João 11
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 Tyomꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ wiiꞌ na jndyu Lázaro. Juu tsaⁿꞌñeeⁿ tyomꞌaaⁿ tsjoom Betania ñequio María ñequio xjoom Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Majuu María, xjo Lázaroꞌñeeⁿ, tsaⁿ na tuꞌnquio ncheⁿꞌ ncꞌee Jesús, ndoꞌ ñequio sooxqueeⁿ tyueeꞌñê ncꞌee.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ndoꞌ joo yolcuꞌñeeⁿ jlaꞌcwanomna ñꞌoom na mꞌaaⁿ Jesús. Jluena:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Jnda̱ na jndii Jesús ñꞌoomwaaꞌ, matsoom:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jeeⁿ wiꞌ tsꞌom Jesús Marta ñequio tyjee tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio nquii Lázaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Jnda̱ na jñeeⁿ na wiiꞌ Lázaroꞌñeeⁿ, ljooꞌñetyeeⁿ we xuee joꞌ joꞌ yuu na mꞌaaⁿ.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Jnda̱ teinom we xueeꞌñeeⁿ, jâ nnꞌaⁿ na tꞌmaaⁿ na calajomndyô̱ ñꞌeⁿñê tsꞌiaaⁿ na machꞌeeⁿ, matsoom nda̱a̱yâ:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Joꞌ chii lꞌuuyâ nnoom:
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱yâ, matsoom:
9 Jesus respondeu:
10 Sa̱a̱ tixocanda̱a̱ nntsꞌaa tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ natsjom. Xeⁿ nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ nncwityꞌueeⁿ, ee tjaaꞌnaⁿ naxuee cꞌoom ñꞌeⁿñê.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Jnda̱ tsoom na luaaꞌ nda̱a̱yâ, tsotyeeⁿcheⁿ:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Quia joꞌ tꞌo̱o̱yâ, lꞌuuyâ:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Seineiⁿ Jesús ñꞌoomwaaꞌ ee na mꞌaaⁿ tsꞌooñe Lázaro, sa̱a̱ jâ jlatiuuyâ na maꞌmo̱o̱ⁿ na watsoo tsaⁿꞌñeeⁿ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Quia joꞌ tsondyeyoom nda̱a̱yâ:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Ndoꞌ neiⁿya na ticꞌo̱o̱ⁿya joꞌ joꞌ quia na tueeⁿꞌeⁿ cha na nlayuꞌyoꞌ. Jeꞌ cjaaya na mꞌaaⁿ.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tomás, tsaⁿ na cwilacajndyuuyâ catyeⁿnquiee, juu cwii jâ nnꞌaⁿ na canchooꞌwendyô̱ na tꞌmaⁿ Jesús na calajomndyô̱ ñꞌeⁿñê, matso tiꞌñeeⁿ nda̱a̱yâ:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Quia joꞌ saayâ, squia̱a̱yâ Betania. Jnda̱ na squia̱a̱yâ joꞌ joꞌ tyolue nnꞌaⁿ nnom Jesús na jnda̱ ñequiee xuee na ndiiꞌ Lázaro tseiꞌtsuaa.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Tsjoomꞌñeeⁿ chaꞌna we kilómetros waljooꞌ xcwe na tquia mꞌaaⁿnaꞌ ñꞌeⁿ Jerusalén.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ndoꞌ majndye nnꞌaⁿ judíos jnda̱ tquieꞌcañom Marta ñequio María. Tquiolaꞌjomndyena na cwiñeꞌquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ na tueꞌ Lázaro.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Jnda̱ na jndii Marta na jnda̱ wjaawindyo̱o̱ꞌâ ñꞌeⁿ Jesús, jlueeⁿꞌeⁿ na jndyocatjomñê juu yuu na mꞌaaⁿyâ. Sa̱a̱ María ljooꞌñê na waa wꞌaa.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Matso Marta nnom Jesús:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Sa̱a̱ meiiⁿ na jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ ntyjiiyaya na meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ ñꞌoom na nlcaⁿꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nñequiaaⁿ.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Tꞌo̱ Jesús, matsoom nnom:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Tꞌo̱ Marta nnoom, matso:
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Matso Jesús nnom:
25 Então Jesus afirmou:
26 Ndoꞌ ticwii cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱, ticantycwii na nncwandoꞌ, ndoꞌ meiⁿ tijoom nntsuuñe. ¿Aa matseiyuꞌ na ljoꞌ?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Matsoom nnom Jesús:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Jnda̱ na tso Marta na luaaꞌ, quia joꞌ tjaaⁿ, tjacwaaⁿ tyjeeⁿ María. Ñemaaⁿꞌ matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Quia na jndii María na ljoꞌ, seityuaaⁿꞌaⁿ, jndyocatjomñê Jesús yuu na mꞌaaⁿyâ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ee xjeⁿꞌñeeⁿ tyootsaaquia̱a̱ꞌâ quiiꞌ tsjoom ñꞌeⁿ Jesús. Ndi mꞌaaⁿyâ ñꞌeⁿñê yuu na tjacatjomñe Marta jâ.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ndoꞌ joo nnꞌaⁿ judíos na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿ María na cwiñeꞌquia na tꞌmaⁿ tsꞌoom, quia ntyꞌiaana na seityuaaⁿꞌaⁿ, teicantyjaaⁿ, jlueeⁿꞌeⁿ quiiꞌ wꞌaa, tyꞌentyjo̱na naxeeⁿꞌeⁿ. Ee jlaꞌtiuuna na wjaacatyꞌioom yuu waa tseiꞌtsuaa.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Quia na tueⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿyâ ñꞌeⁿ Jesús, tcoomꞌm xtyeeⁿ jo ncꞌee. Matsoom nnom:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ntyꞌiaaꞌ Jesús na jeeⁿ matyꞌioo María, ndoꞌ jeeⁿ cwityuee nnꞌaⁿ judíos na tquiontyjo̱ naxeeⁿꞌeⁿ. Quia joꞌ jeeⁿ seichjooꞌnaꞌ tsꞌom Jesús, ndoꞌ seiꞌndaaꞌna ntyjeeⁿ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Taxꞌeeⁿ nda̱a̱na, matsoom:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Ndoꞌ Jesús tyꞌioom.
35 Jesus chorou.
36 Quia joꞌ joo nnꞌaⁿ judíos jlue:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Sa̱a̱ cwantindye joona jluena:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Seiꞌndaaꞌnndaꞌnaꞌ ntyjii Jesús. Saayâ ñꞌeⁿñê yuu na waa tsueꞌtsjo̱ꞌ na tuii tseiꞌtsuaa juunaꞌ. Cwita̱ꞌ tsjo̱ꞌ ꞌndyootsꞌaaꞌnaꞌ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Tso Jesús nda̱a̱na:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Matso Jesús nnom:
40 Jesus respondeu:
41 Quia ljoꞌcheⁿ teiꞌndyo̱o̱na tsjo̱ꞌ yuu na tjaaꞌndyena tsꞌoo. Ndoꞌ jlunda̱a̱ñê, matsoom:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ee mantyjiiya na ñequiiꞌcheⁿ mandiꞌ ñꞌoom na matseina̱ⁿya njomꞌ. Sa̱a̱ cweꞌ ncꞌe nnꞌaⁿ na jndyendye na mꞌaⁿna na cañomya joꞌ chii tsjo̱o̱ya ñꞌoomwaaꞌ cha calaꞌyuꞌna na ꞌu jñomꞌ ja.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ndoꞌ quia na jnda̱ tsoom na luaaꞌ, seiweeⁿ jñeeⁿꞌeⁿ, tsoom:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ndoꞌ juu tsꞌoo Lázaro, jlueeⁿꞌeⁿ na chuꞌtyjoo liaa na tintmeiⁿ ncꞌeeⁿ ndoꞌ lꞌo̱o̱ⁿ. Ndoꞌ ta̱ꞌ nnoom payom. Matso Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ndoꞌ majndye nnꞌaⁿ judíosꞌñeeⁿ quia na ntyꞌiaana na luaaꞌ sꞌaa Jesús, jlaꞌyuꞌna ñꞌeⁿñê.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Sa̱a̱ ntꞌomndye joona tyꞌentyjaaꞌna nnꞌaⁿ fariseos. Tyoluena chiuu ntyꞌiaana na sꞌaa Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Joꞌ chii tjomndye nquiee ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ fariseos ñequio ntꞌomcheⁿ ncꞌiaana na mꞌaⁿ nꞌiaaⁿ. Tyoluena nda̱a̱ ncꞌiaana:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ndoꞌ xeⁿ cweꞌ nꞌndya̱a̱to̱o̱ na ncjaachꞌeetyeeⁿ na luaaꞌ, quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ nlaꞌyuꞌ ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ na ljoꞌ nquiee naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ nnꞌaⁿ romanos nlaꞌtyuiiꞌna watsꞌom ꞌnaaⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos ñequio ndaandyuaa ꞌnaaⁿya.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Caifás jndyu cwiindye joo naⁿꞌñeeⁿ na luaaꞌ tso. Juu cwiluiitquieñê chuꞌñeeⁿ nda̱a̱ ntyee cwentaa jaa nnꞌaⁿ judíos. Matsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Meiⁿ ticaliuꞌyoꞌ na yati xeⁿ na cueꞌ cwii tsaⁿsꞌa cwentaa chaꞌtsondye nnꞌaⁿ ndyuaaya, cha tintsꞌaa gobiernom na cwja̱a̱ya na chaꞌtsondyo̱.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Sa̱a̱ nchii cantyja na jndo̱ꞌ tsꞌom nqueⁿ na luaaꞌ ñꞌoom tjeiiⁿꞌeⁿ. Jom ncꞌe na cwiluiiñê tyee na cwiluiitꞌmaⁿñê nda̱a̱ jaa nnꞌaⁿ judíos chuꞌñeeⁿ, joꞌ chii seijndo̱ꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌoom na nncueꞌ Jesús cwentaa nnꞌaⁿ judíos.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ndoꞌ nchii macanda̱ cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos, mati nntjoom na ljoꞌ cha chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na meiⁿquiayuucheⁿ na mꞌaⁿ na quitꞌmaⁿ nꞌom jom nntseitjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Joꞌ chii ncꞌe na luaaꞌ tso Caifás, cantyjati xueeꞌñeeⁿ jnaⁿnaꞌ na jlaꞌjomndye naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ na nlaꞌcueeꞌna Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Cweꞌ ncꞌe joꞌ, tîconom xcweyaaⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos. Joꞌ chii jluiiꞌâ tsꞌo̱ndaa Judea ñꞌeⁿñê, saayâ cwii tsjoom chjoo na jndyu Efraín. Tsjoomꞌñeeⁿ candyooꞌ mꞌaaⁿnaꞌ ñequio ndyuaa na tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom. Tꞌo̱o̱ⁿyâ ñꞌeⁿñê joꞌ joꞌ cwantindyo xuee.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ndoꞌ jnda̱ jaawindyooꞌ na nncueeꞌ xuee pascua na jaa nnꞌaⁿ judíos cwilacwja̱a̱ya canmaⁿ. Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncueeꞌ xuee pascuaꞌñeeⁿ, jndyendye nnꞌaⁿ jluiꞌna njoomna, tyꞌena Jerusalén cha nnda̱a̱ nntjeiꞌljuuꞌndyena cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Joo nnꞌaⁿ na tyꞌe xuee tyolꞌueena Jesús. Yocheⁿ na tyomꞌaⁿna watsꞌom, tyoluena nda̱a̱ ncꞌiaana:
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ jaa nnꞌaⁿ judíos ñequio nnꞌaⁿ tmaaⁿꞌ fariseos tqueⁿna ñꞌoom na jndeiꞌnaꞌ. Sa̱ꞌntjomna xeⁿ mꞌaaⁿ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na ntyjii yuu mꞌaaⁿ Jesús, catseicandii tsaⁿꞌñeeⁿ joona, cha na nnda̱a̱ nntꞌuena jom.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.