Lucas 16

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mati seineiⁿ Jesús nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, tsoom:
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Quia joꞌ tqueeⁿꞌñê juu, tsoom nnom: “¿Chiuu waayuu ñꞌoom na mandii cantyja ꞌnaⁿꞌ? Quiaaꞌ cwenta tsꞌiaaⁿ na macheꞌ ee maꞌndiinaꞌ ꞌu na mꞌaaⁿꞌ mosotquiee.”
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Quia joꞌ seitiuu mosotquiee naquiiꞌ tsꞌoom: “¿Chiuu nntsꞌaayo̱ na cwii nncwantjo̱ⁿ? Ee patrom ꞌnaⁿya macwjeeⁿꞌeⁿ ja na mꞌaaⁿya mosotquiee. Ee tijndo̱ na nntsꞌaa tsꞌiaaⁿ jnda̱a̱ ndoꞌ jnaaⁿꞌa na cweꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ nlcaaⁿꞌa ljoꞌ na macaⁿnaꞌ ja.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Mantyjii chiuu nntsꞌaa cha nntoꞌñoom nnꞌaⁿ ja lꞌaana xeⁿ jnda̱ ꞌndiinaꞌ ja na mosotquiee.”
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Quia joꞌ tqueeⁿꞌñê cwii ndoꞌ cwii nnꞌaⁿ na choꞌjnaⁿ nnom patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Taxꞌeeⁿ nnom tsꞌaⁿ najndyee: “¿Cwanti tꞌmaaⁿꞌ chujnaⁿꞌ nnom patrom ꞌnaⁿya?”
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom, tso: “Ja cho̱jnaⁿ cwii siaⁿnto ncjo seitye.” Ndoꞌ tsoom nnom: “Luaa coꞌñomꞌ tsom na teiljeii cwanti chujnaⁿꞌ. Queⁿndyuꞌ, cajmaⁿꞌ, catseiljeiꞌxcoꞌ na ñeꞌwenꞌaaⁿ nchooꞌ qui ncjo chujnaⁿꞌ.”
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Jnda̱ joꞌ taxꞌeeⁿ nnom cwiicheⁿ, tsoom: “Ndoꞌ ꞌu jeꞌ, ¿cwanti chujnaⁿꞌ?” Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom: “Ja cho̱jnaⁿ cwii siaⁿnto xuu lqueeⁿ trigo.” Quia joꞌ tsoom nnom: “Luaa coꞌñomꞌ tsom na chuunaꞌ cwanti chujnaⁿꞌ. Catseiljeiꞌxcoꞌ na ñeꞌñequieenꞌaaⁿ xuu lqueeⁿ trigo chujnaⁿꞌ.”
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ndoꞌ tjaweeꞌ tsꞌom tsaⁿtya na luaaꞌ sꞌaa moso tiaaꞌñeeⁿ, ee na jndo̱ꞌ tsꞌoom tsꞌiaaⁿ na sꞌaaⁿ. Ee nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjoomnancuewaa, jndo̱ꞌti nꞌomna quiiꞌntaaⁿ ncꞌiaana, nchiiti nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ naxuee.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Candyeꞌyoꞌ ntsjo̱o̱, cwilꞌueeꞌndyoꞌ ꞌnaⁿꞌyoꞌ na niom tsjoomnancue na quio nlaꞌjndyeendyoꞌ nnꞌaⁿ na nljoya ñꞌoom ñꞌendyoꞌ. Quia joꞌ quia na nntycwii ꞌnaⁿꞌyoꞌ joꞌ, mꞌaⁿ ꞌñeeⁿ nntoꞌñoom ꞌo jo nandye cañoomꞌluee.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 ’Tsꞌaⁿ na ya matseicanda̱ ñꞌoom na titꞌmaⁿ, mati ntseicana̱a̱ⁿ ñꞌoom na tꞌmaⁿ. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na titseicanda̱ meiiⁿ ñꞌoom na tiꞌtꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ, majndeiiticheⁿ tiꞌxotseicana̱a̱ⁿ ñꞌoom na tꞌmaⁿ.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Sa̱a̱ xeⁿ ꞌo ticalacanda̱ꞌyoꞌ ñequio ꞌnaⁿꞌyoꞌ na waa tsjoomnancuejnaⁿwaa, tjaa ꞌñeeⁿ juu nñequiaa na nntoꞌñoomꞌyo ꞌnaⁿ na mayuuꞌcheⁿ na jnda matseixmaⁿ.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ndoꞌ xeⁿ ꞌo tisꞌa cwenta cwilꞌaꞌyoꞌ ñequio ꞌnaⁿ na nchii ꞌnaⁿꞌyoꞌ joonaꞌ, meiⁿ tjaa ꞌñeeⁿ juu na nñequiaa naya lueeꞌyoꞌ na nlaꞌxmaⁿnaꞌ cwentaꞌyoꞌ.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 ’Tjaaꞌnaⁿ moso na nda̱a̱ nndiꞌntjom nnom we patrom. Ee nncꞌoom na ticueeꞌ tsꞌoom cwii, ndoꞌ cwiicheⁿ nncjaaweeꞌ tsꞌoom. Oo na nncjaañꞌoomñê ñꞌeⁿ cwii, sa̱a̱ cwiicheⁿ nntseijnaaⁿꞌaⁿ. ꞌO xocanda̱a̱ nndyeꞌntjomꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ mati nda̱a̱ sꞌom.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Nnꞌaⁿ fariseos na mꞌaⁿ joꞌ joꞌ, tyondyena chaꞌtso ñꞌoommeiⁿꞌ na seineiⁿ Jesús. Ndoꞌ tyolaꞌjnaaⁿꞌna jom, ee jeeⁿ cwilaꞌcandyaꞌ nꞌomna sꞌom.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Sa̱a̱ tsoom nda̱a̱na:
15 Mas Jesus lhes disse:
16 ’Tyolaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés, ñequio ñꞌoom ndyuee profetas hasta quia na tyjeeꞌ Juan. Quia ljoꞌcheⁿ jnaⁿnaꞌ na cwiwineiⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na ticwii cwii tsꞌaⁿ matseijndeii cha nnda̱a̱ nncjaaquieeꞌñe cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 ’Tijndeiꞌtinaꞌ na nntsuu tsjo̱ꞌluee ñequio tsjoomnancue, nchiiti na titseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ meiiⁿ ñeꞌcwii ljeii cachjoo na quio teiljeii ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ’Meiⁿꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nntseityuiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ ñꞌeⁿ scuuꞌ ndoꞌ nncoco ñꞌeⁿ cwiicheⁿ yuscu, tsaⁿꞌñeeⁿ machꞌeenaꞌ na cweꞌ mꞌaaⁿyaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ. Ndoꞌ mati meiⁿꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nncoco ñꞌeⁿ yuscu na jnda̱ tyuiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ ñꞌeⁿ saaꞌ, mati tsaⁿꞌñeeⁿ machꞌeenaꞌ na cweꞌ mꞌaaⁿyaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ’Tyomꞌaaⁿ cwii tsaⁿtya na ñequiiꞌcheⁿ tyocweⁿ liaa na jeeⁿ ya ndoꞌ jndanaꞌ na tuiinaꞌ ñꞌeⁿ tsaⁿ lino. Ndoꞌ ꞌio ndii ꞌio tyocwaaⁿꞌaⁿ nantquie na yaticheⁿ.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Jo ꞌndyootsꞌa tiom waaꞌ tsaⁿtyaꞌñeeⁿ tyowacatyeeⁿ cwii tsaⁿjñeeⁿꞌ na jndyu Lázaro. Chaꞌwaañê chom ntyjeꞌ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Tyocantyjaaꞌ tsꞌoom na nlcwaaⁿꞌaⁿ meiiⁿ cweꞌ na cajnda̱a̱ na cwiquiaa nacjeeꞌ meiⁿsa ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿtya. Ndoꞌ calueꞌ tyonquiocatyueendyeyoꞌ ntyjeꞌ na chom.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Tueꞌntyjo̱ xuee na tueꞌ tsaⁿjñeeⁿꞌ, ndoꞌ tyꞌeñꞌom ángeles añmaaⁿꞌaⁿ paraíso na mꞌaaⁿ Abraham. Mati tueꞌ tsaⁿtya ndoꞌ tjacantyꞌiuuꞌñê.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Tyomꞌaaⁿñê yuu na ñjomndye lꞌoo. Jlunda̱a̱ñê, ntyꞌiaaꞌtquiaaⁿ na mꞌaaⁿ Lázaro nacañoomꞌ Abraham.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Quia joꞌ seixuaⁿ, tsoom: “Tsotya̱ya, Abraham, cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ ja. Cajñomꞌ Lázaro na canchjeeñê nomtsꞌo̱o̱ⁿ naquiiꞌ ndaatioo cha nntseicanaⁿꞌaⁿ tsaya. Ee jeeⁿ tꞌmaⁿ wiꞌ matjo̱ⁿya naquiiꞌ chomwaa.”
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Sa̱a̱ tso Abraham nnoom: “Jndaaya, cjaañjoomꞌ tsꞌomꞌ chaꞌtso na ya na ñetoꞌñomꞌ xjeⁿ na ñetandoꞌ, ndoꞌ Lázaro wiꞌ ñetjoom. Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jom ljoo mawajñeeⁿ ndoꞌ ꞌu jeꞌ, wiꞌ matjomꞌ.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ndoꞌ nchii macanda̱ cweꞌ joꞌ. Quiiꞌntaaⁿ jâ ñꞌeⁿndyoꞌ ꞌo waa cwii tsueꞌtsjoom na tjaa yuu cwintycwii na njoom, cha ꞌñeeⁿ jâ na ñeꞌcꞌoo na mꞌaⁿꞌ ꞌo, xocanda̱a̱ nncwinom. Ndoꞌ meiⁿ nnꞌaⁿ namꞌaⁿ yuu joꞌ xocanda̱a̱ nncwinom ntyjawaa.”
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Quia joꞌ matso tsaⁿtya: “Ta, matsꞌaa tyꞌoo njomꞌ, cwa cajñomꞌ jom waaꞌ tsotya̱,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 ee joꞌ joꞌ mꞌaⁿ ꞌom tiꞌntyjo̱. Cjaanquiaaⁿ ñꞌoom nda̱a̱na cha ticandyochuunaꞌ joona ljooñe yuu na jeeⁿ wiꞌ.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Sa̱a̱ tso Abraham nnoom: “Joona macwileiꞌñꞌomna ñꞌoom na tyoñequiaa Moisés ñequio profetas. Ñꞌoommeiⁿꞌ candyena.”
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Sa̱a̱ jom tsoom nnom Abraham: “Tiyuuꞌ ta, xeⁿ cwii joo nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱ wjaa na mꞌaⁿna, maxjeⁿ nlcweꞌ nꞌomna.”
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ndoꞌ tꞌo̱ Abraham nnoom: “Xeⁿ tiñeꞌcandyena ñꞌoom na tyoñequiaa Moisés ñequio profetas, mati xocandyena ñꞌoom ꞌndyoo cwii tsꞌaⁿ meiiⁿ na nncwandoꞌnndaꞌ na jnda̱ tueꞌ.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.