2 Coríntios 12

Ñʼoom xco na tqueⁿ tyʼo̱o̱tsʼom cantxja ʼnaaʼ Jesucristo (AMUNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tjaaꞌnaⁿ naya ꞌnaaⁿꞌ tsꞌaⁿ na macwjiꞌsꞌañe cheⁿnquii, sa̱a̱ nntseina̱ⁿtya̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ joo na tcoꞌnaꞌ no̱o̱ⁿ ñꞌeⁿ joo ñꞌoom na tꞌmo̱ⁿ Ta Jesucristo no̱o̱ⁿ.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Wajnaⁿꞌa cwii tsꞌaⁿ na matseiyuꞌ ñꞌeⁿ Cristo. Jnda̱a̱ꞌ canchooꞌñequiee chu na tjañꞌoom Tyꞌo̱o̱tsꞌom tsaⁿꞌñeeⁿ cañoomꞌluee na jnda̱ ndyee. Aa ndiñꞌeⁿ seiiⁿꞌeⁿ oo aa ticañꞌeⁿ, joꞌ ticaljeii, Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjii.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Ntyjiiya na tja tsaⁿꞌñeeⁿ joꞌ joꞌ, ¿aa ndiñꞌeⁿ seiiⁿꞌeⁿ oo aa ticañꞌeⁿ? joꞌ ticaljeii, Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjii,
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 sa̱a̱ tjañꞌoomnaꞌ tsaⁿꞌñeeⁿ paraíso yuu na mꞌaaⁿ nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌom. Joꞌ joꞌ jndii tsaⁿꞌñeeⁿ ñꞌoom na cweꞌ wantyꞌiuuꞌ mꞌaaⁿnaꞌ na ticwanaaⁿ na nntseiteincooꞌ tsꞌaⁿ joonaꞌ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Nnda̱a̱ nntseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌ cwii tsꞌaⁿ chaꞌna tsaⁿꞌñeeⁿ, sa̱a̱ cantyja ꞌnaⁿya tixotseitꞌmaaⁿꞌndyo̱, macanda̱a̱ nntseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ cantyja ꞌnaaⁿ joo na cwitꞌmo̱o̱ⁿnaꞌ na ticwiꞌnaⁿya.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Meiiⁿ xeⁿ na nntseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ cantyja ꞌnaⁿya, tixocatsꞌaanaꞌ na tseixmaⁿya chaꞌxjeⁿ tsꞌaⁿ na meiⁿ cweꞌ tijndo̱ꞌto tsꞌom ee ñꞌoom na mayuuꞌ matseina̱ⁿ, sa̱a̱ tixocatsꞌaa na ljoꞌ, cha titseitiuu tsꞌaⁿ na tꞌmaⁿ cwiluiindyo̱, nchiiti cantyja na cwindyena na matseina̱ⁿ oo na matsꞌaa.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Joo nmeiⁿꞌ na tcoꞌnaꞌ no̱o̱ⁿ na jeeⁿ tꞌmaⁿ laꞌxmaⁿnaꞌ, cha nntseicuꞌnaꞌ na nntseisꞌandyo̱ na cwii nnom na ntyꞌia, ncꞌe joꞌ jnaⁿnaꞌ na tyoquiinaꞌ ja chaꞌcwijom ndiiꞌ tsioom quiiꞌ seiiꞌ tsꞌaⁿ, luaaꞌ sꞌaa Satanás cha coꞌwiꞌnaꞌ ja.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Ndyee ndiiꞌ tcaaⁿꞌa nnom Ta Jesús na cwjeeⁿꞌeⁿ juu nawiꞌñeeⁿ.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Sa̱a̱ nqueⁿ tsoom no̱o̱ⁿ: “Juu naya na matseixmaⁿya, macwiwijndeiinaꞌ cantyjati na macaⁿnaꞌ ꞌu, ee tꞌmaⁿti cwiwitquiooꞌ juu najndo̱ quia na mateijndeiya tsꞌaⁿ yuu na tileicanda̱a̱ nntsꞌaaⁿ.” Luaaꞌ tsoom. Joꞌ chii mꞌaaⁿya na neiⁿya ndoꞌ matseitꞌmaaⁿꞌndyo̱ meiiⁿ na nquiu nnꞌaⁿ na cje matsꞌaa, cha juu najndeii na cwiluiiñe Cristo nleitquiooꞌ na mꞌaaⁿnaꞌ ñꞌeⁿndyo̱.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Joꞌ chii mꞌaaⁿya na neiⁿya meiiⁿ na cje matsꞌaa, meiiⁿ cwilaꞌjnaaⁿꞌ nnꞌaⁿ ja, meiiⁿ na matseitjo̱o̱naꞌ na nleilꞌueeꞌndyo̱, meiiⁿ cwintyjo̱ nnꞌaⁿ ja, ñequio joo na wiꞌ na mawino̱o̱ⁿya ncꞌe na cwiluiindyo̱ cwentaaꞌ Cristo. Ee quia na majucjenaꞌ ja, sa̱a̱ cantyja ꞌnaaⁿꞌaⁿ mꞌaaⁿya najndo̱.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Na nmeiiⁿꞌ matseina̱ⁿya, matyꞌiomnaꞌ cantyja ꞌnaⁿya na tseixmaⁿya tsꞌaⁿ na tijndo̱ꞌto tsꞌom sa̱a̱ ꞌo cwilꞌaꞌyoꞌ najndeiꞌnaꞌ na catsjo̱o̱ya na ljoꞌ. Ee matsonaꞌ na ꞌo ya ñꞌoom nntjeiꞌyuuꞌndyoꞌ cantyja ꞌnaⁿya. Ee meiiⁿ ja titꞌmaⁿ cwiluiindyo̱ sa̱a̱ tjaaꞌnaⁿ cwii nnom na titꞌmaⁿ tseixmaⁿya ñequio joo apóstoles na cwinduꞌyoꞌ na jeeⁿ tꞌmaⁿ cwiluiindye.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Quia na tyomꞌaaⁿya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ, tyomꞌaaⁿ niomcha̱ⁿya xjeⁿ na teilꞌueeꞌñe Tyꞌo̱o̱tsꞌom ja na tyochꞌeeⁿ ꞌnaaⁿ ñequio tsꞌiaaⁿ tꞌmaⁿ na tixocaluiinaꞌ cantyja najndeii nquii tsꞌaⁿ, niom tsꞌiaaⁿ na tuii na tquiaanaꞌ na tyojaaweeꞌ nꞌomꞌyoꞌ ndoꞌ chaꞌtso nmeiⁿꞌ tyotꞌmo̱o̱ⁿndyeyunaꞌ na cwiluiindyo̱ apóstol quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Cantyja ꞌnaⁿꞌyoꞌ ñequio ntꞌomche ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ na macwjiꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom cwentaaⁿꞌaⁿ, ñecwii xjeⁿ matsꞌaaya ñꞌeⁿndyoꞌ chaꞌxjeⁿ ñequio joona. Macanda̱ tîcaⁿꞌaⁿ na cateiꞌxeꞌyoꞌ ja. Calatꞌmaⁿ nꞌomꞌyoꞌ ja na machꞌeenaꞌ nquiuꞌyoꞌ na cantyja ꞌnaaⁿꞌ joꞌ seitjo̱o̱ndyo̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Jeꞌ matseijndaaꞌndyo̱ na nnda̱ ndyee ndiiꞌ na majo̱cando̱o̱ꞌnndaꞌa ꞌo. Meiⁿ xocaⁿꞌa na nnteiꞌxeꞌyoꞌ ja ee nchii malꞌua̱ya ꞌnaⁿꞌyoꞌ, malꞌua̱ya na ꞌo ncwantjo̱ⁿya ee matsonaꞌ na nquiee tquie nnꞌaⁿ nlaꞌcatsuundyena cwentaa ndana, nchii ndana nnteixꞌee joona.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ndoꞌ ñequio na xcweeꞌya tsꞌo̱o̱ⁿ hasta meiiⁿ na nntseicatsuuya chaꞌtso na matseixmaⁿya, mati meiiⁿ chaꞌwaa cantyja ꞌnaⁿya cha na nnteijndeiinaꞌ añmaaⁿꞌyoꞌ. Ndoꞌ nntsꞌaa naljoꞌ meiiⁿ ꞌo ticajnda nquiuꞌyoꞌ ja sa̱a̱ ja tꞌmaⁿ wiꞌtsꞌo̱o̱ⁿya ꞌo.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Tîcatio̱o̱ xuu ꞌo na cateiꞌxeꞌyoꞌ ja, sa̱a̱ ntꞌomndyoꞌ ꞌo cwitjeiꞌyoꞌ cwenta na taꞌntjo̱ⁿya ꞌo ñequio cwii na tquiuꞌnnꞌaⁿnaꞌ ꞌo chaꞌcwijom tyuuꞌndyoꞌ ñꞌeⁿ cwii teiⁿcoꞌ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 ¿Aa nntsꞌaacheⁿnaꞌ cwitjeiꞌyoꞌ cwenta na tquiuꞌnnꞌaⁿya ꞌo ñequio cwii nnꞌaⁿya na jño̱o̱ⁿya na mꞌaⁿꞌyoꞌ?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Tcaaⁿꞌa nnom Tito na cjacantyꞌiaaⁿꞌaⁿ ꞌo ndoꞌ jño̱o̱ⁿya cwiicheⁿ nnꞌaaⁿya na matseiyuꞌ ñꞌeⁿñê. ¿Aa nntsꞌaacheⁿnaꞌ na tquiuꞌnnꞌaⁿ Tito ꞌo? ¿Aa tiyuuꞌ na wendyô̱ ñecwii xjeⁿ mꞌaaⁿꞌ nꞌo̱o̱ⁿyâ?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Nnda̱a̱ nntsꞌaanaꞌ na cwilaꞌtiuuꞌyoꞌ cweꞌ na jeeⁿ cwilaꞌcajñoomꞌndyô̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ sa̱a̱ tiyuuꞌ naljoꞌ. Cantyja ꞌnaaⁿꞌ ñꞌoomwaaꞌ, wandyo̱ꞌ waanaꞌ, ee ntyjii Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñꞌoom na cwilana̱a̱ⁿyâ nda̱a̱ꞌyoꞌ ndoꞌ na cwilaꞌxmaaⁿyâ cwentaaꞌ Cristo. Joꞌ chii ꞌo nnꞌaⁿya na jeeⁿ wiꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya, cwilꞌaayâ na ljoꞌ cha nnteijndeiinaꞌ ꞌo na nntsanajnda̱ꞌyoꞌ.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Ee macatyꞌua̱ xeⁿ na nncua̱caño̱o̱ⁿnndaꞌa ꞌo nnda̱a̱ nntsꞌaanaꞌ na xocaljeiya ꞌo chaꞌxjeⁿ na ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿ, meiⁿ ꞌo xocaliuꞌyoꞌ ja chaꞌxjeⁿ na ntyjaaꞌ nꞌomꞌyoꞌ. Nquiaya na nljeiya na cwilaꞌntjaꞌndyoꞌ, na cwilaꞌta̱a̱ꞌ nꞌomꞌyoꞌ ncꞌiaaꞌyoꞌ, cwilawjeeꞌyoꞌ joona, cwitjeiꞌyaꞌndyoꞌ cheⁿncjoꞌyoꞌ, ndoꞌ cwilaneiⁿꞌyoꞌ cantu nacjoona, na cwitioꞌñꞌoomꞌyoꞌ joona, na cwitjeiꞌsꞌandyoꞌ, cwitjeiꞌlcundyoꞌ cheⁿncjoꞌyoꞌ ndoꞌ na tixcwe mꞌaⁿꞌyoꞌ chaꞌxjeⁿ matsonaꞌ na cꞌomꞌyoꞌ.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Matseicatyꞌuenaꞌ ja quia na ncua̱caño̱o̱ⁿnndaꞌa ꞌo, nquii Tyꞌo̱o̱tsꞌomya nntsꞌaaⁿ na nluiꞌjnaaⁿꞌndyo̱ quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ ndoꞌ na nntseityꞌioonaꞌ ja cantyja ꞌnaaⁿ jndyendyoꞌ ꞌo na jaachꞌee xuee cwilaꞌtjo̱o̱ndyoꞌ nnoom meiⁿ tyoolcweꞌ nꞌomꞌyoꞌ jnaⁿꞌyoꞌ, na tiljuꞌ tsaamꞌaⁿꞌyoꞌ jo nnoom, na ndicwaⁿ cwimꞌaⁿꞌyaꞌyoꞌ ñequio nnꞌaⁿ ndoꞌ na cwilaꞌqueeⁿ nꞌomꞌyoꞌ chiuu tseixmaⁿ tsjoomnancue.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.