Hebreus 11

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsꞌaⁿ na matseiyuꞌya tsꞌom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, majndaaꞌya ntyjii na nloꞌñom ljoꞌ na macantyjaaꞌ tsꞌom jo nnoom. Ndoꞌ mati maniom ꞌnaⁿ meiiⁿ na tyoontyꞌiaa nda̱a̱ya.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ncꞌe na tyolaꞌyuꞌya nꞌom weloo nnꞌaⁿ Israel, joꞌ chii tjaweeꞌ ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿndyena.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Cantyja na cwilaꞌyuꞌya nꞌo̱o̱ⁿ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, cwilaꞌno̱o̱ⁿꞌa na tqueeⁿ tsjoomnancue ñequio tsjo̱ꞌluee. Ndoꞌ teilꞌueeꞌñê ꞌnaⁿ na xocanda̱a̱ ntyꞌiaaꞌ tsꞌaⁿ joonaꞌ na tqueeⁿ ꞌnaⁿ na niom na cwintyꞌiaaya jeꞌ.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abel tyotseiyuꞌya tsꞌoom. Ncꞌe na ljoꞌ xcweti seitꞌmaaⁿꞌñê juu, nchiiti Caín. Ndoꞌ ncꞌe na ljoꞌ tyotseixmaaⁿ, tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tjaa jnaaⁿꞌaⁿ ndoꞌ ꞌnaⁿ na tyoñequiaaⁿ tjaweeꞌ tsꞌom. Ndoꞌ na tyotseiyuꞌya tsꞌoom, meiiⁿ na jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ ndicwaⁿ matseijno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ nꞌo̱o̱ⁿya.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Mati Enoc tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Wanoomꞌm quia na tjañꞌoom jom cañoomꞌluee, ticueeⁿeⁿ. Taticaliu nnꞌaⁿ jom, ndoꞌ cwitjo̱o̱cheⁿ na nncjaañꞌoom jom, ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na teiljeii matsonaꞌ na tjaaweeꞌ ntyjii ñꞌeⁿñê.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Xocjaaweeꞌ ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿ tsꞌaⁿ xeⁿ ticatseiyuꞌya tsꞌom ñꞌeⁿñê, ee cha na nntseicandyooꞌñenaꞌ tsꞌaⁿ ñꞌeⁿñê, macaⁿnaꞌ na catseiyuꞌ na mꞌaaⁿ ndoꞌ na tꞌmaⁿ naya nntsꞌaaⁿ juu na xcweti malꞌue jom.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Nquii Noé, ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, quia na seicandii jom na nluii cwii na tijoom ñentyꞌiaa nnꞌaⁿ na tuii, seicanda̱a̱ꞌñê ndoꞌ sꞌaaⁿ wꞌaandaa cha nluiꞌnꞌmaaⁿndye nnꞌaⁿ waⁿꞌaⁿ. Ndoꞌ ncꞌe na tyotseiyoomꞌm, tꞌmo̱o̱ⁿ na nnꞌaⁿ tsjoomnancue laꞌxmaⁿ jnaⁿ sa̱a̱ nqueⁿ jluiꞌnꞌmaaⁿñê ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Mati Abraham tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Joꞌ chii quia na tꞌmaⁿ jom, seicaña̱a̱ⁿ. Jlueeⁿꞌeⁿ tsjomꞌm na wjaⁿ ndyuaa na macanaaⁿꞌaⁿ. Tjaaⁿ meiⁿ ticaljeiiⁿ yuu wjaayom.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Ndoꞌ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌoom, ñeseijomnaꞌ jom na tyomꞌaaⁿ tyuaaꞌñeeⁿ chaꞌna tsꞌaⁿ na cweꞌ tyjeeꞌya, ndoꞌ juunaꞌ tyuaa na macanaaⁿꞌaⁿ na tquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Cweꞌ lꞌaaliaa tyomꞌaaⁿ joꞌ joꞌ ndoꞌ majoꞌti Isaac ñꞌeⁿ Jacob na mañejuu ñꞌoom tsoom na nndaana na nntsꞌaaⁿ.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Ee tyomeindooꞌntyꞌiaañe Abraham na nncjaⁿ yuu waa tsjoom na jeeⁿ tyeⁿ tsiaⁿtsjo̱ꞌ ñꞌeⁿ tuiinaꞌ na seijndaaꞌñe nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ ñenqueⁿ sꞌaaⁿ juunaꞌ.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Mati ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌom Sara, meiiⁿ na jnda̱ teinoomꞌ xjeⁿ na ncꞌoom jnaaⁿ, ndoꞌ mati nquii Abraham jnda̱ tquieñeñꞌeeⁿ, tyꞌoom Sara najneiⁿ na nncꞌoom jnaaⁿ ncꞌe na tyotseiyoomꞌm na tixotseitjo̱o̱ñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nntseicanda̱a̱ꞌñe ñꞌoom na tso nnoom na nntsꞌaa.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ncꞌe na jeeⁿ ndyaꞌ tquieñe Abraham matseijomnaꞌ jom chaꞌcwijom cwii tsꞌoo. Sa̱a̱ meiiⁿ na ljoꞌ, tueꞌntyjo̱ na jndyendye nda ntseindacantyjoom chaꞌna jndyendye cancjuu na mꞌaⁿ tsjo̱ꞌluee, oo chaꞌna teiꞌ ꞌndyoo ndaaluee, cwii na xocanda̱a̱ nncuncho tsꞌaⁿ.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Chaꞌtsondye naⁿmꞌaⁿꞌ tja̱na meiⁿ tîcatoꞌñoomna na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nda̱a̱na na nndaana, sa̱a̱ ncꞌe na tyolaꞌyuꞌya nꞌomna, ntyꞌiaatquiana joonaꞌ na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nndaana ndoꞌ tyomꞌaⁿna na neiiⁿna ee jlaꞌno̱ⁿꞌyana na laꞌxmaⁿna nnꞌaⁿ na cweꞌ mꞌaⁿyana ljooñe, cweꞌ cwiwinomyana tsjoomnancue.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilue na ljoꞌ, cwitꞌmo̱o̱ⁿndyeyuna na cwilꞌueena cwii joo na tseixmaⁿnaꞌ tsjoomna.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ee xeⁿ cweꞌ na tyeⁿ ñjom nꞌomna ndyuaa yuu na jnaⁿna, tijndeiꞌnaꞌ na nncꞌoolcweeꞌna joꞌ joꞌ.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Sa̱a̱ tyolaꞌqueeⁿ nꞌomna na lquiena cwii joo na yati yuu na mꞌaaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Joꞌ chii tijnaaⁿꞌaⁿ na cwiluena na cwiluiiñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaana, ee jnda̱ seijndaaꞌñê cwii tsjoom yuu na nncꞌomna.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Tueꞌntyjo̱ na ñeꞌcaljeii Tyꞌo̱o̱tsꞌom chiuu tsꞌom Abraham ñꞌeⁿñê. Joꞌ chii ncꞌe na matseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿñe, tjañꞌoom jnaaⁿ na ñecwiiñe na nntsꞌaaⁿ ñꞌeⁿñe chaꞌxjeⁿ cwilaꞌcwjee nnꞌaⁿ quiooꞌ na cwilaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ljoya tsꞌoom na sꞌaaⁿ naljoꞌ ee ntyjii jndaaꞌñê na jnda̱ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom chiuu nntsꞌaa.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Ñꞌoom na jnda̱ tso nnoom: “Cantyja ꞌnaaⁿꞌ Isaac jeeⁿ ndyaꞌ jndyendye nda ntseindacantyjoꞌ nncꞌom.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ee seiꞌno̱ⁿꞌ Abraham meiiⁿ na cueꞌ Isaac, sa̱a̱ waa najndeii na matseixmaⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nncwandoꞌxco juu. Ndoꞌ cantyja na seicanda̱a̱ꞌñê, matyꞌiomnaꞌ na toꞌñomnnaaⁿꞌaⁿ jnaaⁿ, chaꞌcwijom na tueꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, jnda̱ chii tandoꞌnndaꞌ.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Mati tyotseiyuꞌya tsꞌom Isaac ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ tioꞌnaaⁿñe ntseinaaⁿ Jacob ñꞌeⁿ Esaú cantyja ꞌnaaⁿꞌ ndyu na wjaa wjaatinaꞌ.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Mati Jacob tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ee quia na mawaa xjeⁿ na nncueeⁿꞌeⁿ, seitꞌmaaⁿꞌñê Tyꞌo̱o̱tsꞌom xjeⁿ na tioꞌnaaⁿñê we ntseinda José cweꞌ tsꞌoomlꞌeii cwintyjeeꞌñê.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Mati José tyotseiyuꞌya cwii tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Quia na mancueeⁿꞌeⁿ seineiiⁿ nda̱a̱ nnꞌaaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ Israel na nncwjiꞌlcweꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona ndyuaa Egipto. Ndoꞌ sa̱ꞌntjoom quia na nluii na ljoꞌ, cꞌoochona ndeiꞌ seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Ndoꞌ mati nnꞌaⁿ na ndana Moisés tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Joꞌ chii jnda̱ na tuiiñê, tantyꞌiuuna jom ndyee chiꞌ, ee tqueⁿna cwenta nchii cweꞌ meiⁿquia tsꞌaⁿ ndana, meiⁿ tîcatyuena na sa̱ꞌntjom rey na cwje chaꞌtsondye yoꞌndaa na naⁿnom.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Ndoꞌ mati nquii Moisés tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ee quia na jnda̱ tueꞌntyjo̱ choomꞌm tatinquiaañê na nlue nnꞌaⁿ na jom tsoñeeⁿ yuscu jnda Faraónꞌñeeⁿ.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ee tjaweeꞌti tsꞌoom na matseijomñê ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiindye cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom meiiⁿ wiꞌ tyotjoomna, nchiiti na nntseijomñê cantyja ꞌnaaⁿꞌ jnaⁿ na cwilaꞌneiiⁿꞌndye nnꞌaⁿ.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ee seiꞌno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ na jndati tseixmaⁿnaꞌ quia cwicaluiꞌjnaaⁿꞌñe tsꞌaⁿ ncꞌe na matseixmaⁿ cwentaaꞌ Cristo, nchiiti na jnda laꞌxmaⁿ sꞌom cajaⁿ ñequio ntꞌomcheⁿ na jeeⁿ cajnda na tyoniom Egipto quia joꞌ. Jom tyoqueⁿtyeeⁿ cwenta juu na jndati na nncoꞌñoom na nñequiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Ndoꞌ ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌom Moisés, jlueeⁿꞌeⁿ ndyuaa Egipto, meiⁿ tinquiaⁿꞌaⁿ na matseiwꞌii tyo na matsa̱ꞌntjom ndyuaaꞌñeeⁿ jom, tîꞌndiincꞌuaaꞌñê ee ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ nquii na nñequiaa naya na nnaaⁿꞌaⁿ.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Ncꞌe na tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tqueeⁿ xuee Pascua ndoꞌ sa̱ntjoom na calaꞌcanda̱a̱ndye nnꞌaⁿ Israel niomꞌ we ntyja ndyueelꞌa lꞌaana cha tintseicueeꞌ ángel meiⁿcwii tsaⁿsꞌa na tuiiñejndyee wꞌaaꞌñeeⁿ nda nnꞌaⁿ Israel.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Ncꞌe na tyolaꞌyuꞌya nꞌom nnꞌaⁿ Israel ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, joꞌ chii teinomna Ndaaluee Wee na sꞌaanaꞌ chaꞌcwijom tyuaatcwii. Sa̱a̱ nnꞌaⁿ Egipto quia na lꞌana na ljoꞌ, seitjomnndaꞌnaꞌ ndaa, mana tja̱na.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Macantyja ꞌnaaⁿꞌ na tyolaꞌyuꞌya nꞌom nnꞌaⁿ Israel, joꞌ chii taniaⁿljo̱ꞌ tsjoom Jericó tquiaanaꞌ jo nda̱a̱na jnda̱ na tyowintcoomndyena ndiocheⁿ tsjoomꞌñeeⁿ ntquieeꞌ xuee.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Mati sculjaaꞌ Rahab tyotseiyuꞌya tsꞌoom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ncꞌe na teijneiⁿ nnꞌaⁿ Israel na tyꞌequeⁿ cwenta chiuu waa tsjoomꞌñeeⁿ, joꞌ chii ticueeⁿꞌeⁿ quia tja̱ nnꞌaⁿ tsjoomꞌm na tyoolaꞌyuꞌ.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Ndoꞌ cwaaⁿ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ na jo̱tseina̱ⁿtya̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na cwilaꞌyuꞌya nꞌom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ee tileicjuꞌnaaⁿñenaꞌ na nntseina̱ⁿya cantyja ꞌnaaⁿꞌ Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel, ndoꞌ ñequio joo profetas.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Ee na tyolaꞌyuꞌya nꞌom naⁿꞌñeeⁿ ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, joꞌ chii tyolaꞌtyuiiꞌna nꞌiaaⁿ ntꞌomcheⁿ ndyuaa, tjuꞌcjenaꞌ naⁿꞌñeeⁿ nacje ꞌnaaⁿ nnꞌaⁿ Israel. Ntꞌomndye joona tyotsa̱ꞌntjomna nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ cantyja na matyꞌiomyanaꞌ. Ntꞌomndye joona na tyolaꞌyuꞌna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jndaana na seicanda̱a̱ꞌñê ñꞌoomꞌm na jnda̱ tsoom na nntsꞌaaⁿ. Ndoꞌ juu Daniel na tyotseiyuꞌya tsꞌom ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, jndyaañê na tîcatquii liom jom quia tueeꞌ nnꞌaⁿ jom tsꞌom tsueꞌwꞌaa quiooꞌñeeⁿ,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 ndoꞌ ntꞌomndye joona ncꞌe na tyolaꞌyuꞌya nꞌomna, joꞌ chii tîcwjena quia tioom nnꞌaⁿ joona ntomꞌ na waljooꞌcheⁿ na jmeiⁿꞌ chom, jluiꞌnꞌmaaⁿndyena. Ntꞌomndye joona jndyaandyena quia teijndaaꞌ na nlaꞌcwjee nnꞌaⁿ joona ñequio xjo. Ndoꞌ ntꞌomndye naⁿꞌñeeⁿ na ñeteiwiina sꞌaanaꞌ na tcoꞌyanaꞌ joona ncꞌe na tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ndoꞌ ntꞌomcheⁿ nnꞌaⁿ jndaana na jeeⁿ jnda̱na quia tyowaa ndiaꞌ, hasta jleintyjo̱na meiⁿcheⁿ sondaro ncꞌe na tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿñê.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Ntꞌom yolcu ncꞌe na tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tandoꞌnndaꞌ nnꞌaaⁿna na jnda̱ tja̱.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ndoꞌ ntꞌom nnꞌaⁿ jeeⁿ tyolajnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ joona na quitꞌmaⁿ nꞌomna Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ntꞌom tyolaꞌseiꞌyaya nnꞌaⁿ jnaaⁿꞌ na tyolayuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ jom, ñꞌeeⁿndyena na tyochuꞌtyeⁿndye lꞌuaancjo ndoꞌ ñꞌeeⁿndyena na tyotioom nnꞌaⁿ joona lꞌaancjo.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ndoꞌ ntꞌom nnꞌaⁿ na tyolaꞌyuꞌya nꞌomna, tyolaꞌcwjee nnꞌaⁿ joona ñꞌeⁿ ljo̱ꞌ. Ntꞌom joona to̱ⁿꞌndyexcwena lꞌa nnꞌaⁿ ñꞌeⁿ xjo sierra, oo ñꞌeⁿ xjo espada. Ntꞌomndye joona cweꞌ ntjaⁿ canmaⁿ ñequio ntjaⁿ canchꞌioo tyocweeꞌna. Tyomꞌaⁿna na ntyꞌiaandyeñꞌeⁿna, wiꞌ tyotjoomna ndoꞌ cwajndii tyolꞌa nnꞌaⁿ ñꞌeⁿndyena.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Nnꞌaⁿ tsjoomnancue meiⁿchjoo ticalaꞌxmaⁿna na nncꞌom naⁿꞌñeeⁿ quiiꞌntaaⁿna, cweꞌ jnaaⁿꞌ joꞌ joona meiⁿ cweꞌ tijndaaꞌ yuu nncꞌomna, aa quiiꞌ ntsjo̱, aa ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌom, aa quiiꞌ lueꞌljo̱ꞌ ñequio lueꞌndyuaa.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Chaꞌtsondye naⁿmꞌaⁿꞌ na tyolaꞌyuꞌya nꞌomna ñꞌeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom jndaaꞌ na tjaweeꞌ ntyjeeⁿ ñꞌeⁿndyena. Sa̱a̱ tîcandaana ñꞌoom na jnda̱ tsoom nda̱a̱na na nntsꞌaaⁿ,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 ee waa cwii na yati na jnda̱ seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nlaꞌxmaaⁿya cha ñequiiꞌcheⁿ nlaꞌxmaⁿna na canda̱a̱ꞌndyena ñꞌeⁿndyo̱.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.