Hebreus 6
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC
1 Joꞌ chii tsatsatya̱a̱ya naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha nlaꞌxmaaⁿya nnꞌaⁿ na jnda̱ tquiee nꞌom. Caꞌndya̱a̱ya cwii ntyja ñꞌoom na cweꞌ weꞌyandyo na cwitꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo, nchii macanda̱ tomti nlana̱a̱ⁿya ñꞌoom na calcweꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ jnaaⁿꞌaⁿ, ndoꞌ mati ñꞌoom na cwjiꞌñe tsꞌaⁿ cantyja na machꞌeeⁿ na titseicantyjaaꞌ tsꞌoom na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nluiꞌnꞌmaaⁿñê, ndoꞌ ñꞌoom na macaⁿnaꞌ na catseiyuꞌya tsꞌom tsꞌaⁿ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom,
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwiwitsꞌoomndye nnꞌaⁿ, ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwitioo nnꞌaⁿ lueena nacjooꞌ xꞌiaana quia cwitaⁿ nnꞌaⁿ na cwilꞌueeꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu, ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwitandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱ ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na ticantycwii na nntꞌuiiwiꞌnaꞌ nnꞌaⁿ na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Ndoꞌ xeⁿ nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntꞌmo̱o̱ⁿyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na nnteijndeiinaꞌ na nntseiquieeñenaꞌ nꞌomꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, maxjeⁿ nlꞌaayâ.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 Ee nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye cantyja ꞌnaaⁿꞌ nquii na cwiluiiñe naxuee ndoꞌ jnda̱ jliuna na juu na mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwicandaana, jeeⁿ ya juu joꞌ ndoꞌ cwitoꞌñoomna Espíritu Santo,
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 ndoꞌ jnda̱ jliuna na jeeⁿ ya ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ najndeii na cwiluiiñê chaꞌwaa ndyu ndoꞌ ndyu na cwindyonaꞌ,
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 ndoꞌ jnda̱ na tajnaaⁿꞌna chaꞌtso nmeiⁿꞌ, xeⁿ cwitjeiiꞌndyena cantyja ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xonda̱a̱ nlcweꞌnndaꞌ nꞌomna, ee na luaaꞌ lꞌana cwityꞌioomxcona Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌoomꞌnaaⁿ na cwiluiꞌjnaaⁿñê nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ.
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Nnꞌaⁿ na luaaꞌ laꞌxmaⁿ, matseijomnaꞌ joona chaꞌna tyuaa na ya cwiwicandiꞌ ndaaluaaꞌ na cwiquioo cjooꞌnaꞌ, xeⁿ ya cwiweꞌ ntjom na nleilꞌueeꞌñe tsꞌaⁿ na tyochꞌee tsꞌiaaⁿ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na matioꞌñaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyuaaꞌñeeⁿ,
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 sa̱a̱ xeⁿ cweꞌ nꞌoomnioom ñequio lꞌo̱o̱nioom cwiꞌoom tyuaaꞌñeeⁿ, cwiwitquiooꞌ na majuꞌwiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyuaaꞌñeeⁿ ndoꞌ na macanda̱ njñom tsꞌaⁿ chom juunaꞌ.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Sa̱a̱ ꞌo nnꞌaⁿya na jeeⁿ wiꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ, meiiⁿ na luaaꞌ waa ñꞌoom na cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ, jndaaꞌya nquiuuyâ na titseijomnaꞌ ꞌo chaꞌna tyuaa na tilꞌuenaꞌ. Niom na cwitꞌmo̱o̱ⁿnaꞌ na mꞌaⁿꞌyoꞌ nato na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Ee Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwiluiiñê na matyꞌiomyanaꞌ, meiⁿ xocatsuuꞌ tsꞌoom na jnda nquiuꞌyoꞌ jom na ñeteijndeiꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌeⁿñê ndoꞌ ndicwaⁿ cwilꞌaꞌyoꞌ na ljoꞌ.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Lꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na cwii cwiindyoꞌ ꞌo hasta xuee na macanda̱ ñequiiꞌcheⁿ nntꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ na mꞌaⁿꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌ ntyjeeꞌyoꞌ na cwilaꞌyuꞌ cha nndaꞌyoꞌ juu na cwicantyjaaꞌ nꞌomꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Tilꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na nncꞌomꞌyoꞌ na ntqueⁿꞌyoꞌ sa̱a̱ calajnda̱ꞌyoꞌ na nluiiꞌndyoꞌtyeⁿꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ tyolꞌa nnꞌaⁿ na tyoñꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna na nntoꞌñoomna chaꞌtso na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nñequiaaⁿ nda̱a̱na.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Quia na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnom Abraham waa na nntsꞌaaⁿ, tjaa ꞌñeeⁿ cwiicheⁿ na tꞌmaⁿti cwiluiiñe chaꞌna jom na cantyja ꞌnaaⁿꞌ xueeꞌ juu nnda̱a̱ nntseityeⁿtyeeⁿ ñꞌoomꞌm. Joꞌ chii tqueⁿtyeⁿñe cheⁿnqueⁿ ñꞌoomꞌm nnom tsaⁿꞌñeeⁿ.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Tsoom nnom: “Na mayuuꞌcheⁿ tꞌmaⁿ nntio̱ꞌnaaⁿndyo̱ ꞌu ndoꞌ nntsꞌaa na nleijndyendye nnꞌaⁿ tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ na nncjawintyjooꞌ.”
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Tyomꞌaaⁿ Abraham na jeeⁿ tꞌmaⁿ tsꞌoom na ñeteinomꞌm na nluii na ljoꞌ, ndoꞌ jnaaⁿꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Quia na ntyjaaꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ na calaꞌyuꞌ nnꞌaⁿ na nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌoom na jnda̱ tsoom nnom cwii xꞌiaaⁿꞌaⁿ na nntsꞌaaⁿ, malcweeⁿꞌeⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na queⁿya cwenta na nchii cantu matseineiiⁿ. Ndoꞌ na ljoꞌ machꞌeeⁿ, meiⁿchjoo xonquiaanaꞌ na nntseineiⁿti tsꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Joꞌ chii lꞌue tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nleitquiooꞌya nda̱a̱ nnꞌaⁿ na mantoꞌñoomna juu na nndaana na jnda̱ tsoom na nntoꞌñoomna, ee na nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌoom na jnda̱ tqueⁿtyeeⁿ, meiⁿ xocatseichueeⁿꞌeⁿ ñꞌoom na jnda̱ tsoom. Joꞌ chii cha na mꞌmo̱ⁿnaꞌ na mayuuꞌ juu ñꞌoomꞌñeeⁿ, seityeⁿñê cheⁿnqueⁿ ñꞌoomtyeⁿ nacjoomꞌm.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Cantyja ꞌnaaⁿ we nnom ñꞌoommeiiⁿñe na xocwijndyoonaꞌ meiⁿ xonquiuꞌnnꞌaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿ joonaꞌ, jaa cwitoꞌño̱o̱ⁿya cwii na mañequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿya na xotseichuiiꞌnaꞌ ncꞌe cwilaꞌquitꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿya juu na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿya jom.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Ndoꞌ juu na mꞌaaⁿya na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿya jom, matseixmaⁿnaꞌ cwii na tyeⁿ matseiljonaꞌ añmaaⁿya cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Juu joꞌ meiⁿ tixocatyuiiꞌnaꞌ, mꞌaaⁿ ndoꞌ mꞌaaⁿnaꞌ. Macjaquieeꞌnaꞌ naxeⁿꞌ liaa na ntyja quiiꞌ watsꞌom cañoomꞌluee,
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 yuu na jnda̱ tjaquieeꞌ Jesús cantyja ꞌnaaⁿya. Ndoꞌ na luaaꞌ, maqueⁿnaꞌ jom na cwiluiiñê tyee na tjacantyja cantyja ꞌnaaⁿya, na mañecwii tsꞌiaaⁿ matseixmaaⁿ chaꞌxjeⁿ ñeseixmaⁿ Melquisedec.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.