Hebreus 6

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Joꞌ chii tsatsatya̱a̱ya naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha nlaꞌxmaaⁿya nnꞌaⁿ na jnda̱ tquiee nꞌom. Caꞌndya̱a̱ya cwii ntyja ñꞌoom na cweꞌ weꞌyandyo na cwitꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo, nchii macanda̱ tomti nlana̱a̱ⁿya ñꞌoom na calcweꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ jnaaⁿꞌaⁿ, ndoꞌ mati ñꞌoom na cwjiꞌñe tsꞌaⁿ cantyja na machꞌeeⁿ na titseicantyjaaꞌ tsꞌoom na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nluiꞌnꞌmaaⁿñê, ndoꞌ ñꞌoom na macaⁿnaꞌ na catseiyuꞌya tsꞌom tsꞌaⁿ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwiwitsꞌoomndye nnꞌaⁿ, ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwitioo nnꞌaⁿ lueena nacjooꞌ xꞌiaana quia cwitaⁿ nnꞌaⁿ na cwilꞌueeꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu, ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwitandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱ ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na ticantycwii na nntꞌuiiwiꞌnaꞌ nnꞌaⁿ na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Ndoꞌ xeⁿ nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntꞌmo̱o̱ⁿyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na nnteijndeiinaꞌ na nntseiquieeñenaꞌ nꞌomꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, maxjeⁿ nlꞌaayâ.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Ee nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye cantyja ꞌnaaⁿꞌ nquii na cwiluiiñe naxuee ndoꞌ jnda̱ jliuna na juu na mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwicandaana, jeeⁿ ya juu joꞌ ndoꞌ cwitoꞌñoomna Espíritu Santo,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 ndoꞌ jnda̱ jliuna na jeeⁿ ya ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ najndeii na cwiluiiñê chaꞌwaa ndyu ndoꞌ ndyu na cwindyonaꞌ,
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 ndoꞌ jnda̱ na tajnaaⁿꞌna chaꞌtso nmeiⁿꞌ, xeⁿ cwitjeiiꞌndyena cantyja ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xonda̱a̱ nlcweꞌnndaꞌ nꞌomna, ee na luaaꞌ lꞌana cwityꞌioomxcona Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌoomꞌnaaⁿ na cwiluiꞌjnaaⁿñê nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Nnꞌaⁿ na luaaꞌ laꞌxmaⁿ, matseijomnaꞌ joona chaꞌna tyuaa na ya cwiwicandiꞌ ndaaluaaꞌ na cwiquioo cjooꞌnaꞌ, xeⁿ ya cwiweꞌ ntjom na nleilꞌueeꞌñe tsꞌaⁿ na tyochꞌee tsꞌiaaⁿ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na matioꞌñaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyuaaꞌñeeⁿ,
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 sa̱a̱ xeⁿ cweꞌ nꞌoomnioom ñequio lꞌo̱o̱nioom cwiꞌoom tyuaaꞌñeeⁿ, cwiwitquiooꞌ na majuꞌwiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyuaaꞌñeeⁿ ndoꞌ na macanda̱ njñom tsꞌaⁿ chom juunaꞌ.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Sa̱a̱ ꞌo nnꞌaⁿya na jeeⁿ wiꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ, meiiⁿ na luaaꞌ waa ñꞌoom na cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ, jndaaꞌya nquiuuyâ na titseijomnaꞌ ꞌo chaꞌna tyuaa na tilꞌuenaꞌ. Niom na cwitꞌmo̱o̱ⁿnaꞌ na mꞌaⁿꞌyoꞌ nato na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Ee Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwiluiiñê na matyꞌiomyanaꞌ, meiⁿ xocatsuuꞌ tsꞌoom na jnda nquiuꞌyoꞌ jom na ñeteijndeiꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌeⁿñê ndoꞌ ndicwaⁿ cwilꞌaꞌyoꞌ na ljoꞌ.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Lꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na cwii cwiindyoꞌ ꞌo hasta xuee na macanda̱ ñequiiꞌcheⁿ nntꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ na mꞌaⁿꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌ ntyjeeꞌyoꞌ na cwilaꞌyuꞌ cha nndaꞌyoꞌ juu na cwicantyjaaꞌ nꞌomꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Tilꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na nncꞌomꞌyoꞌ na ntqueⁿꞌyoꞌ sa̱a̱ calajnda̱ꞌyoꞌ na nluiiꞌndyoꞌtyeⁿꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ tyolꞌa nnꞌaⁿ na tyoñꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna na nntoꞌñoomna chaꞌtso na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nñequiaaⁿ nda̱a̱na.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Quia na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnom Abraham waa na nntsꞌaaⁿ, tjaa ꞌñeeⁿ cwiicheⁿ na tꞌmaⁿti cwiluiiñe chaꞌna jom na cantyja ꞌnaaⁿꞌ xueeꞌ juu nnda̱a̱ nntseityeⁿtyeeⁿ ñꞌoomꞌm. Joꞌ chii tqueⁿtyeⁿñe cheⁿnqueⁿ ñꞌoomꞌm nnom tsaⁿꞌñeeⁿ.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Tsoom nnom: “Na mayuuꞌcheⁿ tꞌmaⁿ nntio̱ꞌnaaⁿndyo̱ ꞌu ndoꞌ nntsꞌaa na nleijndyendye nnꞌaⁿ tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ na nncjawintyjooꞌ.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Tyomꞌaaⁿ Abraham na jeeⁿ tꞌmaⁿ tsꞌoom na ñeteinomꞌm na nluii na ljoꞌ, ndoꞌ jnaaⁿꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Quia na ntyjaaꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ na calaꞌyuꞌ nnꞌaⁿ na nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌoom na jnda̱ tsoom nnom cwii xꞌiaaⁿꞌaⁿ na nntsꞌaaⁿ, malcweeⁿꞌeⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na queⁿya cwenta na nchii cantu matseineiiⁿ. Ndoꞌ na ljoꞌ machꞌeeⁿ, meiⁿchjoo xonquiaanaꞌ na nntseineiⁿti tsꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Joꞌ chii lꞌue tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nleitquiooꞌya nda̱a̱ nnꞌaⁿ na mantoꞌñoomna juu na nndaana na jnda̱ tsoom na nntoꞌñoomna, ee na nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌoom na jnda̱ tqueⁿtyeeⁿ, meiⁿ xocatseichueeⁿꞌeⁿ ñꞌoom na jnda̱ tsoom. Joꞌ chii cha na mꞌmo̱ⁿnaꞌ na mayuuꞌ juu ñꞌoomꞌñeeⁿ, seityeⁿñê cheⁿnqueⁿ ñꞌoomtyeⁿ nacjoomꞌm.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Cantyja ꞌnaaⁿ we nnom ñꞌoommeiiⁿñe na xocwijndyoonaꞌ meiⁿ xonquiuꞌnnꞌaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿ joonaꞌ, jaa cwitoꞌño̱o̱ⁿya cwii na mañequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿya na xotseichuiiꞌnaꞌ ncꞌe cwilaꞌquitꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿya juu na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿya jom.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Ndoꞌ juu na mꞌaaⁿya na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿya jom, matseixmaⁿnaꞌ cwii na tyeⁿ matseiljonaꞌ añmaaⁿya cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Juu joꞌ meiⁿ tixocatyuiiꞌnaꞌ, mꞌaaⁿ ndoꞌ mꞌaaⁿnaꞌ. Macjaquieeꞌnaꞌ naxeⁿꞌ liaa na ntyja quiiꞌ watsꞌom cañoomꞌluee,
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 yuu na jnda̱ tjaquieeꞌ Jesús cantyja ꞌnaaⁿya. Ndoꞌ na luaaꞌ, maqueⁿnaꞌ jom na cwiluiiñê tyee na tjacantyja cantyja ꞌnaaⁿya, na mañecwii tsꞌiaaⁿ matseixmaaⁿ chaꞌxjeⁿ ñeseixmaⁿ Melquisedec.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.