Apocalipse 14
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Ne nké mpɛlé, ngɛ́ maá ɛgɔŋme ndɛre atɛ́né né mfaá mekwɛ ɛwé ákuú nnó Sayɔn ne usaá dɛle bɔɔ́ ukénéama meso ɛni. Ása mabɔ Maá ɛgɔŋme ne ami Ntɛ wuú né mampwɛ ɛbwɔ́.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ne nwú meko muú fɔ né mfaánebuú, meko yimbɔ awyale ɛké meko makɔne nnyi ne anyáne ntó keŋké ɛké nefe. Meko ayi nwú mbɔ alú ɛké bɔɔ́ ákwɛlé bɔ dandyɛɛ́ ɛbwɔ́.
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 Ne njune bɔɔ́ bina ákwa ɛkwɔ mekɛ né mbɛ geluɔge gefwage Ɛsɔwɔ ne menya ɛni ɛyi ɛlú mebɛ ne ákpakpa. Ne yɛ́ muú ayi ákágé ɛkwɔ ɛwéna apɔ́, ɛkosé ɛbwɔ́ ambɔɔ́ ne ákaá. Ɛbwɔ́ bina ne álú bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ áwené gemɛ́ge ɛbwɔ́ né gabo fa mme.
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ɛbwɔ́ bina ne álú bɔɔ́ abi ábele menyammyɛ ɛbwɔ́ pópó yɛ́ andée álá akaá wɔ́, gétúgé álú ubwyɛne. Ɛbwɔ́ ákwɔlege Maá ɛgɔŋme ájyɛ yɛ́ndé mbaá ayi ji ájyɛɛ́. Álú bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ áwené gemɛ́ge bwɔ́ né gabo né geluage bɔɔ́ ako abi álu fa mme. Ɛbwɔ́ álu ndɛre mbwɛ mbɛ ayi áchyɛɛ́ mbaá Ɛsɔwɔ ne Maá ɛgɔŋme.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 Gebyɔ gepɔ fɔ́ ɛbwɔ́ né meno néndé ɛbwɔ́ álu pópó ápɔ́ ne deba.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 Ne mma ngɛ́ ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ndɛre ɛlyɛnege tɛ́ mfaá. Ɛkpa abya melɔ́mélɔ́ ayi álu tɛ kwyakwya mangaré mbaá bɔɔ́ malɔ mme meko. Yɛ́ndé ntoó, ufɔɔ́ ufɔɔ́ mejɔɔ́ ne ufɔɔ́ ufɔɔ́ bɔɔ́.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ɛjɔɔ́ ne meko keŋké ɛké “Fɔgé Ɛsɔwɔ ne nógé ji néndé gébé gekwané ɛyigé ji asɔɔ́ mpa bɔɔ́ fa mme. Ndɛre ɛlúmbɔ, fɛge ji muú akwyɛɛ́ mfaá ne mme chónchó ne mabɛɛ́ mega ne ambu annyi.”
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 Ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛwé ɛgbeé makiɛ́nné ápeá ɛchwɔ́ ntó, ɛké, “Babilɔn ákwe, melɔ́ ɛwé ɛbɔ ɛlú melɔ́ ŋgɔ ɛkwe ‘burup’ ɛwɔ́ ŋgma mme. Manane jií ayi ji anané tametame áchɔ́ malɔ mme mako. Manane ji yɛ́mbɔ alu ɛké ɛlé mmɔɔ́ ne ji achyɛɛ́ malɔ ayifɔ anyuú mapyɛné ɛbwɔ́.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛwé ɛgbeé makiɛ́nné álɛɛ́ ɛchwɔ ntó, ɛjɔɔ́ ne meko keŋké ɛké, “Bɔɔ́ abi ánógé menya mebo ne meló uka wuú, ne ákame nnó menya yimbɔ afyɛɛ́ ɛbwɔ́ gelo jií né mampwɛ ɛbwɔ́ yɛ́ né amu ɛbwɔ́,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 Ɛsɔwɔ achyɛgé nyɛ ntó ɛbwɔ́ ɛfwyale. Ɛfwyale ɛwémbɔ ɛbɛ́ nyɛ ɛké mmɔɔ́ matomato ami álá áchwaré ne maná wɔ́, amí Ɛsɔwɔ afyɛɛ́ né mmu ŋkɔ wuú ayi metɔɔ́ usɔɔ́. Ne Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ ɛbwɔ́ ásɔɔ́ né mmu mewɛ ɛwé ɛlulé ne genó ɛyigé ákuú nnó sɔlfɔ. Ne ɛbwɔ́ ásɔgé nyɛ né mbɛ ushu makiɛ́nné ukpea ne Maá ɛgɔŋme.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Ne amuawɛ ayi atanege né mewɛ ɛwé ɛsɔɔ́ ɛbwɔ́, átanege nyɛ wyɛ tanege tɛ́ kwyakwya ne kwyakwya. Bɔɔ́ bina abi ánógé menya mebo yimbɔ ne melo uka wuú ne yendemuú ayi ákame nnó menya yimbɔ afyɛɛ́ ji gelo ɛyi getɛne mbaá mabɔ mií, ugbeé mmyɛ upɔ́ ne ɛbwɔ́ utuú ne nwɔmese.”
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Mechɔ ɛwéna ɛlú ɛlé majyɛɛ́ mbaá bɔɔ́ Ɛsɔwɔ nnó ákogé matɔɔ́ ɛbwɔ́. Ɛbwɔ́ bina ne ábélege mabɛ Ɛsɔwɔ ne áfyɛɛ́ wyɛ metɔɔ́ ne Jisɔs.
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Ne nwú meko muú fɔ né mfaánebuú nkane ajɔ́gé ne me, aké, “Sa meko mejɔɔ́ ɛyina: aké ɛlɔ nana ɛjyɛgé mbɛ metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛɛ́ ne bɔɔ́ abi ágboó ndɛre áŋkwɔlé Jisɔs Kras.” Ajɔ́gémbɔ Mendoó Ɛsɔwɔ ɛkamé ɛké “Ɛɛh ɛlú wáwálé. Ɛbwɔ́ ágbéege nyɛ mmyɛ né utɔɔ́ ɛbwɔ́ néndé nsa utɔɔ́ ulɔ́ulɔ́ ɛbi ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ akwɔlege nyɛ ɛbwɔ́.”
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Ne nké mpɛlé, ngɛ́ geko ɛyi gelu pópó, ne muú fɔ ajwɔlé né mmu geko ɛyigémbɔ alú ɛké maá ntɛ mekwaá, akweré ɛla gefwa ɛwé akwyɛɛ́ ne gul. Agbaré ŋga mechyamechya né ɛbwɔ wuú, ŋga yimbɔ awya geti getyɛ getyɛɛ́.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛtane né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, ɛkú muú ayi ajwɔlé né mmu geko keŋké ɛké, “Lɔ mankyɛ mbwɛ ne ŋga wyɛ ayi ɔgbaré, néndé gébé ɛyigé ákyɛ mbwɛ gekwané ne mbwɛ ayi álu né mme ákwɔné maŋkyɛ.”
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 Ɛjɔ́gé mbɔ, muú yimbɔ né mmu geko afu ŋga wuú né mme, akyɛ mbwɛ né mme meko.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Ɛpyɛgé mbɔ, ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛtané né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ né mfaánebuú. Ɛwú ntó ɛgbaré ŋga mechya yimbɔ ayi ákuú nnó shɛkɛl.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ, ɛwé ɛbɔɔ́ uto ɛpwɔ́ mewɛ ɛtané kwɔ́kwɔ́lé ne geluɔ́gé upɛ Ɛsɔwɔ, ɛkúu ɛkiɛ́nné ɛwé ɛgbaré ŋga mechyamechya ɛjɔɔ́ keŋké ɛké, “Gɛ́ umpɔme unɔɔ́ ɛbi ákuú nnó grɛp, uwɔme né mme ugɛle. Cho sɔɔ́ uchɔ́chɔ́ bwɔ́ ne ŋga ayi wɔ ɔgbaré mbɔ.”
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 Ɛjɔ́gémbɔ, ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwémbɔ, ɛfu ŋga wuú fa mme, ɛsɔré umpomé grɛp ɛbimbɔ, ɛju né mmu ɛjya ɛwé aŋamege ubi wyɛ. Ɛjya ɛwéna ɛtɛ́ne mbaá metɔɔ́ usɔɔ́ Ɛsɔwɔ ɛwé ji álɛregé nyɛ bɔɔ́.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Ɛjya ɛwéna ɛpɔ́fɔ́ né melɔ. Ɛfɛmbɔ́ ne ájyale upɔme ɛbimbɔ manoó matané, makoó byɔgɔlɔgɔlɔ ɛké ɛbɛɛ́. Metyɛɛ́ ɛbɛɛ́ manoó ɛwémbɔ ɛlú usaá ŋkpa nekɛ ufya. Ne ugome ɛbɛɛ́ ɛwéna úlú genóge matyɛɛ́ amu ápeá.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.