Mateus 27
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Quia na jnda̱ teincoo chaꞌtso ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌ tsjoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos ñeꞌcwii jlaꞌtjoomꞌna ñꞌoom na tꞌmaⁿna cueꞌ Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Jlaꞌtyeⁿna jom, tyꞌeñꞌomna jom. Tyꞌecatioona cwenta jom lꞌo̱ nquii Poncio Pilato na juu cwiluiiñe gobiernom.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ndoꞌ Judas, tsꞌaⁿ na tquiaa cwenta Jesús luee naⁿꞌñeeⁿ, quia na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jnda̱ teijndaaꞌ na nncueꞌ Jesús, tioo na jeeⁿ tia ntyjeeⁿ cantyja na sꞌaaⁿ. Tjatseilcweeⁿꞌeⁿ ntquiuu nchooꞌ nqui sꞌom xuee nda̱a̱ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌ tsjoom.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Tsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Quia joꞌ Judas tyeⁿnqueeⁿꞌeⁿ sꞌom xueeꞌñeeⁿ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ. Jnda̱ joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ, tjaaⁿ. Tjatseintyjañê, seicueeꞌñe cheⁿnqueⁿ.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ntyee na cwiluiitquiendye jlaꞌxcwiina sꞌomꞌñeeⁿ. Jluena:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Jnda̱ na jlaꞌtjoomꞌna ñꞌoom ñꞌeⁿ ncꞌiaana, jlaꞌcatsuuna sꞌomꞌñeeⁿ. Tiomlꞌuana cwii taⁿꞌ tyuaa na jnda̱a̱ tsꞌaⁿ na machꞌee ncuaa. Joꞌ joꞌ lꞌana watsꞌom tyueꞌ yuu na nncꞌoocatyꞌiuuna lꞌoo, nnꞌaⁿ na cweꞌ cwiquieya tsjoomna.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Cweꞌ joꞌ hasta xuee jeꞌ jndyu tyuaaꞌñeeⁿ Tyuaa Niomꞌ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ndoꞌ na luaaꞌ tuii seicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom ꞌndyoo profeta Jeremías, tsoom: “Nnꞌaⁿ Israel jlaꞌjndaaꞌndyena na njomlꞌuañe tsꞌaⁿ ntquiuu nchooꞌ nqui sꞌom xuee. Jnda̱ chii toꞌñoomlcweꞌna sꞌomꞌñeeⁿ.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Ñequio joonaꞌ jlaꞌjndana cwii taⁿꞌ tyuaaꞌ tsꞌaⁿ na machꞌee ncuaa chaꞌxjeⁿ na tꞌmo̱ⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom no̱o̱ⁿ na maxjeⁿ nluii.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Tyꞌeñꞌomna Jesús, tyomeintyjeeⁿꞌeⁿ jo nnom gobiernom Pilato. Taxꞌee tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌ tsjoom tquiana jnaaⁿꞌaⁿ nnom Pilato. Ndoꞌ meiiⁿ na cwiqueⁿna ñꞌoom nacjoomꞌm sa̱a̱ jom meiⁿcwii ñꞌoom tîcꞌo̱o̱ⁿ.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Joꞌ chii tso Pilato nnoom:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Sa̱a̱ meiⁿcwii ꞌndyoo ñꞌoom tîcꞌo̱o̱ⁿ cantyja ñꞌoom na tueeꞌna nacjoomꞌm. Joꞌ chii sꞌaanaꞌ na jeeⁿ tjaweeꞌ tsꞌom Pilato na tîcꞌo̱ Jesús.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ndoꞌ ticwii chu na nncueeꞌ xuee pascua tyowaa costumbre na nquii gobiernom nntseicandyaañê meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ pra̱so na nntaⁿ nnꞌaⁿ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ndoꞌ quia joꞌ tyomꞌaaⁿ cwii pra̱so na jndyu Barrabás wꞌaancjo na tꞌmaⁿ ñꞌoom waa nacjoomꞌm.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ndoꞌ quia na tjomndye nnꞌaⁿ, taxꞌee Pilato nda̱a̱na, tsoom:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Ee seiꞌno̱ⁿꞌ Pilato na cweꞌ na jndoona Jesús joꞌ chii jlaꞌquioona juu lꞌo̱o̱ⁿ nchii ee na waa jnaaⁿꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ndoꞌ yocheⁿ na wacatyeeⁿ na nncuꞌxeeⁿ ñꞌoomꞌñeeⁿ seicwanom scoomꞌm cwii ñꞌoom na mꞌaaⁿ. Tso: “Ticatiiꞌndyuꞌ ñꞌoomwaaꞌ ee tsaⁿmꞌaaⁿꞌ matseixmaaⁿ cantyja na matyꞌiomyanaꞌ. Ee tsjom teincooquiuuꞌ jeeⁿ ñeseicachjuu tsaⁿtsjom ja cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ndoꞌ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye quiiꞌ tsjoom tyolaꞌjndo̱ꞌna nꞌom nnꞌaⁿ na cataⁿ naⁿꞌñeeⁿ na candyaañe juu Barrabás ndoꞌ Jesús cueeⁿꞌeⁿ.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Joꞌ chii taxꞌeenndaꞌ Pilato nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jndyendye, tsoom:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Taxꞌeenndaꞌ Pilato nda̱a̱na. Tsoom:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Quia joꞌ taxꞌee Pilato nda̱a̱na, tsoom:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Jnda̱ na ntyꞌiaaꞌ Pilato na tîcanaⁿñê ñꞌoomꞌñeeⁿ hasta manndyo na nlaꞌwendyena nacjoomꞌm, quia joꞌ tcaaⁿ ndaatioo, jñoomꞌm na jndooꞌ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ. Tsoom:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Sa̱a̱ tꞌo̱o̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ, jluena:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Joꞌ chii Pilato seicandyaañê Barrabás chaꞌxjeⁿ na taⁿ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ sa̱ꞌntjoom na calaꞌseiꞌ sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ Jesús. Jnda̱ joꞌ tquiaaⁿ juu lueena na catyꞌioomna juu tsꞌoomꞌnaaⁿ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Jnda̱ joꞌ tyꞌeñꞌom sondaroꞌñeeⁿ Jesús naquiiꞌcheⁿ watsꞌiaaⁿ. Joꞌ joꞌ jlaꞌtjomndye chaꞌtso ntmaaⁿꞌ sondaro nacañomꞌm.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Tjeiiꞌna liaⁿꞌaⁿ ndoꞌ jlaꞌcweena cwiicheⁿ liaa jom, liaatco colo wee juunaꞌ.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Ndoꞌ jlaꞌtyjoondyena nꞌoomnioom cwii tsei. Tioomna juunaꞌ xqueeⁿ chaꞌcwijom corona. Ndoꞌ tjaaꞌndyena cwii tsmaaⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ ntyjaya chaꞌcwijom tsꞌoomlꞌeiiꞌ tsaⁿmatsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ. Jnda̱ chii tyotaꞌna cantyena jo nnoom na cweꞌ cwincona jom. Tyoluena:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Mati tyotueeꞌna ndaajnaⁿꞌ cjoomꞌm. Tjeiiꞌndyena tsmaaⁿ na ndiiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, tyotmeiiⁿꞌna juunaꞌ xqueeⁿ.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Jnda̱ tjacjoona na cwincona jom, quia joꞌ tjeiiꞌna liaatcoꞌñeeⁿ, jlaꞌcweenndaꞌna liaⁿꞌaⁿ jom. Jnda̱ chii tyꞌeñꞌomna jom na nntyꞌioomna jom tsꞌoomꞌnaaⁿ.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Xjeⁿ na maꞌoocaluiꞌna quiiꞌ tsjoom, tjomndyena cwii tsꞌaⁿ tsjoom Cirene na jndyu Simón. Lꞌana na jndeiꞌnaꞌ na cjaañꞌoom tsꞌoomꞌnaaⁿ na nñoom Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Tquiena cwii joo na jndyu Gólgota. Ñꞌoomwaaꞌ ñecatsonaꞌ Ta Tseiꞌxqueⁿ Tsꞌoo.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Tquiana winom na nncꞌom na tjoomꞌnaꞌ ñequio cwii nasei na ja. Sa̱a̱ taticꞌom quia ljeiiⁿ na tjoomꞌ naseiꞌñeeⁿ.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ndoꞌ quia jnda̱ tyꞌioom sondaro jom tsꞌoomꞌnaaⁿ, tyoꞌoona xꞌiaa na nntyꞌiaana ꞌñeeⁿ nleijnoomꞌ cwii cwii liaⁿꞌaⁿ. Ndoꞌ na luaaꞌ tuii seicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ñꞌoom na seiljeii profeta. Tso: “Tyoꞌoona xꞌiaa na nntyꞌiaana ꞌñeeⁿ joona nleijnoomꞌ cwii cwii liaya.”
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Jnda̱ chii tyꞌecwindyuaandye sondaroꞌñeeⁿ na cwilꞌana cwenta Jesús.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ndoꞌ jo ndyeyu tsꞌom xqueeⁿ tyꞌioomna ljeii na tꞌmo̱ⁿnaꞌ jnaaⁿꞌaⁿ. Tsonaꞌ: “Luaañe juu Jesús na cwiluiiñe Rey cwentaa nnꞌaⁿ judíos.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Mati joꞌ joꞌ tyꞌioomna we naⁿcantyꞌue nꞌoomꞌnaaⁿ, cwii tsaⁿꞌñeeⁿ ñoom tsꞌoomꞌnaaⁿ na meintyjeeꞌ ntyjaaꞌ Jesús ntyjaya. Ndoꞌ cwiicheⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ ñoom tsꞌoomꞌnaaⁿ na meintyjeeꞌ ntyjatymaaⁿꞌ.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na tyowinom joꞌ joꞌ tyoluena ñꞌomwiꞌ nacjooꞌ Jesús. Tyolaꞌcaandyena nqueⁿna.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Tyoluena:
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ndoꞌ ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, ñequio nnꞌaⁿ tmaaⁿꞌ fariseos, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tsjoom chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ mati maluaaꞌ tyolaꞌjnaaⁿꞌna Jesús. Tyoluena:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 —Jeeⁿ ya ñetjeiꞌnꞌmaaⁿñê ntꞌomcheⁿ sa̱a̱ tileicanda̱a̱ nncwjiꞌnꞌmaaⁿñe cheⁿnqueⁿ. Xeⁿ mayuuꞌ na cwiluiiñê Rey cwentaa jaa nnꞌaⁿ Israel, cwa candyocueeⁿ na nñoom tsꞌoomꞌnaaⁿ quia joꞌ nlayuuꞌa ñꞌeⁿñê.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Jom matseicantyjaaꞌ tsꞌoom ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom ee tsoom nda̱a̱ya na jom cwiluiiñê Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Joꞌ chii xeⁿ na mayuuꞌ na jnda ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿñe, cwjiꞌnꞌmaaⁿñê juu.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ndoꞌ mati naⁿcantyꞌue na ñom nꞌoomꞌnaaⁿ ñꞌeⁿ Jesús, tyotueeꞌna ñꞌomwiꞌ nacjoomꞌm.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Quia na tueeꞌ na quiajmeiⁿꞌ, teijaaⁿ chaꞌwaa tsjoomnancue hasta na ndyee na matmaaⁿ.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Juu xjeⁿꞌñeeⁿ jndeii seixuaa Jesús, tsoom:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Cwantindye joo nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nndyooꞌ quia na jndyena ñꞌoommeiⁿꞌ, jluena:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ndoꞌ mantyja jleinom cwii tsꞌaⁿ, tjacꞌoom cwii ꞌnaⁿ na ya mawꞌanaꞌ ndaa. Nchjeeñê juunaꞌ naquiiꞌ winom na ta̱, tioom juunaꞌ nnom tsmaaⁿ cha nnda̱a̱ nncueꞌcañoomnaꞌ ꞌndyoo Jesús na nncꞌuu.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Sa̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyoluena:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Quia joꞌ seixuaanndaꞌ Jesús jndeii, mana tueeⁿꞌeⁿ.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ndoꞌ xjeⁿꞌñeeⁿ liaatco na ntyjatyꞌio watsꞌom tꞌmaⁿ jndiiꞌtconaꞌ hasta xjeⁿ nomtyuaacheⁿ. Jndeii sꞌeii tyuaa ndoꞌ tiuu ljo̱ꞌ.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Mati jnaaⁿ ndeiꞌluaa ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱ na tyolaꞌyuꞌ ñequio Tyꞌo̱o̱tsꞌom tandoꞌnndaꞌna xjeⁿꞌñeeⁿ.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Quia na jnda̱ tandoꞌnndaꞌ Jesús, mati naⁿꞌñeeⁿ jluiꞌna naquiiꞌ ndeiꞌluaana, tyꞌequieꞌna quiiꞌ tsjoom Jerusalén. Joꞌ joꞌ teitquiooꞌndyena nda̱a̱ jndye nnꞌaⁿ.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ndoꞌ juu capeitaⁿ ñequio sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ na cwilꞌa cwenta Jesús quia na ntyꞌiaana na sꞌeii ndoꞌ tqueⁿna cwenta chaꞌtso na tuii, jeeⁿ ndyaꞌ tyuena. Jluena:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ndoꞌ joꞌ joꞌ mꞌaⁿ jndye yolcu na cweꞌ cwintyꞌiaatquiana ljoꞌ cwiluii. Jnaⁿ naⁿꞌñeeⁿ tsꞌo̱ndaa Galilea, tquiontyjo̱na naxeⁿꞌ Jesús na cwindyeꞌntjomna nnoom.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Quiiꞌntaaⁿ yolcuꞌñeeⁿ ñꞌeⁿ María Magdalena ñequio María tsondyee Jacobo ñꞌeⁿ José, ndoꞌ ñequio tsondyee ntseinda Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Quia tueeꞌ na tmaaⁿ, cwii tsaⁿtya na jndyu José na jnaⁿ tsjoom Arimatea, cwiluiiñe tsꞌaⁿ na matseijomñe ñꞌoom na tꞌmo̱ⁿ Jesús,
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 tjaaⁿ na mꞌaaⁿ Pilato, tjacaaⁿ tsꞌoo Jesús. Ndoꞌ tquiaa Pilato ñꞌoomꞌm na nñeꞌquia sondaro seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌ Jesús nnom José.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Quia joꞌ tjacoꞌñom José Jesús, seityjooñê liaa sábana na ljuꞌ juu tsꞌooꞌñeeⁿ.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Jnda̱ chii tjaaꞌñê tsꞌooꞌñeeⁿ naquiiꞌ tsueꞌtsjo̱ꞌ xco na jnda̱ tuiiya na tseixmaⁿnaꞌ tseiꞌtsuaa ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Jnda̱ joꞌ seicuuꞌñê ꞌndyoo tseiꞌtsuaa ñequio cwii tsjo̱ꞌ tꞌmaⁿ, mana tjaaⁿ.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ndoꞌ María Magdalena ñequio cwiicheⁿ María ntyꞌiaacheⁿna na luaaꞌ sꞌaaⁿ. Tyꞌewindyuaandyena ndyeyu ꞌndyoo tseiꞌtsuaaꞌñeeⁿ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Xuee na tuii na luaaꞌ, maxuee na cwilaꞌjndaaꞌndye nnꞌaⁿ ꞌnaⁿ na nlcaⁿnaꞌ joona ee na ꞌio xuee na nntaꞌjndyeena. Quia na teincoo cwiicheⁿ xuee, ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ fariseos, ñecwii tmaaⁿꞌ tyꞌena na mꞌaaⁿ Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Jluena nnoom:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Cweꞌ joꞌ lꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na catsa̱ꞌntjomꞌ sondaro ꞌnaⁿꞌ, na cꞌoocalꞌana cwenta tseiꞌtsuaⁿꞌaⁿ hasta xeⁿjnda̱ teinom ndyee xuee cha nntseicuꞌnaꞌ na joo nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê nlquieꞌcañomna ndoꞌ nntyꞌueena seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ, jnda̱ joꞌ nluena nda̱a̱ nnꞌaⁿ na jom jnda̱ mawandoꞌxcoom na tueeⁿꞌeⁿ. Ndoꞌ juu cantuwaaꞌ tꞌmaⁿti nñequiuꞌnnꞌaⁿnaꞌ nnꞌaⁿ nchiiti ñꞌoom na ñeseineiiⁿ xjeⁿ na ñetanoomꞌm.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Tꞌo̱ Pilato nda̱a̱na, tsoom:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Quia joꞌ tyꞌe naⁿꞌñeeⁿ. Tyꞌelaꞌcuꞌtyeⁿna tseiꞌtsuaa. Tyꞌioomna sa̱yo yuu na ntjom ꞌndyoo tsueꞌtsjo̱ꞌ quio tsjo̱ꞌ tꞌmaⁿ cha nno̱o̱ⁿ xeⁿ nntseicanaaⁿñe tsꞌaⁿ. Jnda̱ chii ꞌndyena sondaro na nlꞌa cwenta tseiꞌtsuaa.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.