Lucas 14
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs BKJ
1 Cwii xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ, tjatseijomñe Jesús waaꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ fariseos, na nlcwaaⁿꞌaⁿ joꞌ joꞌ. Ndoꞌ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ fariseos na tyoqueⁿ cwenta ljoꞌ nntsꞌaaⁿ.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Joꞌ joꞌ tjameintyjeeꞌ cwii tsꞌaⁿ na wiiꞌ jo nnoom na ndiiꞌ tcooꞌ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ndoꞌ taxꞌeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés ñequio nnꞌaⁿ fariseos, tsoom:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Sa̱a̱ joona yacheⁿ jlaꞌcheⁿna. Quia joꞌ toꞌñoom tsꞌaⁿwiiꞌ, seinꞌmaaⁿ juu ndoꞌ tsoom nnom:
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Jnda̱ joꞌ tsoom nda̱a̱ fariseosꞌñeeⁿ:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Sa̱a̱ ticatꞌo̱o̱na ꞌñom.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ na tqueeⁿꞌ tsꞌaⁿ fariseo na nlcwaꞌ ñꞌeⁿñê, tqueⁿ Jesús cwenta ljoꞌ lꞌana. Jlaꞌyuu nda̱a̱na ntsula̱ nacañoomꞌticheⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa. Joꞌ chii seineiiⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ nda̱a̱na.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 Tsoom:
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 quia joꞌ jom na tqueeⁿꞌñê ꞌo, nncjaantyjaaⁿꞌaⁿ ꞌu, nntsoom njomꞌ: “ꞌU quiaaꞌ na tsaⁿmꞌaaⁿ nncjom yuu na wacatyeⁿꞌ.” Quia joꞌ nluiꞌjnaaⁿꞌndyuꞌ na nncjaꞌcajmaⁿꞌ sula̱ na macanda̱.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Joꞌ chii, quia na maqueeⁿꞌñe tsꞌaⁿ ꞌu, cjaꞌcajmaⁿꞌ sula̱ na weꞌyandyo, cha quia na nncjaantyjaaꞌ tsꞌaⁿ na tqueeⁿꞌñe ꞌu, nntsoom njomꞌ: “ꞌU xꞌiaya, cwinoomꞌ nacañoomcheⁿ.” Quia joꞌ nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ꞌu jo nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ na meindyuaandye nacañoomꞌ meiⁿsa ñꞌeⁿndyuꞌ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na matseiwendyeñe cheⁿnquii, maxjeⁿ nntseiquioo Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu. Ndoꞌ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na majuꞌñecje, maxjeⁿ nntseiwendye Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Mati tso Jesús nnom tsꞌaⁿ na tqueeⁿꞌñe jom:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Joꞌ chii quia na nntsaꞌ nantquie na tꞌmaⁿ na nlcwaꞌ nnꞌaⁿ, queⁿꞌ ndyeñeeⁿꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na ticanda̱a̱ꞌ luee, ncꞌeeꞌ, ndoꞌ nnꞌaⁿ na tileicꞌoocaꞌ ñequio nnꞌaⁿ na nchjaaⁿ.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Quia joꞌ nncꞌoomꞌ na neiⁿꞌ na luaaꞌ nntsaꞌ. Ee joona xocanda̱a̱ nlꞌana na nnjoom ljoꞌ na saꞌ, sa̱a̱ ꞌu nncoꞌñomꞌ na nnjoom quia na nntaꞌndoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na ñelꞌa yuu na matyꞌiomyanaꞌ.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Cwii tsꞌaⁿ na ñꞌeⁿ meindyuaandyena nacañoomꞌ meiⁿsa, quia na jndii na luaaꞌ, tso nnom Jesús:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Tꞌo̱ Jesús cwii ñꞌoom na tjañoomꞌ. Maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii chaꞌtsondye nnꞌaⁿ nncꞌooquieeꞌndye yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tsoom:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Quia na tueeꞌntyjo̱ xjeⁿ na nlcwaꞌna natmaaⁿ jñoom mosoomꞌm na cjaacatso nda̱a̱ nnꞌaⁿ na maqueeⁿꞌñê: “Aa ndyeꞌyoꞌ, cjaaya, ee chaꞌtso jnda̱ maya waa.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Sa̱a̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ cwii cwii nnom jlaꞌcajñoomꞌndyena. Tsaⁿ najndyee tso: “Catsaꞌ cwii nayaꞌñeeⁿ na catsuꞌ nnom patrom ꞌnaⁿꞌ na catseitꞌmaⁿ tsꞌoom ja, ee jnda̱ seijndaya cwii taⁿꞌ tyuaa ndoꞌ macaⁿnaꞌ na cjo̱cando̱o̱ꞌa juunaꞌ.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ndoꞌ tso cwiicheⁿ tsꞌaⁿ nnom moso: “Ja jnda̱ seijndaya ꞌom ljo quiooꞌndyo na nlꞌa tsꞌiaaⁿ ndoꞌ jeꞌ jo̱cantyꞌia aa ndyaaꞌ ya nlꞌayoꞌ. Joꞌ chii catsaꞌ cwii nayaꞌñeeⁿ na catsuꞌ nnoom na catseitꞌmaⁿ tsꞌoom ja.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ndoꞌ cwiicheⁿ tso: “Cweꞌ xcondyo na tmaⁿꞌco̱, joꞌ na xocanda̱a̱ nncjo̱.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Tjalcweꞌ moso tjatseicañeeⁿ patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ chaꞌtso ñꞌoommeiⁿꞌ. Ndoꞌ seiliooꞌñe patrom. Tsoom nnom mosoomꞌm: “Catseityuaꞌ, cjaꞌ jo tsꞌua ndoꞌ nꞌom nantaa naquiiꞌ tsjoom ndoꞌ candyoꞌchuꞌ ndyeñeeⁿꞌ ñequio nnꞌaⁿ na ticanda̱a̱ꞌ luee, ncꞌeeꞌ, nnꞌaⁿ na ntjeiⁿ ncꞌeeꞌ ñequio nnꞌaⁿ na nchjaaⁿ.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Jnda̱ chii seicandii mosoꞌñeeⁿ, tsoom: “Ta, jnda̱ tuii chaꞌxjeⁿ na sa̱ꞌntjomꞌ sa̱a̱ ndicwaⁿ wanaaⁿti.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Quia joꞌ tso patrom nnoom: “Cjaꞌ jo nꞌom nato ntꞌmaⁿ ñequio chaꞌtso nato cajneiⁿ. Catsaꞌ na jndeiꞌnaꞌ na nñequio nnꞌaⁿ cha na nntooꞌ wꞌaya.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Jeꞌ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱ na meiⁿcwiindye nnꞌaⁿ na tqua̱a̱ⁿꞌndyo̱jndya̱a̱ xocaljeii chiuu waa nantquie tꞌmaⁿ na mando̱o̱ꞌa.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tꞌmaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ tyꞌe ñꞌeⁿ Jesús. Quia joꞌ taqueeⁿ, tsoom nda̱a̱na:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nndyo ñꞌeⁿndyo̱ xeⁿ ticꞌoom na jndati ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱, nchiiti tsotyeeⁿ, tsoñeeⁿ, scoomꞌm, ntseinaaⁿ, tiꞌnquioom ñequio ndyencjoom, hasta cantyja na wandoꞌ nqueⁿ, tsaⁿꞌñeeⁿ xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ndoꞌ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nndyontyjo̱ cantyja na matsꞌaa, xeⁿ ticꞌoom na cwiljoya tsꞌoom nawiꞌ na matjoom cantyja ꞌnaⁿya meiiⁿ cueeⁿꞌeⁿ, tsaⁿꞌñeeⁿ xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Xeⁿ cwiindyoꞌ ꞌo ñeꞌcatsꞌaa wꞌaandye, ¿aa nchii nncjaacjoojndyee, nntseitiuuya chiuuxjeⁿ nlcaⁿnaꞌ cha ntyjii aa nleijndeii cwanti na maleiñꞌoom hasta na nnda̱a̱ꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Xeⁿ ticatsꞌaaⁿ na ljoꞌ, jnda̱ sꞌaaⁿ tsiaⁿtsjo̱ꞌ ndoꞌ nljeiiⁿ na taticatquii nntsꞌaaⁿ, quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na nntyꞌiaa na ljoꞌ, nnto̱ꞌna na nlaꞌjnaaⁿꞌna jom.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Nluena: “Tsaⁿmꞌaaⁿꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ cwii tsꞌiaaⁿ sa̱a̱ cweꞌ tsꞌiaaⁿ taⁿꞌ. Tîtseicanda̱a̱ꞌñê.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Mati cwii rey na tseixmaⁿ qui meiⁿ sondaro, ¿aa ntsꞌaacheⁿnaꞌ na nncjaacatjomñê cwiicheⁿ rey na nndyocatsꞌaa tiaꞌ nacjoomꞌm na matseixmaⁿ ntquiuu meiⁿ sondaro? ¿Aa chii nncjaacjoojñeeⁿ na nntseitiuuyaaⁿ, aa nnda̱a̱ nntsꞌaaⁿ?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ndoꞌ xeⁿ nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na tixocanda̱a̱ nntsꞌaaⁿ, quia joꞌ nntseicwanoom ñꞌoom ñequio tsꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nntseityꞌooñê na cwitsaaⁿꞌ tiaꞌ, cwii na ndicwaⁿ tquia ndyo tsaⁿꞌñeeⁿ.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Joꞌ chii meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ ꞌo na ticaꞌndii chaꞌtso na matseixmaⁿ nquii, xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Jeeⁿ lꞌue tsjaaⁿꞌ, sa̱a̱ xeⁿ nluiꞌ na chjeⁿꞌnaꞌ, ¿ljoꞌ ñꞌeⁿ cwii nleichjeⁿꞌnndaꞌnaꞌ?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Taxocwilꞌuenaꞌ, meiⁿ quio tyuaa, meiⁿ ñꞌeⁿ toꞌ. Cweꞌ quiityeⁿꞌquieeꞌ nnꞌaⁿ joonaꞌ. Maluaaꞌ matseijomnaꞌ ꞌo, mꞌaⁿꞌyoꞌ chaꞌcwijom tsjaaⁿꞌ na tilꞌue xeⁿ tyooteiꞌjndeiꞌyoꞌ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ. ꞌÑeeⁿ juu na niom lueꞌ nꞌom luaꞌqui na nndii, candiiya.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.