Marcos 6

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jluiꞌ Jesús tsjoomꞌñeeⁿ, tjalcweeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tyꞌena ñꞌeⁿñê.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Quia na tueeꞌ xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ judíos, tjaquieeꞌ Jesús naquiiꞌ watsꞌom ꞌnaaⁿna, to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na. Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na tyondye ñꞌoom na tyoñequiaaⁿ jeeⁿ tjaweeꞌ nꞌomna. Jluena:
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ndoꞌ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ, ¿aa nchii cweꞌ tsꞌaⁿ na macuuñe nꞌoom? ¿Aa tiyuuꞌ na jom jnda María? Ndoꞌ ntyjeeⁿ, ¿aa nchii Jacobo ñequio José ndoꞌ Judas ñequio Simón? Ndoꞌ mati yolcu ntyjeeⁿ mꞌaⁿna quiiꞌntaaⁿya.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na:
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Macweꞌ joꞌ tjaaꞌnaⁿ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na sꞌaaⁿ quiiꞌntaaⁿna. Macanda̱ tioom lꞌo̱o̱ⁿ nacjoo cwantindye nnꞌaⁿwii na seinꞌmaaⁿ joona.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ndoꞌ sꞌaanaꞌ na jeeⁿ jnda ntyjeeⁿ na tileicaꞌlaꞌyuꞌ naⁿꞌñeeⁿ. Jnda̱ chii tjawinoom njoom nchꞌu na nndyooꞌ tsjomꞌm. Tyoꞌmo̱ⁿtyeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Quia joꞌ tꞌmaaⁿ nnꞌaⁿ canchooꞌwe na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tquiaaⁿ najndeii na tseixmaaⁿ na nlaꞌxmaⁿna cha nnda̱a̱ nntjeiiꞌna jndyetia naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na majñoom we wendyena tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ndoꞌ sa̱ꞌntjoom na meiⁿcwii ꞌnaⁿ ticꞌooñꞌomna nato, meiⁿ chetsjaꞌ, meiⁿ tyooꞌ, meiⁿ tsjo̱ꞌñjeeⁿ. Macanda̱ tsꞌoom lꞌeii wanaaⁿ na nncꞌooñꞌomna,
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 ñequio lcoom na ñjoomna. Ndoꞌ manda̱ liaa na cweeꞌna na cwiꞌoona.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Mati tsoom nda̱a̱na:
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Sa̱a̱ xeⁿ nntsquieꞌyoꞌ cwii tsjoom na tiñeꞌcatoꞌñoom nnꞌaⁿ ꞌo, meiⁿ tiñeꞌcandyena ñꞌoom ndyueꞌyoꞌ, quia na nluiꞌyoꞌ tsjoomꞌñeeⁿ, calaquiaꞌyoꞌ tsꞌojnda̱a̱ na chuuꞌ ncꞌeeꞌyoꞌ cha na nncwjiꞌyuuꞌñenaꞌ nacjoo naⁿꞌñeeⁿ na tîcatoꞌñoomna ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Mayuuꞌcheⁿ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, xuee na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ, tꞌmaⁿti nawiꞌ nntjoom nnꞌaⁿ tsjoomꞌñeeⁿ, nchiiti na nntjoom nnꞌaⁿ tsjoom Sodoma ñꞌeⁿ Gomorra.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Ndoꞌ jluiꞌ nnꞌaⁿ na jñom Jesús. Tyꞌenquiana ñꞌoom na calcweꞌ nꞌom nnꞌaⁿ jnaaⁿna.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Mati majndye jndyetia tyotjeiiꞌna naquiiꞌ nꞌom nnꞌaⁿ. Tyotyꞌoomndyena seitye nacjoo nnꞌaⁿ wii na tyolaꞌnꞌmaⁿna naⁿꞌñeeⁿ.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ndoꞌ Herodes, tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom, jñeeⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús ee chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ jnda̱ tꞌoomꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ. Sa̱a̱ luaa seitioom cantyja ꞌnaaⁿꞌ Jesús, tsoom:
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Sa̱a̱ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ tyolue:
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Quia na jndii Herodes ñꞌoommeiⁿꞌ na cwilue ntꞌomcheⁿ, tsonnaaⁿꞌaⁿ:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Ee Herodes nquiaⁿꞌaⁿ juu. Seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na tseixmaⁿ Juan cantyja na matyꞌiomyanaꞌ ndoꞌ na jnda̱ tqueⁿljuꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom naquiiꞌ tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ. Joꞌ chii tyowañomꞌm juu cha ticatsꞌaa yuscuꞌñeeⁿ nawiꞌ ñꞌeⁿñe. Ñequio na xcweeꞌ tsꞌoom tyoñeeⁿ ñꞌoom na tyoñeꞌquiaa tsaⁿꞌñeeⁿ sa̱a̱ tijndye seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ ñꞌoom na tyotseineiⁿ Juan.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Sa̱a̱ tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na juu Herodías ljeiiⁿ chiuu ya na nnda̱a̱ nntsꞌaaⁿ. Ee tueeꞌ xueechuuꞌ Herodes, tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena jom. Tquiaaⁿ nantquie na tcwaꞌ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, ñequio nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom sondaro, ndoꞌ ñequio ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye tsꞌo̱ndaa Galilea.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Quia joꞌ tjaquieeꞌ yuscundyua jnda Herodías yuu cwicwaꞌ naⁿꞌñeeⁿ, seijnom jo nda̱a̱na. Jeeⁿ tjaweeꞌ tsꞌom Herodes ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na jlaꞌjomndye ñꞌeⁿñê. Tsoom nnom yuscundyuaꞌñeeⁿ:
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Seityeⁿtyeeⁿ ñꞌoom, tsoom:
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Jluiꞌ yuscuꞌñeeⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ, taxꞌeeⁿ nnom tsoñeeⁿ:
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Mantyja seityuaaⁿꞌaⁿ, tjaquieeꞌnnaaⁿꞌaⁿ na mꞌaaⁿ rey Herodes, tsoom:
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Na luaaꞌ tso tsaⁿꞌñeeⁿ, jeeⁿ seichjooꞌnaꞌ tsꞌom Herodes. Sa̱a̱ ncꞌe na jnda̱ tqueⁿtyeeⁿ ñꞌoomꞌm ñequio na ndyecheⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, joꞌ chii tîcanda̱a̱ꞌ tsꞌoom na nntseichueeⁿꞌeⁿ ñꞌoom.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Mantyja jñoom cwii sondaro ꞌnaaⁿꞌaⁿ, sa̱ꞌntjoom na cjaacꞌoom tsaⁿꞌñeeⁿ xqueⁿ Juan.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Quia joꞌ tja sondaroꞌñeeⁿ wꞌaancjo, tjacatyjeeⁿ xtyoꞌ Juan. Jnda̱ chii jndyoñꞌoom juunaꞌ tsꞌom cwii xio. Tquiaaⁿ nnom yuscuꞌñeeⁿ ndoꞌ juu tquiaa nnom tsondyee.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Jnda̱ na jndye nnꞌaⁿ na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿ Juan, quia joꞌ tyꞌecꞌomna seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Tyꞌecatꞌiuuna jom.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Nnꞌaⁿ na jñom Jesús tsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ tjomndyenndaꞌna na mꞌaaⁿ. Tyoluena nnoom chaꞌtso tsꞌiaaⁿ na jnda̱ ñelꞌana ndoꞌ chaꞌtso ñꞌoom na jnda̱ ñetꞌmo̱o̱ⁿna.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Quia joꞌ tsoom nda̱a̱na:
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Joꞌ chii jluiꞌna na ñenquieena ñꞌeⁿ wꞌaandaa na ꞌoona cwii joo yuu na tjaaꞌnaⁿ nnꞌaⁿ.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Sa̱a̱ jndye nnꞌaⁿ ntyꞌiaatquia na cwiꞌoona ndoꞌ taꞌjnaaⁿꞌ naⁿꞌñeeⁿ joona na ꞌoowinomna. Ndoꞌ jlaꞌtyuaaꞌti naⁿꞌñeeⁿ, jnaⁿna njoomna tyꞌecaꞌna, tyꞌenquiandyena ꞌndyoo ndaaluee. Joona tquiejndyeena yuu na wjaa Jesús ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Quia jlueeⁿꞌeⁿ tsꞌom wꞌaandaa ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jeeⁿ jndye nnꞌaⁿ jnda̱ tjomndye joꞌ joꞌ. Tyꞌoom na jeeⁿ wiꞌ tsꞌoom naⁿꞌñeeⁿ ee cweꞌ mꞌaⁿtona chaꞌcwijom cwii tmaaⁿꞌ canmaⁿ na tjaa ꞌñeeⁿ juu na ya nnteixꞌee. Quia joꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na jndye ñꞌoom tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱na.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Quia na jnda̱ tmaaⁿ, nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê tyꞌentyjaaꞌna jom, jluena nnoom:
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Cajñomꞌ naⁿmꞌaⁿꞌ na nncꞌoona ranchoo nnꞌaⁿ oo njoom nchꞌu na nndyooꞌ nndyooꞌ cha joꞌ joꞌ nnda̱a̱ nlaꞌjndana na nlcwaꞌna. Ee joona tjaaꞌnaⁿ na cꞌomna na nlcwaꞌna.
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱na, tsoom:
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Taxꞌeeⁿ nda̱a̱na, tsoom:
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Quia joꞌ sa̱ꞌntjoom na calꞌa nnꞌaⁿ cwii cwii tmaaⁿꞌ ndoꞌ cwindyuaandyena nacjooꞌ jnda̱ nchꞌu.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ tyꞌemeindyuaandyena cwii siaⁿnto na cwii cwii tmaaⁿꞌ, ndoꞌ ntꞌom naⁿꞌñeeⁿ lꞌana wenꞌaaⁿ nchooꞌ nqui na cwii cwii tmaaⁿꞌ joona.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Jnda̱ na toꞌñoom ꞌom taⁿꞌ tyooꞌ ñequio we catscaa, quia joꞌ jlunda̱a̱ñê cañoomꞌluee. Tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tsotyeeⁿ. Jnda̱ joꞌ tyjeeⁿ tyooꞌñeeⁿ, tquiaaⁿ joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê cha joona nntꞌoomna joonaꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na meindyuaandye. Majoꞌti sꞌaaⁿ ñꞌeⁿ we catscaa.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Tcwaꞌ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ hasta tjacjoona.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê jlaꞌtjomna ntaⁿꞌ ntyooꞌ ñꞌeⁿ calcaa na ꞌndiinaꞌ. Tooꞌ canchooꞌwe tsquiee.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Ndoꞌ jndye nnꞌaⁿ na tcwaꞌ ntyooꞌ na tyotꞌoom naⁿꞌñeeⁿ. Tueꞌntyjo̱ chaꞌna ꞌom meiⁿ na cweꞌ naⁿnom.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Quia joꞌ mantyja jñom Jesús nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê na cuo̱na tsꞌom wꞌaandaa, cꞌooñetina, nncwitꞌiooꞌna xndyaaꞌ ndaaluee na nlquiena tsjoom Betsaida. Jom nljooꞌñetyeeⁿ yocheⁿ na majñoom nnꞌaⁿ na jndyendye.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ndoꞌ jnda̱ na jñoom naⁿꞌñeeⁿ, tjawaaⁿ cwii joo quiiꞌ jnda̱a̱ yuu na ñenqueⁿ na nntseineiiⁿ nnom Tsotyeeⁿ.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Quia na jnda̱ teinco̱o̱ⁿꞌ, juu wꞌaandaaꞌñeeⁿ mamꞌaaⁿnaꞌ xcwe tsꞌom ndaaluee, ndoꞌ Jesús ñenqueⁿ cwii mꞌaaⁿ tyuaatcwii.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na jeeⁿ wiꞌ cwitjoom naⁿꞌñeeⁿ na ñjomndye wꞌaandaa, ee matseilcweꞌtyaꞌ jndye juunaꞌ. Jeeⁿ cwilaꞌjnda̱na na cwicantyjaandyena nꞌoom palaꞌ cwentaaꞌ wꞌaandaaꞌñeeⁿ. Chaꞌna ñequiee na cwitsjoom jnaaⁿ tjacaⁿ nnom ndaaluee. Tueeꞌcañoom na mꞌaⁿna, ndooꞌ cweꞌ nncwinoomꞌm joona.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Quia ntyꞌiaana na mawjaacaⁿ nnom ndaaluee, jlaꞌtiuuna jndii cwintyꞌiaana. Jndeii tyolaꞌxuaana.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Jeeⁿ ndyaꞌ tyuena ee chaꞌtsondyena ntyꞌiaana jom. Mantyja tꞌmaaⁿ joona, tsoom nda̱a̱na:
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Quia joꞌ tuo̱o̱ⁿ tsꞌom wꞌaandaa yuu na ñjomndyena, mana teicheⁿ jndye. Joꞌ chii jeeⁿ seiñꞌeeⁿꞌñenaꞌ joona cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Ee tilaꞌno̱ⁿꞌna cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na sꞌaa Jesús ñequio ntyooꞌ na tcwaꞌ nnꞌaⁿ. Ndoꞌ ndicwaⁿ tileiqueⁿna cwenta ꞌñeeⁿ cwiluiiñê.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Quia na jnda̱ teiꞌxndyaandyena ndaaluee, tquiena ndyuaa Genesaret. Joꞌ joꞌ teicjoomna wꞌaandaa ꞌndyoo ndaaluee.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Quia jluiꞌna wꞌaandaa mañoomꞌ taꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ Jesús.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Jlaꞌtyuaaꞌna, tyꞌena chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ, tyoꞌoochona nnꞌaⁿwii cweꞌ ñꞌeⁿ nduu meiⁿyuucheⁿ joo na ndyena na maweeꞌ Jesús.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Ndoꞌ meiⁿyuucheⁿ na tueⁿꞌeⁿ, meiiⁿ njoom nchꞌu, meiiⁿ njoom tꞌmaⁿ, meiiⁿ jo ndoꞌ jnda̱a̱, tyotsa̱ꞌna nnꞌaⁿwii tsꞌom nato. Ndoꞌ joo nnꞌaⁿwiiꞌñeeⁿ tyolaꞌtyꞌoondyena nnoom na nñequiaaⁿ meiiⁿ cweꞌ ꞌndyoo liaⁿꞌaⁿ na nñeꞌquioꞌna. Ndoꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na tyeꞌnquioꞌ ꞌndyoo liaⁿꞌaⁿ nꞌmaaⁿ.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.