2 Coríntios 8
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB
1 Aŋmɛ sé, ɛsé dékɛlege mampyɛ ɛnyú dékaá gefɔ ɛyigé machomelé bɔɔ́ Jisɔs né Masedonia álɛré galɔ́gálɔ́ Ɛsɔwɔ né geŋwá gebwɔ́.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Ɛfwyale ɛwé ɛbwɔ́ ágɛne ɛja dɔɔ́ ɛte ɛbwɔ́ né mmuameno yɛ́mbɔ áwyaá wyɛ metɔɔ́ megɔ́mégɔ́ gbɛne ɛwé ɛpyɛɛ́ ɛbwɔ́ áchyɛɛ́ ɛchyɛ byagebyage yɛ lé ɛbwɔ́ álu gekpo.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Ɛbwɔ́ áchyɛɛ́ ɛchyɛ ndɛre ɛbwɔ́ áwyaá, ne nkágé garé nnó ɛja kpaá ɛpwɔɔ́ amu, ne áchyɛɛ́ yɛ́ muú akpea ɛbwɔ́ wɔ́.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Áshií nɛne ɛsé mmyɛ nnó dépyɛ ɛbwɔ́ ntó ágɛ́ meti mampógé bɔɔ́ Ɛsɔwɔ.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Genó ɛyigé ɛbwɔ́ ápyɛ, gepwɔ ndɛre ɛsé debɔ́ défɛre. Ɛbwɔ́ abɔ kpɛ mbɛ áchyɛɛ́ gemɛge bwɔ́ mbaá Ata Ɛsɔwɔ ne áwyaá metɔɔ́ mampyɛ genó ɛyigé Ɛsɔwɔ akɛlege, áchyɛɛ́ gemɛge bwɔ́ ɛta sé.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Titɔs ne alɔɔ́ ula mansɛ ɛchyɛ ɛwéna né geluagé nyú nnó dépoó ubya bɔ né Jɛrosalɛm. Getú ɛyigémbɔ, ɛsé dékpea ji nno akeré áchwɔ apoó ɛnyú déneré mampyɛ gecháchágé utɔɔ́ bina.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Ɛnyú délu menɔ mbɛ né yɛ́ndé meti mamfyɛ metɔɔ́ ne Ɛsɔwɔ ne ɛshyɛ, mangaregé depɔré Ɛsɔwɔ cháŋéné, mankágé wáwálé ayi alu wyɛɛ́ cháŋéné, manchyɛɛ́ gemɛge nyú geko mampyɛ utɔɔ́ Ɛsɔwɔ, mambɔge gejeé ne ɛsé dɔɔ́, ɛsé ntó dékɛlege nnó ɛnyú ntó débɛ menɔ mbɛ né mechɔ manchyɛge ɛchyɛ ɛwéna ne matɔɔ́ nyú mako.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Me njɔ́gé mbɔ, ɛpɔ́fɔ́ nnó ŋmɛrege ɛnyú mekpo mme nnó débɔ mampyɛgé mbɔ. Me ngarége lé ɛnyú nno bɔɔ́ abifɔ ákpane géchyɛɛ́ ápoógé atɛ. Ne nkɛlege nnó nkaá ndɛre ɛnyú ntó débɔɔ́ gejeé wáwálé ne bɔɔ́ abifɔ.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Ɛnyú ambɔɔ́ dékaá galɔ́gálɔ́ ayi Ata sé Jisɔs Kras alɛre. Ji abɔ awyaá gefwa, yɛ́mbɔ akwe gekpo né galɔ́gálɔ́ nyú, nnó gétúgé gekpo ɛyigé ji akwene ɛnyú débɛ ne gefwa.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Né mechɔ ŋka yina manchwɔ, majyɛɛ́ ami me nchyɛgé ɛnyú malu nnó ɛlú galɔ́gálɔ́ nnó ɛnyú dénere genó ɛyigé délɔɔ́ mampyɛ ŋmɛ ɛniné nju. Ɛnyú ne débɔɔ́ mbɛ mampyɛ genó né mechɔ ɛwéna ne ɛnyú ntó ne debɔ delu yɛ́ bɔɔ́ mbɛ abi áwyaá metɔɔ́ mampyɛgé geji,
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 nnó déneré mampyɛ utɔɔ́ bina ne gefɔgé metɔɔ́ ɛwé ɛnyú délɔɔ́ ula. Ne nerege ubi ne genó ɛyi déwyaá né amu.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Ne mbɔgé muú awyaá metɔɔ́ machyɛɛ́, Ɛsɔwɔ asɛlé genó ɛyi muú awyaá manchyɛɛ́ ɛpɔ́fɔ́ ɛyigé ji álá pɔ́ ne geji.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Me njɔ́gé mbɔ ɛpɔ́fɔ́ nnó mpyɛɛ́ mmyɛ ɛpwyágé bɔɔ́ abifɔ, ɛnyú déwuúgé ubale. Nkɛlege lé nnó yɛ́ndégenó gebɛ janja ɛta ɛnyú ako.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Ne nana ayi ɛnyú déwyaá gejame, kárégé ne bɔɔ́ abi álá pɔ́ ne genó nnó ɛbwɔ́ ábɛgé ne gejame, meso gébé ɛnyú dela depɔ ntó ne genó ɛbwɔ́ ápoó ɛnyú. Dépyɛgé mbɔ ɛnyú ako débɛ janja.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Ásá né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Muú yi anywere gejamégé menyɛɛ́, ábɔ́ fɔ́ menyɛɛ́ ayi ajame apwɔɔ́ ji wɔ́, ne ayi anywere lé gachyɛɛ́, abɔ ayi akwané ne ji kwanegé.”
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 Yɛ́mbɔ matame mabɛ ne Ɛsɔwɔ ndɛre apyɛ Titɔs awyaá gefɔgé metɔɔ́ ɛwé ɛsé déwyaá mampoó ɛnyú.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Ɛpɔ́fɔ́ wyɛ lé getugé ɛsé dékpea ji ne ji achwɔɔ́ ɛta nyú wɔ́. Ji mbɔɔ́ abɔ awyaá mɛ metɔɔ́ manchwɔ poó ɛnyú, getú ɛyigémbɔ ne jimbɔ abɔ ashuú mɛ manchwɔ gɛ́ ɛnyú.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Ɛsé détɔme mbɔ ji ne ntɛ meŋmɛ ayifɔ. Ntɛ meŋmɛ yina alu muú ayi bɔɔ́ afɛɛ́ge utɔɔ́ bií né machomele bɔɔ́ Jisɔs ako néndé ji agaregé abya melɔ́mélɔ́ chánchá.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Menɔ genó ayi fɔ alu nnó machomele bɔɔ́ Jisɔs ntó ájyaá ji nnó ɛsé dékɛne ne ji ulua dépyɛge utɔɔ́ ulɔ́úlɔ́ bina. Ndɛre dépyɛɛ́ mbɔ uchwɔɔ́ ne ɛnógé mbaá Ata, ne ulɛrege ntó nnó ɛsé déwyaá metɔɔ́ mampógé bɔɔ́.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Ndɛre dépyɛɛ́ utɔɔ́ bina ulua, ɛwémbɔ ɛpyɛnnó ɛkágé muú fɔ́ afɛré nnó défya delu mmu, défyɛɛ́ ɛshyɛ mangɛ nnó ɛ́kágé genó fɔ gebɛ gyɛɛ́ né gekpɛkpɛge ɛchyɛ ɛwéna, ɛwé bɔɔ́ áchyɛgé byagebyage.
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Gétú ɛyigémbɔ ne ɛsé démmyɛ nnó dépyɛ lé genó ɛyi gewyaá ɛnógé né mbɛ ushu Ata jimbií, dékɛlegé mampyɛ ntó genó ɛyi gewyaá ɛnógé né mbɛ ushu yɛ́ndémuú.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Ne ɛsé détɔme meŋmɛ sé fɔ ama nnó achwɔ́ ne ɛbwɔ́. Ɛsé démua mɛ ji ndɔndɔ ne ndɔ, ji alɛré nnó akpane gechyɛɛ́ mampyɛ utɔɔ́ Ɛsɔwɔ. Yɛ́ nana ji awyaá metɔɔ́ mampoó ɛnyú néndé ji afyɛɛ́ metɔɔ́ ne ɛnyú dɔɔ́.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Ne ushuú cháchá Titɔs, ji alu lé ntɛ meŋmɛ ayi ápyɛɛ́ utɔɔ́ ulua ne me nnó dépoóge ɛnyú. Ne atɛ aŋmɛ abifɔ na, álú lé bɔɔ́ déntɔɔ́ abi átané né machomele bɔɔ́ Jisɔs ayifɔ. Utɔɔ́ bwɔ́ uchwɔɔ́ ne ɛnógé mbaá Kras.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Ndɛre ɛlúmbɔ, pyɛge ndɛre njɔɔ́ mbɔ, mampyɛ machomelé bɔɔ́ Jisɔs ayifɔ ákaá nnó ɛnyú débɔ gejeé ne bɔɔ́ ne nnó ɛbwɔ́ ákaá nnó ɛsé délú cho mambɛ ne gempɔgé gétúgé nyú.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.