Lucas 22

New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Majnda̱ jaawindyooꞌ nncueeꞌ xuee pascua na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaa ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Ndoꞌ ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, cweꞌ ntyꞌiu tyolꞌueendyena chiuu ya cha nnda̱a̱ nlaꞌcueeꞌna Jesús, ee nquiaana nnꞌaⁿ na neiiⁿ jom.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Xjeⁿꞌñeeⁿ tuo̱ Satanás naquiiꞌ tsꞌom Judas, tsaⁿ na mati jndyu Iscariote. Jom cwii joo nnꞌaⁿ na canchooꞌwendye.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Tjaaⁿ na mꞌaⁿ ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos, ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ na cwiluii watsꞌom. Tjatseijndaaꞌñê chiuu ya nntsꞌaaⁿ na nñequiaaⁿ cwenta Jesús lueena.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ jeeⁿ jlaꞌneiiⁿꞌndyena, tjoomꞌ tꞌmaⁿna na nñeꞌquiana sꞌom nnoom.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Mati jom seijomñê na ljoꞌ. Tyolꞌueeⁿ cwaaⁿ nncjuꞌnaaⁿñenaꞌ na nñequiaaⁿ cwenta Jesús lueena xjeⁿ na ticajndooꞌ nnꞌaⁿ.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Tueꞌntyjo̱ ncuee na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaa ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ. Ncueeꞌñeeⁿ macaⁿnaꞌ na calaꞌcwjeena canmaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ncuee pascua.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Ndoꞌ jñom Jesús Pedro ñequio Juan, tsoom nda̱a̱na: —Catsaꞌyoꞌ, nlajndaaꞌndyoꞌ yuu na nlcwaaꞌa cantyja ꞌnaaⁿꞌ ncuee pascua.
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Taꞌxꞌeena nnoom: —¿Yuu lꞌue tsꞌomꞌ na nlajndaaꞌndyô̱?
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Quia na jnda̱ saaquieꞌyoꞌ naquiiꞌ tsjoomwaꞌñeⁿ, nntjomndyoꞌ cwii tsaⁿsꞌa na ñꞌoom tsjoo na ñjom ndaa. Catsaantyjo̱ꞌyoꞌ naxeeⁿꞌeⁿ hasta na nncueⁿꞌeⁿ wꞌaa yuu na nncjaaqueⁿꞌeⁿ.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Joꞌ joꞌ canduꞌyoꞌ nnom tsꞌaⁿ na waaꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ: “Nquii tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ nda̱a̱ya mawaxꞌeeⁿ: ¿Yuu waa cuarto na nlcwaaꞌâ cwentaaꞌ xuee pascua ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿndyo̱?”
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Quia joꞌ juu tsaⁿꞌñeeⁿ mꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ cwii cuarto tꞌmaⁿ, wꞌaa nandye na maniomcanda̱a̱ꞌ ꞌnaⁿ. Joꞌ joꞌ calajndaaꞌndyoꞌyaꞌyoꞌ.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Tyꞌena ndoꞌ jliuna chaꞌxjeⁿ na tsoom. Ndoꞌ jlaꞌjndaaꞌndyena na nlcwaꞌna, nntquiina catsmaⁿ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Quia na jnda̱ tmaaⁿ, tueꞌcañoom Jesús, tjacjom nacañoomꞌ meiⁿsa ñequio canchooꞌwe nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Tsoom nda̱a̱na: —Jeeⁿ ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya na nlcwaaꞌa nantquie pascuawaa ñꞌeⁿndyoꞌ cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncꞌio̱.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, taxocwaꞌnndaꞌa juunaꞌ hasta xjeⁿ na jnda̱ seicanda̱a̱ꞌñenaꞌ yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Jnda̱ joꞌ toꞌñoom cwii waso, jnda̱ chii tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tsoom nda̱a̱na: —Catoꞌñoomꞌyoꞌ wasowaa, caluiꞌ cjaanaꞌ cwii ndoꞌ cwiindyoꞌ, cweꞌyoꞌ.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jeꞌ na cwii wjaatinaꞌ, taxocꞌua ndaawinom hasta quia nncueꞌntyjo̱ xjeⁿ na nntsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Ndoꞌ toꞌñoom tyooꞌ, tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, jnda̱ chii tyjeeⁿ juunaꞌ, tquiaaⁿ nda̱a̱na. Tsoom: —Tyooꞌwaa cwiluiiñenaꞌ seiiꞌa na mañequiaandyo̱ na nncꞌio̱. Luaaꞌ nntsaalꞌaꞌyoꞌ na cwicañjom nꞌomꞌyoꞌ ja.
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Jnda̱ na tcwaꞌna tyooꞌñeeⁿ, majoꞌti sꞌaaⁿ, toꞌñoom waso. Tsoom: —Juu ndaa winom na ñjom wasowaa tseixmaⁿnaꞌ ñꞌoom xco na maqua̱ⁿtya̱ⁿ ñequio nioomꞌa na nnquioo cwentaꞌyoꞌ.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Sa̱a̱ queⁿꞌyoꞌ cwenta, ñeꞌcwii meiⁿsa na cañomꞌ meindyuaandyo̱ ñequio tsꞌaⁿ na mañequiaa cwenta ja.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ndoꞌ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, mayuuꞌcheⁿ manntjo̱ⁿ chaꞌxjeⁿ na jnda̱ teijndaaꞌ cantyja ꞌnaⁿya, sa̱a̱ nntꞌuiiwiꞌnaꞌ juu tsꞌaⁿ na mañequiaa cwenta ja.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Quia joꞌ to̱ꞌna na tyotaꞌxꞌeendyena nda̱a̱na, ꞌñeeⁿ cwiindye joona na nntsꞌaa na ljoꞌ.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Mati jlaꞌñꞌeeⁿꞌ ndyueena ꞌñeeⁿ cwiindye joona na nncꞌoom na tꞌmaⁿñeti.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Sa̱a̱ jom tsoom nda̱a̱na: —Nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nꞌiaaⁿ tsjoomnancuewaa ñequio nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom, cwinchjeena nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjom nda̱a̱na, sa̱a̱ cwilaꞌcajndyu yoꞌñeeⁿ joona nnꞌaⁿ na ya cwilꞌa.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Sa̱a̱ quiiꞌntaaⁿꞌ ꞌo nchii luaaꞌ nncuaa. Ee juu tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñeti cꞌoom chaꞌna tsꞌaⁿ na cje tseixmaⁿ. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom cꞌoom chaꞌna tsꞌaⁿ na mandiꞌntjom.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Ee ¿ꞌñeeⁿ cwiluiitꞌmaⁿñeti, aa juu tsꞌaⁿ na wacatyeeⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa, oo aa juu tsꞌaⁿ na mandiꞌntjom joꞌ joꞌ? ¿Aa nchii maxjeⁿ juu tsꞌaⁿ na wacatyeeⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa? Sa̱a̱ queⁿꞌyoꞌ cwenta, ja mꞌaaⁿya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na mandiꞌntjo̱ⁿ.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 ’ꞌO ñequiiꞌcheⁿ ñꞌeⁿꞌyoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ chaꞌtsoti na maqueⁿnaꞌ xjeⁿ ja.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Joꞌ chii chaꞌxjeⁿ na tqueⁿtyeⁿ Tsotya̱ya ñꞌoom na ja nntsa̱ꞌntjo̱ⁿ, malaaꞌtiꞌ maqua̱ⁿ na ꞌo nntsa̱ꞌntjomꞌyoꞌ.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Yuu na nntsa̱ꞌntjo̱ⁿya, joꞌ nñequiaya na nlcwaꞌyoꞌ ndoꞌ nncweꞌyoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ cañoomꞌ meiⁿsa ꞌnaⁿya. Ndoꞌ nncwindyuaandyoꞌ ntio yuu na nntuꞌxeⁿꞌyoꞌ canchooꞌwe ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Israel.
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Tso ta Jesús: —ꞌU Simón, queⁿꞌ cwenta, jnda̱ tcaⁿ Satanás ñꞌoom na nntseiteiꞌncweeⁿꞌeⁿ ꞌo chaꞌna matseicueeñe tsꞌaⁿ lqueeⁿ trigo,
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 sa̱a̱ ja jnda̱ ñesꞌaa tyꞌoo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaⁿꞌ cha tintseintycwiinaꞌ na matseiꞌyuꞌyaꞌ tsꞌomꞌ. Ndoꞌ xeⁿ jnda̱ tcoꞌndyuꞌxcweꞌnndaꞌ, quiaaꞌ ñꞌoom tꞌmaⁿ tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿꞌ nmeiiⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Tꞌo̱ Simón nnoom, matso: —Ta, mꞌaaⁿcꞌeendyo̱ na nncjo̱ wꞌaancjo ñꞌeⁿndyuꞌ. Ndoꞌ tintsꞌaa meiiⁿ na nncꞌio̱ ñꞌeⁿndyuꞌ.
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Tso Jesús nnoom: —Aa ndiꞌ, Pedro, njomꞌ matsjo̱o̱, cwii tjo̱o̱cheⁿ na nntseixuaa caxtijndyo jeꞌjeꞌcheⁿ, sa̱a̱ ꞌu xjeⁿꞌñeeⁿ jnda̱ ndyee ndiiꞌ macwjiꞌndyuꞌ na ticwajnaⁿꞌ ja.
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Tso Jesús nda̱a̱na: —Quia na jño̱o̱ⁿya ꞌo na saanquiaꞌyoꞌ ñꞌoom ꞌnaⁿya, tsjo̱o̱ na tîcatsañꞌomꞌyoꞌ tsjo̱ꞌñjeeⁿ, meiⁿ chetsjaꞌ, meiⁿ lcoom, ¿aa waa na seitjo̱o̱naꞌ ꞌo? Jluena nnoom: —Meiⁿcwii tjaaꞌnaⁿ.
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Tsotyeeⁿcheⁿ nda̱a̱na: —Sa̱a̱ jeꞌ, ꞌñeeⁿ juu na maleiñꞌoom ꞌnaⁿ na cwicañjom sꞌom, cjaañꞌoom juunaꞌ ndoꞌ mati chetsjaꞌ. Ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na tjaaꞌnaⁿ xjo espada, cajnda̱a̱ liaatco ꞌnaaⁿꞌ, chii cꞌoom xjooꞌ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, maxjeⁿ jndeiꞌnaꞌ na catseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ljeii na mawaa cantyja ꞌnaⁿya na matsonaꞌ: “Tjeiiꞌna cwenta na ljoꞌyu wiꞌñê chaꞌxjeⁿ nnꞌaⁿ na wiꞌndye.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Jluena nnoom: —Ta, cantyꞌiaꞌ, luaa mawaa we xjo espadas. Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na, tsoom: —Maleiꞌtyeⁿ luaaꞌ.
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Quia joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ wꞌaa yuu na tcwaꞌna, tjaaⁿ ta na jndyu Olivos yuu na maxjeⁿ quicaⁿ. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm, mandiꞌntyjo̱na naxeeⁿꞌeⁿ.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Quia na tquiena joꞌ joꞌ, tsoom nda̱a̱na: —Calaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha juu na ñequeⁿnaꞌ xjeⁿ ꞌo tincwantjomnaꞌ ꞌo.
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ndoꞌ teiño̱o̱ⁿ nacañoomna, tjaaⁿ chaꞌna tquia na nncjuꞌ tsꞌaⁿ cwii tsjo̱ꞌ. Tcoomꞌm xtyeeⁿ ndoꞌ seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 Tsoom: —Tsotya̱ya, xeⁿ ꞌu lꞌue tsꞌomꞌ, catseicandyaandyuꞌ ja nawiꞌwaa. Sa̱a̱ ticaluii ljoꞌ na lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ ja, caluii ljoꞌ na lꞌue tsꞌomꞌ nncuꞌ.
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ndoꞌ xjeⁿꞌñeeⁿ tyjeꞌcañoom cwii ángel nacañomꞌm na jnaⁿ cañoomꞌluee na tyoñequiaa najneiⁿ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Yocheⁿ na tyotseiꞌndaaꞌnaꞌ tsꞌoom, tyoqueⁿñetyeeⁿ na tyotseineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio chaꞌwaa najneiⁿ. Ndoꞌ ndaatmeiiⁿꞌeⁿ tyotseijomnaꞌ chaꞌna tꞌmaⁿ ndaateiⁿ niomꞌ, ñecwii ndiiꞌ cwiꞌiuunaꞌ xjeⁿ nomtyuaacheⁿ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Quia na jnda̱ teicantyjaaⁿ na seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tjantyjaaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê ndoꞌ ljeiiⁿ na cwindana. Ee tîcanaⁿndyena na jeeⁿ chjooꞌ nꞌomna.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Tsoom nda̱a̱na: —¿Chiuu na cwindaꞌyoꞌ? Quicantyjaꞌyoꞌ, calaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha juu na ñeꞌqueⁿnaꞌ xjeⁿ ꞌo, tincjaachuunaꞌ ꞌo.
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ndicwaⁿ matseineiⁿ Jesús ndoꞌ tquieꞌcañom nnꞌaⁿ na jndyendye. Jo nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ wjaajndyee Judas, cwii joo nnꞌaⁿ na canchooꞌwe. Seicandyooꞌñê nacañoomꞌ Jesús na nncꞌom ntsmaⁿꞌ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Tso Jesús nnoom: —ꞌU Judas, ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, ¿aa maꞌtiooꞌ cwenta ja luee nnꞌaⁿ ñequio na maꞌuaꞌ ntsmaaⁿꞌa?
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, quia na ntyꞌiaana chiuu wjaachꞌeenaꞌ, jluena nnoom: —Ta, ¿aa mañejom nntua̱a̱ꞌa xjo?
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ndoꞌ cwii joona mañoomꞌ seiquieeꞌñe mosooꞌ tyee na cwiluiitquieñe. Tyjee tsuaꞌqui tsaⁿꞌñeeⁿ ntyjaya.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na: —Maya, caꞌndyeꞌyoꞌ. Ndoꞌ tyenquioomꞌm tsuaꞌqui tsaⁿꞌñeeⁿ, seinꞌmaaⁿ juu.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na tquio nacjoomꞌm, joo ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ cwentaaꞌ watsꞌom, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tsjoom, tsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ: —Jndaꞌjom ñequio ncjo espadas ndoꞌ ñꞌeⁿ nꞌoom nchꞌio na tquioꞌyoꞌ nacjoya. Ndooꞌ na tquiocꞌomꞌyoꞌ cwii tsaⁿcanchꞌue.
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 ꞌIo ndii ꞌio tyomꞌaaⁿya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ meiⁿ tîcatꞌueꞌyoꞌ ja. Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tueꞌntyjo̱ na juu na jaaⁿñe maqueⁿnaꞌ xjeⁿ.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jnda̱ na tꞌue naⁿꞌñeeⁿ jom, tyꞌeñꞌomna jom waaꞌ tyee na cwiluiitquieñe. Ndoꞌ Pedro tjantyjo̱o̱ⁿ tquiacheⁿ tquia.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Joꞌ joꞌ jlaꞌntjoomndye nnꞌaⁿ chom tachꞌeⁿ, tyomeindyuaandyena ndiocheⁿ nacañoomꞌ chom. Ndoꞌ mati Pedro tjacjom quiiꞌntaaⁿna.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Cwii yuscu na mandiꞌntjom ljeii jom na wacatyeeⁿ ꞌndyoo chom, jeeⁿ nquiee ntyꞌiaaꞌ nnoom ndoꞌ tso: —Mati tsaⁿmꞌaaⁿ ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ.
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Sa̱a̱ jom tjeiꞌñê, tsoom: —Jeeⁿ ꞌu yuscu ticwajnaⁿꞌa tsaⁿmꞌaaⁿꞌ.
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Tyoowiquiuuꞌ ljeii cwiicheⁿ tsꞌaⁿ jom, tso nnoom: —ꞌU, maxjeⁿ cwiindye joona. Sa̱a̱ tꞌo̱o̱ⁿ: —Nchii joꞌ ja.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Jnda̱ tjawiquiuuꞌticheⁿ, chaꞌna cwii hora, cwiicheⁿ tsꞌaⁿ tyotseijndeiiꞌ ꞌndyoo, tso: —Tsaⁿmꞌaaⁿ, mayuuꞌcheⁿ ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ ee tsꞌaⁿ tsꞌo̱ndaa Galilea jom.
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Tꞌo̱ Pedro nnom: —Ja re, meiⁿchjoo ticaljeii ñꞌoom na matsuꞌ. Ndicwaⁿ matseineiiⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ seixuaa caxtijndyo.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Quia joꞌ taqueⁿ Ta Jesús ndyeyu jo ndoꞌ na mꞌaaⁿ Pedro ndoꞌ ntyꞌiaaꞌ nnoom. Ndoꞌ mañoomꞌ tjañjoomꞌ tsꞌoom ñꞌoom na jnda̱ tso nnoom: “Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nntseixuaa caxtijndyo jeꞌjeꞌcheⁿ sa̱a̱ xjeⁿꞌñeeⁿ ꞌu jnda̱ ndyee ndiiꞌ macwjiꞌndyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Quia joꞌ mana jluiꞌ Pedro quiiꞌntaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Jeeⁿcheⁿ ndyaꞌ tyotyꞌioom na jnda ntyjeeⁿ.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Nnꞌaⁿ na tyolꞌa cwenta Jesús, tyolaꞌjnaaⁿꞌna ndoꞌ tyotjaaꞌna jom.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Mati tyolaꞌtyeⁿna liaa nnoom, tyotmeiiⁿꞌna ndaꞌ nnoom ndoꞌ tyoluena: —Cjaaweeꞌ ꞌndyoꞌ ꞌñeeⁿ juu macwjaꞌ ꞌu.
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Ndoꞌ jndye ñꞌoom ticueeꞌ tsꞌom tyoluena nacjoomꞌm.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Quia na jnda̱ teixuee, tjomndye ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ watsꞌom tꞌmaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Tyꞌeñꞌomna Jesús na mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwiluiindyena nꞌiaaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos. Jlue naⁿꞌñeeⁿ nnoom:
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 —Catsuꞌ nda̱a̱yâ, ¿aa ꞌu cwiluiindyuꞌ Cristo? Jom tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Meiiⁿ xeⁿ na nntsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, sa̱a̱ xocalaꞌyuꞌyoꞌ.
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Ndoꞌ meiiⁿ xeⁿ na cwaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ, ꞌo xocatꞌo̱ꞌyoꞌ ꞌndyo̱, xocalacandyaandyoꞌ ja.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Sa̱a̱ jeꞌ xuee na cwii wjaanaꞌ, ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee nncjo̱cajmaⁿ ntyjaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya yuu na matseitꞌmaaⁿꞌñetinaꞌ ja. Joꞌ joꞌ nntseijomndyo̱ ñꞌeⁿñê chaꞌtso najndeii na matseixmaaⁿ.
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Chaꞌtsondyena taꞌxꞌeena: —Quia joꞌ ¿aa ꞌu cwiluiindyuꞌ Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Mancjoꞌtiꞌyoꞌ jnda̱ macwinduꞌyoꞌ.
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Quia joꞌ jluena: —¿Ljoꞌ cwii macaⁿtinaꞌ na nluiꞌyuuꞌ nacjoomꞌm? Ee mancjo̱o̱tya̱a̱ jnda̱ jndya̱a̱ya ñꞌoom ꞌñom.
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.