Apocalipse 14
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NTLH
1 Ne nké mpɛlé, ngɛ́ maá ɛgɔŋme ndɛre atɛ́né né mfaá mekwɛ ɛwé ákuú nnó Sayɔn ne usaá dɛle bɔɔ́ ukénéama meso ɛni. Ása mabɔ Maá ɛgɔŋme ne ami Ntɛ wuú né mampwɛ ɛbwɔ́.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Ne nwú meko muú fɔ né mfaánebuú, meko yimbɔ awyale ɛké meko makɔne nnyi ne anyáne ntó keŋké ɛké nefe. Meko ayi nwú mbɔ alú ɛké bɔɔ́ ákwɛlé bɔ dandyɛɛ́ ɛbwɔ́.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Ne njune bɔɔ́ bina ákwa ɛkwɔ mekɛ né mbɛ geluɔge gefwage Ɛsɔwɔ ne menya ɛni ɛyi ɛlú mebɛ ne ákpakpa. Ne yɛ́ muú ayi ákágé ɛkwɔ ɛwéna apɔ́, ɛkosé ɛbwɔ́ ambɔɔ́ ne ákaá. Ɛbwɔ́ bina ne álú bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ áwené gemɛ́ge ɛbwɔ́ né gabo fa mme.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Ɛbwɔ́ bina ne álú bɔɔ́ abi ábele menyammyɛ ɛbwɔ́ pópó yɛ́ andée álá akaá wɔ́, gétúgé álú ubwyɛne. Ɛbwɔ́ ákwɔlege Maá ɛgɔŋme ájyɛ yɛ́ndé mbaá ayi ji ájyɛɛ́. Álú bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ áwené gemɛ́ge bwɔ́ né gabo né geluage bɔɔ́ ako abi álu fa mme. Ɛbwɔ́ álu ndɛre mbwɛ mbɛ ayi áchyɛɛ́ mbaá Ɛsɔwɔ ne Maá ɛgɔŋme.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Gebyɔ gepɔ fɔ́ ɛbwɔ́ né meno néndé ɛbwɔ́ álu pópó ápɔ́ ne deba.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Ne mma ngɛ́ ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ndɛre ɛlyɛnege tɛ́ mfaá. Ɛkpa abya melɔ́mélɔ́ ayi álu tɛ kwyakwya mangaré mbaá bɔɔ́ malɔ mme meko. Yɛ́ndé ntoó, ufɔɔ́ ufɔɔ́ mejɔɔ́ ne ufɔɔ́ ufɔɔ́ bɔɔ́.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Ɛjɔɔ́ ne meko keŋké ɛké “Fɔgé Ɛsɔwɔ ne nógé ji néndé gébé gekwané ɛyigé ji asɔɔ́ mpa bɔɔ́ fa mme. Ndɛre ɛlúmbɔ, fɛge ji muú akwyɛɛ́ mfaá ne mme chónchó ne mabɛɛ́ mega ne ambu annyi.”
7 Ele disse com voz forte: —
8 Ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛwé ɛgbeé makiɛ́nné ápeá ɛchwɔ́ ntó, ɛké, “Babilɔn ákwe, melɔ́ ɛwé ɛbɔ ɛlú melɔ́ ŋgɔ ɛkwe ‘burup’ ɛwɔ́ ŋgma mme. Manane jií ayi ji anané tametame áchɔ́ malɔ mme mako. Manane ji yɛ́mbɔ alu ɛké ɛlé mmɔɔ́ ne ji achyɛɛ́ malɔ ayifɔ anyuú mapyɛné ɛbwɔ́.”
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛwé ɛgbeé makiɛ́nné álɛɛ́ ɛchwɔ ntó, ɛjɔɔ́ ne meko keŋké ɛké, “Bɔɔ́ abi ánógé menya mebo ne meló uka wuú, ne ákame nnó menya yimbɔ afyɛɛ́ ɛbwɔ́ gelo jií né mampwɛ ɛbwɔ́ yɛ́ né amu ɛbwɔ́,
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 Ɛsɔwɔ achyɛgé nyɛ ntó ɛbwɔ́ ɛfwyale. Ɛfwyale ɛwémbɔ ɛbɛ́ nyɛ ɛké mmɔɔ́ matomato ami álá áchwaré ne maná wɔ́, amí Ɛsɔwɔ afyɛɛ́ né mmu ŋkɔ wuú ayi metɔɔ́ usɔɔ́. Ne Ɛsɔwɔ apyɛ nyɛ ɛbwɔ́ ásɔɔ́ né mmu mewɛ ɛwé ɛlulé ne genó ɛyigé ákuú nnó sɔlfɔ. Ne ɛbwɔ́ ásɔgé nyɛ né mbɛ ushu makiɛ́nné ukpea ne Maá ɛgɔŋme.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ne amuawɛ ayi atanege né mewɛ ɛwé ɛsɔɔ́ ɛbwɔ́, átanege nyɛ wyɛ tanege tɛ́ kwyakwya ne kwyakwya. Bɔɔ́ bina abi ánógé menya mebo yimbɔ ne melo uka wuú ne yendemuú ayi ákame nnó menya yimbɔ afyɛɛ́ ji gelo ɛyi getɛne mbaá mabɔ mií, ugbeé mmyɛ upɔ́ ne ɛbwɔ́ utuú ne nwɔmese.”
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Mechɔ ɛwéna ɛlú ɛlé majyɛɛ́ mbaá bɔɔ́ Ɛsɔwɔ nnó ákogé matɔɔ́ ɛbwɔ́. Ɛbwɔ́ bina ne ábélege mabɛ Ɛsɔwɔ ne áfyɛɛ́ wyɛ metɔɔ́ ne Jisɔs.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Ne nwú meko muú fɔ né mfaánebuú nkane ajɔ́gé ne me, aké, “Sa meko mejɔɔ́ ɛyina: aké ɛlɔ nana ɛjyɛgé mbɛ metɔɔ́ megɔmegɔ ɛbɛɛ́ ne bɔɔ́ abi ágboó ndɛre áŋkwɔlé Jisɔs Kras.” Ajɔ́gémbɔ Mendoó Ɛsɔwɔ ɛkamé ɛké “Ɛɛh ɛlú wáwálé. Ɛbwɔ́ ágbéege nyɛ mmyɛ né utɔɔ́ ɛbwɔ́ néndé nsa utɔɔ́ ulɔ́ulɔ́ ɛbi ɛbwɔ́ ápyɛɛ́ akwɔlege nyɛ ɛbwɔ́.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Ne nké mpɛlé, ngɛ́ geko ɛyi gelu pópó, ne muú fɔ ajwɔlé né mmu geko ɛyigémbɔ alú ɛké maá ntɛ mekwaá, akweré ɛla gefwa ɛwé akwyɛɛ́ ne gul. Agbaré ŋga mechyamechya né ɛbwɔ wuú, ŋga yimbɔ awya geti getyɛ getyɛɛ́.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛtane né ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ, ɛkú muú ayi ajwɔlé né mmu geko keŋké ɛké, “Lɔ mankyɛ mbwɛ ne ŋga wyɛ ayi ɔgbaré, néndé gébé ɛyigé ákyɛ mbwɛ gekwané ne mbwɛ ayi álu né mme ákwɔné maŋkyɛ.”
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Ɛjɔ́gé mbɔ, muú yimbɔ né mmu geko afu ŋga wuú né mme, akyɛ mbwɛ né mme meko.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ɛpyɛgé mbɔ, ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ ɛtané né mmu ɛcha upɛ Ɛsɔwɔ né mfaánebuú. Ɛwú ntó ɛgbaré ŋga mechya yimbɔ ayi ákuú nnó shɛkɛl.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Ne ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwé fɔ, ɛwé ɛbɔɔ́ uto ɛpwɔ́ mewɛ ɛtané kwɔ́kwɔ́lé ne geluɔ́gé upɛ Ɛsɔwɔ, ɛkúu ɛkiɛ́nné ɛwé ɛgbaré ŋga mechyamechya ɛjɔɔ́ keŋké ɛké, “Gɛ́ umpɔme unɔɔ́ ɛbi ákuú nnó grɛp, uwɔme né mme ugɛle. Cho sɔɔ́ uchɔ́chɔ́ bwɔ́ ne ŋga ayi wɔ ɔgbaré mbɔ.”
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Ɛjɔ́gémbɔ, ɛkiɛ́nné Ɛsɔwɔ ɛwémbɔ, ɛfu ŋga wuú fa mme, ɛsɔré umpomé grɛp ɛbimbɔ, ɛju né mmu ɛjya ɛwé aŋamege ubi wyɛ. Ɛjya ɛwéna ɛtɛ́ne mbaá metɔɔ́ usɔɔ́ Ɛsɔwɔ ɛwé ji álɛregé nyɛ bɔɔ́.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Ɛjya ɛwéna ɛpɔ́fɔ́ né melɔ. Ɛfɛmbɔ́ ne ájyale upɔme ɛbimbɔ manoó matané, makoó byɔgɔlɔgɔlɔ ɛké ɛbɛɛ́. Metyɛɛ́ ɛbɛɛ́ manoó ɛwémbɔ ɛlú usaá ŋkpa nekɛ ufya. Ne ugome ɛbɛɛ́ ɛwéna úlú genóge matyɛɛ́ amu ápeá.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.