Lucas 22
New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs ARA
1 Majnda̱ jaawindyooꞌ nncueeꞌ xuee pascua na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaa ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Ndoꞌ ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, cweꞌ ntyꞌiu tyolꞌueendyena chiuu ya cha nnda̱a̱ nlaꞌcueeꞌna Jesús, ee nquiaana nnꞌaⁿ na neiiⁿ jom.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Xjeⁿꞌñeeⁿ tuo̱ Satanás naquiiꞌ tsꞌom Judas, tsaⁿ na mati jndyu Iscariote. Jom cwii joo nnꞌaⁿ na canchooꞌwendye.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Tjaaⁿ na mꞌaⁿ ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos, ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ na cwiluii watsꞌom. Tjatseijndaaꞌñê chiuu ya nntsꞌaaⁿ na nñequiaaⁿ cwenta Jesús lueena.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ jeeⁿ jlaꞌneiiⁿꞌndyena, tjoomꞌ tꞌmaⁿna na nñeꞌquiana sꞌom nnoom.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Mati jom seijomñê na ljoꞌ. Tyolꞌueeⁿ cwaaⁿ nncjuꞌnaaⁿñenaꞌ na nñequiaaⁿ cwenta Jesús lueena xjeⁿ na ticajndooꞌ nnꞌaⁿ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Tueꞌntyjo̱ ncuee na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaa ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ. Ncueeꞌñeeⁿ macaⁿnaꞌ na calaꞌcwjeena canmaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ncuee pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Ndoꞌ jñom Jesús Pedro ñequio Juan, tsoom nda̱a̱na: —Catsaꞌyoꞌ, nlajndaaꞌndyoꞌ yuu na nlcwaaꞌa cantyja ꞌnaaⁿꞌ ncuee pascua.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Taꞌxꞌeena nnoom: —¿Yuu lꞌue tsꞌomꞌ na nlajndaaꞌndyô̱?
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Quia na jnda̱ saaquieꞌyoꞌ naquiiꞌ tsjoomwaꞌñeⁿ, nntjomndyoꞌ cwii tsaⁿsꞌa na ñꞌoom tsjoo na ñjom ndaa. Catsaantyjo̱ꞌyoꞌ naxeeⁿꞌeⁿ hasta na nncueⁿꞌeⁿ wꞌaa yuu na nncjaaqueⁿꞌeⁿ.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Joꞌ joꞌ canduꞌyoꞌ nnom tsꞌaⁿ na waaꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ: “Nquii tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ nda̱a̱ya mawaxꞌeeⁿ: ¿Yuu waa cuarto na nlcwaaꞌâ cwentaaꞌ xuee pascua ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿndyo̱?”
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Quia joꞌ juu tsaⁿꞌñeeⁿ mꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ cwii cuarto tꞌmaⁿ, wꞌaa nandye na maniomcanda̱a̱ꞌ ꞌnaⁿ. Joꞌ joꞌ calajndaaꞌndyoꞌyaꞌyoꞌ.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Tyꞌena ndoꞌ jliuna chaꞌxjeⁿ na tsoom. Ndoꞌ jlaꞌjndaaꞌndyena na nlcwaꞌna, nntquiina catsmaⁿ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Quia na jnda̱ tmaaⁿ, tueꞌcañoom Jesús, tjacjom nacañoomꞌ meiⁿsa ñequio canchooꞌwe nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Tsoom nda̱a̱na: —Jeeⁿ ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya na nlcwaaꞌa nantquie pascuawaa ñꞌeⁿndyoꞌ cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncꞌio̱.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, taxocwaꞌnndaꞌa juunaꞌ hasta xjeⁿ na jnda̱ seicanda̱a̱ꞌñenaꞌ yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Jnda̱ joꞌ toꞌñoom cwii waso, jnda̱ chii tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tsoom nda̱a̱na: —Catoꞌñoomꞌyoꞌ wasowaa, caluiꞌ cjaanaꞌ cwii ndoꞌ cwiindyoꞌ, cweꞌyoꞌ.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jeꞌ na cwii wjaatinaꞌ, taxocꞌua ndaawinom hasta quia nncueꞌntyjo̱ xjeⁿ na nntsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ndoꞌ toꞌñoom tyooꞌ, tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, jnda̱ chii tyjeeⁿ juunaꞌ, tquiaaⁿ nda̱a̱na. Tsoom: —Tyooꞌwaa cwiluiiñenaꞌ seiiꞌa na mañequiaandyo̱ na nncꞌio̱. Luaaꞌ nntsaalꞌaꞌyoꞌ na cwicañjom nꞌomꞌyoꞌ ja.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Jnda̱ na tcwaꞌna tyooꞌñeeⁿ, majoꞌti sꞌaaⁿ, toꞌñoom waso. Tsoom: —Juu ndaa winom na ñjom wasowaa tseixmaⁿnaꞌ ñꞌoom xco na maqua̱ⁿtya̱ⁿ ñequio nioomꞌa na nnquioo cwentaꞌyoꞌ.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 ’Sa̱a̱ queⁿꞌyoꞌ cwenta, ñeꞌcwii meiⁿsa na cañomꞌ meindyuaandyo̱ ñequio tsꞌaⁿ na mañequiaa cwenta ja.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ndoꞌ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, mayuuꞌcheⁿ manntjo̱ⁿ chaꞌxjeⁿ na jnda̱ teijndaaꞌ cantyja ꞌnaⁿya, sa̱a̱ nntꞌuiiwiꞌnaꞌ juu tsꞌaⁿ na mañequiaa cwenta ja.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Quia joꞌ to̱ꞌna na tyotaꞌxꞌeendyena nda̱a̱na, ꞌñeeⁿ cwiindye joona na nntsꞌaa na ljoꞌ.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Mati jlaꞌñꞌeeⁿꞌ ndyueena ꞌñeeⁿ cwiindye joona na nncꞌoom na tꞌmaⁿñeti.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Sa̱a̱ jom tsoom nda̱a̱na: —Nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nꞌiaaⁿ tsjoomnancuewaa ñequio nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom, cwinchjeena nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjom nda̱a̱na, sa̱a̱ cwilaꞌcajndyu yoꞌñeeⁿ joona nnꞌaⁿ na ya cwilꞌa.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Sa̱a̱ quiiꞌntaaⁿꞌ ꞌo nchii luaaꞌ nncuaa. Ee juu tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñeti cꞌoom chaꞌna tsꞌaⁿ na cje tseixmaⁿ. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom cꞌoom chaꞌna tsꞌaⁿ na mandiꞌntjom.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ee ¿ꞌñeeⁿ cwiluiitꞌmaⁿñeti, aa juu tsꞌaⁿ na wacatyeeⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa, oo aa juu tsꞌaⁿ na mandiꞌntjom joꞌ joꞌ? ¿Aa nchii maxjeⁿ juu tsꞌaⁿ na wacatyeeⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa? Sa̱a̱ queⁿꞌyoꞌ cwenta, ja mꞌaaⁿya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na mandiꞌntjo̱ⁿ.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 ’ꞌO ñequiiꞌcheⁿ ñꞌeⁿꞌyoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ chaꞌtsoti na maqueⁿnaꞌ xjeⁿ ja.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Joꞌ chii chaꞌxjeⁿ na tqueⁿtyeⁿ Tsotya̱ya ñꞌoom na ja nntsa̱ꞌntjo̱ⁿ, malaaꞌtiꞌ maqua̱ⁿ na ꞌo nntsa̱ꞌntjomꞌyoꞌ.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Yuu na nntsa̱ꞌntjo̱ⁿya, joꞌ nñequiaya na nlcwaꞌyoꞌ ndoꞌ nncweꞌyoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ cañoomꞌ meiⁿsa ꞌnaⁿya. Ndoꞌ nncwindyuaandyoꞌ ntio yuu na nntuꞌxeⁿꞌyoꞌ canchooꞌwe ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Tso ta Jesús: —ꞌU Simón, queⁿꞌ cwenta, jnda̱ tcaⁿ Satanás ñꞌoom na nntseiteiꞌncweeⁿꞌeⁿ ꞌo chaꞌna matseicueeñe tsꞌaⁿ lqueeⁿ trigo,
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 sa̱a̱ ja jnda̱ ñesꞌaa tyꞌoo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaⁿꞌ cha tintseintycwiinaꞌ na matseiꞌyuꞌyaꞌ tsꞌomꞌ. Ndoꞌ xeⁿ jnda̱ tcoꞌndyuꞌxcweꞌnndaꞌ, quiaaꞌ ñꞌoom tꞌmaⁿ tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿꞌ nmeiiⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Tꞌo̱ Simón nnoom, matso: —Ta, mꞌaaⁿcꞌeendyo̱ na nncjo̱ wꞌaancjo ñꞌeⁿndyuꞌ. Ndoꞌ tintsꞌaa meiiⁿ na nncꞌio̱ ñꞌeⁿndyuꞌ.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Tso Jesús nnoom: —Aa ndiꞌ, Pedro, njomꞌ matsjo̱o̱, cwii tjo̱o̱cheⁿ na nntseixuaa caxtijndyo jeꞌjeꞌcheⁿ, sa̱a̱ ꞌu xjeⁿꞌñeeⁿ jnda̱ ndyee ndiiꞌ macwjiꞌndyuꞌ na ticwajnaⁿꞌ ja.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Tso Jesús nda̱a̱na: —Quia na jño̱o̱ⁿya ꞌo na saanquiaꞌyoꞌ ñꞌoom ꞌnaⁿya, tsjo̱o̱ na tîcatsañꞌomꞌyoꞌ tsjo̱ꞌñjeeⁿ, meiⁿ chetsjaꞌ, meiⁿ lcoom, ¿aa waa na seitjo̱o̱naꞌ ꞌo? Jluena nnoom: —Meiⁿcwii tjaaꞌnaⁿ.
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Tsotyeeⁿcheⁿ nda̱a̱na: —Sa̱a̱ jeꞌ, ꞌñeeⁿ juu na maleiñꞌoom ꞌnaⁿ na cwicañjom sꞌom, cjaañꞌoom juunaꞌ ndoꞌ mati chetsjaꞌ. Ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na tjaaꞌnaⁿ xjo espada, cajnda̱a̱ liaatco ꞌnaaⁿꞌ, chii cꞌoom xjooꞌ.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, maxjeⁿ jndeiꞌnaꞌ na catseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ljeii na mawaa cantyja ꞌnaⁿya na matsonaꞌ: “Tjeiiꞌna cwenta na ljoꞌyu wiꞌñê chaꞌxjeⁿ nnꞌaⁿ na wiꞌndye.”
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Jluena nnoom: —Ta, cantyꞌiaꞌ, luaa mawaa we xjo espadas. Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na, tsoom: —Maleiꞌtyeⁿ luaaꞌ.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Quia joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ wꞌaa yuu na tcwaꞌna, tjaaⁿ ta na jndyu Olivos yuu na maxjeⁿ quicaⁿ. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm, mandiꞌntyjo̱na naxeeⁿꞌeⁿ.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Quia na tquiena joꞌ joꞌ, tsoom nda̱a̱na: —Calaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha juu na ñequeⁿnaꞌ xjeⁿ ꞌo tincwantjomnaꞌ ꞌo.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ndoꞌ teiño̱o̱ⁿ nacañoomna, tjaaⁿ chaꞌna tquia na nncjuꞌ tsꞌaⁿ cwii tsjo̱ꞌ. Tcoomꞌm xtyeeⁿ ndoꞌ seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 Tsoom: —Tsotya̱ya, xeⁿ ꞌu lꞌue tsꞌomꞌ, catseicandyaandyuꞌ ja nawiꞌwaa. Sa̱a̱ ticaluii ljoꞌ na lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ ja, caluii ljoꞌ na lꞌue tsꞌomꞌ nncuꞌ.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Ndoꞌ xjeⁿꞌñeeⁿ tyjeꞌcañoom cwii ángel nacañomꞌm na jnaⁿ cañoomꞌluee na tyoñequiaa najneiⁿ.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yocheⁿ na tyotseiꞌndaaꞌnaꞌ tsꞌoom, tyoqueⁿñetyeeⁿ na tyotseineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio chaꞌwaa najneiⁿ. Ndoꞌ ndaatmeiiⁿꞌeⁿ tyotseijomnaꞌ chaꞌna tꞌmaⁿ ndaateiⁿ niomꞌ, ñecwii ndiiꞌ cwiꞌiuunaꞌ xjeⁿ nomtyuaacheⁿ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Quia na jnda̱ teicantyjaaⁿ na seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tjantyjaaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê ndoꞌ ljeiiⁿ na cwindana. Ee tîcanaⁿndyena na jeeⁿ chjooꞌ nꞌomna.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Tsoom nda̱a̱na: —¿Chiuu na cwindaꞌyoꞌ? Quicantyjaꞌyoꞌ, calaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha juu na ñeꞌqueⁿnaꞌ xjeⁿ ꞌo, tincjaachuunaꞌ ꞌo.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ndicwaⁿ matseineiⁿ Jesús ndoꞌ tquieꞌcañom nnꞌaⁿ na jndyendye. Jo nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ wjaajndyee Judas, cwii joo nnꞌaⁿ na canchooꞌwe. Seicandyooꞌñê nacañoomꞌ Jesús na nncꞌom ntsmaⁿꞌ.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Tso Jesús nnoom: —ꞌU Judas, ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, ¿aa maꞌtiooꞌ cwenta ja luee nnꞌaⁿ ñequio na maꞌuaꞌ ntsmaaⁿꞌa?
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, quia na ntyꞌiaana chiuu wjaachꞌeenaꞌ, jluena nnoom: —Ta, ¿aa mañejom nntua̱a̱ꞌa xjo?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Ndoꞌ cwii joona mañoomꞌ seiquieeꞌñe mosooꞌ tyee na cwiluiitquieñe. Tyjee tsuaꞌqui tsaⁿꞌñeeⁿ ntyjaya.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na: —Maya, caꞌndyeꞌyoꞌ. Ndoꞌ tyenquioomꞌm tsuaꞌqui tsaⁿꞌñeeⁿ, seinꞌmaaⁿ juu.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na tquio nacjoomꞌm, joo ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ cwentaaꞌ watsꞌom, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tsjoom, tsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ: —Jndaꞌjom ñequio ncjo espadas ndoꞌ ñꞌeⁿ nꞌoom nchꞌio na tquioꞌyoꞌ nacjoya. Ndooꞌ na tquiocꞌomꞌyoꞌ cwii tsaⁿcanchꞌue.
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 ꞌIo ndii ꞌio tyomꞌaaⁿya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ meiⁿ tîcatꞌueꞌyoꞌ ja. Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tueꞌntyjo̱ na juu na jaaⁿñe maqueⁿnaꞌ xjeⁿ.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jnda̱ na tꞌue naⁿꞌñeeⁿ jom, tyꞌeñꞌomna jom waaꞌ tyee na cwiluiitquieñe. Ndoꞌ Pedro tjantyjo̱o̱ⁿ tquiacheⁿ tquia.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Joꞌ joꞌ jlaꞌntjoomndye nnꞌaⁿ chom tachꞌeⁿ, tyomeindyuaandyena ndiocheⁿ nacañoomꞌ chom. Ndoꞌ mati Pedro tjacjom quiiꞌntaaⁿna.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Cwii yuscu na mandiꞌntjom ljeii jom na wacatyeeⁿ ꞌndyoo chom, jeeⁿ nquiee ntyꞌiaaꞌ nnoom ndoꞌ tso: —Mati tsaⁿmꞌaaⁿ ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ.
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Sa̱a̱ jom tjeiꞌñê, tsoom: —Jeeⁿ ꞌu yuscu ticwajnaⁿꞌa tsaⁿmꞌaaⁿꞌ.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Tyoowiquiuuꞌ ljeii cwiicheⁿ tsꞌaⁿ jom, tso nnoom: —ꞌU, maxjeⁿ cwiindye joona. Sa̱a̱ tꞌo̱o̱ⁿ: —Nchii joꞌ ja.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Jnda̱ tjawiquiuuꞌticheⁿ, chaꞌna cwii hora, cwiicheⁿ tsꞌaⁿ tyotseijndeiiꞌ ꞌndyoo, tso: —Tsaⁿmꞌaaⁿ, mayuuꞌcheⁿ ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ ee tsꞌaⁿ tsꞌo̱ndaa Galilea jom.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Tꞌo̱ Pedro nnom: —Ja re, meiⁿchjoo ticaljeii ñꞌoom na matsuꞌ. Ndicwaⁿ matseineiiⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ seixuaa caxtijndyo.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Quia joꞌ taqueⁿ Ta Jesús ndyeyu jo ndoꞌ na mꞌaaⁿ Pedro ndoꞌ ntyꞌiaaꞌ nnoom. Ndoꞌ mañoomꞌ tjañjoomꞌ tsꞌoom ñꞌoom na jnda̱ tso nnoom: “Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nntseixuaa caxtijndyo jeꞌjeꞌcheⁿ sa̱a̱ xjeⁿꞌñeeⁿ ꞌu jnda̱ ndyee ndiiꞌ macwjiꞌndyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Quia joꞌ mana jluiꞌ Pedro quiiꞌntaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Jeeⁿcheⁿ ndyaꞌ tyotyꞌioom na jnda ntyjeeⁿ.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Nnꞌaⁿ na tyolꞌa cwenta Jesús, tyolaꞌjnaaⁿꞌna ndoꞌ tyotjaaꞌna jom.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Mati tyolaꞌtyeⁿna liaa nnoom, tyotmeiiⁿꞌna ndaꞌ nnoom ndoꞌ tyoluena: —Cjaaweeꞌ ꞌndyoꞌ ꞌñeeⁿ juu macwjaꞌ ꞌu.
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Ndoꞌ jndye ñꞌoom ticueeꞌ tsꞌom tyoluena nacjoomꞌm.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Quia na jnda̱ teixuee, tjomndye ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ watsꞌom tꞌmaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Tyꞌeñꞌomna Jesús na mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwiluiindyena nꞌiaaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos. Jlue naⁿꞌñeeⁿ nnoom:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 —Catsuꞌ nda̱a̱yâ, ¿aa ꞌu cwiluiindyuꞌ Cristo? Jom tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Meiiⁿ xeⁿ na nntsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, sa̱a̱ xocalaꞌyuꞌyoꞌ.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Ndoꞌ meiiⁿ xeⁿ na cwaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ, ꞌo xocatꞌo̱ꞌyoꞌ ꞌndyo̱, xocalacandyaandyoꞌ ja.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Sa̱a̱ jeꞌ xuee na cwii wjaanaꞌ, ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee nncjo̱cajmaⁿ ntyjaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya yuu na matseitꞌmaaⁿꞌñetinaꞌ ja. Joꞌ joꞌ nntseijomndyo̱ ñꞌeⁿñê chaꞌtso najndeii na matseixmaaⁿ.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Chaꞌtsondyena taꞌxꞌeena: —Quia joꞌ ¿aa ꞌu cwiluiindyuꞌ Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Mancjoꞌtiꞌyoꞌ jnda̱ macwinduꞌyoꞌ.
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Quia joꞌ jluena: —¿Ljoꞌ cwii macaⁿtinaꞌ na nluiꞌyuuꞌ nacjoomꞌm? Ee mancjo̱o̱tya̱a̱ jnda̱ jndya̱a̱ya ñꞌoom ꞌñom.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.