1 Coríntios 4
Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs BKJ
1 Ndɛre ɛlúmbɔ, sɛ́ge nnó ɛsé delu lé baá utɔɔ́ Kras ne bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ afyɛ́ né amu sé unó bií ɛbi ubɔ́ úlú bíbí nnó dépyɛ bɔɔ́ ákaá.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e mordomos dos mistérios de Deus.
2 Ne muú ayi áfyɛɛ́ ji utɔɔ́ bií né amu, genó ɛyigé muú apɛ́le mangɛ́ ɛta wuú gélú nnó ápyɛ utɔɔ́ bií ne metɔɔ́ wuú mmu ɛma.
2 Além disso, é requerido dos administradores que cada homem seja achado fiel.
3 Yɛ́ ɛbɛ́lé ɛnyú, yɛ́ lé bɔɔ́ abi chá ne ashúlégé me ndo nnó nlu gyɛɛ́ né utɔɔ́ ɛba, ɛwémbɔ ɛfú me yɛɛ́ genó wɔ́. Me mbɔɔ́ ntó nkágé sɔ́ fɔ́ mpa yimbɔ nchyɛ gemɛ ya nnó utɔɔ́ ba úlú cho.
3 Mas, para mim é uma coisa muito pequena que eu seja julgado por vós, ou pelo julgamento do homem; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Né metɔɔ́ wa, nfɛré nnó utɔɔ́ bi Ɛsɔwɔ achyɛ me, mpyɛ́ɛ ubi cháŋéné. Yɛ́mbɔ ɛwéna ɛlɛré fɔ́ nnó me nlú cho wɔ́. Ɛlé Ɛsɔwɔ ne asɔ́ɔ mpa wa.
4 Pois eu em nada me sinto culpado; contudo eu não me sinto justificado por isso; porque aquele que me julga é o Senhor.
5 Gétú ɛyigémbɔ, déwegé fɔ mmyɛ deshúlégé muú ndo nnó ápyɛ́ fɔ́ utɔɔ́ ɛbi Ɛsɔwɔ achyɛ ɛbwɔ́ cháŋéné, néndé gébé gélú daŋkwáne mampa depɔ́ ɛtiré na. Gíge bií bi Ata akérege meso fa mme, achwɔgé apyɛ nyɛ yɛ́ndégenó ɛyigé akwaá ápyɛɛ́ bíbí gégɛné gbɔ́gɔ́nɔ́, apyɛ bɔɔ́ ákaá ufɛ́ré ɛbi úlú atɛ bɔɔ́ né matɔɔ́. Bií bimbɔ ɛlé Ɛsɔwɔ ne afɛge nyɛ yɛ́ndémuú ndɛre apyɛ utɔɔ́ bií.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então todo homem receberá de Deus o louvor.
6 Aŋmɛ́ ba, né gétúgé ɛnyú nsɛ gemɛ ya ne Apolos nmɛɛ́ ne unó bi me njɔɔ́ mbɔ nnó mpyɛ ɛnyú dékaá ula mekomejɔɔ́ ayi ji ajɔɔ́ nnó, “Ɛkágé ɛnyú délyaá mankwɔlé majyɛ ami ásame né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ.” Néndé mbɔgé dékwɔlégé mami cháŋéné, désɛlé fɔ́ muú fɔ́ nnó aŋeá gemɛ apwɔ ayifɔ, débwɛge fɔ́ mmyɛ nnó nlú muú yina ɛpɔ́fɔ́ ayina.
6 E estas coisas, irmãos, apliquei isto figuradamente a mim e a Apolo, por causa de vós, para que possais aprender em nós a não pensar a respeito de homens além do que está escrito, para que nenhum de vós seja arrogante um contra o outro.
7 Yɛ́ muú nyú ayi aŋeá gemɛ apwɔ́ɔ ntɛ ayifɔ apɔ́. Unó uko ɛbi ɛnyú déwyaá Ɛsɔwɔ ne áchyɛɛ́ ɛnyú, ɛpɔ́ mbɔ? Ne mbɔgé achyɛ ɛnyú unó bina chyɛ́ge, ulannó muú nyú adóo ɛbwɔ ɛwɔ́mé nnó, “Ḿbɔɔ́ unó bi né uto bá?”
7 Porque quem te faz diferente de outro? E o que tens tu que não tenhas recebido? Ora, se tu o recebeste, por que te glorias como se não o tivesses recebido?
8 Wɔɔ́ ɔh! Ɛnyú bɔɔ́ Kɔrɛnt défɛré nnó déwyaá mɛ́ unó uko. Dékwé mɛ́ gefwa, ne délú afwa ɛwé ɛsé délá depɔ́. Ɛɛh! Ɛbɛ́ yɛ́ nnó ɛnyú délú afwa wáwálé nnó ɛsé ntó débáné ɛnyú dégbáré gefwa chóncho.
8 Ora, vós já estais saciados, já estais ricos, vós tendes reinado como reis sem nós! E quisera em Deus que reinásseis, para que também nós pudéssemos reinar convosco.
9 Né metɔɔ́ wa, nfɛré nnó Ɛsɔwɔ abelé ɛsé áŋgbá Kras né melú ɛwé ɛlá ɛpɔ́ ne ɛnógé. Ɛsé délú ɛké bɔɔ́ abi ásɔɔ́ mɛ́ mpa nnó áwáne, néndé ɛlú ɛké ákpá ɛsé ábelé gbɔ́ŋɔ́nɔ́ né mbaá ayi mme meko chóncho ne makiɛ́nné Ɛsɔwɔ ágɛ́ne.
9 Porque eu penso que Deus colocou a nós, os apóstolos, por último, como que nomeados à morte; porque somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Nnó ɛsé délú ukeŋkéné bɔɔ́ gétúgé délú bɔɔ́ utɔɔ́ Kras? Yɛ́mbɔ ɛnyú désɛ gemɛge nyú nnó dékaá unó uko gétúgé déchomé mmyɛ ne Kras. Bɔɔ́ mme ásɛlé nnó ɛsé délú jɔɔ́, yɛ́mbɔ ɛnyú désɛlé gemɛge ɛnyú nnó déwyaá ɛshyɛ. Bɔɔ́ ánógé ɛnyú yɛ́mbɔ ábyaá ɛsé.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vós sois sábios em Cristo; nós somos fracos, mas vós sois fortes; vós sois honrados, mas nós somos desprezados.
11 Kpaá tɛ́ gébé ɛyigé na, gébé geko fɔ́ wɔ́ ɛsé dégɛ́ne menyɛ́ manyɛ́ ne manaá manyú wɔ́. Défyɛ́ lé uchálé mandeé. Gébé ɛyigé fɔ́, bɔɔ́ áchyɛgé ɛsé ɛfwyale. Ne gébé geko fɔ́ wɔ́ dégɛ́ne malu mambɛ́lé wɔ́.
11 Até esta presente hora temos fome e sede, e estamos nus, e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Ɛsé depyɛ utɔɔ́ ne ɛshyɛ ne dégɛ́ne genó ɛyigé dényɛɛ́. Muú ajɔ́gé mejɔɔ́ mebo ne ɛsé, dénɛnémmyɛ nnó Ɛsɔwɔ ájé ji. Bɔɔ́ áké achyɛge ɛsé ɛfwyale, dékoge wyɛ matɔɔ́.
12 e labor, trabalhando com nossas próprias mãos; sendo injuriados, nós abençoamos; sendo perseguidos, nós sofremos;
13 Bɔɔ́ áké áchɔɔ́ ɛsé mabɔ, déshugé ɛbwɔ́ meko melɔ́mélɔ́. Ásɛ́le ɛsé nnó délú umpwapwané unó ne ujwaá ɛbi bɔɔ́ ájyále ne uká.
13 sendo difamados, nós consolamos; nós somos feitos como a imundície do mundo e somos a escória de todas as coisas até este dia.
14 Nsámé fɔ́ unó bina nnó mpyɛ mekpo unɔ́ɔ ɛgbáré ɛnyú, nchyɛge lé ɛnyú majyɛɛ́, néndé delú baá ba ne ngbóo ne ɛnyú dɔɔ́.
14 Eu não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas advirto-vos como a meus filhos amados.
15 Ne yɛ́ ɛnyú débɛ́ lé ne gejamégé bɔɔ́ abi ájame ɛnyú né meti Kras, tége nnó déwyáa lé muú ama ayi alú ntɛ nyú. Me muú mpyɛɛ́ ɛnyú déchome mmyɛ ne Kras ne nlú ntɛ nyú, néndé me ne mbɔ́ɔ mbɛ ngaré ɛnyú abya melɔ́mélɔ́ Kras.
15 Porque, ainda que tenhais dez mil instrutores em Cristo, contudo não tendes muitos pais; pois em Cristo Jesus eu vos gerei pelo evangelho.
16 Gétú ɛyigémbɔ nkpeáge ɛnyú nnó désɛ gekágé nekɛ ɛna.
16 Por isso, suplico-vos que sejais meus seguidores.
17 Gɛ́gé ula bi me ntɔme Timɔti ɛta ɛnyú mbɔ. Ji alú maá wa, ne ngbóo ne ji dɔɔ́. Ji alu muú ayi dékage lií mmyɛ ne ji né depɔré Ata Jisɔs. Achwɔgé, atée nyɛ ɛnyú unó bi me mpyɛ ndɛre menkwɔlé Kras. Unó bina ne nlɛ́rege yɛ́ndé mbaá né machomele bɔɔ́ Kras.
17 Por esta causa vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos trará à lembrança os meus caminhos que estão em Cristo, assim como eu ensino por toda a parte, em cada igreja.
18 Ɛnyú abifɔ, mmu agbeé ɛnyú néndé défɛré nnó me nchwɔ́ sé ɛwú.
18 Mas alguns andam envaidecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Yɛ́mbɔ Ata akamégé nchwɔ́ ɛwú nana. Nchwɔgé nkágé nyɛ mbɔgé utó Ɛsɔwɔ úlú ne bɔɔ́ gempɔ́ge bina, wa apyɛ́ɛ lé meno detú.
19 Mas irei em breve até vós, se o Senhor quiser, e conhecerei, não as palavras dos envaidecidos, mas o poder.
20 Genó ɛyigé gélɛ́rege nnó Ɛsɔwɔ alú mfwa muú gepɔ́fɔ́ denyaré mejɔɔ́ ɛlé uto bi Mendoó Ukpea ɛchyɛgé ji nnó abɛ ne geŋwá ɛyigé Ɛsɔwɔ akɛlege.
20 Porque o reino de Deus não está em palavras, mas em poder.
21 Ndé genó ɛnyú dékɛ́lege? Dekwɔrege gepɔgé nyú, nnó me nké nchwɔ́ɔ ɛta nyú, nchwɔ́ pere manlɛré nnó me mbɔɔ́ gejeé ne ɛnyú, waá dékwɔ́régé fɔ́, me nké nchwɔɔ́, nchwɔ́ ne maá ɛchyɛ́? Nchyɛɛ́ ɛnyú ɛfwyale?
21 O que quereis? Que eu vá até vós com vara, ou em amor e em espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.