Marcos 6
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Jluiꞌ Jesús tsjoomꞌñeeⁿ, tjalcweeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tyꞌena ñꞌeⁿñê.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Quia na tueeꞌ xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos, tjaquieeꞌ Jesús naquiiꞌ watsꞌom ꞌnaaⁿna, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na. Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na tyondye ñꞌoom na tyoñequiaaⁿ jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna. Jluena:
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Ndoꞌ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ, ¿aa nchii cweꞌ tsꞌaⁿ na macuuñe nꞌoom? ¿Aa tiyuuꞌ na jom jnda María? Ndoꞌ ntyjeeⁿ, ¿aa nchii Jacobo ñequio José ndoꞌ Judas ñequio Simón? Ndoꞌ mati yolcu ntyjeeⁿ mꞌaⁿna quiiꞌntaaⁿya.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na:
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Macweꞌ joꞌ tjaaꞌnaⁿ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na sꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna. Macanda̱ tioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjoo cwantindye nnꞌaⁿwii na seinꞌmaaⁿ joona.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ndoꞌ sꞌaanaꞌ na jeeⁿ jnda ntyjeeⁿ na tileicaꞌlaꞌyuꞌ naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tjawinoom njoom nchꞌu na nndyooꞌ tsjomꞌm. Tyoꞌmo̱ⁿtyeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Quia joꞌ tꞌmaaⁿ nnꞌaⁿ canchooꞌwe na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tquiaaⁿ najndeii na tseixmaaⁿ na nlaꞌxmaⁿna cha nnda̱a̱ nntjeiiꞌna jndyetia naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na majñoom we wendyena tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ndoꞌ sa̱ꞌntjoom na meiⁿcwii ꞌnaⁿ ticꞌooñꞌomna nato, meiⁿ chetsjaꞌ, meiⁿ tyooꞌ, meiⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ. Macanda̱ tsꞌoom lꞌeii wanaaⁿ na nncꞌooñꞌomna,
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 ñequio lcoom na ñjoomna. Ndoꞌ manda̱ liaa na cweeꞌna na cwiꞌoona.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Mati tsoom nda̱a̱na:
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Sa̱a̱ xeⁿ nntsquieꞌyoꞌ cwii tsjoom na tiñeꞌcatoꞌñoom nnꞌaⁿ ꞌo, meiⁿ tiñeꞌcandyena ñꞌoom ndyueꞌyoꞌ, quia na nluiꞌyoꞌ tsjoomꞌñeeⁿ, calaquiaꞌyoꞌ tsꞌojnda̱a̱ na chuuꞌ ncꞌeeꞌyoꞌ cha na nncwjiꞌyuuꞌñenaꞌ nacjoo naⁿꞌñeeⁿ na tîcatoꞌñoomna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Mayuuꞌcheⁿ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, xuee na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ, tꞌmaⁿti nawiꞌ nntjoom nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ, nchiiti na nntjoom nnꞌaⁿ tsjoom Sodoma ñꞌeⁿ Gomorra.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ndoꞌ jluiꞌ nnꞌaⁿ na jñom Jesús. Tyꞌenquiana ñꞌoom na calcweꞌ nꞌom nnꞌaⁿ jnaaⁿna.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Mati majndye jndyetia tyotjeiiꞌna naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ. Tyotyꞌoomndyena seitye nacjoo nnꞌaⁿ wii na tyolaꞌnꞌmaⁿna naⁿꞌñeeⁿ.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ndoꞌ Herodes, tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom, jñeeⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús ee chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ jnda̱ tꞌoomꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ luaa seitioom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús, tsoom:
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Sa̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyolue:
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Quia na jndii Herodes ñꞌoommeiⁿꞌ na cwilue ntꞌomcheⁿ, tsonnaaⁿꞌaⁿ:
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Ee Herodes nquiaⁿꞌaⁿ juu. Seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tseixmaⁿ Juan cantyja na matyꞌiomyanaꞌ ndoꞌ na jnda̱ tqueⁿljuꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ. Joꞌ chii tyowañomꞌm juu cha ticatsꞌaa yuscuꞌñeeⁿ nawiꞌ ñꞌeⁿñe. Ñequio na xcweeꞌ tsꞌoom tyoñeeⁿ ñꞌoom na tyoñeꞌquiaa tsaⁿꞌñeeⁿ sa̱a̱ tijndye seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ ñꞌoom na tyotseineiⁿ Juan.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Sa̱a̱ tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na juu Herodías ljeiiⁿ chiuu ya na nnda̱a̱ nntsꞌaaⁿ. Ee tueeꞌ xueechuuꞌ Herodes, tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom. Tquiaaⁿ nantquie na tcwaꞌ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, ñequio nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom sondaro, ndoꞌ ñequio ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye tsꞌo̱ndaa Galilea.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Quia joꞌ tjaquieeꞌ yuscundyua jnda Herodías yuu cwicwaꞌ naⁿꞌñeeⁿ, seijnom jo nda̱a̱na. Jeeⁿ tjaweeꞌ tsꞌom Herodes ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tsoom nnom yuscundyuaꞌñeeⁿ:
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Seityeⁿtyeeⁿ ñꞌoom, tsoom:
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Jluiꞌ yuscuꞌñeeⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ, taxꞌeeⁿ nnom tsoñeeⁿ:
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Mantyja seityuaaⁿꞌaⁿ, tjaquieeꞌnnaaⁿꞌaⁿ na mꞌaaⁿ rey Herodes, tsoom:
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Na luaaꞌ tso tsaⁿꞌñeeⁿ, jeeⁿ seichjooꞌnaꞌ tsꞌom Herodes. Sa̱a̱ ncꞌe na jnda̱ tqueⁿtyeeⁿ ñꞌoomꞌm ñequio na ndyecheⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, joꞌ chii tîcanda̱a̱ꞌ tsꞌoom na nntseichueeⁿꞌeⁿ ñꞌoom.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Mantyja jñoom cwii sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ, sa̱ꞌntjoom na cjaacꞌoom tsaⁿꞌñeeⁿ xqueⁿ Juan.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Quia joꞌ tja sondaroꞌñeeⁿ wꞌaancjo, tjacatyjeeⁿ xtyoꞌ Juan. Jnda̱ chii jndyoñꞌoom juunaꞌ tsꞌom cwii xio. Tquiaaⁿ nnom yuscuꞌñeeⁿ ndoꞌ juu tquiaa nnom tsondyee.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Jnda̱ na jndye nnꞌaⁿ na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿ Juan, quia joꞌ tyꞌecꞌomna seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyꞌecatꞌiuuna jom.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Nnꞌaⁿ na jñom Jesús tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ tjomndyenndaꞌna na mꞌaaⁿ. Tyoluena nnoom chaꞌtso tsꞌiaaⁿ na jnda̱ ñelꞌana ndoꞌ chaꞌtso ñꞌoom na jnda̱ ñetꞌmo̱o̱ⁿna.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na:
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Joꞌ chii jluiꞌna na ñenquieena ñꞌeⁿ wꞌaandaa na ꞌoona cwii joo yuu na tjaaꞌnaⁿ nnꞌaⁿ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Sa̱a̱ jndye nnꞌaⁿ ntyꞌiaatquia na cwiꞌoona ndoꞌ taꞌjnaaⁿꞌ naⁿꞌñeeⁿ joona na ꞌoowinomna. Ndoꞌ jlaꞌtyuaaꞌti naⁿꞌñeeⁿ, jnaⁿna njoomna tyꞌecaꞌna, tyꞌenquiandyena ꞌndyoo ndaaluee. Joona tquiejndyeena yuu na wjaa Jesús ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Quia jlueeⁿꞌeⁿ tsꞌom wꞌaandaa ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ jnda̱ tjomndye joꞌ joꞌ. Tyꞌoom na jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom naⁿꞌñeeⁿ ee cweꞌ mꞌaⁿtona chaꞌcwijom cwii tmaaⁿꞌ canmaⁿ na tjaa ꞌñeeⁿ juu na ya nnteixꞌee. Quia joꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na jndye ñꞌoom tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Quia na jnda̱ tmaaⁿ, nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tyꞌentyjaaꞌna jom, jluena nnoom:
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Cajñomꞌ naⁿmꞌaⁿꞌ na nncꞌoona ranchoo nnꞌaⁿ oo njoom nchꞌu na nndyooꞌ nndyooꞌ cha joꞌ joꞌ nnda̱a̱ nlaꞌjndana na nlcwaꞌna. Ee joona tjaaꞌnaⁿ na cꞌomna na nlcwaꞌna.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱na, tsoom:
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Taxꞌeeⁿ nda̱a̱na, tsoom:
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Quia joꞌ sa̱ꞌntjoom na calꞌa nnꞌaⁿ cwii cwii tmaaⁿꞌ ndoꞌ cwindyuaandyena nacjooꞌ jnda̱ nchꞌu.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tyꞌemeindyuaandyena cwii siaⁿnto na cwii cwii tmaaⁿꞌ, ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ lꞌana wenꞌaaⁿ nchooꞌ nqui na cwii cwii tmaaⁿꞌ joona.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jnda̱ na toꞌñoom ꞌom taⁿꞌ tyooꞌ ñequio we catscaa, quia joꞌ jlunda̱a̱ñê cañoomꞌluee. Tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tsotyeeⁿ. Jnda̱ joꞌ tyjeeⁿ tyooꞌñeeⁿ, tquiaaⁿ joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê cha joona nntꞌoomna joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na meindyuaandye. Majoꞌti sꞌaaⁿ ñꞌeⁿ we catscaa.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Tcwaꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ hasta tjacjoona.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê jlaꞌtjomna ntaⁿꞌ ntyooꞌ ñꞌeⁿ calcaa na ꞌndiinaꞌ. Tooꞌ canchooꞌwe tsquiee.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na tcwaꞌ ntyooꞌ na tyotꞌoom naⁿꞌñeeⁿ. Tueꞌntyjo̱ chaꞌna ꞌom meiⁿ na cweꞌ naⁿnom.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Quia joꞌ mantyja jñom Jesús nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na cuo̱na tsꞌom wꞌaandaa, cꞌooñetina, nncwitꞌiooꞌna xndyaaꞌ ndaaluee na nlquiena tsjoom Betsaida. Jom nljooꞌñetyeeⁿ yocheⁿ na majñoom nnꞌaⁿ na jndyendye.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ndoꞌ jnda̱ na jñoom naⁿꞌñeeⁿ, tjawaaⁿ cwii joo quiiꞌ jnda̱a̱ yuu na ñenqueⁿ na nntseineiiⁿ nnom Tsotyeeⁿ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Quia na jnda̱ teinco̱o̱ⁿꞌ, juu wꞌaandaaꞌñeeⁿ mamꞌaaⁿnaꞌ xcwe tsꞌom ndaaluee, ndoꞌ Jesús ñenqueⁿ cwii mꞌaaⁿ tyuaatcwii.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jeeⁿ wiꞌ cwitjoom naⁿꞌñeeⁿ na ñjomndye wꞌaandaa, ee matseilcweꞌtyaꞌ jndye juunaꞌ. Jeeⁿ cwilaꞌjnda̱na na cwicantyjaandyena nꞌoom palaꞌ cwentaaꞌ wꞌaandaaꞌñeeⁿ. Chaꞌna ñequiee na cwitsjoom jnaaⁿ tjacaⁿ nnom ndaaluee. Tueeꞌcañoom na mꞌaⁿna, ndooꞌ cweꞌ nncwinoomꞌm joona.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Quia ntyꞌiaana na mawjaacaⁿ nnom ndaaluee, jlaꞌtiuuna jndii cwintyꞌiaana. Jndeii tyolaꞌxuaana.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Jeeⁿ ndyaꞌ tyuena ee chaꞌtsondyena ntyꞌiaana jom. Mantyja tꞌmaaⁿ joona, tsoom nda̱a̱na:
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Quia joꞌ tuo̱o̱ⁿ tsꞌom wꞌaandaa yuu na ñjomndyena, mana teicheⁿ jndye. Joꞌ chii jeeⁿ seiñꞌeeⁿꞌñenaꞌ joona cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ee tilaꞌno̱ⁿꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na sꞌaa Jesús ñequio ntyooꞌ na tcwaꞌ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ ndicwaⁿ tileiqueⁿna cwenta ꞌñeeⁿ cwiluiiñê.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Quia na jnda̱ teiꞌxndyaandyena ndaaluee, tquiena ndyuaa Genesaret. Joꞌ joꞌ teicjoomna wꞌaandaa ꞌndyoo ndaaluee.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Quia jluiꞌna wꞌaandaa mañoomꞌ taꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ Jesús.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Jlaꞌtyuaaꞌna, tyꞌena chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ, tyoꞌoochona nnꞌaⁿwii cweꞌ ñꞌeⁿ nduu meiⁿyuucheⁿ joo na ndyena na maweeꞌ Jesús.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ndoꞌ meiⁿyuucheⁿ na tueⁿꞌeⁿ, meiiⁿ njoom nchꞌu, meiiⁿ njoom tꞌmaⁿ, meiiⁿ jo ndoꞌ jnda̱a̱, tyotsa̱ꞌna nnꞌaⁿwii tsꞌom nato. Ndoꞌ joo nnꞌaⁿwiiꞌñeeⁿ tyolaꞌtyꞌoondyena nnoom na nñequiaaⁿ meiiⁿ cweꞌ ꞌndyoo liaⁿꞌaⁿ na nñeꞌquioꞌna. Ndoꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyeꞌnquioꞌ ꞌndyoo liaⁿꞌaⁿ nꞌmaaⁿ.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.