Atos 7
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NTLH
1 Quia joꞌ tyee na cwiluiitquieñe taxꞌeeⁿ nnom Esteban, matsoom:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Tꞌo̱ Esteban matsoom:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Tsoom nnom: “Caluiꞌ ñjaaⁿñe ndyuaa tsjomꞌ. Caꞌndiiꞌ nnꞌaⁿꞌ, cjaꞌ ndyuaa yuu na mꞌmo̱o̱ⁿya njomꞌ.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Quia joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm, ndyuaa Caldea. Tjaaⁿ ndyuaa Harán, tyomꞌaaⁿñê joꞌ joꞌ. Ndoꞌ jnda̱ na tueꞌ tsotyeeⁿ, jndyoñꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom ndyuaameiiⁿ yuu na mꞌaⁿꞌyoꞌ jeꞌ.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Sa̱a̱ tînquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nnaaⁿꞌaⁿ ndyuaameiiⁿñe meiⁿ cweꞌ yuu na nncwintyjeeⁿꞌeⁿ. Sa̱a̱ tyeⁿ ꞌndii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnoom na maxjeⁿ nnaaⁿꞌaⁿ ndyuaameiiⁿ. Nncuaanaꞌ cwentaa nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ jom xeⁿ jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ meiiⁿ xjeⁿꞌñeeⁿ tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na joo nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Abraham cwiicheⁿ ndyuaa na nncꞌomna na nchii ndyuaana. Tyeⁿ nndyeꞌntjomna nda̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ ndoꞌ wiꞌ nntjoomna nlꞌa naⁿꞌñeeⁿ cwii ñequiee siaⁿnto ntyu.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ndoꞌ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ja nncuꞌxa̱ⁿ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ yuu na nndyeꞌntjomtyeⁿ nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ na wjaawicantyjooꞌ, jnda̱ chii nluiꞌna joꞌ joꞌ. Tyuaawaañe nncꞌomna nlatꞌmaaⁿꞌndyena ja.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Tqueⁿtyeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnom Abraham na catsꞌaaⁿ ꞌnaaⁿ tjaaⁿꞌ yuꞌndaa na nluiiñe na tsaⁿsꞌa. Joꞌ chii quia na tuiiñe jnaaⁿ Isaac, sꞌaaⁿ na ljoꞌ juu jnda̱ na jnda̱a̱ꞌ ñeeⁿ xuee na tuiiñe. Majoꞌti sꞌaa Isaac ñequio jnaaⁿ Jacob. Ndoꞌ Jacob ñecwii xjeⁿ sꞌaaⁿ ñequio canchooꞌwe ntseinaaⁿ na yonom, nnꞌaⁿ na cwiluiindye weloo jaa na canchooꞌwe ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Israel.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Sa̱a̱ joo ntseinda Jacob, joꞌ welooya na ñetꞌom teiyo, jeeⁿ ta̱a̱ꞌ nꞌomna tyjeena José. Nda̱a̱na jom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na tyꞌeñꞌom jom ndyuaa Egipto. Sa̱a̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyomꞌaaⁿ ñꞌeⁿñê ndyuaaꞌñeeⁿ.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Seicandyaañe jom naquiiꞌ chaꞌtso nawiꞌ na tyotjoom. Tquiaa na jndo̱ꞌ tsꞌoom ndoꞌ sꞌaa na neiiⁿꞌ tsꞌom Faraón jom. Faraónꞌñeeⁿ cwiluiiñê tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ndyuaa Egipto, ndoꞌ jom tyꞌioom tsꞌiaaⁿ José na catsa̱ꞌntjom tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌwaa ndyuaa Egipto hasta mati catsa̱ꞌntjom naquiiꞌ watsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Xjeⁿꞌñeeⁿ jnaⁿnaꞌ na jndyo cwii jndoꞌ tꞌmaⁿ chaꞌwaa ndyuaa Egipto ñequio ndyuaa Canaán. Tꞌmaⁿ nawiꞌ tyotjoom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ welooya taticaliuna ljoꞌ na nlcwaꞌna.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Sa̱a̱ jnda̱ na jndii Jacob na niom nantquie ndyuaa Egipto, jñoom ntseinaaⁿ welooya najndyee tyꞌena joꞌ joꞌ.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Jnda̱ chii tyꞌenndaꞌna na jnda̱ we. Joꞌ na secaño̱o̱ⁿ José na tyjeena jom. Ndoꞌ tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ tajnaⁿꞌaⁿ na nnꞌaaⁿꞌ José naⁿꞌñeeⁿ.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Nda̱nquia seijndaaꞌñe José na quiona ñequio tsotyena Jacob ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ wꞌaana. Joona jnda̱a̱ꞌ ndyeenꞌaaⁿ nchooꞌ qui nchooꞌ ꞌomndyena.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Quia joꞌ tja Jacob ndyuaa Egipto. Joꞌ joꞌ mꞌaaⁿ ndoꞌ tueeⁿꞌeⁿ ndoꞌ mati joꞌ joꞌ tja̱ ntseinaaⁿ, joo welooya na ñetꞌom teiyo.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Jnda̱ chii tyꞌeñꞌomlcweꞌ ntseinda Jacob seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ tsjoom Siquem ndyuaa yuu na jnaⁿna. Joꞌ joꞌ tjacantꞌiuuꞌñê naquiiꞌ tseiꞌtsuaa na seijnda Abraham ñequio sꞌom xuee nda̱a̱ ntseinda Hamor.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Tsoti Esteban:
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Jndye nnꞌaⁿ ñetꞌom tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ndyuaa Egipto. Ndoꞌ tueeꞌntyjo̱ na tjaquieeꞌ cwii tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ na ticaljeii cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌoo José.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Cwajndii sꞌaaⁿ. Tcoꞌweeⁿꞌeⁿ welooya. Sa̱ꞌntjoom na caꞌndyetona yoꞌndaa ndana na cwjeto.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Joo ncueeꞌñeeⁿ tuiiñe Moisés. Tjaweeꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom yuꞌndaa. Tyomꞌaaⁿñê waaꞌ tsotyeeⁿ chaꞌna ndyee chiꞌ na teixꞌeetina jom.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Jnda̱ chii ꞌndyena jom na cueeⁿꞌeⁿ sa̱a̱ majuuto yuscu jnda tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ ljeii jom. Sꞌaa chaꞌna jnda jom.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Joꞌ chii tyotseiꞌnaⁿꞌaⁿ chaꞌtso na jndo̱ꞌ nꞌom nnꞌaⁿ ndyuaa Egipto. Tꞌoom na jndo̱ꞌ tsꞌoom na tyotseineiiⁿ ndoꞌ na tyochꞌeeⁿ.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Ndoꞌ Moisés, quia na tueeꞌ chaꞌna wenꞌaaⁿ choomꞌm sꞌaanaꞌ tsꞌoom na ñeꞌcjaacanoomꞌm nnꞌaⁿ tsjaaⁿ na tuiiñê ntseindacantyjo Israel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Tjaaⁿ ndoꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na macoꞌwiꞌ cwii tsꞌaⁿ Egipto cwii tsꞌaⁿ tsjaaⁿ na tuiiñê. Joꞌ chii tjacwañomꞌm tsaⁿꞌñeeⁿ. Tjeiiꞌñê juu nawiꞌ na matjom. Seicueⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ Egipto.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ee seitioom na nlaꞌno̱ⁿꞌ nnꞌaaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ Israel na Tyꞌo̱o̱tsꞌom nntseicandyaañe joona ñequio lꞌo̱ jom, sa̱a̱ tîcalaꞌno̱ⁿꞌna.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ndoꞌ cwiicheⁿ xuee ljeiiⁿ we nnꞌaⁿ Israel na cwilantjaꞌndye. Ndoꞌ na lꞌue tsꞌoom na caljoyaandyena, joꞌ chii tsoom nda̱a̱na: “ꞌO re mannꞌaaⁿndyoꞌ. ¿Chiuu na cwilantjaꞌndyoꞌ?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Quia joꞌ juu tsꞌaⁿ na malꞌue tiaꞌ ñꞌeⁿ xꞌiaaꞌ, ntqueeⁿ Moisés. Matsoom nnom: “¿ꞌÑeeⁿ juu tqueⁿ ꞌu na nntsa̱ꞌntjomꞌ jâ, ndoꞌ na nncuꞌxeⁿꞌ jâ?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Aa ñeꞌcatseicueꞌ ja, chaꞌna seicueꞌ tsꞌaⁿ Egipto wja?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Jnda̱ na jndii Moisés ñꞌoomwaaꞌ, jleinoom. Tjaaⁿ ndyuaa Madián. Mana ljooꞌñeyaaⁿ joꞌ joꞌ. Ndoꞌ joꞌ joꞌ tocoom, tuiindye we ntseinaaⁿ naⁿnom.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Quia na jnda̱ teinom wenꞌaaⁿ ntyu na mꞌaaⁿ joꞌ joꞌ seijomnaꞌ na mꞌaaⁿ cwii joo quiiꞌ jnda̱a̱ na nndyooꞌ sjo̱ Sinaí ndoꞌ teitquiooꞌñe cwii ángel nnoom naquiiꞌ ntsaachom na cwico tsaꞌ tsꞌo̱o̱ nꞌioom.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Tꞌmaⁿ seitsaⁿꞌnaꞌ jom na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na ljoꞌ. Ndoꞌ seicandyooꞌñê na nntyꞌiaaꞌyaaⁿ ndoꞌ jñeeⁿ na matseineiⁿ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Matso: “Ja cwiluiindyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ weloꞌ Abraham tsaⁿ na ñetꞌoom teiyoticheⁿ, ñꞌeⁿ Isaac, ñꞌeⁿ Jacob.” Quia na jndii Moisés na ljoꞌ, teiñê na macatyꞌueeⁿ. Meiⁿ tîcꞌoomtꞌmaaⁿꞌñê tsꞌoom na nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ndoꞌ matso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Cwjiꞌ lcomꞌ na ñjomꞌ ee yujoꞌ yuu na meintyjeꞌ matseixmaⁿnaꞌ tyuaa na ljuꞌ ee ñjaaⁿ tyjeꞌcaño̱o̱ⁿya.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ja jnda̱ ntyꞌiayaya na cwitaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ ndyuaa Egipto nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ Israel ndoꞌ jnda̱ jndiiya na cwitcweena. Ndoꞌ jnda̱ jndyocua̱ya na nntseicandyaandyo̱ joona. Joꞌ chii majño̱o̱ⁿya ꞌu na cjaꞌlcweꞌ ndyuaa Egipto.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Tsoticheⁿ Esteban:
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Majuu Moisésꞌñeeⁿ tjeiiⁿꞌeⁿ welooya nnꞌaⁿ Israel na ñetꞌom ndyuaa Egipto. Jndye ꞌnaaⁿ tꞌmaⁿ tyochꞌeeⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ na tjaa ꞌñeeⁿ juu nnda̱a̱ nntsꞌaa na cweꞌ na jndeii nquii. Mati tyochꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ quia na teiꞌnomna Ndaaluee Wee ndoꞌ quia na tyomꞌaⁿna ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom wenꞌaaⁿ ntyu.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Manqueⁿ na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel: “Tyꞌo̱o̱tsꞌom nlqueeⁿ cwii nnꞌaⁿꞌyoꞌ na nñequiaa ñꞌoomꞌm nda̱a̱ꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na tqueeⁿ ja.”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Majom na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena quia na tyotjomndyena ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom. Joꞌ joꞌ seineiⁿ ángel ñꞌeⁿñê sjo̱ Sinaí. Jnda̱ chii jom seineiiⁿ nda̱a̱ welooya nnꞌaⁿ Israel. Jom toꞌñoom ñꞌoom na mañequiaanaꞌ na tseixmaⁿ tsꞌaⁿ na wandoꞌ añmaaⁿꞌ na jndyoteincooꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ nda̱a̱ jaa.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Sa̱a̱ welooya tiñeꞌcalacanda̱na ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na. Tiñeꞌcalañꞌoomꞌndyena jom ndoꞌ lꞌana na ñeꞌcꞌoolcweeꞌna ndyuaa Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Yocheⁿ na tyomꞌaaⁿ xqueⁿ sjo̱ Sinaí jluena nnom Aarón: “Catsaꞌ ꞌnaⁿ na nlatꞌmaaⁿꞌndyo̱ na nncꞌoojndyeenaꞌ jo nda̱a̱ya na nntsaalcwa̱a̱ꞌa Egipto ee ticaliuuya ljoꞌ tjom Moisés tsꞌaⁿ na tjeiꞌ jaa joꞌ joꞌ.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ndoꞌ lꞌana cwii ꞌnaⁿ chaꞌcwijom quiooꞌjndyo chjoo. Ndoꞌ nnom juunaꞌ tyolaꞌcwjeena quiooꞌ na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena na lꞌana xuee. Jeeⁿ neiiⁿna ñequio juunaꞌ, ndoꞌ cweꞌ ꞌnaⁿ na lꞌa nquieena.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Joꞌ chii ꞌndii Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona. ꞌNdiitoom na calatꞌmaaⁿꞌndyetona meiiⁿ cweꞌ cancjuu na mꞌaⁿ tsjo̱ꞌluee. Ee naquiiꞌ libro na teiljeii ñꞌoom ndyuee profetas, matsonaꞌ:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Nchii joꞌ lꞌaꞌyoꞌ ee ñejleiñꞌomꞌyoꞌ wꞌaaliaa na ndiiꞌ juu na tyolatꞌmaaⁿꞌndyoꞌ na jndyu Moloc.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Tsoti Esteban:
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Juunaꞌ tquioñꞌom ndacantyjo welooya quia na jndyochuu Josué joona ndyuaameiiⁿñe, ndyuaa na seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nndaana. Joꞌ chii tjeiiⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ na ñetꞌom ndyuaameiiⁿñe cha ljooꞌndye welooya juunaꞌ. Ndoꞌ ljooñe tyoleiñꞌomtina wꞌaaliaaꞌñeeⁿ hasta quia na tyomꞌaaⁿ David.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Tjaweeꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿ David. Ñeꞌcatsꞌaaⁿ wꞌaa yuu na nncꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tyotseitꞌmaaⁿꞌñe weloomꞌm Jacob tsaⁿ na ñetꞌoom teiyocheⁿ.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Sa̱a̱ jnaaⁿ Salomón juu sꞌaa wꞌaaꞌñeeⁿ cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Sa̱a̱ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ na ndyeticheⁿ, nchii cweꞌ naquiiꞌ lꞌaa na cwilꞌa nnꞌaⁿ macꞌeeⁿ. Ee luaaꞌ tyotso profeta. Seineiⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom na seijno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tsꞌom. Matsoom:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Cañoomꞌluee matseixmaⁿnaꞌ ndio ꞌnaⁿya yuu na mawacatya̱ⁿ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Aa nchii nnco̱ sꞌaa cañoomꞌluee ñꞌeⁿ tsjoomnancue?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Tsoti Esteban:
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Weloꞌyoꞌ na ñetꞌom teiyo, ¿Aa tyomꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ na tyoñequiaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tîcataꞌwiꞌna juu? Maxjeⁿ tjaaꞌnaⁿ. Jlaꞌcwjee weloꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na tyolaꞌcandii na nndyo nquii Cristo na cwiluiiñe na matyꞌiomyanaꞌ. Ndoꞌ ꞌo jeꞌ jnda̱ tquiaꞌyoꞌ cwenta jom ndoꞌ jnda̱ jlaꞌcueꞌyoꞌ jom.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Mancjoꞌtoꞌyoꞌ na toꞌñoomꞌyoꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés na tquia ángeles. Sa̱a̱ tîcalacanda̱ꞌyoꞌ juunaꞌ.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Jnda̱ na jndye naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ jlaꞌjmeiⁿꞌndyena. Tyoteinquiena ndeiꞌnꞌomna na jeeⁿ lioona Esteban.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Sa̱a̱ jom na tooꞌ naquiiꞌ tsꞌoom mꞌaaⁿ Espíritu Santo, jlunda̱a̱ñê ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ cañoomꞌluee. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na neiⁿcooꞌ caxuee yuu na mꞌaaⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ Jesús na meintyjeeꞌ jo ntyjaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Ndoꞌ matsoom:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Quia joꞌ jndeii tyolaxuaana na jmeiⁿꞌndyena. Jlacuꞌna luaꞌquina ndoꞌ ñejom tyꞌenomna nacjoomꞌm.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Ndoꞌ jndeii tyꞌentquieena jom nnom tsjoom. Jnda̱ chii nnꞌaⁿ na tyolue na waa jnaaⁿꞌaⁿ tjeiiꞌna liaa na teincoo na cweeꞌna. Tsa̱ꞌna joonaꞌ, ndoꞌ cwii tsꞌaⁿ na titquieñe na jndyu Saulo jom sꞌaaⁿ cwenta joonaꞌ. Jnda̱ chii tyotmeiiⁿꞌna ljo̱ꞌ Esteban.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ndoꞌ yocheⁿ na cwitmeiiⁿꞌna ljo̱ꞌ jom, seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, matsoom:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Jnda̱ chii tcoomꞌm xtyeeⁿ. Jndeii seixuaⁿ, matsoom:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.