Atos 7

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Quia joꞌ tyee na cwiluiitquieñe taxꞌeeⁿ nnom Esteban, matsoom:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Tꞌo̱ Esteban matsoom:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Tsoom nnom: “Caluiꞌ ñjaaⁿñe ndyuaa tsjomꞌ. Caꞌndiiꞌ nnꞌaⁿꞌ, cjaꞌ ndyuaa yuu na mꞌmo̱o̱ⁿya njomꞌ.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Quia joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm, ndyuaa Caldea. Tjaaⁿ ndyuaa Harán, tyomꞌaaⁿñê joꞌ joꞌ. Ndoꞌ jnda̱ na tueꞌ tsotyeeⁿ, jndyoñꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom ndyuaameiiⁿ yuu na mꞌaⁿꞌyoꞌ jeꞌ.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Sa̱a̱ tînquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nnaaⁿꞌaⁿ ndyuaameiiⁿñe meiⁿ cweꞌ yuu na nncwintyjeeⁿꞌeⁿ. Sa̱a̱ tyeⁿ ꞌndii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnoom na maxjeⁿ nnaaⁿꞌaⁿ ndyuaameiiⁿ. Nncuaanaꞌ cwentaa nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ jom xeⁿ jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ meiiⁿ xjeⁿꞌñeeⁿ tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na joo nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Abraham cwiicheⁿ ndyuaa na nncꞌomna na nchii ndyuaana. Tyeⁿ nndyeꞌntjomna nda̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ ndoꞌ wiꞌ nntjoomna nlꞌa naⁿꞌñeeⁿ cwii ñequiee siaⁿnto ntyu.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ndoꞌ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ja nncuꞌxa̱ⁿ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ yuu na nndyeꞌntjomtyeⁿ nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ na wjaawicantyjooꞌ, jnda̱ chii nluiꞌna joꞌ joꞌ. Tyuaawaañe nncꞌomna nlatꞌmaaⁿꞌndyena ja.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Tqueⁿtyeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnom Abraham na catsꞌaaⁿ ꞌnaaⁿ tjaaⁿꞌ yuꞌndaa na nluiiñe na tsaⁿsꞌa. Joꞌ chii quia na tuiiñe jnaaⁿ Isaac, sꞌaaⁿ na ljoꞌ juu jnda̱ na jnda̱a̱ꞌ ñeeⁿ xuee na tuiiñe. Majoꞌti sꞌaa Isaac ñequio jnaaⁿ Jacob. Ndoꞌ Jacob ñecwii xjeⁿ sꞌaaⁿ ñequio canchooꞌwe ntseinaaⁿ na yonom, nnꞌaⁿ na cwiluiindye weloo jaa na canchooꞌwe ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Israel.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ’Sa̱a̱ joo ntseinda Jacob, joꞌ welooya na ñetꞌom teiyo, jeeⁿ ta̱a̱ꞌ nꞌomna tyjeena José. Nda̱a̱na jom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na tyꞌeñꞌom jom ndyuaa Egipto. Sa̱a̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyomꞌaaⁿ ñꞌeⁿñê ndyuaaꞌñeeⁿ.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Seicandyaañe jom naquiiꞌ chaꞌtso nawiꞌ na tyotjoom. Tquiaa na jndo̱ꞌ tsꞌoom ndoꞌ sꞌaa na neiiⁿꞌ tsꞌom Faraón jom. Faraónꞌñeeⁿ cwiluiiñê tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ndyuaa Egipto, ndoꞌ jom tyꞌioom tsꞌiaaⁿ José na catsa̱ꞌntjom tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌwaa ndyuaa Egipto hasta mati catsa̱ꞌntjom naquiiꞌ watsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ’Xjeⁿꞌñeeⁿ jnaⁿnaꞌ na jndyo cwii jndoꞌ tꞌmaⁿ chaꞌwaa ndyuaa Egipto ñequio ndyuaa Canaán. Tꞌmaⁿ nawiꞌ tyotjoom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ welooya taticaliuna ljoꞌ na nlcwaꞌna.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Sa̱a̱ jnda̱ na jndii Jacob na niom nantquie ndyuaa Egipto, jñoom ntseinaaⁿ welooya najndyee tyꞌena joꞌ joꞌ.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Jnda̱ chii tyꞌenndaꞌna na jnda̱ we. Joꞌ na secaño̱o̱ⁿ José na tyjeena jom. Ndoꞌ tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ tajnaⁿꞌaⁿ na nnꞌaaⁿꞌ José naⁿꞌñeeⁿ.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Nda̱nquia seijndaaꞌñe José na quiona ñequio tsotyena Jacob ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ wꞌaana. Joona jnda̱a̱ꞌ ndyeenꞌaaⁿ nchooꞌ qui nchooꞌ ꞌomndyena.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Quia joꞌ tja Jacob ndyuaa Egipto. Joꞌ joꞌ mꞌaaⁿ ndoꞌ tueeⁿꞌeⁿ ndoꞌ mati joꞌ joꞌ tja̱ ntseinaaⁿ, joo welooya na ñetꞌom teiyo.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Jnda̱ chii tyꞌeñꞌomlcweꞌ ntseinda Jacob seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ tsjoom Siquem ndyuaa yuu na jnaⁿna. Joꞌ joꞌ tjacantꞌiuuꞌñê naquiiꞌ tseiꞌtsuaa na seijnda Abraham ñequio sꞌom xuee nda̱a̱ ntseinda Hamor.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Tsoti Esteban:
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Jndye nnꞌaⁿ ñetꞌom tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ndyuaa Egipto. Ndoꞌ tueeꞌntyjo̱ na tjaquieeꞌ cwii tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ na ticaljeii cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌoo José.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Cwajndii sꞌaaⁿ. Tcoꞌweeⁿꞌeⁿ welooya. Sa̱ꞌntjoom na caꞌndyetona yoꞌndaa ndana na cwjeto.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Joo ncueeꞌñeeⁿ tuiiñe Moisés. Tjaweeꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom yuꞌndaa. Tyomꞌaaⁿñê waaꞌ tsotyeeⁿ chaꞌna ndyee chiꞌ na teixꞌeetina jom.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Jnda̱ chii ꞌndyena jom na cueeⁿꞌeⁿ sa̱a̱ majuuto yuscu jnda tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ ljeii jom. Sꞌaa chaꞌna jnda jom.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Joꞌ chii tyotseiꞌnaⁿꞌaⁿ chaꞌtso na jndo̱ꞌ nꞌom nnꞌaⁿ ndyuaa Egipto. Tꞌoom na jndo̱ꞌ tsꞌoom na tyotseineiiⁿ ndoꞌ na tyochꞌeeⁿ.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’Ndoꞌ Moisés, quia na tueeꞌ chaꞌna wenꞌaaⁿ choomꞌm sꞌaanaꞌ tsꞌoom na ñeꞌcjaacanoomꞌm nnꞌaⁿ tsjaaⁿ na tuiiñê ntseindacantyjo Israel.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tjaaⁿ ndoꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na macoꞌwiꞌ cwii tsꞌaⁿ Egipto cwii tsꞌaⁿ tsjaaⁿ na tuiiñê. Joꞌ chii tjacwañomꞌm tsaⁿꞌñeeⁿ. Tjeiiꞌñê juu nawiꞌ na matjom. Seicueⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ Egipto.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Ee seitioom na nlaꞌno̱ⁿꞌ nnꞌaaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ Israel na Tyꞌo̱o̱tsꞌom nntseicandyaañe joona ñequio lꞌo̱ jom, sa̱a̱ tîcalaꞌno̱ⁿꞌna.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ndoꞌ cwiicheⁿ xuee ljeiiⁿ we nnꞌaⁿ Israel na cwilantjaꞌndye. Ndoꞌ na lꞌue tsꞌoom na caljoyaandyena, joꞌ chii tsoom nda̱a̱na: “ꞌO re mannꞌaaⁿndyoꞌ. ¿Chiuu na cwilantjaꞌndyoꞌ?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Quia joꞌ juu tsꞌaⁿ na malꞌue tiaꞌ ñꞌeⁿ xꞌiaaꞌ, ntqueeⁿ Moisés. Matsoom nnom: “¿ꞌÑeeⁿ juu tqueⁿ ꞌu na nntsa̱ꞌntjomꞌ jâ, ndoꞌ na nncuꞌxeⁿꞌ jâ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Aa ñeꞌcatseicueꞌ ja, chaꞌna seicueꞌ tsꞌaⁿ Egipto wja?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Jnda̱ na jndii Moisés ñꞌoomwaaꞌ, jleinoom. Tjaaⁿ ndyuaa Madián. Mana ljooꞌñeyaaⁿ joꞌ joꞌ. Ndoꞌ joꞌ joꞌ tocoom, tuiindye we ntseinaaⁿ naⁿnom.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ’Quia na jnda̱ teinom wenꞌaaⁿ ntyu na mꞌaaⁿ joꞌ joꞌ seijomnaꞌ na mꞌaaⁿ cwii joo quiiꞌ jnda̱a̱ na nndyooꞌ sjo̱ Sinaí ndoꞌ teitquiooꞌñe cwii ángel nnoom naquiiꞌ ntsaachom na cwico tsaꞌ tsꞌo̱o̱ nꞌioom.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Tꞌmaⁿ seitsaⁿꞌnaꞌ jom na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na ljoꞌ. Ndoꞌ seicandyooꞌñê na nntyꞌiaaꞌyaaⁿ ndoꞌ jñeeⁿ na matseineiⁿ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 Matso: “Ja cwiluiindyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ weloꞌ Abraham tsaⁿ na ñetꞌoom teiyoticheⁿ, ñꞌeⁿ Isaac, ñꞌeⁿ Jacob.” Quia na jndii Moisés na ljoꞌ, teiñê na macatyꞌueeⁿ. Meiⁿ tîcꞌoomtꞌmaaⁿꞌñê tsꞌoom na nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Ndoꞌ matso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Cwjiꞌ lcomꞌ na ñjomꞌ ee yujoꞌ yuu na meintyjeꞌ matseixmaⁿnaꞌ tyuaa na ljuꞌ ee ñjaaⁿ tyjeꞌcaño̱o̱ⁿya.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Ja jnda̱ ntyꞌiayaya na cwitaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ ndyuaa Egipto nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ Israel ndoꞌ jnda̱ jndiiya na cwitcweena. Ndoꞌ jnda̱ jndyocua̱ya na nntseicandyaandyo̱ joona. Joꞌ chii majño̱o̱ⁿya ꞌu na cjaꞌlcweꞌ ndyuaa Egipto.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Tsoticheⁿ Esteban:
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Majuu Moisésꞌñeeⁿ tjeiiⁿꞌeⁿ welooya nnꞌaⁿ Israel na ñetꞌom ndyuaa Egipto. Jndye ꞌnaaⁿ tꞌmaⁿ tyochꞌeeⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ na tjaa ꞌñeeⁿ juu nnda̱a̱ nntsꞌaa na cweꞌ na jndeii nquii. Mati tyochꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ quia na teiꞌnomna Ndaaluee Wee ndoꞌ quia na tyomꞌaⁿna ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom wenꞌaaⁿ ntyu.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Manqueⁿ na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel: “Tyꞌo̱o̱tsꞌom nlqueeⁿ cwii nnꞌaⁿꞌyoꞌ na nñequiaa ñꞌoomꞌm nda̱a̱ꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na tqueeⁿ ja.”
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Majom na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena quia na tyotjomndyena ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom. Joꞌ joꞌ seineiⁿ ángel ñꞌeⁿñê sjo̱ Sinaí. Jnda̱ chii jom seineiiⁿ nda̱a̱ welooya nnꞌaⁿ Israel. Jom toꞌñoom ñꞌoom na mañequiaanaꞌ na tseixmaⁿ tsꞌaⁿ na wandoꞌ añmaaⁿꞌ na jndyoteincooꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ nda̱a̱ jaa.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’Sa̱a̱ welooya tiñeꞌcalacanda̱na ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na. Tiñeꞌcalañꞌoomꞌndyena jom ndoꞌ lꞌana na ñeꞌcꞌoolcweeꞌna ndyuaa Egipto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Yocheⁿ na tyomꞌaaⁿ xqueⁿ sjo̱ Sinaí jluena nnom Aarón: “Catsaꞌ ꞌnaⁿ na nlatꞌmaaⁿꞌndyo̱ na nncꞌoojndyeenaꞌ jo nda̱a̱ya na nntsaalcwa̱a̱ꞌa Egipto ee ticaliuuya ljoꞌ tjom Moisés tsꞌaⁿ na tjeiꞌ jaa joꞌ joꞌ.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ndoꞌ lꞌana cwii ꞌnaⁿ chaꞌcwijom quiooꞌjndyo chjoo. Ndoꞌ nnom juunaꞌ tyolaꞌcwjeena quiooꞌ na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena na lꞌana xuee. Jeeⁿ neiiⁿna ñequio juunaꞌ, ndoꞌ cweꞌ ꞌnaⁿ na lꞌa nquieena.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Joꞌ chii ꞌndii Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona. ꞌNdiitoom na calatꞌmaaⁿꞌndyetona meiiⁿ cweꞌ cancjuu na mꞌaⁿ tsjo̱ꞌluee. Ee naquiiꞌ libro na teiljeii ñꞌoom ndyuee profetas, matsonaꞌ:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Nchii joꞌ lꞌaꞌyoꞌ ee ñejleiñꞌomꞌyoꞌ wꞌaaliaa na ndiiꞌ juu na tyolatꞌmaaⁿꞌndyoꞌ na jndyu Moloc.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Tsoti Esteban:
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Juunaꞌ tquioñꞌom ndacantyjo welooya quia na jndyochuu Josué joona ndyuaameiiⁿñe, ndyuaa na seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nndaana. Joꞌ chii tjeiiⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ na ñetꞌom ndyuaameiiⁿñe cha ljooꞌndye welooya juunaꞌ. Ndoꞌ ljooñe tyoleiñꞌomtina wꞌaaliaaꞌñeeⁿ hasta quia na tyomꞌaaⁿ David.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Tjaweeꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿ David. Ñeꞌcatsꞌaaⁿ wꞌaa yuu na nncꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tyotseitꞌmaaⁿꞌñe weloomꞌm Jacob tsaⁿ na ñetꞌoom teiyocheⁿ.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Sa̱a̱ jnaaⁿ Salomón juu sꞌaa wꞌaaꞌñeeⁿ cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Sa̱a̱ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ na ndyeticheⁿ, nchii cweꞌ naquiiꞌ lꞌaa na cwilꞌa nnꞌaⁿ macꞌeeⁿ. Ee luaaꞌ tyotso profeta. Seineiⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom na seijno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tsꞌom. Matsoom:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Cañoomꞌluee matseixmaⁿnaꞌ ndio ꞌnaⁿya yuu na mawacatya̱ⁿ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Aa nchii nnco̱ sꞌaa cañoomꞌluee ñꞌeⁿ tsjoomnancue?
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Tsoti Esteban:
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Weloꞌyoꞌ na ñetꞌom teiyo, ¿Aa tyomꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ na tyoñequiaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tîcataꞌwiꞌna juu? Maxjeⁿ tjaaꞌnaⁿ. Jlaꞌcwjee weloꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na tyolaꞌcandii na nndyo nquii Cristo na cwiluiiñe na matyꞌiomyanaꞌ. Ndoꞌ ꞌo jeꞌ jnda̱ tquiaꞌyoꞌ cwenta jom ndoꞌ jnda̱ jlaꞌcueꞌyoꞌ jom.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Mancjoꞌtoꞌyoꞌ na toꞌñoomꞌyoꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés na tquia ángeles. Sa̱a̱ tîcalacanda̱ꞌyoꞌ juunaꞌ.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Jnda̱ na jndye naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ jlaꞌjmeiⁿꞌndyena. Tyoteinquiena ndeiꞌnꞌomna na jeeⁿ lioona Esteban.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Sa̱a̱ jom na tooꞌ naquiiꞌ tsꞌoom mꞌaaⁿ Espíritu Santo, jlunda̱a̱ñê ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ cañoomꞌluee. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na neiⁿcooꞌ caxuee yuu na mꞌaaⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ Jesús na meintyjeeꞌ jo ntyjaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ndoꞌ matsoom:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Quia joꞌ jndeii tyolaxuaana na jmeiⁿꞌndyena. Jlacuꞌna luaꞌquina ndoꞌ ñejom tyꞌenomna nacjoomꞌm.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Ndoꞌ jndeii tyꞌentquieena jom nnom tsjoom. Jnda̱ chii nnꞌaⁿ na tyolue na waa jnaaⁿꞌaⁿ tjeiiꞌna liaa na teincoo na cweeꞌna. Tsa̱ꞌna joonaꞌ, ndoꞌ cwii tsꞌaⁿ na titquieñe na jndyu Saulo jom sꞌaaⁿ cwenta joonaꞌ. Jnda̱ chii tyotmeiiⁿꞌna ljo̱ꞌ Esteban.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Ndoꞌ yocheⁿ na cwitmeiiⁿꞌna ljo̱ꞌ jom, seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, matsoom:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Jnda̱ chii tcoomꞌm xtyeeⁿ. Jndeii seixuaⁿ, matsoom:
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.