Apocalipse 9
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NTLH
1 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛgbeé makiɛ́nné ata ɛfɔmege wuú mbá, mma ngɛ́ membe fɔ atané mfaá, akwe mme. Áchyɛɛ́ ji agbɔ́gɔ́lɔ́ ayi anenege gepyɛɛ́ ɛyi gélágé pɔ́ ne kwyakwya.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ne membe yimbɔ anenege meno gepyɛɛ́ ɛyigémbɔ, amuawɛ atane wyɛ ɛké amuawɛ laáwa. Amuawɛ yina agbɛ ŋmɛɛ́ né mfaánebuú mbaá akwe gemuagemua.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ɛgome ɛtane né mmu amuawɛ yimbɔ ɛkwe fa mme. Áchyɛ ɛwú uto mantyɛ bɔɔ́ wyɛ ndɛre ɛbi ngat áwyaá fa mme.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ágaré ɛwú nnó ɛpyɛge fɔ́ genó gebo ne jyage fɔ, yɛ́ ɛbɛ́ lé dambyanja ne yɛ́ndé gefɔgé genɔɔ́, ɛpyɛ lé genó gebo ne bɔɔ́ abi álá ápɔ́ ne gelogé Ɛsɔwɔ né mampwɛ bwɔ́.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Áchyɛ fɔ ɛwú uto nnó ɛ́wá ɛbwɔ́ wɔ́, alya ɛlé ɛwú nnó ɛtyɛ ɛbwɔ́ né bɔ amfaá áta. Ne ubale ɛbi ɛbwɔ́ áwuú nyɛ ubɛ wyɛ ndɛre ɛbi ngat atyɛɛ́ muú.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Né amfaá bimbɔ áta, ákɛlege nyɛ negbo nnó newa ɛbwɔ́ ágɛne. Néndé yɛ́ lé ɛbwɔ́ áshyage negbo, negbo nebɛɛ́ fɔ ɛbwɔ́ kwɔ́kwɔ́lé.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ɛgome ɛwéna, ɛlú ɛké mpɔ́ mekagala ɛyi áfyɛ ɛji unó manjyɛ bee. Ákwere ɛwu unó fɔ né makpo, unó bimbɔ úlú ɛké délaré gefwa ɛtiré ákwyɛɛ́ ne gul, ne mashu ɛbwɔ́ malu ɛké mashu akwaá.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Mejwɛ bwɔ́ ɛshya metyɛɛ́ ɛké mejwɛ andée ne maŋɛné bwɔ́ álú ɛké ayi genyanya.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ákwere uwya yɛ́ndé ɛgomé ne gebagé gese ɛyigé bɔɔ́ abi ájyɛɛ́ bee ákwerege né uwya. Gewya ɛyigé ubagele bwɔ́ upyɛɛ́ gélú ɛké gewyage mboó gese uka upea ayi mpɔɔ́ mekagala ɛjame ne gatɛle ɛjyɛɛ́ bee.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ɛgome ɛwémbɔ ɛwyaá magyɛɛ́ ɛké magyɛ ngat. Ɛwya uto né magyɛ bwɔ́ matyɛɛ́ bɔɔ́ né bɔ amfaá áta.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ne muú ayi álú mfwa bwɔ́, ɛlé ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛgbare agbɔ́gɔ́lɔ́ gepyɛɛ́ ɛyi geláge pɔ́ ne kwyakwya. Bɔɔ́ Hibru akú ɛkiɛ́nné ɛwéna nnó Abadɔn. Ne bɔɔ́ Grek ákuú ɛwú nnó Apolyɔn (ula utɛne nnó menchɔ unó).
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Néŋáne ɛfwyale ɛniné mbɛ nekoó, wúgé ayifɔ apea alú chwɔɔ́.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé ɛpyɛɛ́ makiɛ́nné akéné, ɛ́fɔmege mbá wuú, nwú meko muú fɔ ndɛre atane né maŋkú ani ayi alú né geluɔ́ ɛyigé ákwyɛɛ́ ne gul ɛyigé gelu né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Meko yimbɔ ajɔɔ́ ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwémbɔ aké, “Kaá makiɛ́nné ani ayi áfɛné kwɔ́kwɔ́lé ne ɛbɛɛ́ kpa ɛwé ákuú nnó ɛbɛɛ́ Yufrɛtis.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwémbɔ ɛkaá ayina ani. Ɛlé né nchwɔ́nekɛ ɛniné na, né bií ɛbi na, mfaá ayina ne ŋmɛɛ́ ɛniné na, ne Ɛsɔwɔ abelé mɛ nnó makiɛ́nné ayina ákáré bɔɔ́ abi álu fa mme malu álɛɛ́, áwá melu ɛma.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ágare me aké mpa ɛkwɔ bɔɔ́ abi ákwɔme né mfaá mpɔ́ mekagala ájyɛɛ́ bee aja kpaá apwɔ, alú bɔ delɛ ne bɔ delɛ.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Né amɛ gejya yina, ngɛ́ mpɔ́ mekagala ne bɔɔ́ abi ájwɔlé mfaá ɛji. Bɔɔ́ bimbɔ áfyɛɛ́ uba useé ummyɛ ɛbi bɔɔ́ bee ákwerege né uwya. Ubaá useé bina ugɛlege ɛké mewɛ, uwyaá ugile nkane genó ɛyigé ákuú nnó Safaya, ne úlú ntó ɛkwɔɛkwɔ ɛké genó ɛyigé ákuú nno solfɔ. Mpɔ́ ɛyina ɛwyaá makpo ɛké makpo genyanya. Mewɛ, ne amuawɛ, ne sɔlfɔ ɛtanege ɛji né meno.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Unó bina ulɛɛ́, ɛbi uwáne bɔɔ́ ubi utané né mano mpɔ ɛyimbɔ, mmyɛ ɛké mewɛ, ne amuawɛ ne sɔlfɔ ukare bɔɔ́ abi alú fa mme né malu álɛɛ́ uwa melu ɛma.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Néndé ɛshyɛ mpɔ ɛyina ɛtanege ɛlé né manó ne magyɛ ɛbwɔ́. Magyɛ bwɔ́ áwya makpo ɛké mmyɔ. Ɛlé ne magyɛ ɛbwɔ́ yina, ne ɛchulé bɔɔ́.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Ne bɔɔ́ abi unó bina ula uwa wɔ́, ályaá fɔ́ gabo ayi ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ wɔ́. Ánógé wyɛ aló nchyɛ ne aló uka abi ákwyɛɛ́ ne gul ne seleba akwyɛɛ́ ntó ne afyaákó, mataá ne unɔɔ́. Yɛ́ ɛlé aló uka bina, álá áwuú, álá ágɛné ne álá ákɛné fɔ́, ɛbwɔ́ ánógé wyɛ abi.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ne ályaá fɔ ntó bɔɔ́ manwáné wɔ́ yɛ́ ɛlé mafoó manyɛ, manane tametame ne ɛjo manjo ályaá wɔ́.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.