Atos 20
Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs ARA
1 Jnda̱ na teicheⁿ tiaꞌ tꞌmaⁿꞌñeeⁿ, Pablo tqueeⁿꞌeⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ. Tyotseineiiⁿ nda̱a̱na ñꞌoom na nñequiaanaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomna. Ndoꞌ tꞌmaⁿndye ntyjeena. Jnda̱ chii jlueeⁿꞌeⁿ tjaaⁿ ndyuaa Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Tyomanoom chaꞌwaa ndyuaaꞌñeeⁿ. Tyotseineiiⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ ñꞌoom na tquiaatinaꞌ na tꞌmaⁿ nꞌomna. Jnda̱ chii tjaaⁿ, tueⁿꞌeⁿ ndyuaa Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Ndyee chiꞌ tꞌoomñê joꞌ joꞌ. Jnda̱ chii manncuo̱o̱ⁿ wꞌaandaa na wjaⁿ ndyuaa Siria, ndoꞌ ljeiiⁿ ñꞌoom na cwindo̱o̱ nnꞌaⁿ judíos jom. Joꞌ chii seitioom na nomtyuaa nncjaalcweeⁿꞌeⁿ, nncwinomnnaaⁿꞌaⁿ ndyuaa Macedonia.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Tyomꞌaⁿ ntꞌom nnꞌaⁿ na tyocañꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê. Tyocañꞌeⁿ Sópater tsꞌaⁿ tsjoom Berea. Mati ñꞌeⁿ Aristarco ñequio Segundo, joona nnꞌaⁿ tsjoom Tesalónica. Ndoꞌ tyoñꞌeⁿ Gayo tsꞌaⁿ tsjoom Derbe. Tyoñꞌeⁿ Timoteo. Mati Tíquico ñequio Trófimo nnꞌaⁿ ndyuaa Asia tyocañꞌeeⁿna ñꞌeⁿ Pablo.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Joo naⁿꞌñeeⁿ tyꞌeñetina. Tquiena tsjoom Troas. Joꞌ joꞌ tyomeiꞌndooꞌna Pablo ñꞌeⁿ ja Lucas.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Jâ tyomꞌaaⁿyâ tsjoom Filipos ncuee na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaaꞌnaⁿ ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ. Quia na jnda̱ teinom ncueeꞌñeeⁿ tuo̱o̱yâ wꞌaandaa. Saayâ squia̱a̱caño̱o̱ⁿyâ naⁿꞌñeeⁿ tsjoom Troas xuee jnda̱ ꞌom. Joꞌ joꞌ ljooꞌndyô̱ cwii ntquieeꞌ xuee.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Xuee najndyee smaⁿna, nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tjomndyena na nlꞌana xeⁿntaⁿꞌ tyooꞌ na nlcwaꞌna na cwicañjom nꞌomna Jesús. Ndoꞌ tyotseineiⁿ Pablo nda̱a̱na. Na nneiⁿncoo cwiicheⁿ xuee mawjaⁿ, joꞌ chii tyotseineiiⁿ tyotseineiiⁿ nda̱a̱na hasta tueeꞌ xcwe tsjom.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Jeeⁿ jndye ncjocandi na niom chom cuarto nandye yuu tyomꞌaⁿna.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ndoꞌ cwii tsaⁿsꞌa na titquieñe na jndyu Eutico wacatyeeⁿ mantana cuartoꞌñeeⁿ na jnda̱ ndyee na teicantyjooꞌnaꞌ. Tyjeeꞌ na ñeꞌcatsom ee teincoo ñꞌoom tyoñequiaa Pablo. Joꞌ chii jnaⁿjndeii tsaⁿtsjom ñꞌeⁿñê. Mana tiooñê xjeⁿ nomtyuaacheⁿ. Tyꞌelaꞌwe nnꞌaⁿ jom, jnda̱ tueeⁿꞌeⁿ.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Quia joꞌ Pablo tjacueeⁿ. Tcoomꞌm xtyeeⁿ nacañoomꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ, taxcweeñê juu. Matsoom nda̱a̱ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ:
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Jnda̱ tsoom na ljoꞌ tjawannaaⁿꞌaⁿ naquiiꞌ wꞌaa. Tyochꞌeeⁿ xeⁿntaⁿꞌ tyooꞌ tcwaꞌna na tyocañjom nꞌomna Jesús. Jnda̱ chii tyotseineiⁿtyeeⁿ hasta na tjawixueecheⁿ. Jnda̱ joꞌ mana tjaaⁿ.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ndoꞌ tsaⁿsꞌaꞌñeeⁿ na titquieñe nchii cweꞌ cwantindyo tquiaanaꞌ na neiiⁿ nnꞌaⁿ na wandoꞌnnaaⁿꞌaⁿ.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Jâ saañetya̱a̱yâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa hasta tsjoom Asón. Jnda̱ tꞌmaaⁿyâ na joꞌ joꞌ nleincwindyô̱ ñꞌeⁿ Pablo ee jom nomtyuaa wjaⁿ.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Jnda̱ na teincwindyô̱ tsjoom Asón ñeꞌcwi saayâ ñꞌeⁿ wꞌaandaa. Squia̱a̱yâ tsjoom Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Jluiiꞌâ joꞌ joꞌ ndoꞌ cwiicheⁿ xuee teiꞌno̱o̱ⁿyâ ndyuaaxeⁿncwe na jndyu Quío. Cwiicheⁿ xuee squia̱a̱yâ ndyuaaxeⁿncwe Samos. Jnda̱ chii saayâ taꞌjndya̱a̱yâ ndyuaa Trogilio. Cwiicheⁿ xuee saatya̱a̱yâ squia̱a̱yâ tsjoom Mileto.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ee jnda̱ seitiuu Pablo na ticjaameintyjeeⁿꞌeⁿ tsjoom Éfeso ndyuaa Asia ee ntyjeeⁿ xeⁿ nncwinoom joꞌ joꞌ nntseiyooꞌnaꞌ jom ndoꞌ matseityuaaⁿꞌaⁿ cha xeⁿ na aa nnda̱a̱ mamꞌaaⁿ Jerusalén ndoꞌ nncueeꞌ xuee Pentecostés.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Mꞌaaⁿyâ tsjoom Miletoꞌñeeⁿ ndoꞌ jñoom nnꞌaⁿ na nncꞌooqueeⁿꞌndyena nnꞌaⁿ Éfeso na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ tsjoomꞌñeeⁿ.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Ndoꞌ jnda̱ na tquieꞌcañom naⁿꞌñeeⁿ, matsoom nda̱a̱na:
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Tyondiꞌntjo̱ⁿya nnom Ta Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio na tyojuꞌndyo̱cja̱ya. Ndoꞌ tyotꞌio̱o̱ya na jnda ntyjiiya ndoꞌ wiꞌ tyotjo̱ⁿya na tyondo̱o̱ nnꞌaⁿ judíos ja.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Sa̱a̱ tîcjo̱meintyja̱a̱ꞌa na tyotseina̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ na tyotsjo̱o̱ chaꞌtso ñꞌoom na mateijndeiinaꞌ ꞌo. Tyoꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ quia na tyotjomndyoꞌ ndoꞌ mati naquiiꞌ lꞌaꞌyoꞌ.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Chaꞌtsondyoꞌ tyocwjiꞌyuuꞌndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, meiiⁿ nnꞌaⁿ judíos meiiⁿ nchii nnꞌaⁿ judíos. Tsjo̱o̱ na calcweꞌ nꞌomꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ calaꞌyuꞌyoꞌ ñequio Taya Jesucristo.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Ndoꞌ jeꞌ, majo̱ Jerusalén ee luaaꞌ matsa̱ꞌntjom Espíritu Santo ja, meiⁿ ticaljeiiya ljoꞌ nntjo̱ⁿya laꞌñeⁿ.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Macanda̱ ntyjii ticwii cwii tsjoom na mawino̱o̱ⁿya maꞌmo̱ⁿ Espíritu Santo no̱o̱ⁿ na maxjeⁿ nntaꞌwiꞌ nnꞌaⁿ ja laꞌñeⁿ ndoꞌ nntueeꞌna ja wꞌaancjo.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Sa̱a̱ tjaa na cochꞌeenaꞌ ja na ljoꞌ catjo̱ⁿ meiⁿ ticajnda ntyjii meiiⁿ xeⁿ na nlacueeꞌ nnꞌaⁿ ja. Ñeꞌcwii ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya na ñequio na neiⁿya nntseicanda̱a̱ꞌndyo̱ tsꞌiaaⁿ na tquiaa Ta Jesús no̱o̱ⁿ na nncwjiꞌyuuꞌndyo̱ ñꞌoom naya cantyja na wiꞌ tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom nnꞌaⁿ. Ee joꞌ na macwjiꞌnꞌmaaⁿñê nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 ’Ndoꞌ jeꞌ jeꞌ cantyꞌiaꞌyoꞌ, chaꞌtsondyoꞌ na tyoñequiaya ñꞌoom nda̱a̱ꞌyoꞌ cantyja ꞌnaaⁿꞌ na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, ntyjii na taxocantyꞌiaꞌnndaꞌyoꞌ ja.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Joꞌ chii xuee jeꞌ macwjiꞌyuuꞌndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ na meiiⁿ na nntsuuñe cwii tsꞌaⁿ sa̱a̱ ja tatjaaꞌnaⁿ jnaⁿ cwii cacho̱o̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Ee chaꞌtso ñꞌoom na lꞌue tsꞌom Tyꞌo̱o̱tsꞌom na catsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ jnda̱ tsjo̱o̱. Meiⁿcwii ñꞌoom tîcatꞌiuuꞌndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Quia joꞌ calꞌaꞌndyoꞌcheⁿncjoꞌyoꞌ cwenta ndoꞌ mati chaꞌtso nnꞌaⁿ na cwilaꞌyuꞌ, ee jnda̱ tyꞌiom Espíritu Santo tsꞌiaaⁿ ꞌo na cateiꞌxꞌeꞌyoꞌ tmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ na tueꞌ Jesús cwentaana.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Ee ntyjii quia na tacꞌo̱o̱ⁿndyo̱ ñꞌeⁿndyoꞌ, nlquie nnꞌaⁿ naquiiꞌ ntaaⁿꞌyoꞌ na nlaꞌndaaꞌna nꞌomꞌyoꞌ na cwilayuꞌyoꞌ chaꞌna cwitjoom canmaⁿ. Ee quia na cwiquie lowo quiiꞌntaaⁿyoꞌ cwilaꞌcwjee lowoꞌñeeⁿ jooyoꞌ.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Hasta quiiꞌntaaⁿꞌ ncjoꞌyoꞌ nnto̱ꞌ ntꞌom ncꞌiaaꞌyoꞌ nntꞌmo̱o̱ⁿna nda̱a̱ꞌyoꞌ sa̱a̱ taxcwe chaꞌxjeⁿ ñꞌoom na mayuuꞌ. Laaꞌtiꞌ nntꞌmo̱o̱ⁿna cha ntꞌomndyoꞌ ꞌo ñequio ncꞌiaaꞌyoꞌ na mati cwilaꞌyuꞌ nlajomndyoꞌ ñꞌeⁿndyena.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Joꞌ chii cꞌomcꞌeendyoꞌ, ndoꞌ cjaañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ cwii ndyee chu naxuee ndoꞌ natsjom tîcjo̱meintyja̱a̱ꞌa na tyoteijndeitya̱ya ꞌo cha nntsaalaꞌno̱ⁿꞌtiꞌyoꞌ ñꞌoomꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Ñesꞌaa na ljoꞌ ñequio na tyotꞌio̱o̱ya na jnda ntyjiiya.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 ’Ndoꞌ jeꞌ jeꞌ ꞌo nnꞌaⁿya maꞌndiya ꞌo ñequio lꞌo̱ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio juu ñꞌoom naya na matseixmaaⁿ. Cantyja ꞌnaaⁿꞌ juunaꞌ nntsaanajnda̱ꞌyoꞌ ndoꞌ tjom nntoꞌñoomꞌyoꞌ naya na mañequiaaⁿ nda̱a̱ chaꞌtsondye nnꞌaⁿ na cwiluiindye cwentaaⁿꞌaⁿ.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ja tyootseiqueeⁿ tsꞌo̱o̱ⁿ meiⁿ sꞌom xuee, meiⁿ sꞌom cajaⁿ, meiⁿ liaaꞌ tsꞌaⁿ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 ꞌO nquiuꞌyoꞌ nnco̱ tyotsꞌaa tsꞌiaaⁿ ñequio lꞌo̱o̱ na tyowantyjo̱ⁿ ꞌnaⁿ na tyocaⁿnaꞌ ja ñequio nnꞌaⁿ na ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿndyo̱.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Cantyja na tyotsꞌaa ñequiiꞌcheⁿ tyoꞌmo̱o̱ⁿya nda̱a̱ꞌyoꞌ na tsꞌiaaⁿ calꞌaꞌyoꞌ cha nnda̱a̱ nnteiꞌjndeiꞌyoꞌ nnꞌaⁿ na matseiꞌtjo̱o̱naꞌ. Cjaañjoomꞌ nꞌomꞌyoꞌ ñꞌoom na tyotseineiⁿ Ta Jesús. Tyotsoom: “Matꞌmaⁿti matioꞌnaaⁿñenaꞌ tsꞌaⁿ na mañequiaa nchiiti tsꞌaⁿ na macoꞌñom.”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Quia na jnda̱ seineiⁿ Pablo ñꞌoommeiⁿꞌ, quia joꞌ tcoomꞌm xtyeeⁿ. Ndoꞌ ñequio chaꞌtsondye naⁿꞌñeeⁿ tyolaꞌneiⁿna nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Chaꞌtsondyena tyotyueena, tyotaꞌxcweendyena Pablo, ndoꞌ tyotꞌuena tsꞌo̱o̱ⁿ.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Ee jeeⁿ jnda nquiuna na tsoom nda̱a̱na na taxocantyꞌiaanndaꞌna jom. Jnda̱ chii tyꞌecaꞌndyena jom yuu waa wꞌaandaa.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.