2 Coríntios 8
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs NVI
1 Aŋmɛ sé, ɛsé dékɛlege mampyɛ ɛnyú dékaá gefɔ ɛyigé machomelé bɔɔ́ Jisɔs né Masedonia álɛré galɔ́gálɔ́ Ɛsɔwɔ né geŋwá gebwɔ́.
1 Agora, irmãos, queremos que vocês tomem conhecimento da graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Ɛfwyale ɛwé ɛbwɔ́ ágɛne ɛja dɔɔ́ ɛte ɛbwɔ́ né mmuameno yɛ́mbɔ áwyaá wyɛ metɔɔ́ megɔ́mégɔ́ gbɛne ɛwé ɛpyɛɛ́ ɛbwɔ́ áchyɛɛ́ ɛchyɛ byagebyage yɛ lé ɛbwɔ́ álu gekpo.
2 No meio da mais severa tribulação, a grande alegria e a extrema pobreza deles transbordaram em rica generosidade.
3 Ɛbwɔ́ áchyɛɛ́ ɛchyɛ ndɛre ɛbwɔ́ áwyaá, ne nkágé garé nnó ɛja kpaá ɛpwɔɔ́ amu, ne áchyɛɛ́ yɛ́ muú akpea ɛbwɔ́ wɔ́.
3 Pois dou testemunho de que eles deram tudo quanto podiam, e até além do que podiam. Por iniciativa própria
4 Áshií nɛne ɛsé mmyɛ nnó dépyɛ ɛbwɔ́ ntó ágɛ́ meti mampógé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
4 eles nos suplicaram insistentemente o privilégio de participar da assistência aos santos.
5 Genó ɛyigé ɛbwɔ́ ápyɛ, gepwɔ ndɛre ɛsé debɔ́ défɛre. Ɛbwɔ́ abɔ kpɛ mbɛ áchyɛɛ́ gemɛge bwɔ́ mbaá Ata Ɛsɔwɔ ne áwyaá metɔɔ́ mampyɛ genó ɛyigé Ɛsɔwɔ akɛlege, áchyɛɛ́ gemɛge bwɔ́ ɛta sé.
5 E não somente fizeram o que esperávamos, mas entregaram-se primeiramente a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Titɔs ne alɔɔ́ ula mansɛ ɛchyɛ ɛwéna né geluagé nyú nnó dépoó ubya bɔ né Jɛrosalɛm. Getú ɛyigémbɔ, ɛsé dékpea ji nno akeré áchwɔ apoó ɛnyú déneré mampyɛ gecháchágé utɔɔ́ bina.
6 Assim, recomendamos a Tito, visto que ele já havia começado, que completasse esse ato de graça da parte de vocês.
7 Ɛnyú délu menɔ mbɛ né yɛ́ndé meti mamfyɛ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ ne ɛshyɛ, mangaregé depɔré Ɛsɔwɔ cháŋéné, mankágé wáwálé ayi alu wyɛɛ́ cháŋéné, manchyɛɛ́ gemɛge nyú geko mampyɛ utɔɔ́ Ɛsɔwɔ, mambɔge gejeé ne ɛsé dɔɔ́, ɛsé ntó dékɛlege nnó ɛnyú ntó débɛ menɔ mbɛ né mechɔ manchyɛge ɛchyɛ ɛwéna ne matɔɔ́ nyú mako.
7 Todavia, assim como vocês se destacam em tudo: na fé, na palavra, no conhecimento, na dedicação completa e no amor que vocês têm por nós, destaquem-se também neste privilégio de contribuir.
8 Me njɔ́gé mbɔ, ɛpɔ́fɔ́ nnó ŋmɛrege ɛnyú mekpo mme nnó débɔ mampyɛgé mbɔ. Me ngarége lé ɛnyú nno bɔɔ́ abifɔ ákpane géchyɛɛ́ ápoógé atɛ. Ne nkɛlege nnó nkaá ndɛre ɛnyú ntó débɔɔ́ gejeé wáwálé ne bɔɔ́ abifɔ.
8 Não lhes estou dando uma ordem, mas quero verificar a sinceridade do amor de vocês, comparando-o com a dedicação dos outros.
9 Ɛnyú ambɔɔ́ dékaá galɔ́gálɔ́ ayi Ata sé Jisɔs Kras alɛre. Ji abɔ awyaá gefwa, yɛ́mbɔ akwe gekpo né galɔ́gálɔ́ nyú, nnó gétúgé gekpo ɛyigé ji akwene ɛnyú débɛ ne gefwa.
9 Pois vocês conhecem a graça de nosso Senhor Jesus Cristo que, sendo rico, se fez pobre por amor de vocês, para que por meio de sua pobreza vocês se tornassem ricos.
10 Né mechɔ ŋka yina manchwɔ, majyɛɛ́ ami me nchyɛgé ɛnyú malu nnó ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó ɛnyú dénere genó ɛyigé délɔɔ́ mampyɛ ŋmɛ ɛniné nju. Ɛnyú ne débɔɔ́ mbɛ mampyɛ genó né mechɔ ɛwéna ne ɛnyú ntó ne debɔ delu yɛ́ bɔɔ́ mbɛ abi áwyaá metɔɔ́ mampyɛgé geji,
10 Este é meu conselho: convém que vocês contribuam, já que desde o ano passado vocês foram os primeiros, não somente a contribuir, mas também a propor esse plano.
11 nnó déneré mampyɛ utɔɔ́ bina ne gefɔgé metɔɔ́ ɛwé ɛnyú délɔɔ́ ula. Ne nerege ubi ne genó ɛyi déwyaá né amu.
11 Agora, completem a obra, para que a forte disposição de realizá-la seja igualada pelo zelo em concluí-la, de acordo com os bens que vocês possuem.
12 Ne mbɔgé muú awyaá metɔɔ́ machyɛɛ́, Ɛsɔwɔ asɛlé genó ɛyi muú awyaá manchyɛɛ́ ɛpɔ́fɔ́ ɛyigé ji álá pɔ́ ne geji.
12 Porque, se há prontidão, a contribuição é aceitável de acordo com aquilo que alguém tem, e não de acordo com o que não tem.
13 Me njɔ́gé mbɔ ɛpɔ́fɔ́ nnó mpyɛɛ́ mmyɛ ɛpwyágé bɔɔ́ abifɔ, ɛnyú déwuúgé ubale. Nkɛlege lé nnó yɛ́ndégenó gebɛ janja ɛta ɛnyú ako.
13 Nosso desejo não é que outros sejam aliviados enquanto vocês são sobrecarregados, mas que haja igualdade.
14 Ne nana ayi ɛnyú déwyaá gejame, kárégé ne bɔɔ́ abi álá pɔ́ ne genó nnó ɛbwɔ́ ábɛgé ne gejame, meso gébé ɛnyú dela depɔ ntó ne genó ɛbwɔ́ ápoó ɛnyú. Dépyɛgé mbɔ ɛnyú ako débɛ janja.
14 No presente momento, a fartura de vocês suprirá a necessidade deles, para que, por sua vez, a fartura deles supra a necessidade de vocês. Então haverá igualdade,
15 Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Muú yi anywere gejamégé menyɛɛ́, ábɔ́ fɔ́ menyɛɛ́ ayi ajame apwɔɔ́ ji wɔ́, ne ayi anywere lé gachyɛɛ́, abɔ ayi akwané ne ji kwanegé.”
15 como está escrito: "Quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco".
16 Yɛ́mbɔ matame mabɛ ne Ɛsɔwɔ ndɛre apyɛ Titɔs awyaá gefɔgé metɔɔ́ ɛwé ɛsé déwyaá mampoó ɛnyú.
16 Agradeço a Deus, que pôs no coração de Tito o mesmo cuidado que tenho por vocês,
17 Ɛpɔ́fɔ́ wyɛ lé getugé ɛsé dékpea ji ne ji achwɔɔ́ ɛta nyú wɔ́. Ji mbɔɔ́ abɔ awyaá mɛ metɔɔ́ manchwɔ poó ɛnyú, getú ɛyigémbɔ ne jimbɔ abɔ ashuú mɛ manchwɔ gɛ́ ɛnyú.
17 pois Tito não apenas aceitou o nosso pedido, mas está indo até vocês, com muito entusiasmo e por iniciativa própria.
18 Ɛsé détɔme mbɔ ji ne ntɛ meŋmɛ ayifɔ. Ntɛ meŋmɛ yina alu muú ayi bɔɔ́ afɛɛ́ge utɔɔ́ bií né machomele bɔɔ́ Jisɔs ako néndé ji agaregé abya melɔ́mélɔ́ chánchá.
18 Com ele estamos enviando o irmão que é recomendado por todas as igrejas por seu serviço no evangelho.
19 Menɔ genó ayi fɔ alu nnó machomele bɔɔ́ Jisɔs ntó ájyaá ji nnó ɛsé dékɛne ne ji ulua dépyɛge utɔɔ́ ulɔ́úlɔ́ bina. Ndɛre dépyɛɛ́ mbɔ uchwɔɔ́ ne ɛnógé mbaá Ata, ne ulɛrege ntó nnó ɛsé déwyaá metɔɔ́ mampógé bɔɔ́.
19 Não só por isso, mas ele também foi escolhido pelas igrejas para nos acompanhar quando formos ministrar esta doação, o que fazemos para honrar o próprio Senhor e mostrar a nossa disposição.
20 Ndɛre dépyɛɛ́ utɔɔ́ bina ulua, ɛwémbɔ ɛpyɛnnó ɛkágé muú fɔ́ afɛré nnó défya delu mmu, défyɛɛ́ ɛshyɛ mangɛ nnó ɛ́kágé genó fɔ gebɛ gyɛɛ́ né gekpɛkpɛge ɛchyɛ ɛwéna, ɛwé bɔɔ́ áchyɛgé byagebyage.
20 Queremos evitar que alguém nos critique quanto ao nosso modo de ministrar essa generosa oferta,
21 Gétú ɛyigémbɔ ne ɛsé démmyɛ nnó dépyɛ lé genó ɛyi gewyaá ɛnógé né mbɛ ushu Ata jimbií, dékɛlegé mampyɛ ntó genó ɛyi gewyaá ɛnógé né mbɛ ushu yɛ́ndémuú.
21 pois estamos tendo o cuidado de fazer o que é correto, não apenas aos olhos do Senhor, mas também aos olhos dos homens.
22 Ne ɛsé détɔme meŋmɛ sé fɔ ama nnó achwɔ́ ne ɛbwɔ́. Ɛsé démua mɛ ji ndɔndɔ ne ndɔ, ji alɛré nnó akpane gechyɛɛ́ mampyɛ utɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Yɛ́ nana ji awyaá metɔɔ́ mampoó ɛnyú néndé ji afyɛɛ́ metɔɔ́ ne ɛnyú dɔɔ́.
22 Além disso, estamos enviando com eles o nosso irmão que muitas vezes e de muitas maneiras já nos provou que é muito dedicado, e agora ainda mais, por causa da grande confiança que ele tem em vocês.
23 Ne ushuú cháchá Titɔs, ji alu lé ntɛ meŋmɛ ayi ápyɛɛ́ utɔɔ́ ulua ne me nnó dépoóge ɛnyú. Ne atɛ aŋmɛ abifɔ na, álú lé bɔɔ́ déntɔɔ́ abi átané né machomele bɔɔ́ Jisɔs ayifɔ. Utɔɔ́ bwɔ́ uchwɔɔ́ ne ɛnógé mbaá Kras.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador entre vocês; quanto a nossos irmãos, eles são representantes das igrejas e uma honra para Cristo.
24 Ndɛre ɛlúmbɔ, pyɛge ndɛre njɔɔ́ mbɔ, mampyɛ machomelé bɔɔ́ Jisɔs ayifɔ ákaá nnó ɛnyú débɔ gejeé ne bɔɔ́ ne nnó ɛbwɔ́ ákaá nnó ɛsé délú cho mambɛ ne gempɔgé gétúgé nyú.
24 Portanto, diante das demais igrejas, demonstrem a esses irmãos a prova do amor que vocês têm e a razão do orgulho que temos de vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.