Marcos 6
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB
1 Jluiꞌ Jesús tsjoomꞌñeeⁿ, tjalcweeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tyꞌena ñꞌeⁿñê.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Quia na tueeꞌ xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos, tjaquieeꞌ Jesús naquiiꞌ watsꞌom ꞌnaaⁿna, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na. Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na tyondye ñꞌoom na tyoñequiaaⁿ jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna. Jluena:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ndoꞌ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ, ¿aa nchii cweꞌ tsꞌaⁿ na macuuñe nꞌoom? ¿Aa tiyuuꞌ na jom jnda María? Ndoꞌ ntyjeeⁿ, ¿aa nchii Jacobo ñequio José ndoꞌ Judas ñequio Simón? Ndoꞌ mati yolcu ntyjeeⁿ mꞌaⁿna quiiꞌntaaⁿya.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Macweꞌ joꞌ tjaaꞌnaⁿ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na sꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna. Macanda̱ tioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjoo cwantindye nnꞌaⁿwii na seinꞌmaaⁿ joona.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ndoꞌ sꞌaanaꞌ na jeeⁿ jnda ntyjeeⁿ na tileicaꞌlaꞌyuꞌ naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tjawinoom njoom nchꞌu na nndyooꞌ tsjomꞌm. Tyoꞌmo̱ⁿtyeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Quia joꞌ tꞌmaaⁿ nnꞌaⁿ canchooꞌwe na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tquiaaⁿ najndeii na tseixmaaⁿ na nlaꞌxmaⁿna cha nnda̱a̱ nntjeiiꞌna jndyetia naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na majñoom we wendyena tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ndoꞌ sa̱ꞌntjoom na meiⁿcwii ꞌnaⁿ ticꞌooñꞌomna nato, meiⁿ chetsjaꞌ, meiⁿ tyooꞌ, meiⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ. Macanda̱ tsꞌoom lꞌeii wanaaⁿ na nncꞌooñꞌomna,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 ñequio lcoom na ñjoomna. Ndoꞌ manda̱ liaa na cweeꞌna na cwiꞌoona.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Mati tsoom nda̱a̱na:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Sa̱a̱ xeⁿ nntsquieꞌyoꞌ cwii tsjoom na tiñeꞌcatoꞌñoom nnꞌaⁿ ꞌo, meiⁿ tiñeꞌcandyena ñꞌoom ndyueꞌyoꞌ, quia na nluiꞌyoꞌ tsjoomꞌñeeⁿ, calaquiaꞌyoꞌ tsꞌojnda̱a̱ na chuuꞌ ncꞌeeꞌyoꞌ cha na nncwjiꞌyuuꞌñenaꞌ nacjoo naⁿꞌñeeⁿ na tîcatoꞌñoomna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Mayuuꞌcheⁿ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, xuee na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ, tꞌmaⁿti nawiꞌ nntjoom nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ, nchiiti na nntjoom nnꞌaⁿ tsjoom Sodoma ñꞌeⁿ Gomorra.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ndoꞌ jluiꞌ nnꞌaⁿ na jñom Jesús. Tyꞌenquiana ñꞌoom na calcweꞌ nꞌom nnꞌaⁿ jnaaⁿna.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Mati majndye jndyetia tyotjeiiꞌna naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ. Tyotyꞌoomndyena seitye nacjoo nnꞌaⁿ wii na tyolaꞌnꞌmaⁿna naⁿꞌñeeⁿ.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ndoꞌ Herodes, tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom, jñeeⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús ee chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ jnda̱ tꞌoomꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ luaa seitioom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús, tsoom:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Sa̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyolue:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Quia na jndii Herodes ñꞌoommeiⁿꞌ na cwilue ntꞌomcheⁿ, tsonnaaⁿꞌaⁿ:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Ee Herodes nquiaⁿꞌaⁿ juu. Seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tseixmaⁿ Juan cantyja na matyꞌiomyanaꞌ ndoꞌ na jnda̱ tqueⁿljuꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ. Joꞌ chii tyowañomꞌm juu cha ticatsꞌaa yuscuꞌñeeⁿ nawiꞌ ñꞌeⁿñe. Ñequio na xcweeꞌ tsꞌoom tyoñeeⁿ ñꞌoom na tyoñeꞌquiaa tsaⁿꞌñeeⁿ sa̱a̱ tijndye seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ ñꞌoom na tyotseineiⁿ Juan.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Sa̱a̱ tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na juu Herodías ljeiiⁿ chiuu ya na nnda̱a̱ nntsꞌaaⁿ. Ee tueeꞌ xueechuuꞌ Herodes, tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom. Tquiaaⁿ nantquie na tcwaꞌ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, ñequio nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom sondaro, ndoꞌ ñequio ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye tsꞌo̱ndaa Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Quia joꞌ tjaquieeꞌ yuscundyua jnda Herodías yuu cwicwaꞌ naⁿꞌñeeⁿ, seijnom jo nda̱a̱na. Jeeⁿ tjaweeꞌ tsꞌom Herodes ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tsoom nnom yuscundyuaꞌñeeⁿ:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Seityeⁿtyeeⁿ ñꞌoom, tsoom:
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Jluiꞌ yuscuꞌñeeⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ, taxꞌeeⁿ nnom tsoñeeⁿ:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Mantyja seityuaaⁿꞌaⁿ, tjaquieeꞌnnaaⁿꞌaⁿ na mꞌaaⁿ rey Herodes, tsoom:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Na luaaꞌ tso tsaⁿꞌñeeⁿ, jeeⁿ seichjooꞌnaꞌ tsꞌom Herodes. Sa̱a̱ ncꞌe na jnda̱ tqueⁿtyeeⁿ ñꞌoomꞌm ñequio na ndyecheⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, joꞌ chii tîcanda̱a̱ꞌ tsꞌoom na nntseichueeⁿꞌeⁿ ñꞌoom.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Mantyja jñoom cwii sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ, sa̱ꞌntjoom na cjaacꞌoom tsaⁿꞌñeeⁿ xqueⁿ Juan.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Quia joꞌ tja sondaroꞌñeeⁿ wꞌaancjo, tjacatyjeeⁿ xtyoꞌ Juan. Jnda̱ chii jndyoñꞌoom juunaꞌ tsꞌom cwii xio. Tquiaaⁿ nnom yuscuꞌñeeⁿ ndoꞌ juu tquiaa nnom tsondyee.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Jnda̱ na jndye nnꞌaⁿ na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿ Juan, quia joꞌ tyꞌecꞌomna seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyꞌecatꞌiuuna jom.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Nnꞌaⁿ na jñom Jesús tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ tjomndyenndaꞌna na mꞌaaⁿ. Tyoluena nnoom chaꞌtso tsꞌiaaⁿ na jnda̱ ñelꞌana ndoꞌ chaꞌtso ñꞌoom na jnda̱ ñetꞌmo̱o̱ⁿna.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Joꞌ chii jluiꞌna na ñenquieena ñꞌeⁿ wꞌaandaa na ꞌoona cwii joo yuu na tjaaꞌnaⁿ nnꞌaⁿ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Sa̱a̱ jndye nnꞌaⁿ ntyꞌiaatquia na cwiꞌoona ndoꞌ taꞌjnaaⁿꞌ naⁿꞌñeeⁿ joona na ꞌoowinomna. Ndoꞌ jlaꞌtyuaaꞌti naⁿꞌñeeⁿ, jnaⁿna njoomna tyꞌecaꞌna, tyꞌenquiandyena ꞌndyoo ndaaluee. Joona tquiejndyeena yuu na wjaa Jesús ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Quia jlueeⁿꞌeⁿ tsꞌom wꞌaandaa ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ jnda̱ tjomndye joꞌ joꞌ. Tyꞌoom na jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom naⁿꞌñeeⁿ ee cweꞌ mꞌaⁿtona chaꞌcwijom cwii tmaaⁿꞌ canmaⁿ na tjaa ꞌñeeⁿ juu na ya nnteixꞌee. Quia joꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na jndye ñꞌoom tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Quia na jnda̱ tmaaⁿ, nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tyꞌentyjaaꞌna jom, jluena nnoom:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Cajñomꞌ naⁿmꞌaⁿꞌ na nncꞌoona ranchoo nnꞌaⁿ oo njoom nchꞌu na nndyooꞌ nndyooꞌ cha joꞌ joꞌ nnda̱a̱ nlaꞌjndana na nlcwaꞌna. Ee joona tjaaꞌnaⁿ na cꞌomna na nlcwaꞌna.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱na, tsoom:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Taxꞌeeⁿ nda̱a̱na, tsoom:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Quia joꞌ sa̱ꞌntjoom na calꞌa nnꞌaⁿ cwii cwii tmaaⁿꞌ ndoꞌ cwindyuaandyena nacjooꞌ jnda̱ nchꞌu.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tyꞌemeindyuaandyena cwii siaⁿnto na cwii cwii tmaaⁿꞌ, ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ lꞌana wenꞌaaⁿ nchooꞌ nqui na cwii cwii tmaaⁿꞌ joona.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jnda̱ na toꞌñoom ꞌom taⁿꞌ tyooꞌ ñequio we catscaa, quia joꞌ jlunda̱a̱ñê cañoomꞌluee. Tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tsotyeeⁿ. Jnda̱ joꞌ tyjeeⁿ tyooꞌñeeⁿ, tquiaaⁿ joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê cha joona nntꞌoomna joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na meindyuaandye. Majoꞌti sꞌaaⁿ ñꞌeⁿ we catscaa.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Tcwaꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ hasta tjacjoona.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê jlaꞌtjomna ntaⁿꞌ ntyooꞌ ñꞌeⁿ calcaa na ꞌndiinaꞌ. Tooꞌ canchooꞌwe tsquiee.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na tcwaꞌ ntyooꞌ na tyotꞌoom naⁿꞌñeeⁿ. Tueꞌntyjo̱ chaꞌna ꞌom meiⁿ na cweꞌ naⁿnom.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Quia joꞌ mantyja jñom Jesús nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na cuo̱na tsꞌom wꞌaandaa, cꞌooñetina, nncwitꞌiooꞌna xndyaaꞌ ndaaluee na nlquiena tsjoom Betsaida. Jom nljooꞌñetyeeⁿ yocheⁿ na majñoom nnꞌaⁿ na jndyendye.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ndoꞌ jnda̱ na jñoom naⁿꞌñeeⁿ, tjawaaⁿ cwii joo quiiꞌ jnda̱a̱ yuu na ñenqueⁿ na nntseineiiⁿ nnom Tsotyeeⁿ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Quia na jnda̱ teinco̱o̱ⁿꞌ, juu wꞌaandaaꞌñeeⁿ mamꞌaaⁿnaꞌ xcwe tsꞌom ndaaluee, ndoꞌ Jesús ñenqueⁿ cwii mꞌaaⁿ tyuaatcwii.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jeeⁿ wiꞌ cwitjoom naⁿꞌñeeⁿ na ñjomndye wꞌaandaa, ee matseilcweꞌtyaꞌ jndye juunaꞌ. Jeeⁿ cwilaꞌjnda̱na na cwicantyjaandyena nꞌoom palaꞌ cwentaaꞌ wꞌaandaaꞌñeeⁿ. Chaꞌna ñequiee na cwitsjoom jnaaⁿ tjacaⁿ nnom ndaaluee. Tueeꞌcañoom na mꞌaⁿna, ndooꞌ cweꞌ nncwinoomꞌm joona.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Quia ntyꞌiaana na mawjaacaⁿ nnom ndaaluee, jlaꞌtiuuna jndii cwintyꞌiaana. Jndeii tyolaꞌxuaana.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Jeeⁿ ndyaꞌ tyuena ee chaꞌtsondyena ntyꞌiaana jom. Mantyja tꞌmaaⁿ joona, tsoom nda̱a̱na:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Quia joꞌ tuo̱o̱ⁿ tsꞌom wꞌaandaa yuu na ñjomndyena, mana teicheⁿ jndye. Joꞌ chii jeeⁿ seiñꞌeeⁿꞌñenaꞌ joona cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Ee tilaꞌno̱ⁿꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na sꞌaa Jesús ñequio ntyooꞌ na tcwaꞌ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ ndicwaⁿ tileiqueⁿna cwenta ꞌñeeⁿ cwiluiiñê.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Quia na jnda̱ teiꞌxndyaandyena ndaaluee, tquiena ndyuaa Genesaret. Joꞌ joꞌ teicjoomna wꞌaandaa ꞌndyoo ndaaluee.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Quia jluiꞌna wꞌaandaa mañoomꞌ taꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Jlaꞌtyuaaꞌna, tyꞌena chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ, tyoꞌoochona nnꞌaⁿwii cweꞌ ñꞌeⁿ nduu meiⁿyuucheⁿ joo na ndyena na maweeꞌ Jesús.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ndoꞌ meiⁿyuucheⁿ na tueⁿꞌeⁿ, meiiⁿ njoom nchꞌu, meiiⁿ njoom tꞌmaⁿ, meiiⁿ jo ndoꞌ jnda̱a̱, tyotsa̱ꞌna nnꞌaⁿwii tsꞌom nato. Ndoꞌ joo nnꞌaⁿwiiꞌñeeⁿ tyolaꞌtyꞌoondyena nnoom na nñequiaaⁿ meiiⁿ cweꞌ ꞌndyoo liaⁿꞌaⁿ na nñeꞌquioꞌna. Ndoꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyeꞌnquioꞌ ꞌndyoo liaⁿꞌaⁿ nꞌmaaⁿ.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.