2 Coríntios 10

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Me Pɔl nkpané ɛnyú geká. Bɔɔ́ ajɔ́gé áké gébégé me mbɛgé ne ɛnyú nfɔɔ́ amɛ nyú njɔ́gé depɔ pere ne ɛfɔ, nlá mpɔ ne ɛnyú nfɔɔ́ fɔ́ ne nsame ɛnyú bɔ ŋwɛ áto áto. Me nnɛne ɛnyú mmyɛ né mabɔ Jisɔs Kras muú alú nyame ne pere nnó,
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 ɛ́kágé ɛnyú dépyɛ me njɔɔ́ mejɔɔ́ ne meko metometo gébégé nchwɔgé ɛwú. Me nkágé jɔɔ́ mejɔɔ́ ne meko metometo mbɔgé me nkɛlege manjɔɔ́ ne bɔɔ́ abi ájɔ́gé nnó ɛsé dépyɛɛ́ utɔɔ́ bina ndɛre bɔɔ́ mme ápyɛɛ́.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Ɛlú wáwálé nnó ɛsé delú fa mme yina, ne yɛ́ ɛlé delú fa mme, démmyɛɛ́ fɔ́ be ɛbi bɔɔ́ mme ámmyɛ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Néndé unó ummyɛ ɛbi ɛsé démmyɛɛ́ be ne ubi upɔ́ fɔ́ ɛké ɛbi akwaá. Yɛ́mbɔ ɛsé démmyɛ be ne unó be utó utó bi Ɛsɔwɔ achyɛgé ɛsé, ne détyaá malu ujwɔlé ató ató ayi bɔɔ́ mawáme sé ábige.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Détyaá ntó yɛ́ndégenó ɛyi géchwɔɔ́ ne mbeé manyɛge, ne ɛyi getɛnege ukɔlɔ gegbɛɛ́ nnó bɔɔ́ ákagé fɔ́ meti Ɛsɔwɔ. Dépyɛne yɛ́ndégenó ɛyigé bɔɔ́ áfɛrege, dépyɛɛ́ ɛbwɔ́ áwuú ne Kras.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Mbɔgé ɛnyú délɛregé nnó déwuú ne Kras ne matɔɔ́ nyú mako, ɛfɛmbɔ ne ɛsé dékpomege mmyɛ manlɛré chuchu mbaá bɔɔ́ abi álá wuú fɔ́ ne Kras.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Ɛnyú dépɛlé unó bi utome ne me ɛlé né mfaá mfaá. Mbɔgé muú afɛregé nnó ji alú muú Kras, abɔ mamfɛre cháŋéné ákaá nnó ɛsé ntó delú bɔɔ́ Kras ndɛre ji.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Yɛ́ me mbɛ ɛlé ne gempɔgé gachyɛɛ́ mpwɔ ndɛre mbɔ nlú mambɛ gétúgé uto bi Ata achyɛɛ́ ɛsé, mmyɛ ɛgboó fɔ́ me, néndé ji achyɛɛ́ ɛsé uto bina nnó dénywerege ɛnyú nywerege ɛpɔ́fɔ́ mantya ɛnyú tyaá.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Me nkɛlege fɔ́ nnó ɛbɛ ɛké bɔ ŋwɛ abi me nsame ɛnyú ápyɛɛ́ mbɔ lé nnó ɛnyú debɔ ɛfɔ metɔɔ́.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Me njɔ́gé mbɔ gétúgé bɔɔ́ ajɔ́gé aké, “Bɔ ŋwɛ abi me nsame ɛta nyú, mejɔɔ́ ɛwé ɛlú wyɛɛ́ ɛtoó dɔɔ́ ne ɛtaá bɔɔ́ metɔɔ́.” Áké, “Gébégé mbɛgé ne ɛnyú nkwene gebwa, mejɔɔ́ wa ɛkpɛne fɔ́ bɔɔ́ matu.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Bɔɔ́ bimbɔ abɔ mankaá nnó unó bi ɛsé désame ɛta nyú gébégé dela depɔ ɛwú, wyɛ ɛlé ubi ne ɛsé débɛgé nyɛ ɛwú ne ɛnyú dépyɛɛ́.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Yɛ́ bií ummaá ɛsé demɛge fɔ́ mmyɛ ne bɔɔ́ abi aké ɛbwɔ́ aŋea gemɛ. Ɛbwɔ́ ámɛge lé utó bwɔ́ ne atɛ manlɛré nnó aŋea gemɛ. Ɛwéna ɛlɛré nnó ɛbwɔ́ álú ukeŋkené bɔɔ́.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Né ɛta sé, ɛsé débɛɛ́ fɔ́ ne gempɔgé dépwɔ ndɛre delú mambɛ. Gempɔgé sé gekwyage lé né mbaá utɔɔ́ ɛbi Ɛsɔwɔ achyɛɛ́ ɛsé nnó depyɛgé ɛnyú ntó delu né geluage utɔɔ́ bina.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Tɛ mbaá ɛnyú ntó delú né utɔɔ́ bina, ɛsé débɛɛ́ fɔ́ ne gempɔgé dépwɔ ndɛre delu mambɛ gétúgé nyú, néndé ɛsé ne debɔɔ́ mbɛ déchwɔ́ kpa tɛ ɛta nyú dégare ɛnyú abya melɔ́mélɔ́ Kras.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Ɛsé débɛɛ́ fɔ́ ne gempɔge dépwɔ ndɛre débɔɔ́ mambɛ. Débɛɛ́ fɔ́ ntó ne gempɔge gétúgé utɔɔ́ ɛbi bɔɔ́ abi cha ápyɛɛ́. Umɛɛ́ sé úlú lé nnó metɔɔ́ ɛwé ɛnyú défyɛɛ́ ne Kras ɛwɛne ɛjyɛge mbɛmbɛ ne nnó utɔɔ́ bi ɛsé ntó dépyɛɛ́ né geluagé nyú uwɛne ndɛre Ɛsɔwɔ akɛlege,
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 nnó ɛsé ntó dékɛne dégarege abya melɔ́mélɔ́ né malɔ yifɔ ayi alú tɛtɛ ne ɛnyú. Néndé ɛsé dékɛlege fɔ́ nnó débɛ ne gempɔgé gétúgé utɔɔ́ bi muú yicha apyɛɛ́ né melu utɔɔ́ wuú.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Asa né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ nnó, “Muú aké abɛɛ́ ne gempɔgé abɛ ne geji gétúgé genó ɛyi Ata apyɛɛ́.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Muú ayi abɛɛ́ muú melɔ́mélɔ́ wáwálé, ɛlé ayi Ata asɛle nnó apyɛ chaŋéné, ɛpɔ́fɔ́ ayi jimbɔɔ́ ásɛle gemɛ ji nnó apyɛɛ́ chaŋéné.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.