Atos 7
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs NVT
1 Quia joꞌ tyee na cwiluiitquieñe taxꞌeeⁿ nnom Esteban, matsoom:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Tꞌo̱ Esteban matsoom:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Tsoom nnom: “Caluiꞌ ñjaaⁿñe ndyuaa tsjomꞌ. Caꞌndiiꞌ nnꞌaⁿꞌ, cjaꞌ ndyuaa yuu na mꞌmo̱o̱ⁿya njomꞌ.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Quia joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ ndyuaa tsjomꞌm, ndyuaa Caldea. Tjaaⁿ ndyuaa Harán, tyomꞌaaⁿñê joꞌ joꞌ. Ndoꞌ jnda̱ na tueꞌ tsotyeeⁿ, jndyoñꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom jom ndyuaameiiⁿ yuu na mꞌaⁿꞌyoꞌ jeꞌ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Sa̱a̱ tînquiaa Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nnaaⁿꞌaⁿ ndyuaameiiⁿñe meiⁿ cweꞌ yuu na nncwintyjeeⁿꞌeⁿ. Sa̱a̱ tyeⁿ ꞌndii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnoom na maxjeⁿ nnaaⁿꞌaⁿ ndyuaameiiⁿ. Nncuaanaꞌ cwentaa nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ jom xeⁿ jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ meiiⁿ xjeⁿꞌñeeⁿ tjaaꞌnaⁿ ntseinaaⁿ.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom na joo nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaaⁿꞌ Abraham cwiicheⁿ ndyuaa na nncꞌomna na nchii ndyuaana. Tyeⁿ nndyeꞌntjomna nda̱a̱ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ ndoꞌ wiꞌ nntjoomna nlꞌa naⁿꞌñeeⁿ cwii ñequiee siaⁿnto ntyu.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ndoꞌ tso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Ja nncuꞌxa̱ⁿ nnꞌaⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ yuu na nndyeꞌntjomtyeⁿ nnꞌaⁿ na nluiindyena tsjaaⁿ ꞌnaⁿꞌ na wjaawicantyjooꞌ, jnda̱ chii nluiꞌna joꞌ joꞌ. Tyuaawaañe nncꞌomna nlatꞌmaaⁿꞌndyena ja.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Tqueⁿtyeⁿ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom nnom Abraham na catsꞌaaⁿ ꞌnaaⁿ tjaaⁿꞌ yuꞌndaa na nluiiñe na tsaⁿsꞌa. Joꞌ chii quia na tuiiñe jnaaⁿ Isaac, sꞌaaⁿ na ljoꞌ juu jnda̱ na jnda̱a̱ꞌ ñeeⁿ xuee na tuiiñe. Majoꞌti sꞌaa Isaac ñequio jnaaⁿ Jacob. Ndoꞌ Jacob ñecwii xjeⁿ sꞌaaⁿ ñequio canchooꞌwe ntseinaaⁿ na yonom, nnꞌaⁿ na cwiluiindye weloo jaa na canchooꞌwe ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Israel.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Sa̱a̱ joo ntseinda Jacob, joꞌ welooya na ñetꞌom teiyo, jeeⁿ ta̱a̱ꞌ nꞌomna tyjeena José. Nda̱a̱na jom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na tyꞌeñꞌom jom ndyuaa Egipto. Sa̱a̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom tyomꞌaaⁿ ñꞌeⁿñê ndyuaaꞌñeeⁿ.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Seicandyaañe jom naquiiꞌ chaꞌtso nawiꞌ na tyotjoom. Tquiaa na jndo̱ꞌ tsꞌoom ndoꞌ sꞌaa na neiiⁿꞌ tsꞌom Faraón jom. Faraónꞌñeeⁿ cwiluiiñê tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ndyuaa Egipto, ndoꞌ jom tyꞌioom tsꞌiaaⁿ José na catsa̱ꞌntjom tsaⁿꞌñeeⁿ chaꞌwaa ndyuaa Egipto hasta mati catsa̱ꞌntjom naquiiꞌ watsꞌiaaⁿ ꞌnaaⁿꞌaⁿ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Xjeⁿꞌñeeⁿ jnaⁿnaꞌ na jndyo cwii jndoꞌ tꞌmaⁿ chaꞌwaa ndyuaa Egipto ñequio ndyuaa Canaán. Tꞌmaⁿ nawiꞌ tyotjoom nnꞌaⁿ. Ndoꞌ welooya taticaliuna ljoꞌ na nlcwaꞌna.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Sa̱a̱ jnda̱ na jndii Jacob na niom nantquie ndyuaa Egipto, jñoom ntseinaaⁿ welooya najndyee tyꞌena joꞌ joꞌ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Jnda̱ chii tyꞌenndaꞌna na jnda̱ we. Joꞌ na secaño̱o̱ⁿ José na tyjeena jom. Ndoꞌ tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ tajnaⁿꞌaⁿ na nnꞌaaⁿꞌ José naⁿꞌñeeⁿ.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Nda̱nquia seijndaaꞌñe José na quiona ñequio tsotyena Jacob ñequio chaꞌtso nnꞌaⁿ wꞌaana. Joona jnda̱a̱ꞌ ndyeenꞌaaⁿ nchooꞌ qui nchooꞌ ꞌomndyena.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Quia joꞌ tja Jacob ndyuaa Egipto. Joꞌ joꞌ mꞌaaⁿ ndoꞌ tueeⁿꞌeⁿ ndoꞌ mati joꞌ joꞌ tja̱ ntseinaaⁿ, joo welooya na ñetꞌom teiyo.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Jnda̱ chii tyꞌeñꞌomlcweꞌ ntseinda Jacob seiꞌtsꞌo ꞌnaaⁿꞌaⁿ tsjoom Siquem ndyuaa yuu na jnaⁿna. Joꞌ joꞌ tjacantꞌiuuꞌñê naquiiꞌ tseiꞌtsuaa na seijnda Abraham ñequio sꞌom xuee nda̱a̱ ntseinda Hamor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Tsoti Esteban:
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Jndye nnꞌaⁿ ñetꞌom tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ ndyuaa Egipto. Ndoꞌ tueeꞌntyjo̱ na tjaquieeꞌ cwii tsꞌaⁿ tsꞌiaaⁿꞌñeeⁿ na ticaljeii cantyja ꞌnaaⁿꞌ tsꞌoo José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Cwajndii sꞌaaⁿ. Tcoꞌweeⁿꞌeⁿ welooya. Sa̱ꞌntjoom na caꞌndyetona yoꞌndaa ndana na cwjeto.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Joo ncueeꞌñeeⁿ tuiiñe Moisés. Tjaweeꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom yuꞌndaa. Tyomꞌaaⁿñê waaꞌ tsotyeeⁿ chaꞌna ndyee chiꞌ na teixꞌeetina jom.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Jnda̱ chii ꞌndyena jom na cueeⁿꞌeⁿ sa̱a̱ majuuto yuscu jnda tsaⁿmaⁿtsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ ljeii jom. Sꞌaa chaꞌna jnda jom.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Joꞌ chii tyotseiꞌnaⁿꞌaⁿ chaꞌtso na jndo̱ꞌ nꞌom nnꞌaⁿ ndyuaa Egipto. Tꞌoom na jndo̱ꞌ tsꞌoom na tyotseineiiⁿ ndoꞌ na tyochꞌeeⁿ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Ndoꞌ Moisés, quia na tueeꞌ chaꞌna wenꞌaaⁿ choomꞌm sꞌaanaꞌ tsꞌoom na ñeꞌcjaacanoomꞌm nnꞌaⁿ tsjaaⁿ na tuiiñê ntseindacantyjo Israel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tjaaⁿ ndoꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na macoꞌwiꞌ cwii tsꞌaⁿ Egipto cwii tsꞌaⁿ tsjaaⁿ na tuiiñê. Joꞌ chii tjacwañomꞌm tsaⁿꞌñeeⁿ. Tjeiiꞌñê juu nawiꞌ na matjom. Seicueⁿꞌeⁿ tsꞌaⁿ Egipto.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ee seitioom na nlaꞌno̱ⁿꞌ nnꞌaaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ Israel na Tyꞌo̱o̱tsꞌom nntseicandyaañe joona ñequio lꞌo̱ jom, sa̱a̱ tîcalaꞌno̱ⁿꞌna.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ndoꞌ cwiicheⁿ xuee ljeiiⁿ we nnꞌaⁿ Israel na cwilantjaꞌndye. Ndoꞌ na lꞌue tsꞌoom na caljoyaandyena, joꞌ chii tsoom nda̱a̱na: “ꞌO re mannꞌaaⁿndyoꞌ. ¿Chiuu na cwilantjaꞌndyoꞌ?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Quia joꞌ juu tsꞌaⁿ na malꞌue tiaꞌ ñꞌeⁿ xꞌiaaꞌ, ntqueeⁿ Moisés. Matsoom nnom: “¿ꞌÑeeⁿ juu tqueⁿ ꞌu na nntsa̱ꞌntjomꞌ jâ, ndoꞌ na nncuꞌxeⁿꞌ jâ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Aa ñeꞌcatseicueꞌ ja, chaꞌna seicueꞌ tsꞌaⁿ Egipto wja?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Jnda̱ na jndii Moisés ñꞌoomwaaꞌ, jleinoom. Tjaaⁿ ndyuaa Madián. Mana ljooꞌñeyaaⁿ joꞌ joꞌ. Ndoꞌ joꞌ joꞌ tocoom, tuiindye we ntseinaaⁿ naⁿnom.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Quia na jnda̱ teinom wenꞌaaⁿ ntyu na mꞌaaⁿ joꞌ joꞌ seijomnaꞌ na mꞌaaⁿ cwii joo quiiꞌ jnda̱a̱ na nndyooꞌ sjo̱ Sinaí ndoꞌ teitquiooꞌñe cwii ángel nnoom naquiiꞌ ntsaachom na cwico tsaꞌ tsꞌo̱o̱ nꞌioom.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Tꞌmaⁿ seitsaⁿꞌnaꞌ jom na ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na ljoꞌ. Ndoꞌ seicandyooꞌñê na nntyꞌiaaꞌyaaⁿ ndoꞌ jñeeⁿ na matseineiⁿ Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Matso: “Ja cwiluiindyo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaꞌ weloꞌ Abraham tsaⁿ na ñetꞌoom teiyoticheⁿ, ñꞌeⁿ Isaac, ñꞌeⁿ Jacob.” Quia na jndii Moisés na ljoꞌ, teiñê na macatyꞌueeⁿ. Meiⁿ tîcꞌoomtꞌmaaⁿꞌñê tsꞌoom na nntyꞌiaaⁿꞌaⁿ.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ndoꞌ matso Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnoom: “Cwjiꞌ lcomꞌ na ñjomꞌ ee yujoꞌ yuu na meintyjeꞌ matseixmaⁿnaꞌ tyuaa na ljuꞌ ee ñjaaⁿ tyjeꞌcaño̱o̱ⁿya.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ja jnda̱ ntyꞌiayaya na cwitaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ ndyuaa Egipto nnꞌaⁿya nnꞌaⁿ Israel ndoꞌ jnda̱ jndiiya na cwitcweena. Ndoꞌ jnda̱ jndyocua̱ya na nntseicandyaandyo̱ joona. Joꞌ chii majño̱o̱ⁿya ꞌu na cjaꞌlcweꞌ ndyuaa Egipto.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Tsoticheⁿ Esteban:
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Majuu Moisésꞌñeeⁿ tjeiiⁿꞌeⁿ welooya nnꞌaⁿ Israel na ñetꞌom ndyuaa Egipto. Jndye ꞌnaaⁿ tꞌmaⁿ tyochꞌeeⁿ ndyuaaꞌñeeⁿ na tjaa ꞌñeeⁿ juu nnda̱a̱ nntsꞌaa na cweꞌ na jndeii nquii. Mati tyochꞌeeⁿ tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ quia na teiꞌnomna Ndaaluee Wee ndoꞌ quia na tyomꞌaⁿna ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom wenꞌaaⁿ ntyu.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Manqueⁿ na tsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ Israel: “Tyꞌo̱o̱tsꞌom nlqueeⁿ cwii nnꞌaⁿꞌyoꞌ na nñequiaa ñꞌoomꞌm nda̱a̱ꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ na tqueeⁿ ja.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Majom na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyena quia na tyotjomndyena ndyuaa yuu tjaa nnꞌaⁿ cꞌoom. Joꞌ joꞌ seineiⁿ ángel ñꞌeⁿñê sjo̱ Sinaí. Jnda̱ chii jom seineiiⁿ nda̱a̱ welooya nnꞌaⁿ Israel. Jom toꞌñoom ñꞌoom na mañequiaanaꞌ na tseixmaⁿ tsꞌaⁿ na wandoꞌ añmaaⁿꞌ na jndyoteincooꞌ ñꞌoomꞌñeeⁿ nda̱a̱ jaa.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Sa̱a̱ welooya tiñeꞌcalacanda̱na ñꞌoom na tsoom nda̱a̱na. Tiñeꞌcalañꞌoomꞌndyena jom ndoꞌ lꞌana na ñeꞌcꞌoolcweeꞌna ndyuaa Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Yocheⁿ na tyomꞌaaⁿ xqueⁿ sjo̱ Sinaí jluena nnom Aarón: “Catsaꞌ ꞌnaⁿ na nlatꞌmaaⁿꞌndyo̱ na nncꞌoojndyeenaꞌ jo nda̱a̱ya na nntsaalcwa̱a̱ꞌa Egipto ee ticaliuuya ljoꞌ tjom Moisés tsꞌaⁿ na tjeiꞌ jaa joꞌ joꞌ.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ndoꞌ lꞌana cwii ꞌnaⁿ chaꞌcwijom quiooꞌjndyo chjoo. Ndoꞌ nnom juunaꞌ tyolaꞌcwjeena quiooꞌ na tyolaꞌtꞌmaaⁿꞌndyena na lꞌana xuee. Jeeⁿ neiiⁿna ñequio juunaꞌ, ndoꞌ cweꞌ ꞌnaⁿ na lꞌa nquieena.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Joꞌ chii ꞌndii Tyꞌo̱o̱tsꞌom joona. ꞌNdiitoom na calatꞌmaaⁿꞌndyetona meiiⁿ cweꞌ cancjuu na mꞌaⁿ tsjo̱ꞌluee. Ee naquiiꞌ libro na teiljeii ñꞌoom ndyuee profetas, matsonaꞌ:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Nchii joꞌ lꞌaꞌyoꞌ ee ñejleiñꞌomꞌyoꞌ wꞌaaliaa na ndiiꞌ juu na tyolatꞌmaaⁿꞌndyoꞌ na jndyu Moloc.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Tsoti Esteban:
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Juunaꞌ tquioñꞌom ndacantyjo welooya quia na jndyochuu Josué joona ndyuaameiiⁿñe, ndyuaa na seijndaaꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom na nndaana. Joꞌ chii tjeiiⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ na ñetꞌom ndyuaameiiⁿñe cha ljooꞌndye welooya juunaꞌ. Ndoꞌ ljooñe tyoleiñꞌomtina wꞌaaliaaꞌñeeⁿ hasta quia na tyomꞌaaⁿ David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Tjaweeꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌeⁿ David. Ñeꞌcatsꞌaaⁿ wꞌaa yuu na nncꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tyotseitꞌmaaⁿꞌñe weloomꞌm Jacob tsaⁿ na ñetꞌoom teiyocheⁿ.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Sa̱a̱ jnaaⁿ Salomón juu sꞌaa wꞌaaꞌñeeⁿ cwentaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Sa̱a̱ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom na mꞌaaⁿ na ndyeticheⁿ, nchii cweꞌ naquiiꞌ lꞌaa na cwilꞌa nnꞌaⁿ macꞌeeⁿ. Ee luaaꞌ tyotso profeta. Seineiⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom na seijno̱o̱ⁿꞌo̱ⁿ tsꞌom. Matsoom:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Cañoomꞌluee matseixmaⁿnaꞌ ndio ꞌnaⁿya yuu na mawacatya̱ⁿ na matsa̱ꞌntjo̱ⁿya.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Aa nchii nnco̱ sꞌaa cañoomꞌluee ñꞌeⁿ tsjoomnancue?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Tsoti Esteban:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Weloꞌyoꞌ na ñetꞌom teiyo, ¿Aa tyomꞌaaⁿ ꞌñeeⁿ na tyoñequiaa ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom na tîcataꞌwiꞌna juu? Maxjeⁿ tjaaꞌnaⁿ. Jlaꞌcwjee weloꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na tyolaꞌcandii na nndyo nquii Cristo na cwiluiiñe na matyꞌiomyanaꞌ. Ndoꞌ ꞌo jeꞌ jnda̱ tquiaꞌyoꞌ cwenta jom ndoꞌ jnda̱ jlaꞌcueꞌyoꞌ jom.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Mancjoꞌtoꞌyoꞌ na toꞌñoomꞌyoꞌ ljeii na tqueⁿ Moisés na tquia ángeles. Sa̱a̱ tîcalacanda̱ꞌyoꞌ juunaꞌ.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Jnda̱ na jndye naⁿꞌñeeⁿ ñꞌoommeiⁿꞌ jlaꞌjmeiⁿꞌndyena. Tyoteinquiena ndeiꞌnꞌomna na jeeⁿ lioona Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Sa̱a̱ jom na tooꞌ naquiiꞌ tsꞌoom mꞌaaⁿ Espíritu Santo, jlunda̱a̱ñê ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ cañoomꞌluee. Ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ na neiⁿcooꞌ caxuee yuu na mꞌaaⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ ntyꞌiaaⁿꞌaⁿ Jesús na meintyjeeꞌ jo ntyjaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ndoꞌ matsoom:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Quia joꞌ jndeii tyolaxuaana na jmeiⁿꞌndyena. Jlacuꞌna luaꞌquina ndoꞌ ñejom tyꞌenomna nacjoomꞌm.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ndoꞌ jndeii tyꞌentquieena jom nnom tsjoom. Jnda̱ chii nnꞌaⁿ na tyolue na waa jnaaⁿꞌaⁿ tjeiiꞌna liaa na teincoo na cweeꞌna. Tsa̱ꞌna joonaꞌ, ndoꞌ cwii tsꞌaⁿ na titquieñe na jndyu Saulo jom sꞌaaⁿ cwenta joonaꞌ. Jnda̱ chii tyotmeiiⁿꞌna ljo̱ꞌ Esteban.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ndoꞌ yocheⁿ na cwitmeiiⁿꞌna ljo̱ꞌ jom, seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, matsoom:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Jnda̱ chii tcoomꞌm xtyeeⁿ. Jndeii seixuaⁿ, matsoom:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.