Lucas 14
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA
1 Cwii xuee na cwitaꞌjndyee nnꞌaⁿ, tjatseijomñe Jesús waaꞌ tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñe cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ fariseos, na nlcwaaⁿꞌaⁿ joꞌ joꞌ. Ndoꞌ ñꞌeeⁿ nnꞌaⁿ fariseos na tyoqueⁿ cwenta ljoꞌ nntsꞌaaⁿ.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Joꞌ joꞌ tjameintyjeeꞌ cwii tsꞌaⁿ na wiiꞌ jo nnoom na ndiiꞌ tcooꞌ.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ndoꞌ taxꞌeeⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés ñequio nnꞌaⁿ fariseos, tsoom:
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Sa̱a̱ joona yacheⁿ jlaꞌcheⁿna. Quia joꞌ toꞌñoom tsꞌaⁿwiiꞌ, seinꞌmaaⁿ juu ndoꞌ tsoom nnom:
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Jnda̱ joꞌ tsoom nda̱a̱ fariseosꞌñeeⁿ:
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Sa̱a̱ ticatꞌo̱o̱na ꞌñom.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ na tqueeⁿꞌ tsꞌaⁿ fariseo na nlcwaꞌ ñꞌeⁿñê, tqueⁿ Jesús cwenta ljoꞌ lꞌana. Jlaꞌyuu nda̱a̱na ntsula̱ nacañoomꞌticheⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa. Joꞌ chii seineiiⁿ ñꞌoom tjañoomꞌ nda̱a̱na.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Tsoom:
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 quia joꞌ jom na tqueeⁿꞌñê ꞌo, nncjaantyjaaⁿꞌaⁿ ꞌu, nntsoom njomꞌ: “ꞌU quiaaꞌ na tsaⁿmꞌaaⁿ nncjom yuu na wacatyeⁿꞌ.” Quia joꞌ nluiꞌjnaaⁿꞌndyuꞌ na nncjaꞌcajmaⁿꞌ sula̱ na macanda̱.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Joꞌ chii, quia na maqueeⁿꞌñe tsꞌaⁿ ꞌu, cjaꞌcajmaⁿꞌ sula̱ na weꞌyandyo, cha quia na nncjaantyjaaꞌ tsꞌaⁿ na tqueeⁿꞌñe ꞌu, nntsoom njomꞌ: “ꞌU xꞌiaya, cwinoomꞌ nacañoomcheⁿ.” Quia joꞌ nntseitꞌmaaⁿꞌñenaꞌ ꞌu jo nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ na meindyuaandye nacañoomꞌ meiⁿsa ñꞌeⁿndyuꞌ.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ee meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na matseiwendyeñe cheⁿnquii, maxjeⁿ nntseiquioo Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu. Ndoꞌ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na majuꞌñecje, maxjeⁿ nntseiwendye Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Mati tso Jesús nnom tsꞌaⁿ na tqueeⁿꞌñe jom:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Joꞌ chii quia na nntsaꞌ nantquie na tꞌmaⁿ na nlcwaꞌ nnꞌaⁿ, queⁿꞌ ndyeñeeⁿꞌ ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na ticanda̱a̱ꞌ luee, ncꞌeeꞌ, ndoꞌ nnꞌaⁿ na tileicꞌoocaꞌ ñequio nnꞌaⁿ na nchjaaⁿ.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Quia joꞌ nncꞌoomꞌ na neiⁿꞌ na luaaꞌ nntsaꞌ. Ee joona xocanda̱a̱ nlꞌana na nnjoom ljoꞌ na saꞌ, sa̱a̱ ꞌu nncoꞌñomꞌ na nnjoom quia na nntaꞌndoꞌnndaꞌ nnꞌaⁿ na ñelꞌa yuu na matyꞌiomyanaꞌ.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Cwii tsꞌaⁿ na ñꞌeⁿ meindyuaandyena nacañoomꞌ meiⁿsa, quia na jndii na luaaꞌ, tso nnom Jesús:
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Tꞌo̱ Jesús cwii ñꞌoom na tjañoomꞌ. Maꞌmo̱ⁿnaꞌ na nchii chaꞌtsondye nnꞌaⁿ nncꞌooquieeꞌndye yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Tsoom:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Quia na tueeꞌntyjo̱ xjeⁿ na nlcwaꞌna natmaaⁿ jñoom mosoomꞌm na cjaacatso nda̱a̱ nnꞌaⁿ na maqueeⁿꞌñê: “Aa ndyeꞌyoꞌ, cjaaya, ee chaꞌtso jnda̱ maya waa.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Sa̱a̱ chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ cwii cwii nnom jlaꞌcajñoomꞌndyena. Tsaⁿ najndyee tso: “Catsaꞌ cwii nayaꞌñeeⁿ na catsuꞌ nnom patrom ꞌnaⁿꞌ na catseitꞌmaⁿ tsꞌoom ja, ee jnda̱ seijndaya cwii taⁿꞌ tyuaa ndoꞌ macaⁿnaꞌ na cjo̱cando̱o̱ꞌa juunaꞌ.”
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ndoꞌ tso cwiicheⁿ tsꞌaⁿ nnom moso: “Ja jnda̱ seijndaya ꞌom ljo quiooꞌndyo na nlꞌa tsꞌiaaⁿ ndoꞌ jeꞌ jo̱cantyꞌia aa ndyaaꞌ ya nlꞌayoꞌ. Joꞌ chii catsaꞌ cwii nayaꞌñeeⁿ na catsuꞌ nnoom na catseitꞌmaⁿ tsꞌoom ja.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ndoꞌ cwiicheⁿ tso: “Cweꞌ xcondyo na tmaⁿꞌco̱, joꞌ na xocanda̱a̱ nncjo̱.”
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Tjalcweꞌ moso tjatseicañeeⁿ patrom ꞌnaaⁿꞌaⁿ chaꞌtso ñꞌoommeiⁿꞌ. Ndoꞌ seiliooꞌñe patrom. Tsoom nnom mosoomꞌm: “Catseityuaꞌ, cjaꞌ jo tsꞌua ndoꞌ nꞌom nantaa naquiiꞌ tsjoom ndoꞌ candyoꞌchuꞌ ndyeñeeⁿꞌ ñequio nnꞌaⁿ na ticanda̱a̱ꞌ luee, ncꞌeeꞌ, nnꞌaⁿ na ntjeiⁿ ncꞌeeꞌ ñequio nnꞌaⁿ na nchjaaⁿ.”
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Jnda̱ chii seicandii mosoꞌñeeⁿ, tsoom: “Ta, jnda̱ tuii chaꞌxjeⁿ na sa̱ꞌntjomꞌ sa̱a̱ ndicwaⁿ wanaaⁿti.”
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Quia joꞌ tso patrom nnoom: “Cjaꞌ jo nꞌom nato ntꞌmaⁿ ñequio chaꞌtso nato cajneiⁿ. Catsaꞌ na jndeiꞌnaꞌ na nñequio nnꞌaⁿ cha na nntooꞌ wꞌaya.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Jeꞌ nndyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱ na meiⁿcwiindye nnꞌaⁿ na tqua̱a̱ⁿꞌndyo̱jndya̱a̱ xocaljeii chiuu waa nantquie tꞌmaⁿ na mando̱o̱ꞌa.”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tꞌmaⁿ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ tyꞌe ñꞌeⁿ Jesús. Quia joꞌ taqueeⁿ, tsoom nda̱a̱na:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nndyo ñꞌeⁿndyo̱ xeⁿ ticꞌoom na jndati ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱, nchiiti tsotyeeⁿ, tsoñeeⁿ, scoomꞌm, ntseinaaⁿ, tiꞌnquioom ñequio ndyencjoom, hasta cantyja na wandoꞌ nqueⁿ, tsaⁿꞌñeeⁿ xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ndoꞌ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na nndyontyjo̱ cantyja na matsꞌaa, xeⁿ ticꞌoom na cwiljoya tsꞌoom nawiꞌ na matjoom cantyja ꞌnaⁿya meiiⁿ cueeⁿꞌeⁿ, tsaⁿꞌñeeⁿ xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Xeⁿ cwiindyoꞌ ꞌo ñeꞌcatsꞌaa wꞌaandye, ¿aa nchii nncjaacjoojndyee, nntseitiuuya chiuuxjeⁿ nlcaⁿnaꞌ cha ntyjii aa nleijndeii cwanti na maleiñꞌoom hasta na nnda̱a̱ꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Xeⁿ ticatsꞌaaⁿ na ljoꞌ, jnda̱ sꞌaaⁿ tsiaⁿtsjo̱ꞌ ndoꞌ nljeiiⁿ na taticatquii nntsꞌaaⁿ, quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ na nntyꞌiaa na ljoꞌ, nnto̱ꞌna na nlaꞌjnaaⁿꞌna jom.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Nluena: “Tsaⁿmꞌaaⁿꞌ to̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ cwii tsꞌiaaⁿ sa̱a̱ cweꞌ tsꞌiaaⁿ taⁿꞌ. Tîtseicanda̱a̱ꞌñê.”
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Mati cwii rey na tseixmaⁿ qui meiⁿ sondaro, ¿aa ntsꞌaacheⁿnaꞌ na nncjaacatjomñê cwiicheⁿ rey na nndyocatsꞌaa tiaꞌ nacjoomꞌm na matseixmaⁿ ntquiuu meiⁿ sondaro? ¿Aa chii nncjaacjoojñeeⁿ na nntseitiuuyaaⁿ, aa nnda̱a̱ nntsꞌaaⁿ?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ndoꞌ xeⁿ nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na tixocanda̱a̱ nntsꞌaaⁿ, quia joꞌ nntseicwanoom ñꞌoom ñequio tsꞌaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ na nntseityꞌooñê na cwitsaaⁿꞌ tiaꞌ, cwii na ndicwaⁿ tquia ndyo tsaⁿꞌñeeⁿ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Joꞌ chii meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ ꞌo na ticaꞌndii chaꞌtso na matseixmaⁿ nquii, xocanda̱a̱ nntseijomñê ñꞌeⁿndyo̱.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ’Jeeⁿ lꞌue tsjaaⁿꞌ, sa̱a̱ xeⁿ nluiꞌ na chjeⁿꞌnaꞌ, ¿ljoꞌ ñꞌeⁿ cwii nleichjeⁿꞌnndaꞌnaꞌ?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Taxocwilꞌuenaꞌ, meiⁿ quio tyuaa, meiⁿ ñꞌeⁿ toꞌ. Cweꞌ quiityeⁿꞌquieeꞌ nnꞌaⁿ joonaꞌ. Maluaaꞌ matseijomnaꞌ ꞌo, mꞌaⁿꞌyoꞌ chaꞌcwijom tsjaaⁿꞌ na tilꞌue xeⁿ tyooteiꞌjndeiꞌyoꞌ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ. ꞌÑeeⁿ juu na niom lueꞌ nꞌom luaꞌqui na nndii, candiiya.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.