Lucas 16

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mati seineiⁿ Jesús nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê, tsoom:
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Quia joꞌ tqueeⁿꞌñê juu, tsoom nnom: “¿Chiuu waayuu ñꞌoom na mandii cantyja ꞌnaⁿꞌ? Quiaaꞌ cwenta tsꞌiaaⁿ na macheꞌ ee maꞌndiinaꞌ ꞌu na mꞌaaⁿꞌ mosotquiee.”
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Quia joꞌ seitiuu mosotquiee naquiiꞌ tsꞌoom: “¿Chiuu nntsꞌaayo̱ na cwii nncwantjo̱ⁿ? Ee patrom ꞌnaⁿya macwjeeⁿꞌeⁿ ja na mꞌaaⁿya mosotquiee. Ee tijndo̱ na nntsꞌaa tsꞌiaaⁿ jnda̱a̱ ndoꞌ jnaaⁿꞌa na cweꞌ nda̱a̱ nnꞌaⁿ nlcaaⁿꞌa ljoꞌ na macaⁿnaꞌ ja.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Mantyjii chiuu nntsꞌaa cha nntoꞌñoom nnꞌaⁿ ja lꞌaana xeⁿ jnda̱ ꞌndiinaꞌ ja na mosotquiee.”
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Quia joꞌ tqueeⁿꞌñê cwii ndoꞌ cwii nnꞌaⁿ na choꞌjnaⁿ nnom patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Taxꞌeeⁿ nnom tsꞌaⁿ najndyee: “¿Cwanti tꞌmaaⁿꞌ chujnaⁿꞌ nnom patrom ꞌnaⁿya?”
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom, tso: “Ja cho̱jnaⁿ cwii siaⁿnto ncjo seitye.” Ndoꞌ tsoom nnom: “Luaa coꞌñomꞌ tsom na teiljeii cwanti chujnaⁿꞌ. Queⁿndyuꞌ, cajmaⁿꞌ, catseiljeiꞌxcoꞌ na ñeꞌwenꞌaaⁿ nchooꞌ qui ncjo chujnaⁿꞌ.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Jnda̱ joꞌ taxꞌeeⁿ nnom cwiicheⁿ, tsoom: “Ndoꞌ ꞌu jeꞌ, ¿cwanti chujnaⁿꞌ?” Tꞌo̱ tsaⁿꞌñeeⁿ nnoom: “Ja cho̱jnaⁿ cwii siaⁿnto xuu lqueeⁿ trigo.” Quia joꞌ tsoom nnom: “Luaa coꞌñomꞌ tsom na chuunaꞌ cwanti chujnaⁿꞌ. Catseiljeiꞌxcoꞌ na ñeꞌñequieenꞌaaⁿ xuu lqueeⁿ trigo chujnaⁿꞌ.”
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ndoꞌ tjaweeꞌ tsꞌom tsaⁿtya na luaaꞌ sꞌaa moso tiaaꞌñeeⁿ, ee na jndo̱ꞌ tsꞌoom tsꞌiaaⁿ na sꞌaaⁿ. Ee nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsjoomnancuewaa, jndo̱ꞌti nꞌomna quiiꞌntaaⁿ ncꞌiaana, nchiiti nnꞌaⁿ na laꞌxmaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ naxuee.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Candyeꞌyoꞌ ntsjo̱o̱, cwilꞌueeꞌndyoꞌ ꞌnaⁿꞌyoꞌ na niom tsjoomnancue na quio nlaꞌjndyeendyoꞌ nnꞌaⁿ na nljoya ñꞌoom ñꞌendyoꞌ. Quia joꞌ quia na nntycwii ꞌnaⁿꞌyoꞌ joꞌ, mꞌaⁿ ꞌñeeⁿ nntoꞌñoom ꞌo jo nandye cañoomꞌluee.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Tsꞌaⁿ na ya matseicanda̱ ñꞌoom na titꞌmaⁿ, mati ntseicana̱a̱ⁿ ñꞌoom na tꞌmaⁿ. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na titseicanda̱ meiiⁿ ñꞌoom na tiꞌtꞌmaⁿ tseixmaⁿnaꞌ, majndeiiticheⁿ tiꞌxotseicana̱a̱ⁿ ñꞌoom na tꞌmaⁿ.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Sa̱a̱ xeⁿ ꞌo ticalacanda̱ꞌyoꞌ ñequio ꞌnaⁿꞌyoꞌ na waa tsjoomnancuejnaⁿwaa, tjaa ꞌñeeⁿ juu nñequiaa na nntoꞌñoomꞌyo ꞌnaⁿ na mayuuꞌcheⁿ na jnda matseixmaⁿ.
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Ndoꞌ xeⁿ ꞌo tisꞌa cwenta cwilꞌaꞌyoꞌ ñequio ꞌnaⁿ na nchii ꞌnaⁿꞌyoꞌ joonaꞌ, meiⁿ tjaa ꞌñeeⁿ juu na nñequiaa naya lueeꞌyoꞌ na nlaꞌxmaⁿnaꞌ cwentaꞌyoꞌ.
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Tjaaꞌnaⁿ moso na nda̱a̱ nndiꞌntjom nnom we patrom. Ee nncꞌoom na ticueeꞌ tsꞌoom cwii, ndoꞌ cwiicheⁿ nncjaaweeꞌ tsꞌoom. Oo na nncjaañꞌoomñê ñꞌeⁿ cwii, sa̱a̱ cwiicheⁿ nntseijnaaⁿꞌaⁿ. ꞌO xocanda̱a̱ nndyeꞌntjomꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ mati nda̱a̱ sꞌom.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Nnꞌaⁿ fariseos na mꞌaⁿ joꞌ joꞌ, tyondyena chaꞌtso ñꞌoommeiⁿꞌ na seineiⁿ Jesús. Ndoꞌ tyolaꞌjnaaⁿꞌna jom, ee jeeⁿ cwilaꞌcandyaꞌ nꞌomna sꞌom.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Sa̱a̱ tsoom nda̱a̱na:
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 ’Tyolaꞌneiⁿ nnꞌaⁿ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tqueⁿ Moisés, ñequio ñꞌoom ndyuee profetas hasta quia na tyjeeꞌ Juan. Quia ljoꞌcheⁿ jnaⁿnaꞌ na cwiwineiⁿ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tueꞌntyjo̱ xjeⁿ na ticwii cwii tsꞌaⁿ matseijndeii cha nnda̱a̱ nncjaaquieeꞌñe cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 ’Tijndeiꞌtinaꞌ na nntsuu tsjo̱ꞌluee ñequio tsjoomnancue, nchiiti na titseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ meiiⁿ ñeꞌcwii ljeii cachjoo na quio teiljeii ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na matsa̱ꞌntjomnaꞌ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ’Meiⁿꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nntseityuiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ ñꞌeⁿ scuuꞌ ndoꞌ nncoco ñꞌeⁿ cwiicheⁿ yuscu, tsaⁿꞌñeeⁿ machꞌeenaꞌ na cweꞌ mꞌaaⁿyaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ. Ndoꞌ mati meiⁿꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nncoco ñꞌeⁿ yuscu na jnda̱ tyuiiꞌ ljeii ꞌnaaⁿꞌ ñꞌeⁿ saaꞌ, mati tsaⁿꞌñeeⁿ machꞌeenaꞌ na cweꞌ mꞌaaⁿyaaⁿ ñꞌeⁿ yuscuꞌñeeⁿ.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ’Tyomꞌaaⁿ cwii tsaⁿtya na ñequiiꞌcheⁿ tyocweⁿ liaa na jeeⁿ ya ndoꞌ jndanaꞌ na tuiinaꞌ ñꞌeⁿ tsaⁿ lino. Ndoꞌ ꞌio ndii ꞌio tyocwaaⁿꞌaⁿ nantquie na yaticheⁿ.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Jo ꞌndyootsꞌa tiom waaꞌ tsaⁿtyaꞌñeeⁿ tyowacatyeeⁿ cwii tsaⁿjñeeⁿꞌ na jndyu Lázaro. Chaꞌwaañê chom ntyjeꞌ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Tyocantyjaaꞌ tsꞌoom na nlcwaaⁿꞌaⁿ meiiⁿ cweꞌ na cajnda̱a̱ na cwiquiaa nacjeeꞌ meiⁿsa ꞌnaaⁿꞌ tsaⁿtya. Ndoꞌ calueꞌ tyonquiocatyueendyeyoꞌ ntyjeꞌ na chom.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Tueꞌntyjo̱ xuee na tueꞌ tsaⁿjñeeⁿꞌ, ndoꞌ tyꞌeñꞌom ángeles añmaaⁿꞌaⁿ paraíso na mꞌaaⁿ Abraham. Mati tueꞌ tsaⁿtya ndoꞌ tjacantyꞌiuuꞌñê.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Tyomꞌaaⁿñê yuu na ñjomndye lꞌoo. Jlunda̱a̱ñê, ntyꞌiaaꞌtquiaaⁿ na mꞌaaⁿ Lázaro nacañoomꞌ Abraham.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Quia joꞌ seixuaⁿ, tsoom: “Tsotya̱ya, Abraham, cꞌoomꞌ na wiꞌ tsꞌomꞌ ja. Cajñomꞌ Lázaro na canchjeeñê nomtsꞌo̱o̱ⁿ naquiiꞌ ndaatioo cha nntseicanaⁿꞌaⁿ tsaya. Ee jeeⁿ tꞌmaⁿ wiꞌ matjo̱ⁿya naquiiꞌ chomwaa.”
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Sa̱a̱ tso Abraham nnoom: “Jndaaya, cjaañjoomꞌ tsꞌomꞌ chaꞌtso na ya na ñetoꞌñomꞌ xjeⁿ na ñetandoꞌ, ndoꞌ Lázaro wiꞌ ñetjoom. Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jom ljoo mawajñeeⁿ ndoꞌ ꞌu jeꞌ, wiꞌ matjomꞌ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Ndoꞌ nchii macanda̱ cweꞌ joꞌ. Quiiꞌntaaⁿ jâ ñꞌeⁿndyoꞌ ꞌo waa cwii tsueꞌtsjoom na tjaa yuu cwintycwii na njoom, cha ꞌñeeⁿ jâ na ñeꞌcꞌoo na mꞌaⁿꞌ ꞌo, xocanda̱a̱ nncwinom. Ndoꞌ meiⁿ nnꞌaⁿ namꞌaⁿ yuu joꞌ xocanda̱a̱ nncwinom ntyjawaa.”
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Quia joꞌ matso tsaⁿtya: “Ta, matsꞌaa tyꞌoo njomꞌ, cwa cajñomꞌ jom waaꞌ tsotya̱,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 ee joꞌ joꞌ mꞌaⁿ ꞌom tiꞌntyjo̱. Cjaanquiaaⁿ ñꞌoom nda̱a̱na cha ticandyochuunaꞌ joona ljooñe yuu na jeeⁿ wiꞌ.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Sa̱a̱ tso Abraham nnoom: “Joona macwileiꞌñꞌomna ñꞌoom na tyoñequiaa Moisés ñequio profetas. Ñꞌoommeiⁿꞌ candyena.”
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Sa̱a̱ jom tsoom nnom Abraham: “Tiyuuꞌ ta, xeⁿ cwii joo nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱ wjaa na mꞌaⁿna, maxjeⁿ nlcweꞌ nꞌomna.”
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Ndoꞌ tꞌo̱ Abraham nnoom: “Xeⁿ tiñeꞌcandyena ñꞌoom na tyoñequiaa Moisés ñequio profetas, mati xocandyena ñꞌoom ꞌndyoo cwii tsꞌaⁿ meiiⁿ na nncwandoꞌnndaꞌ na jnda̱ tueꞌ.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.