João 11
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NAA
1 Tyomꞌaaⁿ cwii tsꞌaⁿ wiiꞌ na jndyu Lázaro. Juu tsaⁿꞌñeeⁿ tyomꞌaaⁿ tsjoom Betania ñequio María ñequio xjoom Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Majuu María, xjo Lázaroꞌñeeⁿ, tsaⁿ na tuꞌnquio ncheⁿꞌ ncꞌee Jesús, ndoꞌ ñequio sooxqueeⁿ tyueeꞌñê ncꞌee.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ndoꞌ joo yolcuꞌñeeⁿ jlaꞌcwanomna ñꞌoom na mꞌaaⁿ Jesús. Jluena:
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Jnda̱ na jndii Jesús ñꞌoomwaaꞌ, matsoom:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jeeⁿ wiꞌ tsꞌom Jesús Marta ñequio tyjee tsaⁿꞌñeeⁿ ñequio nquii Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Jnda̱ na jñeeⁿ na wiiꞌ Lázaroꞌñeeⁿ, ljooꞌñetyeeⁿ we xuee joꞌ joꞌ yuu na mꞌaaⁿ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Jnda̱ teinom we xueeꞌñeeⁿ, jâ nnꞌaⁿ na tꞌmaaⁿ na calajomndyô̱ ñꞌeⁿñê tsꞌiaaⁿ na machꞌeeⁿ, matsoom nda̱a̱yâ:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Joꞌ chii lꞌuuyâ nnoom:
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Tꞌo̱ Jesús nda̱a̱yâ, matsoom:
9 Jesus respondeu:
10 Sa̱a̱ tixocanda̱a̱ nntsꞌaa tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿ natsjom. Xeⁿ nntsꞌaaⁿ na ljoꞌ nncwityꞌueeⁿ, ee tjaaꞌnaⁿ naxuee cꞌoom ñꞌeⁿñê.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jnda̱ tsoom na luaaꞌ nda̱a̱yâ, tsotyeeⁿcheⁿ:
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Quia joꞌ tꞌo̱o̱yâ, lꞌuuyâ:
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Seineiⁿ Jesús ñꞌoomwaaꞌ ee na mꞌaaⁿ tsꞌooñe Lázaro, sa̱a̱ jâ jlatiuuyâ na maꞌmo̱o̱ⁿ na watsoo tsaⁿꞌñeeⁿ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Quia joꞌ tsondyeyoom nda̱a̱yâ:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ndoꞌ neiⁿya na ticꞌo̱o̱ⁿya joꞌ joꞌ quia na tueeⁿꞌeⁿ cha na nlayuꞌyoꞌ. Jeꞌ cjaaya na mꞌaaⁿ.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomás, tsaⁿ na cwilacajndyuuyâ catyeⁿnquiee, juu cwii jâ nnꞌaⁿ na canchooꞌwendyô̱ na tꞌmaⁿ Jesús na calajomndyô̱ ñꞌeⁿñê, matso tiꞌñeeⁿ nda̱a̱yâ:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Quia joꞌ saayâ, squia̱a̱yâ Betania. Jnda̱ na squia̱a̱yâ joꞌ joꞌ tyolue nnꞌaⁿ nnom Jesús na jnda̱ ñequiee xuee na ndiiꞌ Lázaro tseiꞌtsuaa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Tsjoomꞌñeeⁿ chaꞌna we kilómetros waljooꞌ xcwe na tquia mꞌaaⁿnaꞌ ñꞌeⁿ Jerusalén.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ndoꞌ majndye nnꞌaⁿ judíos jnda̱ tquieꞌcañom Marta ñequio María. Tquiolaꞌjomndyena na cwiñeꞌquiana na tꞌmaⁿ nꞌom naⁿꞌñeeⁿ na tueꞌ Lázaro.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Jnda̱ na jndii Marta na jnda̱ wjaawindyo̱o̱ꞌâ ñꞌeⁿ Jesús, jlueeⁿꞌeⁿ na jndyocatjomñê juu yuu na mꞌaaⁿyâ. Sa̱a̱ María ljooꞌñê na waa wꞌaa.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Matso Marta nnom Jesús:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Sa̱a̱ meiiⁿ na jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ ntyjiiyaya na meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ ñꞌoom na nlcaⁿꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, nñequiaaⁿ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Tꞌo̱ Jesús, matsoom nnom:
23 Jesus disse a ela:
24 Tꞌo̱ Marta nnoom, matso:
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Matso Jesús nnom:
25 Então Jesus declarou:
26 Ndoꞌ ticwii cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱, ticantycwii na nncwandoꞌ, ndoꞌ meiⁿ tijoom nntsuuñe. ¿Aa matseiyuꞌ na ljoꞌ?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Matsoom nnom Jesús:
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Jnda̱ na tso Marta na luaaꞌ, quia joꞌ tjaaⁿ, tjacwaaⁿ tyjeeⁿ María. Ñemaaⁿꞌ matsoom nnom tsaⁿꞌñeeⁿ:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Quia na jndii María na ljoꞌ, seityuaaⁿꞌaⁿ, jndyocatjomñê Jesús yuu na mꞌaaⁿyâ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ee xjeⁿꞌñeeⁿ tyootsaaquia̱a̱ꞌâ quiiꞌ tsjoom ñꞌeⁿ Jesús. Ndi mꞌaaⁿyâ ñꞌeⁿñê yuu na tjacatjomñe Marta jâ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ndoꞌ joo nnꞌaⁿ judíos na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿ María na cwiñeꞌquia na tꞌmaⁿ tsꞌoom, quia ntyꞌiaana na seityuaaⁿꞌaⁿ, teicantyjaaⁿ, jlueeⁿꞌeⁿ quiiꞌ wꞌaa, tyꞌentyjo̱na naxeeⁿꞌeⁿ. Ee jlaꞌtiuuna na wjaacatyꞌioom yuu waa tseiꞌtsuaa.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Quia na tueⁿꞌeⁿ na mꞌaaⁿyâ ñꞌeⁿ Jesús, tcoomꞌm xtyeeⁿ jo ncꞌee. Matsoom nnom:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ntyꞌiaaꞌ Jesús na jeeⁿ matyꞌioo María, ndoꞌ jeeⁿ cwityuee nnꞌaⁿ judíos na tquiontyjo̱ naxeeⁿꞌeⁿ. Quia joꞌ jeeⁿ seichjooꞌnaꞌ tsꞌom Jesús, ndoꞌ seiꞌndaaꞌna ntyjeeⁿ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Taxꞌeeⁿ nda̱a̱na, matsoom:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ndoꞌ Jesús tyꞌioom.
35 Jesus chorou.
36 Quia joꞌ joo nnꞌaⁿ judíos jlue:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Sa̱a̱ cwantindye joona jluena:
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Seiꞌndaaꞌnndaꞌnaꞌ ntyjii Jesús. Saayâ ñꞌeⁿñê yuu na waa tsueꞌtsjo̱ꞌ na tuii tseiꞌtsuaa juunaꞌ. Cwita̱ꞌ tsjo̱ꞌ ꞌndyootsꞌaaꞌnaꞌ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Tso Jesús nda̱a̱na:
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Matso Jesús nnom:
40 Jesus respondeu:
41 Quia ljoꞌcheⁿ teiꞌndyo̱o̱na tsjo̱ꞌ yuu na tjaaꞌndyena tsꞌoo. Ndoꞌ jlunda̱a̱ñê, matsoom:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ee mantyjiiya na ñequiiꞌcheⁿ mandiꞌ ñꞌoom na matseina̱ⁿya njomꞌ. Sa̱a̱ cweꞌ ncꞌe nnꞌaⁿ na jndyendye na mꞌaⁿna na cañomya joꞌ chii tsjo̱o̱ya ñꞌoomwaaꞌ cha calaꞌyuꞌna na ꞌu jñomꞌ ja.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ndoꞌ quia na jnda̱ tsoom na luaaꞌ, seiweeⁿ jñeeⁿꞌeⁿ, tsoom:
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ndoꞌ juu tsꞌoo Lázaro, jlueeⁿꞌeⁿ na chuꞌtyjoo liaa na tintmeiⁿ ncꞌeeⁿ ndoꞌ lꞌo̱o̱ⁿ. Ndoꞌ ta̱ꞌ nnoom payom. Matso Jesús nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ndoꞌ majndye nnꞌaⁿ judíosꞌñeeⁿ quia na ntyꞌiaana na luaaꞌ sꞌaa Jesús, jlaꞌyuꞌna ñꞌeⁿñê.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Sa̱a̱ ntꞌomndye joona tyꞌentyjaaꞌna nnꞌaⁿ fariseos. Tyoluena chiuu ntyꞌiaana na sꞌaa Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Joꞌ chii tjomndye nquiee ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ fariseos ñequio ntꞌomcheⁿ ncꞌiaana na mꞌaⁿ nꞌiaaⁿ. Tyoluena nda̱a̱ ncꞌiaana:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ndoꞌ xeⁿ cweꞌ nꞌndya̱a̱to̱o̱ na ncjaachꞌeetyeeⁿ na luaaꞌ, quia joꞌ chaꞌtso nnꞌaⁿ nlaꞌyuꞌ ñꞌeⁿñê. Ndoꞌ na ljoꞌ nquiee naⁿmaⁿnꞌiaaⁿ nnꞌaⁿ romanos nlaꞌtyuiiꞌna watsꞌom ꞌnaaⁿ jaa nnꞌaⁿ judíos ñequio ndaandyuaa ꞌnaaⁿya.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Caifás jndyu cwiindye joo naⁿꞌñeeⁿ na luaaꞌ tso. Juu cwiluiitquieñê chuꞌñeeⁿ nda̱a̱ ntyee cwentaa jaa nnꞌaⁿ judíos. Matsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Meiⁿ ticaliuꞌyoꞌ na yati xeⁿ na cueꞌ cwii tsaⁿsꞌa cwentaa chaꞌtsondye nnꞌaⁿ ndyuaaya, cha tintsꞌaa gobiernom na cwja̱a̱ya na chaꞌtsondyo̱.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Sa̱a̱ nchii cantyja na jndo̱ꞌ tsꞌom nqueⁿ na luaaꞌ ñꞌoom tjeiiⁿꞌeⁿ. Jom ncꞌe na cwiluiiñê tyee na cwiluiitꞌmaⁿñê nda̱a̱ jaa nnꞌaⁿ judíos chuꞌñeeⁿ, joꞌ chii seijndo̱ꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌoom na nncueꞌ Jesús cwentaa nnꞌaⁿ judíos.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ndoꞌ nchii macanda̱ cweꞌ cantyja ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ judíos, mati nntjoom na ljoꞌ cha chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na meiⁿquiayuucheⁿ na mꞌaⁿ na quitꞌmaⁿ nꞌom jom nntseitjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Joꞌ chii ncꞌe na luaaꞌ tso Caifás, cantyjati xueeꞌñeeⁿ jnaⁿnaꞌ na jlaꞌjomndye naⁿmaⁿnꞌiaaⁿꞌñeeⁿ na nlaꞌcueeꞌna Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Cweꞌ ncꞌe joꞌ, tîconom xcweyaaⁿ quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos. Joꞌ chii jluiiꞌâ tsꞌo̱ndaa Judea ñꞌeⁿñê, saayâ cwii tsjoom chjoo na jndyu Efraín. Tsjoomꞌñeeⁿ candyooꞌ mꞌaaⁿnaꞌ ñequio ndyuaa na tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom. Tꞌo̱o̱ⁿyâ ñꞌeⁿñê joꞌ joꞌ cwantindyo xuee.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ndoꞌ jnda̱ jaawindyooꞌ na nncueeꞌ xuee pascua na jaa nnꞌaⁿ judíos cwilacwja̱a̱ya canmaⁿ. Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncueeꞌ xuee pascuaꞌñeeⁿ, jndyendye nnꞌaⁿ jluiꞌna njoomna, tyꞌena Jerusalén cha nnda̱a̱ nntjeiꞌljuuꞌndyena cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoom na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Joo nnꞌaⁿ na tyꞌe xuee tyolꞌueena Jesús. Yocheⁿ na tyomꞌaⁿna watsꞌom, tyoluena nda̱a̱ ncꞌiaana:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ jaa nnꞌaⁿ judíos ñequio nnꞌaⁿ tmaaⁿꞌ fariseos tqueⁿna ñꞌoom na jndeiꞌnaꞌ. Sa̱ꞌntjomna xeⁿ mꞌaaⁿ meiⁿcwiꞌñeeⁿcheⁿ tsꞌaⁿ na ntyjii yuu mꞌaaⁿ Jesús, catseicandii tsaⁿꞌñeeⁿ joona, cha na nnda̱a̱ nntꞌuena jom.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.