2 Coríntios 5
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs VC
1 Menyammyɛ sé fa mme alú ɛké maá geto ayi déjwɔlege wyɛɛ́. Dékaá nnó mbɔgé amugé maá gepú yina, Ɛsɔwɔ achyɛgé ɛsé ayicha né mfaánebuú déjwɔlé wyɛɛ́. Akwaá fɔ́ wɔ́ átɛnege ji wɔ́, ɛlé Ɛsɔwɔ jimbɔɔ́ ne átɛnege ne gebɛɛ́ wyɛɛ́ tɛ kwyakwya.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Ɛsé déshwaá meshwa né geŋwágé sé yina nana, ne déshyage nnó Ɛsɔwɔ afyɛ ɛsé menyammyɛ sé ayi mekɛ ayi atanegé né mfaánebuú ndɛre afyɛɛ́ muú ndeé mekɛ.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Gétúgé nnó yɛ́ dégbo lé gboó afyɛgé ɛsé menyammyɛ yimbɔ ayi mfaánebuú, ɛsé débɛɛ́ fɔ́ gejɔgéné.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Ndɛre ɛsé delú né menyammyɛ yina ayi alu ɛké maá geto, déshwaá meshwa gétúgé déwuú ubale, deshwaá fɔ́ nnó dékɛlege mangbo. Dékɛlege ɛlé nnó Ɛsɔwɔ achyɛɛ́ ɛsé menyammyɛ ayi abɛɛ́ tɛ kwyakwya nnó ásɛ mélú ayi ágboó.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Ɛsɔwɔ jimbɔɔ́ ne akpome ɛsé mmyɛ né mechɔ ɛwéna, ne achyɛɛ́ ɛsé Mendoó Ukpea ndɛre genó ɛyigé ji áchoó utó né mbaá genó ɛyi gechwɔɔ́.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛsé dékaá wáwálé nnó Ɛsɔwɔ achyɛgé nyɛ ɛsé menyammyɛ ayi mekɛ, néndé tɛ mbaá ɛsé delú mebɛ né menya sé yina, nekɛ neshya ɛsé dɔɔ́ mambɛ né mbɛ ushu Ata.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Ndɛre ɛsé délu fa mme, delú mamfyɛge metɔɔ́ ne ji, ɛpɔ́fɔ́ mangɛne ji ne amɛ.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Ɛsé débɔɔ́ ɛshyɛ né metɔɔ́ ne dékɛlege nnó délyaá menyammyɛ yina, déjyɛ né melɔ sé débɛ ɛwú ne Ata Jisɔs.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Ndɛre ɛlúmbɔ, yɛ́ delú né menyammyɛ yina, yɛ́ ayi né, ɛsé demuame lé nnó dépyɛ metɔɔ́ ɛgɔgé ji.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Néndé ɛsé ako debɔ mantɛne unɔɔ́ mpa né mbɛ ushu Kras. Ji ajwɔlege nyɛ né geluɔgé mpa, asɔ mpa yɛ́ndémuú. Ne yɛ́ndémuú abɔɔ́ nyɛ nsa né galɔ́gálɔ́ yɛ́ gabogabo ayi apyɛɛ́ gébégé ji alú né menyammyɛ yina fa mme.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Tɛ mbaá ɛsé dékaá nnó Ata ne alú muú ayi ɛsé débɔɔ́ mamfɔgé, dékpeage bɔɔ́ mbɔ nnó ákame ne abya melɔ́mélɔ́ Kras. Ɛsɔwɔ akaá ufɔɔ́ bɔɔ́ abi ɛsé delú ne mbelé umɛɛ́ nnó yɛ́ ɛnyú ntó dékaá cháŋéné né mmu matɔɔ́ nyú.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Ɛsé démmyɛ fɔ́ nnó déma défɛge gemɛ gese ɛta nyú. Demmyɛ ɛlé nnó ɛnyú debɛ ne ula bi dékágé dógé ɛbwɔ ɛwɔme gétúgé sé, nnó ɛnyú débɛ ne meko manshuú mbaá bɔɔ́ abi ábwɛgé mmyɛ gétúgé dékpakpa atɛ bɔ́ ɛpɔ́fɔ́ gétúgé awyaá gepɔ gelɔ́gélɔ́.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Ɛlú ɛké ɛnyú défɛrege nnó mekpo ɛpɔ́ ɛsé chaŋéné. Yɛ́ makpo ápɔ́ ɛsé chaŋéné, ɛlú lé gétúgé dékɛlege nnó dépyɛ Ɛsɔwɔ abɔ ŋgɔ. Yɛ́ makpo alu ɛsé chaŋéné ɛlú lé né galɔ́gálɔ́ nyú.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Gejeé ɛyigé Kras abɔɔ́ ne ɛsé ne getene ɛsé dépyɛɛ́ yɛ́ndégenó, néndé ɛsé dékaá nnó ji agbo gétúgé bɔɔ́ ako. Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛsé ako dégbo chóncho ne ji.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Kras agbo gétúgé bɔɔ́ ako nnó bɔɔ́ abɔ́ geŋwá ɛyigé ji achyɛge, ábɛgé fɔ́ abɛ mampyɛgé ɛlé unó bi ugɔɔ́ ɛbwɔ́ metɔɔ́, ápyɛge lé unó bi ugɔɔ́ ji metɔɔ́. Ji ne agboó ne akwilé né negbó gétúgé bwɔ́.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Ndɛre ɛlúmbɔ, ɛlɔ nana ɛjyɛgé mbɛ ɛsé dépɛle sé bɔɔ́ né mashu ndɛre bɔɔ́ mme ápyɛɛ́. Mbɔ ne dépɛle nya Kras ne nana dépɛlé sé ji mbɔ.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Ɛwéna ɛtɛne nnó muú achogé mmyɛ ne Kras, alaá muú mekɛ. Geŋwá ɛyi gekwene gekoó mɛ, gɛge yɛ́ ɛyi gekɛ gechwɔ́.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Unó bina uko ɛlé Ɛsɔwɔ ne apyɛɛ́ ubi. Ji muú apyɛɛ́ ɛsé dékeré né nesɔ ne ji gétúgé genó ɛyi Kras apyɛɛ́, ne achyɛɛ́ ɛsé utɔɔ́ bi dépyɛɛ́ bɔɔ́ akerege né nesɔ ne Ɛsɔwɔ.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Mekomejɔɔ́ ayi ɛsé dégarege alú nnó, Ɛsɔwɔ akɛ ne Kras apyɛɛ́ bɔɔ́ ágɛ meti ákere né nesɔ ne ji. Ji ágbáregé sé ɛbwɔ nnó alú gyɛɛ́ né gabo ayi ɛbwɔ́ ápyɛɛ́. Ɛlé mekomejɔɔ́ yina ne ji afyɛɛ́ ɛsé né amu nnó dégaregé bɔɔ́ ndɛre ji apyɛɛ́ bɔɔ́ ákerege né nesɔ ne ji.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Getú ɛyigémbɔ ne ɛsé delú bɔɔ́ dentɔɔ́ Kras. Ne ɛsé dekpeage ɛnyú né unó bina wyɛ ndɛre Ɛsɔwɔ jimbɔɔ́ abɔ ajɔ́ge ne ɛnyú. Ne dékpane ɛnyú geka gétúgé Kras nnó dékeré né nesɔ ne Ɛsɔwɔ.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Gétúgé ɛsé, Ɛsɔwɔ apyɛ Kras muú ayi álá pyɛɛ́ yɛ́ gabo wɔ́ ala muú mebo nnó ɛsé dékɛ ne ji, débɛ cho né mbɛ ushu Ɛsɔwɔ wyɛ ndɛre ji Ɛsɔwɔ alú.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.