Atos 20

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jnda̱ na teicheⁿ tiaꞌ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ, Pablo tqueeⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Tyotseineiiⁿ nda̱a̱na ñꞌoom na nñequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomna. Ndoꞌ tꞌmaⁿndye ntyjeena. Jnda̱ chii jlueeⁿꞌeⁿ tjaaⁿ ndyuaa Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Tyomanoom chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ. Tyotseineiiⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌoom na tquiaatinaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomna. Jnda̱ chii tjaaⁿ, tueⁿꞌeⁿ ndyuaa Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ndyee chiꞌ tꞌoomñê joꞌ joꞌ. Jnda̱ chii manncuo̱o̱ⁿ wꞌaandaa na wjaⁿ ndyuaa Siria, ndoꞌ ljeiiⁿ ñꞌoom na cwindo̱o̱ nnꞌaⁿ judíos jom. Joꞌ chii seitioom na nomtyuaa nncjaalcweeⁿꞌeⁿ, nncwinomnnaaⁿꞌaⁿ ndyuaa Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Tyomꞌaⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê. Tyocañꞌeⁿ Sópater tsꞌaⁿ tsjoom Berea. Mati ñꞌeⁿ Aristarco ñequio Segundo, joona nnꞌaⁿ tsjoom Tesalónica. Ndoꞌ tyoñꞌeⁿ Gayo tsꞌaⁿ tsjoom Derbe. Tyoñꞌeⁿ Timoteo. Mati Tíquico ñequio Trófimo nnꞌaⁿ ndyuaa Asia tyocañꞌeeⁿna ñꞌeⁿ Pablo.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Joo naⁿꞌñeeⁿ tyꞌeñetina. Tquiena tsjoom Troas. Joꞌ joꞌ tyomeiꞌndooꞌna Pablo ñꞌeⁿ ja Lucas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Jâ tyomꞌaaⁿyâ tsjoom Filipos ncuee na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaaꞌnaⁿ ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ. Quia na jnda̱ teinom ncueeꞌñeeⁿ tuo̱o̱yâ wꞌaandaa. Saayâ squia̱a̱caño̱o̱ⁿyâ naⁿꞌñeeⁿ tsjoom Troas xuee jnda̱ ꞌom. Joꞌ joꞌ ljooꞌndyô̱ cwii ntquieeꞌ xuee.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Xuee najndyee smaⁿna, nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tjomndyena na nlꞌana xeⁿntaⁿꞌ tyooꞌ na nlcwaꞌna na cwicañjom nꞌomna Jesús. Ndoꞌ tyotseineiⁿ Pablo nda̱a̱na. Na nneiⁿncoo cwiicheⁿ xuee mawjaⁿ, joꞌ chii tyotseineiiⁿ tyotseineiiⁿ nda̱a̱na hasta tueeꞌ xcwe tsjom.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Jeeⁿ jndye ncjocandi na niom chom cuarto nandye yuu tyomꞌaⁿna.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ndoꞌ cwii tsaⁿsꞌa na titquieñe na jndyu Eutico wacatyeeⁿ mantana cuartoꞌñeeⁿ na jnda̱ ndyee na teicantyjooꞌnaꞌ. Tyjeeꞌ na ñeꞌcatsom ee teincoo ñꞌoom tyoñequiaa Pablo. Joꞌ chii jnaⁿjndeii tsaⁿtsjom ñꞌeⁿñê. Mana tiooñê xjeⁿ nomtyuaacheⁿ. Tyꞌelaꞌwe nnꞌaⁿ jom, jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Quia joꞌ Pablo tjacueeⁿ. Tcoomꞌm xtyeeⁿ nacañoomꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, taxcweeñê juu. Matsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ:
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Jnda̱ tsoom na ljoꞌ tjawannaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ wꞌaa. Tyochꞌeeⁿ xeⁿntaⁿꞌ tyooꞌ tcwaꞌna na tyocañjom nꞌomna Jesús. Jnda̱ chii tyotseineiⁿtyeeⁿ hasta na tjawixueecheⁿ. Jnda̱ joꞌ mana tjaaⁿ.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Ndoꞌ tsaⁿsꞌaꞌñeeⁿ na titquieñe nchii cweꞌ cwantindyo tquiaanaꞌ na neiiⁿ nnꞌaⁿ na wandoꞌnnaaⁿꞌaⁿ.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Jâ saañetya̱a̱yâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa hasta tsjoom Asón. Jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na joꞌ joꞌ nleincwindyô̱ ñꞌeⁿ Pablo ee jom nomtyuaa wjaⁿ.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Jnda̱ na teincwindyô̱ tsjoom Asón ñeꞌcwi saayâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa. Squia̱a̱yâ tsjoom Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ ndoꞌ cwiicheⁿ xuee teiꞌno̱o̱ⁿyâ ndyuaaxeⁿncwe na jndyu Quío. Cwiicheⁿ xuee squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Samos. Jnda̱ chii saayâ taꞌjndya̱a̱yâ ndyuaa Trogilio. Cwiicheⁿ xuee saatya̱a̱yâ squia̱a̱yâ tsjoom Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Ee jnda̱ seitiuu Pablo na ticjaameintyjeeⁿꞌeⁿ tsjoom Éfeso ndyuaa Asia ee ntyjeeⁿ xeⁿ nncwinoom joꞌ joꞌ nntseiyooꞌnaꞌ jom ndoꞌ matseityuaaⁿꞌaⁿ cha xeⁿ na aa nnda̱a̱ mamꞌaaⁿ Jerusalén ndoꞌ nncueeꞌ xuee Pentecostés.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Mꞌaaⁿyâ tsjoom Miletoꞌñeeⁿ ndoꞌ jñoom nnꞌaⁿ na nncꞌooqueeⁿꞌndyena nnꞌaⁿ Éfeso na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoomꞌñeeⁿ.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ndoꞌ jnda̱ na tquieꞌcañom naⁿꞌñeeⁿ, matsoom nda̱a̱na:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Tyondiꞌntjo̱ⁿya nnom Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio na tyojuꞌndyo̱cja̱ya. Ndoꞌ tyotꞌio̱o̱ya na jnda ntyjiiya ndoꞌ wiꞌ tyotjo̱ⁿya na tyondo̱o̱ nnꞌaⁿ judíos ja.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Sa̱a̱ tîcjo̱meintyja̱a̱ꞌa na tyotseina̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ na tyotsjo̱o̱ chaꞌtso ñꞌoom na mateijndeiinaꞌ ꞌo. Tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ quia na tyotjomndyoꞌ ndoꞌ mati naquiiꞌ lꞌaꞌyoꞌ.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Chaꞌtsondyoꞌ tyocwjiꞌyuuꞌndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiiⁿ nnꞌaⁿ judíos meiiⁿ nchii nnꞌaⁿ judíos. Tsjo̱o̱ na calcweꞌ nꞌomꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ calaꞌyuꞌyoꞌ ñequio Taya Jesucristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ndoꞌ jeꞌ, majo̱ Jerusalén ee luaaꞌ matsa̱ꞌntjom Espíritu Santo ja, meiⁿ ticaljeiiya ljoꞌ nntjo̱ⁿya laꞌñeⁿ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Macanda̱ ntyjii ticwii cwii tsjoom na mawino̱o̱ⁿya maꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo no̱o̱ⁿ na maxjeⁿ nntaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ ja laꞌñeⁿ ndoꞌ nntueeꞌna ja wꞌaancjo.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Sa̱a̱ tjaa na cochꞌeenaꞌ ja na ljoꞌ catjo̱ⁿ meiⁿ ticajnda ntyjii meiiⁿ xeⁿ na nlacueeꞌ nnꞌaⁿ ja. Ñeꞌcwii ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya na ñequio na neiⁿya nntseicanda̱a̱ꞌndyo̱ tsꞌiaaⁿ na tquiaa Ta Jesús no̱o̱ⁿ na nncwjiꞌyuuꞌndyo̱ ñꞌoom naya cantyja na wiꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ. Ee joꞌ na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 ’Ndoꞌ jeꞌ jeꞌ cantyꞌiaꞌyoꞌ, chaꞌtsondyoꞌ na tyoñequiaya ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ntyjii na taxocantyꞌiaꞌnndaꞌyoꞌ ja.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Joꞌ chii xuee jeꞌ macwjiꞌyuuꞌndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ na meiiⁿ na nntsuuñe cwii tsꞌaⁿ sa̱a̱ ja tatjaaꞌnaⁿ jnaⁿ cwii cacho̱o̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ee chaꞌtso ñꞌoom na lꞌue tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na catsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ jnda̱ tsjo̱o̱. Meiⁿcwii ñꞌoom tîcatꞌiuuꞌndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Quia joꞌ calꞌaꞌndyoꞌcheⁿncjoꞌyoꞌ cwenta ndoꞌ mati chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ, ee jnda̱ tyꞌiom Espíritu Santo tsꞌiaaⁿ ꞌo na cateiꞌxꞌeꞌyoꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ na tueꞌ Jesús cwentaana.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ee ntyjii quia na tacꞌo̱o̱ⁿndyo̱ ñꞌeⁿndyoꞌ, nlquie nnꞌaⁿ naquiiꞌ ntaaⁿꞌyoꞌ na nlaꞌndaaꞌna nꞌomꞌyoꞌ na cwilayuꞌyoꞌ chaꞌna cwitjoom canmaⁿ. Ee quia na cwiquie lowo quiiꞌntaaⁿyoꞌ cwilaꞌcwjee lowoꞌñeeⁿ jooyoꞌ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Hasta quiiꞌntaaⁿꞌ ncjoꞌyoꞌ nnto̱ꞌ ntꞌom ncꞌiaaꞌyoꞌ nntꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ꞌyoꞌ sa̱a̱ taxcwe chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na mayuuꞌ. Laaꞌtiꞌ nntꞌmo̱o̱ⁿna cha ntꞌomndyoꞌ ꞌo ñequio ncꞌiaaꞌyoꞌ na mati cwilaꞌyuꞌ nlajomndyoꞌ ñꞌeⁿndyena.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Joꞌ chii cꞌomcꞌeendyoꞌ, ndoꞌ cjaañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ cwii ndyee chu naxuee ndoꞌ natsjom tîcjo̱meintyja̱a̱ꞌa na tyoteijndeitya̱ya ꞌo cha nntsaalaꞌno̱ⁿꞌtiꞌyoꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñesꞌaa na ljoꞌ ñequio na tyotꞌio̱o̱ya na jnda ntyjiiya.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ’Ndoꞌ jeꞌ jeꞌ ꞌo nnꞌaⁿya maꞌndiya ꞌo ñequio lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio juu ñꞌoom naya na matseixmaaⁿ. Cantyja ꞌnaaⁿꞌ juunaꞌ nntsaanajnda̱ꞌyoꞌ ndoꞌ tjom nntoꞌñoomꞌyoꞌ naya na mañequiaaⁿ nda̱a̱ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwiluiindye cwentaaⁿꞌaⁿ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ja tyootseiqueeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ meiⁿ sꞌom xuee, meiⁿ sꞌom cajaⁿ, meiⁿ liaaꞌ tsꞌaⁿ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 ꞌO nquiuꞌyoꞌ nnco̱ tyotsꞌaa tsꞌiaaⁿ ñequio lꞌo̱o̱ na tyowantyjo̱ⁿ ꞌnaⁿ na tyocaⁿnaꞌ ja ñequio nnꞌaⁿ na ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Cantyja na tyotsꞌaa ñequiiꞌcheⁿ tyoꞌmo̱o̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ na tsꞌiaaⁿ calꞌaꞌyoꞌ cha nnda̱a̱ nnteiꞌjndeiꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na matseiꞌtjo̱o̱naꞌ. Cjaañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ ñꞌoom na tyotseineiⁿ Ta Jesús. Tyotsoom: “Matꞌmaⁿti matioꞌnaaⁿñenaꞌ tsꞌaⁿ na mañequiaa nchiiti tsꞌaⁿ na macoꞌñom.”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Quia na jnda̱ seineiⁿ Pablo ñꞌoommeiⁿꞌ, quia joꞌ tcoomꞌm xtyeeⁿ. Ndoꞌ ñequio chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ tyolaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Chaꞌtsondyena tyotyueena, tyotaꞌxcweendyena Pablo, ndoꞌ tyotꞌuena tsꞌo̱o̱ⁿ.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ee jeeⁿ jnda nquiuna na tsoom nda̱a̱na na taxocantyꞌiaanndaꞌna jom. Jnda̱ chii tyꞌecaꞌndyena jom yuu waa wꞌaandaa.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.