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus abi akwɔlege meti Ɛsɔwɔ.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Yɛ́mbɔ ɛse desá lé ɛbwɔ́ ŋwɛ nnó ályá depɔre manáne, ányɛge sé menyɛɛ́ ayi ajélé maka wyɛ yɛ menya ayi muú alá kɛ kɛle wɔ́, ne anyɛ́gé nto manoó menya.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Desá ɛbwɔ́ mbɔ, nende áwuú mɛ nkane bɔɔ́ ágarege mabɛ́ Mosis yina tɛ gachi né malɔ mako. Ne álu ágárege aji né macha mmyɛmenɛne yɛndé bií uwyaá bɔɔ́ Jus.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ne áŋgbá Jisɔs ne ákpakpa ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs ako, ákamé meko Jɛmsi ne ájya bɔ́ fɔ́ né geluage bwɔ́ nnó ájyɛ́ ne Banabas ne Pɔl né melɔ Antiɔk. Ɛbwɔ́ ájya Silas ne Judas ayi akuú ji ntó Basabas, ɛbwɔ́ bina apeá álú anɔ ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Ásá ŋwɛ awu áké: “Ɛsé aŋmɛ́ nyú; áŋgbá Jisɔs ne ákpakpa ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs detamege ɛnyú, aŋmɛ́ sé abi álá pɔ́ bɔɔ́ Jus abi delú né melɔ́ Antiɔk ne abi malɔ Siriya ne Silisya.
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ɛsé debɔ́ dewu nnó bɔɔ́ fɔ né geluage sé, áchwɔ́ chyɛ́ ɛnyu ɛfwyale né mejɔɔ́ ɛwé ɛbwɔ́ ájɔɔ́ ne ɛpyɛ́ ɛnyú dékwé tametame ayi ɛsé delá tɔ́ ɛbwɔ́ wɔ́.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Ne ɛse ako debɔ́ dechome, dejɔɔ́, deké: Déjya bɔɔ́ fɔ detɔ́ ɛta nyú ne ɛbwɔ́ áchwɔ́ nyɛ ne Pɔl ne Banabas abi ɛse dégbóo ne ɛbwɔ́ dɔɔ́,
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ɛbwɔ́ alú bɔɔ́ bi ákamé negbo getúge mekomejɔɔ́ Ata Jisɔs Kras.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ne ɛse detɔme ɛnyú Silas ne Judas, áchwɔ́ge, ágarege nyɛ ɛnyú wyɛ unó bi ɛsé desámé né ŋwɛ yina.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Ɛlé Mendoó Ukpea ne ɛpyɛ ɛsé dekaá nnó debɔ́ fɔ́ mánjya ɛnyu bi delá pɔ́ bɔɔ́ Jus matuú ayicha wɔ́, ɛkose wyɛ uchancha uno bina:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Ɛnyú denyɛgé fɔ́ yɛndé menyɛɛ́ upɛ, denyɛgé fɔ́ menya ayi álá kɛ kɛle wɔ́ ne denyɛgé fɔ́ ntó manoó menya, lyáge depɔré manáné. Mbɔgé delyagé unó bina, debɛ nyɛ cháŋéné. Bɛ́ge pere!”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Bɔɔ́ bina ánérégé mansá mbɔ, áchyɛ Pɔl ne ɛkwɔ wuú. Ɛbwɔ́ ákwɔ́négé né Antiɔk, ánywéré ɛchomele bɔɔ́ Jisɔs áchyɛ ɛbwɔ́ ŋwɛ yimbɔ.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Ne ɛbwɔ́ ákuúgé ŋwɛ yimbɔ matɔɔ́ ágɔ ɛbwɔ́ dɔɔ́ né ɛshyɛ ɛwé mekomejɔɔ́ yimbɔ afyɛ́ bwɔ́.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Judas ne Silas álú ntó bɔɔ́ ɛkpávé Ɛsɔwɔ ne áma ágarege ɛbwɔ́ gejamégé unó bifɔ́ manchyɛ́ bɔɔ́ Jisɔs majyɛ́ ne áfyɛ́ ntó ɛbwɔ́ ɛshyɛ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Ɛbwɔ́ ábɛlé ɛfɛɛ́ dɔɔ́, ne bɔɔ́ Jisɔs ajyɛ tii ɛbwɔ́ nnó ákɛ pere, ɛbwɔ́ ákéré mbaá bɔɔ́ bi ábɔ́ átɔmé ɛbwɔ́.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 [Yɛ́mbɔ ɛgɔ Silas nnó ala né melɔ ɛwémbɔ.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Pɔl ne Banabas álú wyɛ né Antiɔk. Ɛbwɔ́ ne gejamégé bɔɔ́ Jisɔs abifɔ ágarege ne álɛrege bɔɔ́ depɔré Jisɔs.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ɛbɛ́légé Pɔl ajɔɔ́ ne Banabas aké: “Dema dejyɛ́ malɔ mako ayi debɔ́ dégaré mekomejɔɔ́ Ɛsɔwɔ nnó degɛ́ bɔɔ́ Jisɔs abi álú ɛwu ne nkane ɛbwɔ́ álú.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Ne Banabas abɔ́ akɛlege nnó Jɔn Makɔs ajyɛ ne ɛbwɔ́,
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 ne metɔɔ́ ɛgɔ Pɔl cháchá wɔ́ gétúgé Jɔn Makɔs abɔ́ ábó mɛ ɛbwɔ́ né gebagé mewaá Pamfilya ne abɔ́ anéré fɔ́ utɔɔ́ ɛbi ɛbwɔ́ ajyɛ mampyɛ wɔ́.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Pɔl ne Banabas anyɛ mbeé né mechɔ ɛwéna kpaá tɛ áfa mbwa ne atɛ. Banabas asɛ Jɔn Makɔs ajyɛ́ kpɛ́ ɛ́kpe áfɛ́ né melɔ Syaprɔs.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ne Pɔl ajya Silas, ne ndɛre ɛbwɔ́ áchwɔ́ jyɛ, bɔɔ́ Jisɔs anɛmmyɛ, áfyɛ́ ɛbwɔ́ né amu Ɛsɔwɔ nnó ji ápoógé ɛbwɔ́.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ne Pɔl asɛ Silas afɛ́, akɛ́ne ajyɛ gebagé mewaá Syria ne Silisya afyɛ́ bɔɔ́ Jisɔs ɛshyɛ nnó átɛné cháŋéné.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.