Lucas 14

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cwii xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ, tjatseijomñe Jesús waaꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ fariseos, na nlcwaaⁿꞌaⁿ joꞌ joꞌ. Ndoꞌ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ fariseos na tyoqueⁿ cwenta ljoꞌ nntsꞌaaⁿ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Joꞌ joꞌ tjameintyjeeꞌ cwii tsꞌaⁿ na wiiꞌ jo nnoom na ndiiꞌ tcooꞌ.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ndoꞌ taxꞌeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés ñequio nnꞌaⁿ fariseos, tsoom:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Sa̱a̱ joona yacheⁿ jlaꞌcheⁿna. Quia joꞌ toꞌñoom tsꞌaⁿwiiꞌ, seinꞌmaaⁿ juu ndoꞌ tsoom nnom:
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Jnda̱ joꞌ tsoom nda̱a̱ fariseosꞌñeeⁿ:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Sa̱a̱ ticatꞌo̱o̱na ꞌñom.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ na tqueeⁿꞌ tsꞌaⁿ fariseo na nlcwaꞌ ñꞌeⁿñê, tqueⁿ Jesús cwenta ljoꞌ lꞌana. Jlaꞌyuu nda̱a̱na ntsula̱ nacañoomꞌticheⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa. Joꞌ chii seineiiⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ nda̱a̱na.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Tsoom:
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 quia joꞌ jom na tqueeⁿꞌñê ꞌo, nncjaantyjaaⁿꞌaⁿ ꞌu, nntsoom njomꞌ: “ꞌU quiaaꞌ na tsaⁿmꞌaaⁿ nncjom yuu na wacatyeⁿꞌ.” Quia joꞌ nluiꞌjnaaⁿꞌndyuꞌ na nncjaꞌcajmaⁿꞌ sula̱ na macanda̱.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Joꞌ chii, quia na maqueeⁿꞌñe tsꞌaⁿ ꞌu, cjaꞌcajmaⁿꞌ sula̱ na weꞌyandyo, cha quia na nncjaantyjaaꞌ tsꞌaⁿ na tqueeⁿꞌñe ꞌu, nntsoom njomꞌ: “ꞌU xꞌiaya, cwinoomꞌ nacañoomcheⁿ.” Quia joꞌ nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ꞌu jo nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ na meindyuaandye nacañoomꞌ meiⁿsa ñꞌeⁿndyuꞌ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na matseiwendyeñe cheⁿnquii, maxjeⁿ nntseiquioo Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu. Ndoꞌ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na majuꞌñecje, maxjeⁿ nntseiwendye Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Mati tso Jesús nnom tsꞌaⁿ na tqueeⁿꞌñe jom:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Joꞌ chii quia na nntsaꞌ nantquie na tꞌmaⁿ na nlcwaꞌ nnꞌaⁿ, queⁿꞌ ndyeñeeⁿꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na ticanda̱a̱ꞌ luee, ncꞌeeꞌ, ndoꞌ nnꞌaⁿ na tileicꞌoocaꞌ ñequio nnꞌaⁿ na nchjaaⁿ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Quia joꞌ nncꞌoomꞌ na neiⁿꞌ na luaaꞌ nntsaꞌ. Ee joona xocanda̱a̱ nlꞌana na nnjoom ljoꞌ na saꞌ, sa̱a̱ ꞌu nncoꞌñomꞌ na nnjoom quia na nntaꞌndoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na ñelꞌa yuu na matyꞌiomyanaꞌ.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Cwii tsꞌaⁿ na ñꞌeⁿ meindyuaandyena nacañoomꞌ meiⁿsa, quia na jndii na luaaꞌ, tso nnom Jesús:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Tꞌo̱ Jesús cwii ñꞌoom na tjañoomꞌ. Maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii chaꞌtsondye nnꞌaⁿ nncꞌooquieeꞌndye yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tsoom:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Quia na tueeꞌntyjo̱ xjeⁿ na nlcwaꞌna natmaaⁿ jñoom mosoomꞌm na cjaacatso nda̱a̱ nnꞌaⁿ na maqueeⁿꞌñê: “Aa ndyeꞌyoꞌ, cjaaya, ee chaꞌtso jnda̱ maya waa.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Sa̱a̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ cwii cwii nnom jlaꞌcajñoomꞌndyena. Tsaⁿ najndyee tso: “Catsaꞌ cwii nayaꞌñeeⁿ na catsuꞌ nnom patrom ꞌnaⁿꞌ na catseitꞌmaⁿ tsꞌoom ja, ee jnda̱ seijndaya cwii taⁿꞌ tyuaa ndoꞌ macaⁿnaꞌ na cjo̱cando̱o̱ꞌa juunaꞌ.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ndoꞌ tso cwiicheⁿ tsꞌaⁿ nnom moso: “Ja jnda̱ seijndaya ꞌom ljo quiooꞌndyo na nlꞌa tsꞌiaaⁿ ndoꞌ jeꞌ jo̱cantyꞌia aa ndyaaꞌ ya nlꞌayoꞌ. Joꞌ chii catsaꞌ cwii nayaꞌñeeⁿ na catsuꞌ nnoom na catseitꞌmaⁿ tsꞌoom ja.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ndoꞌ cwiicheⁿ tso: “Cweꞌ xcondyo na tmaⁿꞌco̱, joꞌ na xocanda̱a̱ nncjo̱.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Tjalcweꞌ moso tjatseicañeeⁿ patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ chaꞌtso ñꞌoommeiⁿꞌ. Ndoꞌ seiliooꞌñe patrom. Tsoom nnom mosoomꞌm: “Catseityuaꞌ, cjaꞌ jo tsꞌua ndoꞌ nꞌom nantaa naquiiꞌ tsjoom ndoꞌ candyoꞌchuꞌ ndyeñeeⁿꞌ ñequio nnꞌaⁿ na ticanda̱a̱ꞌ luee, ncꞌeeꞌ, nnꞌaⁿ na ntjeiⁿ ncꞌeeꞌ ñequio nnꞌaⁿ na nchjaaⁿ.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Jnda̱ chii seicandii mosoꞌñeeⁿ, tsoom: “Ta, jnda̱ tuii chaꞌxjeⁿ na sa̱ꞌntjomꞌ sa̱a̱ ndicwaⁿ wanaaⁿti.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Quia joꞌ tso patrom nnoom: “Cjaꞌ jo nꞌom nato ntꞌmaⁿ ñequio chaꞌtso nato cajneiⁿ. Catsaꞌ na jndeiꞌnaꞌ na nñequio nnꞌaⁿ cha na nntooꞌ wꞌaya.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Jeꞌ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱ na meiⁿcwiindye nnꞌaⁿ na tqua̱a̱ⁿꞌndyo̱jndya̱a̱ xocaljeii chiuu waa nantquie tꞌmaⁿ na mando̱o̱ꞌa.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tꞌmaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ tyꞌe ñꞌeⁿ Jesús. Quia joꞌ taqueeⁿ, tsoom nda̱a̱na:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nndyo ñꞌeⁿndyo̱ xeⁿ ticꞌoom na jndati ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱, nchiiti tsotyeeⁿ, tsoñeeⁿ, scoomꞌm, ntseinaaⁿ, tiꞌnquioom ñequio ndyencjoom, hasta cantyja na wandoꞌ nqueⁿ, tsaⁿꞌñeeⁿ xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ndoꞌ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nndyontyjo̱ cantyja na matsꞌaa, xeⁿ ticꞌoom na cwiljoya tsꞌoom nawiꞌ na matjoom cantyja ꞌnaⁿya meiiⁿ cueeⁿꞌeⁿ, tsaⁿꞌñeeⁿ xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Xeⁿ cwiindyoꞌ ꞌo ñeꞌcatsꞌaa wꞌaandye, ¿aa nchii nncjaacjoojndyee, nntseitiuuya chiuuxjeⁿ nlcaⁿnaꞌ cha ntyjii aa nleijndeii cwanti na maleiñꞌoom hasta na nnda̱a̱ꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Xeⁿ ticatsꞌaaⁿ na ljoꞌ, jnda̱ sꞌaaⁿ tsiaⁿtsjo̱ꞌ ndoꞌ nljeiiⁿ na taticatquii nntsꞌaaⁿ, quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na nntyꞌiaa na ljoꞌ, nnto̱ꞌna na nlaꞌjnaaⁿꞌna jom.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Nluena: “Tsaⁿmꞌaaⁿꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ cwii tsꞌiaaⁿ sa̱a̱ cweꞌ tsꞌiaaⁿ taⁿꞌ. Tîtseicanda̱a̱ꞌñê.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Mati cwii rey na tseixmaⁿ qui meiⁿ sondaro, ¿aa ntsꞌaacheⁿnaꞌ na nncjaacatjomñê cwiicheⁿ rey na nndyocatsꞌaa tiaꞌ nacjoomꞌm na matseixmaⁿ ntquiuu meiⁿ sondaro? ¿Aa chii nncjaacjoojñeeⁿ na nntseitiuuyaaⁿ, aa nnda̱a̱ nntsꞌaaⁿ?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ndoꞌ xeⁿ nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na tixocanda̱a̱ nntsꞌaaⁿ, quia joꞌ nntseicwanoom ñꞌoom ñequio tsꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nntseityꞌooñê na cwitsaaⁿꞌ tiaꞌ, cwii na ndicwaⁿ tquia ndyo tsaⁿꞌñeeⁿ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Joꞌ chii meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ ꞌo na ticaꞌndii chaꞌtso na matseixmaⁿ nquii, xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’Jeeⁿ lꞌue tsjaaⁿꞌ, sa̱a̱ xeⁿ nluiꞌ na chjeⁿꞌnaꞌ, ¿ljoꞌ ñꞌeⁿ cwii nleichjeⁿꞌnndaꞌnaꞌ?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Taxocwilꞌuenaꞌ, meiⁿ quio tyuaa, meiⁿ ñꞌeⁿ toꞌ. Cweꞌ quiityeⁿꞌquieeꞌ nnꞌaⁿ joonaꞌ. Maluaaꞌ matseijomnaꞌ ꞌo, mꞌaⁿꞌyoꞌ chaꞌcwijom tsjaaⁿꞌ na tilꞌue xeⁿ tyooteiꞌjndeiꞌyoꞌ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ. ꞌÑeeⁿ juu na niom lueꞌ nꞌom luaꞌqui na nndii, candiiya.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.