Hebreus 6
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 Joꞌ chii tsatsatya̱a̱ya naquiiꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha nlaꞌxmaaⁿya nnꞌaⁿ na jnda̱ tquiee nꞌom. Caꞌndya̱a̱ya cwii ntyja ñꞌoom na cweꞌ weꞌyandyo na cwitꞌmo̱o̱ⁿ nnꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ Cristo, nchii macanda̱ tomti nlana̱a̱ⁿya ñꞌoom na calcweꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ jnaaⁿꞌaⁿ, ndoꞌ mati ñꞌoom na cwjiꞌñe tsꞌaⁿ cantyja na machꞌeeⁿ na titseicantyjaaꞌ tsꞌoom na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ nluiꞌnꞌmaaⁿñê, ndoꞌ ñꞌoom na macaⁿnaꞌ na catseiyuꞌya tsꞌom tsꞌaⁿ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwiwitsꞌoomndye nnꞌaⁿ, ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwitioo nnꞌaⁿ lueena nacjooꞌ xꞌiaana quia cwitaⁿ nnꞌaⁿ na cwilꞌueeꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom juu, ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwitandoꞌxco nnꞌaⁿ na jnda̱ tja̱ ndoꞌ ñꞌoom cantyja ꞌnaaⁿꞌ na ticantycwii na nntꞌuiiwiꞌnaꞌ nnꞌaⁿ na nncuꞌxeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Ndoꞌ xeⁿ nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntꞌmo̱o̱ⁿyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ ñꞌoom na nnteijndeiinaꞌ na nntseiquieeñenaꞌ nꞌomꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ, maxjeⁿ nlꞌaayâ.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Ee nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye cantyja ꞌnaaⁿꞌ nquii na cwiluiiñe naxuee ndoꞌ jnda̱ jliuna na juu na mañequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na cwicandaana, jeeⁿ ya juu joꞌ ndoꞌ cwitoꞌñoomna Espíritu Santo,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 ndoꞌ jnda̱ jliuna na jeeⁿ ya ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ najndeii na cwiluiiñê chaꞌwaa ndyu ndoꞌ ndyu na cwindyonaꞌ,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 ndoꞌ jnda̱ na tajnaaⁿꞌna chaꞌtso nmeiⁿꞌ, xeⁿ cwitjeiiꞌndyena cantyja ꞌnaaⁿꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, xonda̱a̱ nlcweꞌnndaꞌ nꞌomna, ee na luaaꞌ lꞌana cwityꞌioomxcona Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsꞌoomꞌnaaⁿ na cwiluiꞌjnaaⁿñê nda̱a̱ chaꞌtso nnꞌaⁿ.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Nnꞌaⁿ na luaaꞌ laꞌxmaⁿ, matseijomnaꞌ joona chaꞌna tyuaa na ya cwiwicandiꞌ ndaaluaaꞌ na cwiquioo cjooꞌnaꞌ, xeⁿ ya cwiweꞌ ntjom na nleilꞌueeꞌñe tsꞌaⁿ na tyochꞌee tsꞌiaaⁿ, maꞌmo̱ⁿnaꞌ na matioꞌñaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyuaaꞌñeeⁿ,
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 sa̱a̱ xeⁿ cweꞌ nꞌoomnioom ñequio lꞌo̱o̱nioom cwiꞌoom tyuaaꞌñeeⁿ, cwiwitquiooꞌ na majuꞌwiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyuaaꞌñeeⁿ ndoꞌ na macanda̱ njñom tsꞌaⁿ chom juunaꞌ.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Sa̱a̱ ꞌo nnꞌaⁿya na jeeⁿ wiꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ, meiiⁿ na luaaꞌ waa ñꞌoom na cwilꞌuuyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ, jndaaꞌya nquiuuyâ na titseijomnaꞌ ꞌo chaꞌna tyuaa na tilꞌuenaꞌ. Niom na cwitꞌmo̱o̱ⁿnaꞌ na mꞌaⁿꞌyoꞌ nato na macwjiꞌnꞌmaaⁿñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Ee Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwiluiiñê na matyꞌiomyanaꞌ, meiⁿ xocatsuuꞌ tsꞌoom na jnda nquiuꞌyoꞌ jom na ñeteijndeiꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌeⁿñê ndoꞌ ndicwaⁿ cwilꞌaꞌyoꞌ na ljoꞌ.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Lꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na cwii cwiindyoꞌ ꞌo hasta xuee na macanda̱ ñequiiꞌcheⁿ nntꞌmo̱ⁿꞌyoꞌ na mꞌaⁿꞌyoꞌ na wiꞌ nꞌomꞌ ntyjeeꞌyoꞌ na cwilaꞌyuꞌ cha nndaꞌyoꞌ juu na cwicantyjaaꞌ nꞌomꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Tilꞌue nꞌo̱o̱ⁿyâ na nncꞌomꞌyoꞌ na ntqueⁿꞌyoꞌ sa̱a̱ calajnda̱ꞌyoꞌ na nluiiꞌndyoꞌtyeⁿꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ tyolꞌa nnꞌaⁿ na tyoñꞌomtꞌmaaⁿꞌndyena nꞌomna na nntoꞌñoomna chaꞌtso na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nñequiaaⁿ nda̱a̱na.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Quia na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnom Abraham waa na nntsꞌaaⁿ, tjaa ꞌñeeⁿ cwiicheⁿ na tꞌmaⁿti cwiluiiñe chaꞌna jom na cantyja ꞌnaaⁿꞌ xueeꞌ juu nnda̱a̱ nntseityeⁿtyeeⁿ ñꞌoomꞌm. Joꞌ chii tqueⁿtyeⁿñe cheⁿnqueⁿ ñꞌoomꞌm nnom tsaⁿꞌñeeⁿ.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Tsoom nnom: “Na mayuuꞌcheⁿ tꞌmaⁿ nntio̱ꞌnaaⁿndyo̱ ꞌu ndoꞌ nntsꞌaa na nleijndyendye nnꞌaⁿ tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ na nncjawintyjooꞌ.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Tyomꞌaaⁿ Abraham na jeeⁿ tꞌmaⁿ tsꞌoom na ñeteinomꞌm na nluii na ljoꞌ, ndoꞌ jnaaⁿꞌaⁿ chaꞌxjeⁿ na tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Quia na ntyjaaꞌ tsꞌom tsꞌaⁿ na calaꞌyuꞌ nnꞌaⁿ na nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌoom na jnda̱ tsoom nnom cwii xꞌiaaⁿꞌaⁿ na nntsꞌaaⁿ, malcweeⁿꞌeⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na queⁿya cwenta na nchii cantu matseineiiⁿ. Ndoꞌ na ljoꞌ machꞌeeⁿ, meiⁿchjoo xonquiaanaꞌ na nntseineiⁿti tsꞌaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Joꞌ chii lꞌue tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nleitquiooꞌya nda̱a̱ nnꞌaⁿ na mantoꞌñoomna juu na nndaana na jnda̱ tsoom na nntoꞌñoomna, ee na nntseicanda̱a̱ꞌñê ñꞌoom na jnda̱ tqueⁿtyeeⁿ, meiⁿ xocatseichueeⁿꞌeⁿ ñꞌoom na jnda̱ tsoom. Joꞌ chii cha na mꞌmo̱ⁿnaꞌ na mayuuꞌ juu ñꞌoomꞌñeeⁿ, seityeⁿñê cheⁿnqueⁿ ñꞌoomtyeⁿ nacjoomꞌm.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Cantyja ꞌnaaⁿ we nnom ñꞌoommeiiⁿñe na xocwijndyoonaꞌ meiⁿ xonquiuꞌnnꞌaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaaⁿ joonaꞌ, jaa cwitoꞌño̱o̱ⁿya cwii na mañequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿya na xotseichuiiꞌnaꞌ ncꞌe cwilaꞌquitꞌmaⁿ nꞌo̱o̱ⁿya juu na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿya jom.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Ndoꞌ juu na mꞌaaⁿya na cwicantyjaaꞌ nꞌo̱o̱ⁿya jom, matseixmaⁿnaꞌ cwii na tyeⁿ matseiljonaꞌ añmaaⁿya cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ. Juu joꞌ meiⁿ tixocatyuiiꞌnaꞌ, mꞌaaⁿ ndoꞌ mꞌaaⁿnaꞌ. Macjaquieeꞌnaꞌ naxeⁿꞌ liaa na ntyja quiiꞌ watsꞌom cañoomꞌluee,
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 yuu na jnda̱ tjaquieeꞌ Jesús cantyja ꞌnaaⁿya. Ndoꞌ na luaaꞌ, maqueⁿnaꞌ jom na cwiluiiñê tyee na tjacantyja cantyja ꞌnaaⁿya, na mañecwii tsꞌiaaⁿ matseixmaaⁿ chaꞌxjeⁿ ñeseixmaⁿ Melquisedec.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.