1 Coríntios 4

Ŋwɛ menomenyɛɛ́ mekɛ́ (ANVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ndɛre ɛlúmbɔ, sɛ́ge nnó ɛsé delu lé baá utɔɔ́ Kras ne bɔɔ́ abi Ɛsɔwɔ afyɛ́ né amu sé unó bií ɛbi ubɔ́ úlú bíbí nnó dépyɛ bɔɔ́ ákaá.
1 Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Ne muú ayi áfyɛɛ́ ji utɔɔ́ bií né amu, genó ɛyigé muú apɛ́le mangɛ́ ɛta wuú gélú nnó ápyɛ utɔɔ́ bií ne metɔɔ́ wuú mmu ɛma.
2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.
3 Yɛ́ ɛbɛ́lé ɛnyú, yɛ́ lé bɔɔ́ abi chá ne ashúlégé me ndo nnó nlu gyɛɛ́ né utɔɔ́ ɛba, ɛwémbɔ ɛfú me yɛɛ́ genó wɔ́. Me mbɔɔ́ ntó nkágé sɔ́ fɔ́ mpa yimbɔ nchyɛ gemɛ ya nnó utɔɔ́ ba úlú cho.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Né metɔɔ́ wa, nfɛré nnó utɔɔ́ bi Ɛsɔwɔ achyɛ me, mpyɛ́ɛ ubi cháŋéné. Yɛ́mbɔ ɛwéna ɛlɛré fɔ́ nnó me nlú cho wɔ́. Ɛlé Ɛsɔwɔ ne asɔ́ɔ mpa wa.
4 Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.
5 Gétú ɛyigémbɔ, déwegé fɔ mmyɛ deshúlégé muú ndo nnó ápyɛ́ fɔ́ utɔɔ́ ɛbi Ɛsɔwɔ achyɛ ɛbwɔ́ cháŋéné, néndé gébé gélú daŋkwáne mampa depɔ́ ɛtiré na. Gíge bií bi Ata akérege meso fa mme, achwɔgé apyɛ nyɛ yɛ́ndégenó ɛyigé akwaá ápyɛɛ́ bíbí gégɛné gbɔ́gɔ́nɔ́, apyɛ bɔɔ́ ákaá ufɛ́ré ɛbi úlú atɛ bɔɔ́ né matɔɔ́. Bií bimbɔ ɛlé Ɛsɔwɔ ne afɛge nyɛ yɛ́ndémuú ndɛre apyɛ utɔɔ́ bií.
5 Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará à luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.
6 Aŋmɛ́ ba, né gétúgé ɛnyú nsɛ gemɛ ya ne Apolos nmɛɛ́ ne unó bi me njɔɔ́ mbɔ nnó mpyɛ ɛnyú dékaá ula mekomejɔɔ́ ayi ji ajɔɔ́ nnó, “Ɛkágé ɛnyú délyaá mankwɔlé majyɛ ami ásame né mmu ŋwɛ Ɛsɔwɔ.” Néndé mbɔgé dékwɔlégé mami cháŋéné, désɛlé fɔ́ muú fɔ́ nnó aŋeá gemɛ apwɔ ayifɔ, débwɛge fɔ́ mmyɛ nnó nlú muú yina ɛpɔ́fɔ́ ayina.
6 Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.
7 Yɛ́ muú nyú ayi aŋeá gemɛ apwɔ́ɔ ntɛ ayifɔ apɔ́. Unó uko ɛbi ɛnyú déwyaá Ɛsɔwɔ ne áchyɛɛ́ ɛnyú, ɛpɔ́ mbɔ? Ne mbɔgé achyɛ ɛnyú unó bina chyɛ́ge, ulannó muú nyú adóo ɛbwɔ ɛwɔ́mé nnó, “Ḿbɔɔ́ unó bi né uto bá?”
7 Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Wɔɔ́ ɔh! Ɛnyú bɔɔ́ Kɔrɛnt défɛré nnó déwyaá mɛ́ unó uko. Dékwé mɛ́ gefwa, ne délú afwa ɛwé ɛsé délá depɔ́. Ɛɛh! Ɛbɛ́ yɛ́ nnó ɛnyú délú afwa wáwálé nnó ɛsé ntó débáné ɛnyú dégbáré gefwa chóncho.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!
9 Né metɔɔ́ wa, nfɛré nnó Ɛsɔwɔ abelé ɛsé áŋgbá Kras né melú ɛwé ɛlá ɛpɔ́ ne ɛnógé. Ɛsé délú ɛké bɔɔ́ abi ásɔɔ́ mɛ́ mpa nnó áwáne, néndé ɛlú ɛké ákpá ɛsé ábelé gbɔ́ŋɔ́nɔ́ né mbaá ayi mme meko chóncho ne makiɛ́nné Ɛsɔwɔ ágɛ́ne.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.
10 Nnó ɛsé délú ukeŋkéné bɔɔ́ gétúgé délú bɔɔ́ utɔɔ́ Kras? Yɛ́mbɔ ɛnyú désɛ gemɛge nyú nnó dékaá unó uko gétúgé déchomé mmyɛ ne Kras. Bɔɔ́ mme ásɛlé nnó ɛsé délú jɔɔ́, yɛ́mbɔ ɛnyú désɛlé gemɛge ɛnyú nnó déwyaá ɛshyɛ. Bɔɔ́ ánógé ɛnyú yɛ́mbɔ ábyaá ɛsé.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.
11 Kpaá tɛ́ gébé ɛyigé na, gébé geko fɔ́ wɔ́ ɛsé dégɛ́ne menyɛ́ manyɛ́ ne manaá manyú wɔ́. Défyɛ́ lé uchálé mandeé. Gébé ɛyigé fɔ́, bɔɔ́ áchyɛgé ɛsé ɛfwyale. Ne gébé geko fɔ́ wɔ́ dégɛ́ne malu mambɛ́lé wɔ́.
11 Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Ɛsé depyɛ utɔɔ́ ne ɛshyɛ ne dégɛ́ne genó ɛyigé dényɛɛ́. Muú ajɔ́gé mejɔɔ́ mebo ne ɛsé, dénɛnémmyɛ nnó Ɛsɔwɔ ájé ji. Bɔɔ́ áké achyɛge ɛsé ɛfwyale, dékoge wyɛ matɔɔ́.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;
13 Bɔɔ́ áké áchɔɔ́ ɛsé mabɔ, déshugé ɛbwɔ́ meko melɔ́mélɔ́. Ásɛ́le ɛsé nnó délú umpwapwané unó ne ujwaá ɛbi bɔɔ́ ájyále ne uká.
13 somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.
14 Nsámé fɔ́ unó bina nnó mpyɛ mekpo unɔ́ɔ ɛgbáré ɛnyú, nchyɛge lé ɛnyú majyɛɛ́, néndé delú baá ba ne ngbóo ne ɛnyú dɔɔ́.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.
15 Ne yɛ́ ɛnyú débɛ́ lé ne gejamégé bɔɔ́ abi ájame ɛnyú né meti Kras, tége nnó déwyáa lé muú ama ayi alú ntɛ nyú. Me muú mpyɛɛ́ ɛnyú déchome mmyɛ ne Kras ne nlú ntɛ nyú, néndé me ne mbɔ́ɔ mbɛ ngaré ɛnyú abya melɔ́mélɔ́ Kras.
15 Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.
16 Gétú ɛyigémbɔ nkpeáge ɛnyú nnó désɛ gekágé nekɛ ɛna.
16 Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.
17 Gɛ́gé ula bi me ntɔme Timɔti ɛta ɛnyú mbɔ. Ji alú maá wa, ne ngbóo ne ji dɔɔ́. Ji alu muú ayi dékage lií mmyɛ ne ji né depɔré Ata Jisɔs. Achwɔgé, atée nyɛ ɛnyú unó bi me mpyɛ ndɛre menkwɔlé Kras. Unó bina ne nlɛ́rege yɛ́ndé mbaá né machomele bɔɔ́ Kras.
17 Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.
18 Ɛnyú abifɔ, mmu agbeé ɛnyú néndé défɛré nnó me nchwɔ́ sé ɛwú.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Yɛ́mbɔ Ata akamégé nchwɔ́ ɛwú nana. Nchwɔgé nkágé nyɛ mbɔgé utó Ɛsɔwɔ úlú ne bɔɔ́ gempɔ́ge bina, wa apyɛ́ɛ lé meno detú.
19 Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.
20 Genó ɛyigé gélɛ́rege nnó Ɛsɔwɔ alú mfwa muú gepɔ́fɔ́ denyaré mejɔɔ́ ɛlé uto bi Mendoó Ukpea ɛchyɛgé ji nnó abɛ ne geŋwá ɛyigé Ɛsɔwɔ akɛlege.
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 Ndé genó ɛnyú dékɛ́lege? Dekwɔrege gepɔgé nyú, nnó me nké nchwɔ́ɔ ɛta nyú, nchwɔ́ pere manlɛré nnó me mbɔɔ́ gejeé ne ɛnyú, waá dékwɔ́régé fɔ́, me nké nchwɔɔ́, nchwɔ́ ne maá ɛchyɛ́? Nchyɛɛ́ ɛnyú ɛfwyale?
21 Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.