Lucas 22
New Testament in Amuzgo, Guerrero (MX:amu:Amuzgo, Guerrero) (AMU_WBT) vs ARIB
1 Majnda̱ jaawindyooꞌ nncueeꞌ xuee pascua na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaa ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Ndoꞌ ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés, cweꞌ ntyꞌiu tyolꞌueendyena chiuu ya cha nnda̱a̱ nlaꞌcueeꞌna Jesús, ee nquiaana nnꞌaⁿ na neiiⁿ jom.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Xjeⁿꞌñeeⁿ tuo̱ Satanás naquiiꞌ tsꞌom Judas, tsaⁿ na mati jndyu Iscariote. Jom cwii joo nnꞌaⁿ na canchooꞌwendye.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Tjaaⁿ na mꞌaⁿ ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee quiiꞌntaaⁿ nnꞌaⁿ judíos, ñꞌeⁿ nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ na cwiluii watsꞌom. Tjatseijndaaꞌñê chiuu ya nntsꞌaaⁿ na nñequiaaⁿ cwenta Jesús lueena.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ndoꞌ naⁿꞌñeeⁿ jeeⁿ jlaꞌneiiⁿꞌndyena, tjoomꞌ tꞌmaⁿna na nñeꞌquiana sꞌom nnoom.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Mati jom seijomñê na ljoꞌ. Tyolꞌueeⁿ cwaaⁿ nncjuꞌnaaⁿñenaꞌ na nñequiaaⁿ cwenta Jesús lueena xjeⁿ na ticajndooꞌ nnꞌaⁿ.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Tueꞌntyjo̱ ncuee na cwicwaꞌ nnꞌaⁿ judíos tyooꞌ na tjaa ndaaljoꞌ tjaquieeꞌ. Ncueeꞌñeeⁿ macaⁿnaꞌ na calaꞌcwjeena canmaⁿ cantyja ꞌnaaⁿꞌ ncuee pascua.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Ndoꞌ jñom Jesús Pedro ñequio Juan, tsoom nda̱a̱na: —Catsaꞌyoꞌ, nlajndaaꞌndyoꞌ yuu na nlcwaaꞌa cantyja ꞌnaaⁿꞌ ncuee pascua.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Taꞌxꞌeena nnoom: —¿Yuu lꞌue tsꞌomꞌ na nlajndaaꞌndyô̱?
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Quia na jnda̱ saaquieꞌyoꞌ naquiiꞌ tsjoomwaꞌñeⁿ, nntjomndyoꞌ cwii tsaⁿsꞌa na ñꞌoom tsjoo na ñjom ndaa. Catsaantyjo̱ꞌyoꞌ naxeeⁿꞌeⁿ hasta na nncueⁿꞌeⁿ wꞌaa yuu na nncjaaqueⁿꞌeⁿ.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Joꞌ joꞌ canduꞌyoꞌ nnom tsꞌaⁿ na waaꞌ wꞌaaꞌñeeⁿ: “Nquii tsꞌaⁿ na maꞌmo̱ⁿ nda̱a̱ya mawaxꞌeeⁿ: ¿Yuu waa cuarto na nlcwaaꞌâ cwentaaꞌ xuee pascua ñequio nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿndyo̱?”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Quia joꞌ juu tsaⁿꞌñeeⁿ mꞌmo̱o̱ⁿ nda̱a̱ꞌyoꞌ cwii cuarto tꞌmaⁿ, wꞌaa nandye na maniomcanda̱a̱ꞌ ꞌnaⁿ. Joꞌ joꞌ calajndaaꞌndyoꞌyaꞌyoꞌ.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Tyꞌena ndoꞌ jliuna chaꞌxjeⁿ na tsoom. Ndoꞌ jlaꞌjndaaꞌndyena na nlcwaꞌna, nntquiina catsmaⁿ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Quia na jnda̱ tmaaⁿ, tueꞌcañoom Jesús, tjacjom nacañoomꞌ meiⁿsa ñequio canchooꞌwe nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Tsoom nda̱a̱na: —Jeeⁿ ntyjaaꞌ tsꞌo̱o̱ⁿya na nlcwaaꞌa nantquie pascuawaa ñꞌeⁿndyoꞌ cwii tjo̱o̱cheⁿ na nncꞌio̱.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, taxocwaꞌnndaꞌa juunaꞌ hasta xjeⁿ na jnda̱ seicanda̱a̱ꞌñenaꞌ yuu na matsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Jnda̱ joꞌ toꞌñoom cwii waso, jnda̱ chii tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ndoꞌ tsoom nda̱a̱na: —Catoꞌñoomꞌyoꞌ wasowaa, caluiꞌ cjaanaꞌ cwii ndoꞌ cwiindyoꞌ, cweꞌyoꞌ.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, jeꞌ na cwii wjaatinaꞌ, taxocꞌua ndaawinom hasta quia nncueꞌntyjo̱ xjeⁿ na nntsa̱ꞌntjom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ndoꞌ toꞌñoom tyooꞌ, tquiaaⁿ na quianlꞌuaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom, jnda̱ chii tyjeeⁿ juunaꞌ, tquiaaⁿ nda̱a̱na. Tsoom: —Tyooꞌwaa cwiluiiñenaꞌ seiiꞌa na mañequiaandyo̱ na nncꞌio̱. Luaaꞌ nntsaalꞌaꞌyoꞌ na cwicañjom nꞌomꞌyoꞌ ja.
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Jnda̱ na tcwaꞌna tyooꞌñeeⁿ, majoꞌti sꞌaaⁿ, toꞌñoom waso. Tsoom: —Juu ndaa winom na ñjom wasowaa tseixmaⁿnaꞌ ñꞌoom xco na maqua̱ⁿtya̱ⁿ ñequio nioomꞌa na nnquioo cwentaꞌyoꞌ.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Sa̱a̱ queⁿꞌyoꞌ cwenta, ñeꞌcwii meiⁿsa na cañomꞌ meindyuaandyo̱ ñequio tsꞌaⁿ na mañequiaa cwenta ja.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ndoꞌ ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, mayuuꞌcheⁿ manntjo̱ⁿ chaꞌxjeⁿ na jnda̱ teijndaaꞌ cantyja ꞌnaⁿya, sa̱a̱ nntꞌuiiwiꞌnaꞌ juu tsꞌaⁿ na mañequiaa cwenta ja.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Quia joꞌ to̱ꞌna na tyotaꞌxꞌeendyena nda̱a̱na, ꞌñeeⁿ cwiindye joona na nntsꞌaa na ljoꞌ.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Mati jlaꞌñꞌeeⁿꞌ ndyueena ꞌñeeⁿ cwiindye joona na nncꞌoom na tꞌmaⁿñeti.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Sa̱a̱ jom tsoom nda̱a̱na: —Nnꞌaⁿ na mꞌaⁿ nꞌiaaⁿ tsjoomnancuewaa ñequio nnꞌaⁿ na cwitsa̱ꞌntjom, cwinchjeena nnꞌaⁿ na cwindyeꞌntjom nda̱a̱na, sa̱a̱ cwilaꞌcajndyu yoꞌñeeⁿ joona nnꞌaⁿ na ya cwilꞌa.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Sa̱a̱ quiiꞌntaaⁿꞌ ꞌo nchii luaaꞌ nncuaa. Ee juu tsꞌaⁿ na cwiluiitquieñeti cꞌoom chaꞌna tsꞌaⁿ na cje tseixmaⁿ. Ndoꞌ tsꞌaⁿ na matsa̱ꞌntjom cꞌoom chaꞌna tsꞌaⁿ na mandiꞌntjom.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Ee ¿ꞌñeeⁿ cwiluiitꞌmaⁿñeti, aa juu tsꞌaⁿ na wacatyeeⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa, oo aa juu tsꞌaⁿ na mandiꞌntjom joꞌ joꞌ? ¿Aa nchii maxjeⁿ juu tsꞌaⁿ na wacatyeeⁿ nacañoomꞌ meiⁿsa? Sa̱a̱ queⁿꞌyoꞌ cwenta, ja mꞌaaⁿya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ na mandiꞌntjo̱ⁿ.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 ’ꞌO ñequiiꞌcheⁿ ñꞌeⁿꞌyoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ chaꞌtsoti na maqueⁿnaꞌ xjeⁿ ja.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Joꞌ chii chaꞌxjeⁿ na tqueⁿtyeⁿ Tsotya̱ya ñꞌoom na ja nntsa̱ꞌntjo̱ⁿ, malaaꞌtiꞌ maqua̱ⁿ na ꞌo nntsa̱ꞌntjomꞌyoꞌ.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Yuu na nntsa̱ꞌntjo̱ⁿya, joꞌ nñequiaya na nlcwaꞌyoꞌ ndoꞌ nncweꞌyoꞌ ñꞌeⁿndyo̱ cañoomꞌ meiⁿsa ꞌnaⁿya. Ndoꞌ nncwindyuaandyoꞌ ntio yuu na nntuꞌxeⁿꞌyoꞌ canchooꞌwe ntmaaⁿꞌ nnꞌaⁿ Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Tso ta Jesús: —ꞌU Simón, queⁿꞌ cwenta, jnda̱ tcaⁿ Satanás ñꞌoom na nntseiteiꞌncweeⁿꞌeⁿ ꞌo chaꞌna matseicueeñe tsꞌaⁿ lqueeⁿ trigo,
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 sa̱a̱ ja jnda̱ ñesꞌaa tyꞌoo nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cantyja ꞌnaⁿꞌ cha tintseintycwiinaꞌ na matseiꞌyuꞌyaꞌ tsꞌomꞌ. Ndoꞌ xeⁿ jnda̱ tcoꞌndyuꞌxcweꞌnndaꞌ, quiaaꞌ ñꞌoom tꞌmaⁿ tsꞌom nda̱a̱ nnꞌaⁿꞌ nmeiiⁿ na cwilaꞌyuꞌ.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Tꞌo̱ Simón nnoom, matso: —Ta, mꞌaaⁿcꞌeendyo̱ na nncjo̱ wꞌaancjo ñꞌeⁿndyuꞌ. Ndoꞌ tintsꞌaa meiiⁿ na nncꞌio̱ ñꞌeⁿndyuꞌ.
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Tso Jesús nnoom: —Aa ndiꞌ, Pedro, njomꞌ matsjo̱o̱, cwii tjo̱o̱cheⁿ na nntseixuaa caxtijndyo jeꞌjeꞌcheⁿ, sa̱a̱ ꞌu xjeⁿꞌñeeⁿ jnda̱ ndyee ndiiꞌ macwjiꞌndyuꞌ na ticwajnaⁿꞌ ja.
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Tso Jesús nda̱a̱na: —Quia na jño̱o̱ⁿya ꞌo na saanquiaꞌyoꞌ ñꞌoom ꞌnaⁿya, tsjo̱o̱ na tîcatsañꞌomꞌyoꞌ tsjo̱ꞌñjeeⁿ, meiⁿ chetsjaꞌ, meiⁿ lcoom, ¿aa waa na seitjo̱o̱naꞌ ꞌo? Jluena nnoom: —Meiⁿcwii tjaaꞌnaⁿ.
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Tsotyeeⁿcheⁿ nda̱a̱na: —Sa̱a̱ jeꞌ, ꞌñeeⁿ juu na maleiñꞌoom ꞌnaⁿ na cwicañjom sꞌom, cjaañꞌoom juunaꞌ ndoꞌ mati chetsjaꞌ. Ndoꞌ ꞌñeeⁿ juu na tjaaꞌnaⁿ xjo espada, cajnda̱a̱ liaatco ꞌnaaⁿꞌ, chii cꞌoom xjooꞌ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Ee candyeꞌyoꞌ nntsjo̱o̱, maxjeⁿ jndeiꞌnaꞌ na catseicanda̱a̱ꞌñenaꞌ ljeii na mawaa cantyja ꞌnaⁿya na matsonaꞌ: “Tjeiiꞌna cwenta na ljoꞌyu wiꞌñê chaꞌxjeⁿ nnꞌaⁿ na wiꞌndye.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Jluena nnoom: —Ta, cantyꞌiaꞌ, luaa mawaa we xjo espadas. Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na, tsoom: —Maleiꞌtyeⁿ luaaꞌ.
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Quia joꞌ jlueeⁿꞌeⁿ wꞌaa yuu na tcwaꞌna, tjaaⁿ ta na jndyu Olivos yuu na maxjeⁿ quicaⁿ. Ndoꞌ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌoomꞌm, mandiꞌntyjo̱na naxeeⁿꞌeⁿ.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Quia na tquiena joꞌ joꞌ, tsoom nda̱a̱na: —Calaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha juu na ñequeⁿnaꞌ xjeⁿ ꞌo tincwantjomnaꞌ ꞌo.
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ndoꞌ teiño̱o̱ⁿ nacañoomna, tjaaⁿ chaꞌna tquia na nncjuꞌ tsꞌaⁿ cwii tsjo̱ꞌ. Tcoomꞌm xtyeeⁿ ndoꞌ seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Tsoom: —Tsotya̱ya, xeⁿ ꞌu lꞌue tsꞌomꞌ, catseicandyaandyuꞌ ja nawiꞌwaa. Sa̱a̱ ticaluii ljoꞌ na lꞌue tsꞌo̱o̱ⁿ ja, caluii ljoꞌ na lꞌue tsꞌomꞌ nncuꞌ.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ndoꞌ xjeⁿꞌñeeⁿ tyjeꞌcañoom cwii ángel nacañomꞌm na jnaⁿ cañoomꞌluee na tyoñequiaa najneiⁿ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Yocheⁿ na tyotseiꞌndaaꞌnaꞌ tsꞌoom, tyoqueⁿñetyeeⁿ na tyotseineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom ñequio chaꞌwaa najneiⁿ. Ndoꞌ ndaatmeiiⁿꞌeⁿ tyotseijomnaꞌ chaꞌna tꞌmaⁿ ndaateiⁿ niomꞌ, ñecwii ndiiꞌ cwiꞌiuunaꞌ xjeⁿ nomtyuaacheⁿ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Quia na jnda̱ teicantyjaaⁿ na seineiiⁿ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom, tjantyjaaⁿꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwilaꞌjomndye ñꞌeⁿñê ndoꞌ ljeiiⁿ na cwindana. Ee tîcanaⁿndyena na jeeⁿ chjooꞌ nꞌomna.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Tsoom nda̱a̱na: —¿Chiuu na cwindaꞌyoꞌ? Quicantyjaꞌyoꞌ, calaneiⁿꞌyoꞌ nnom Tyꞌo̱o̱tsꞌom cha juu na ñeꞌqueⁿnaꞌ xjeⁿ ꞌo, tincjaachuunaꞌ ꞌo.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ndicwaⁿ matseineiⁿ Jesús ndoꞌ tquieꞌcañom nnꞌaⁿ na jndyendye. Jo nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ wjaajndyee Judas, cwii joo nnꞌaⁿ na canchooꞌwe. Seicandyooꞌñê nacañoomꞌ Jesús na nncꞌom ntsmaⁿꞌ.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Tso Jesús nnoom: —ꞌU Judas, ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee, ¿aa maꞌtiooꞌ cwenta ja luee nnꞌaⁿ ñequio na maꞌuaꞌ ntsmaaⁿꞌa?
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na ñꞌeeⁿ ñꞌeⁿñê, quia na ntyꞌiaana chiuu wjaachꞌeenaꞌ, jluena nnoom: —Ta, ¿aa mañejom nntua̱a̱ꞌa xjo?
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Ndoꞌ cwii joona mañoomꞌ seiquieeꞌñe mosooꞌ tyee na cwiluiitquieñe. Tyjee tsuaꞌqui tsaⁿꞌñeeⁿ ntyjaya.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Quia joꞌ tso Jesús nda̱a̱na: —Maya, caꞌndyeꞌyoꞌ. Ndoꞌ tyenquioomꞌm tsuaꞌqui tsaⁿꞌñeeⁿ, seinꞌmaaⁿ juu.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ndoꞌ nnꞌaⁿ na tquio nacjoomꞌm, joo ntyee na cwiluiitquiendye ñequio nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ cwentaaꞌ watsꞌom, ñequio nnꞌaⁿ na cwiluiitquiendye naquiiꞌ tsjoom, tsoom nda̱a̱ naⁿꞌñeeⁿ: —Jndaꞌjom ñequio ncjo espadas ndoꞌ ñꞌeⁿ nꞌoom nchꞌio na tquioꞌyoꞌ nacjoya. Ndooꞌ na tquiocꞌomꞌyoꞌ cwii tsaⁿcanchꞌue.
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 ꞌIo ndii ꞌio tyomꞌaaⁿya quiiꞌntaaⁿꞌyoꞌ naquiiꞌ watsꞌom tꞌmaⁿ meiⁿ tîcatꞌueꞌyoꞌ ja. Sa̱a̱ jeꞌ jeꞌ jnda̱ tueꞌntyjo̱ na juu na jaaⁿñe maqueⁿnaꞌ xjeⁿ.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jnda̱ na tꞌue naⁿꞌñeeⁿ jom, tyꞌeñꞌomna jom waaꞌ tyee na cwiluiitquieñe. Ndoꞌ Pedro tjantyjo̱o̱ⁿ tquiacheⁿ tquia.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Joꞌ joꞌ jlaꞌntjoomndye nnꞌaⁿ chom tachꞌeⁿ, tyomeindyuaandyena ndiocheⁿ nacañoomꞌ chom. Ndoꞌ mati Pedro tjacjom quiiꞌntaaⁿna.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Cwii yuscu na mandiꞌntjom ljeii jom na wacatyeeⁿ ꞌndyoo chom, jeeⁿ nquiee ntyꞌiaaꞌ nnoom ndoꞌ tso: —Mati tsaⁿmꞌaaⁿ ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ.
56 — ausente —
57 Sa̱a̱ jom tjeiꞌñê, tsoom: —Jeeⁿ ꞌu yuscu ticwajnaⁿꞌa tsaⁿmꞌaaⁿꞌ.
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Tyoowiquiuuꞌ ljeii cwiicheⁿ tsꞌaⁿ jom, tso nnoom: —ꞌU, maxjeⁿ cwiindye joona. Sa̱a̱ tꞌo̱o̱ⁿ: —Nchii joꞌ ja.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Jnda̱ tjawiquiuuꞌticheⁿ, chaꞌna cwii hora, cwiicheⁿ tsꞌaⁿ tyotseijndeiiꞌ ꞌndyoo, tso: —Tsaⁿmꞌaaⁿ, mayuuꞌcheⁿ ñeñꞌeeⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿmꞌaaⁿꞌ ee tsꞌaⁿ tsꞌo̱ndaa Galilea jom.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Tꞌo̱ Pedro nnom: —Ja re, meiⁿchjoo ticaljeii ñꞌoom na matsuꞌ. Ndicwaⁿ matseineiiⁿ ñꞌeⁿ tsaⁿꞌñeeⁿ ndoꞌ seixuaa caxtijndyo.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Quia joꞌ taqueⁿ Ta Jesús ndyeyu jo ndoꞌ na mꞌaaⁿ Pedro ndoꞌ ntyꞌiaaꞌ nnoom. Ndoꞌ mañoomꞌ tjañjoomꞌ tsꞌoom ñꞌoom na jnda̱ tso nnoom: “Cwii tjo̱o̱cheⁿ na nntseixuaa caxtijndyo jeꞌjeꞌcheⁿ sa̱a̱ xjeⁿꞌñeeⁿ ꞌu jnda̱ ndyee ndiiꞌ macwjiꞌndyuꞌ ñꞌeⁿndyo̱.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Quia joꞌ mana jluiꞌ Pedro quiiꞌntaaⁿ naⁿꞌñeeⁿ. Jeeⁿcheⁿ ndyaꞌ tyotyꞌioom na jnda ntyjeeⁿ.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Nnꞌaⁿ na tyolꞌa cwenta Jesús, tyolaꞌjnaaⁿꞌna ndoꞌ tyotjaaꞌna jom.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Mati tyolaꞌtyeⁿna liaa nnoom, tyotmeiiⁿꞌna ndaꞌ nnoom ndoꞌ tyoluena: —Cjaaweeꞌ ꞌndyoꞌ ꞌñeeⁿ juu macwjaꞌ ꞌu.
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ndoꞌ jndye ñꞌoom ticueeꞌ tsꞌom tyoluena nacjoomꞌm.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Quia na jnda̱ teixuee, tjomndye ntyee na cwiluiitquiendye nda̱a̱ ntyee ñequio nnꞌaⁿ na cwijndooꞌ tsꞌiaaⁿ watsꞌom tꞌmaⁿ ñequio nnꞌaⁿ na cwitꞌmo̱o̱ⁿ ljeii na tqueⁿ Moisés. Tyꞌeñꞌomna Jesús na mꞌaⁿ nnꞌaⁿ na cwiluiindyena nꞌiaaⁿ nda̱a̱ nnꞌaⁿ judíos. Jlue naⁿꞌñeeⁿ nnoom:
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 —Catsuꞌ nda̱a̱yâ, ¿aa ꞌu cwiluiindyuꞌ Cristo? Jom tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Meiiⁿ xeⁿ na nntsjo̱o̱ nda̱a̱ꞌyoꞌ, sa̱a̱ xocalaꞌyuꞌyoꞌ.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ndoꞌ meiiⁿ xeⁿ na cwaxꞌa̱ya nda̱a̱ꞌyoꞌ, ꞌo xocatꞌo̱ꞌyoꞌ ꞌndyo̱, xocalacandyaandyoꞌ ja.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Sa̱a̱ jeꞌ xuee na cwii wjaanaꞌ, ja na cwiluiindyo̱ tsꞌaⁿ na jnaⁿ cañoomꞌluee nncjo̱cajmaⁿ ntyjaaꞌ Tyꞌo̱o̱tsꞌom ntyjaya yuu na matseitꞌmaaⁿꞌñetinaꞌ ja. Joꞌ joꞌ nntseijomndyo̱ ñꞌeⁿñê chaꞌtso najndeii na matseixmaaⁿ.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Chaꞌtsondyena taꞌxꞌeena: —Quia joꞌ ¿aa ꞌu cwiluiindyuꞌ Jnda Tyꞌo̱o̱tsꞌom? Tꞌo̱o̱ⁿ nda̱a̱na: —Mancjoꞌtiꞌyoꞌ jnda̱ macwinduꞌyoꞌ.
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Quia joꞌ jluena: —¿Ljoꞌ cwii macaⁿtinaꞌ na nluiꞌyuuꞌ nacjoomꞌm? Ee mancjo̱o̱tya̱a̱ jnda̱ jndya̱a̱ya ñꞌoom ꞌñom.
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.