1 Tessalonicenses 2

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aʼnenda opudtaj ijmata̱ʼunhuaʼpo Jesucristoen huadak huaʼa oʼnonbatiaʼpakonhuaʼpo daknopoada oʼnonbatiaʼpakonhuaʼnok moʼnopoʼkoreaʼpo dakaʼ Jesucristotaj moknopo̱e̱ʼuy. Namaʼda i̱jje̱po ta̱ʼunhuahuahueʼ o̱ʼneʼuy, kenda moʼnopo̱e̱t egomey.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Aʼnenda Filipos huakkaʼ jakyo i̱jjeonhuaʼpo Jesucristoen huadak huaʼa ijmanbatiaʼpakonhuaʼdepo diga̱ʼ doʼtaj mentidiʼkudhuaʼpo kenpaʼti dakhueaʼ menogkadhuaʼuyne. Aʼti o̱ʼnen jakyokon opudtaj ijtiakpo huadak huaʼa eʼmanbatiaʼpakte huakkaʼmona pakhueʼ e̱ʼneʼtada kenda nopo̱e̱hueʼada kenpaʼti meʼpukhueʼada Diosa beʼtihuapoknok teynopoʼda Jesucristoen huadak huaʼa oʼnonbatiaʼpakonhuaʼuyne. Kenda moʼnopo̱e̱t.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Huadak huaʼa namaʼda manbatiaʼpakhueʼ i̱jjunhuaʼpo aratbuttaj namaʼda huaknopo̱e̱ʼ namaʼda eʼmanaʼ manmadikahueʼ i̱ji̱kay. Aratbuttaj buttida huaknopo̱e̱ʼ daknopoʼda buttida huaʼa ijmanmadikikay.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Huadak huaʼa Pablo dakaʼ oʼmanbatiaʼpakikaʼ Diosa oʼnopo̱e̱nok “Ayaʼtada huadak huaʼa yamanbatiaʼpakikaʼ,” Diosa menaʼuyne. Konige̱po huadak huaʼa ʼuruda ijmanbatiaʼpakikay. “Huadakda oʼmanbatiaʼpakikaʼ.” Kenpaʼ aratbuta eʼhuaaʼtaj pakhueʼ e̱ʼe̱a̱da “Huadakda oʼmanmadikaʼikaʼ, doʼhuedyoʼda oʼkikaʼ,” Diosayoʼda eʼhuaaʼtaʼ ijpakpo. Diosa oroʼen eʼnopo̱e̱ʼ oʼnopo̱e̱ʼikaʼ.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Doʼtaj meʼnonpe̱i̱keʼpo “Huadakda moʼe̱ne, huadakda boʼkikaʼ,” kenda namaʼda onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne. O̱ʼnen huakupe aʼbakayaʼpo namaʼda onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 “Pablomey huadakda o̱ʼe̱ne.” Yanʼbatiaʼpakonhuaʼ. Oroʼanayo onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne. “Oroʼ Cristoen huataʼmoneri o̱ʼe̱y. Oroʼtaj nigpe̱i̱kaʼdik moʼe̱ne.” Kenda onaʼdik o̱ʼnenigʼa onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Dakaʼ onʼto̱i̱kaʼne. Doʼtayoʼda meʼnigpe̱i̱keʼpo i̱ghuaʼ onahueʼ o̱ʼnikaʼne. Konig hua̱ye̱ yo̱bedtaj diʼ o̱ʼnikaʼ dakaʼ onʼto̱i̱kaʼ, ken konigti opudtaj diʼ o̱ʼnikaʼne.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Huakkaʼ diʼ o̱ʼnepo Jesucristoen huadak huaʼa eʼmanmadikikaʼtaʼ ijpakpo kenpaʼti Jesucristotaj kanoknopo̱e̱ʼpo kenpaʼti kanʼnigpe̱i̱keʼpo opudomeytaj oʼtihuapoktaʼ ijpakikaʼuy.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 “Diosen huaʼa oʼnonmadikikaʼnig kente huakupe menʼyok.” Eʼmanaʼtaʼ pakhueʼ i̱jje̱po huadak huaʼayoʼda kenpaʼda eʼmanmadikikaʼtaʼ ijpakpo oʼnonmadikikaʼne. Huadak huaʼa oʼnonmadikendepo doʼhueddakon aypotehuapaʼ diga̱ʼ ijbaaʼikaʼuy. Huameʼnoe sikyoere diga̱ʼ ijbaaʼikaʼuy. Kenda moʼnopo̱e̱t.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Opud huaknopo̱e̱ʼeriere i̱ji̱kaʼuy. Doʼtaj boʼtiahuayikameʼne onʼpe̱i̱kameʼne. Diostaj dakaʼ yoknopo̱i̱kaʼuy, kenpaʼti huadakda ijkikaʼuy kenda onʼtinopo̱e̱ne kenpaʼti Diosa meʼtinopo̱e̱ne. Dakhueaʼ oʼkaʼuy beʼapiʼ huaahueʼdik meʼnene.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 — ausente —
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 — ausente —
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Diosen huaʼa oʼnonbatiaʼpakonhuaʼuynig moʼnigpe̱e̱po moknopo̱e̱ʼuyne. Konig huabokereken eʼmanmadikaʼ o̱ʼe̱ nopo̱e̱hueʼada moʼpe̱e̱po, moknopo̱e̱ʼuyne. Diosen buttida eʼmanmadikaʼ o̱ʼe̱ moʼnopo̱e̱po moʼnigpe̱e̱ʼuy. Konige̱po opud Tesalónica huaknopo̱e̱ʼeritaj “dakiti Dios,” yonaʼikay.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Jesucristotaj moknopo̱i̱kaʼnok onyoyoʼ hua̱e̱ʼeria boʼtierikonhuameʼne. Dakhueaʼnanada mogkadhuahuameʼne, egomey pogomey. Konigti Judea huadaribayo judío huaknopo̱e̱ʼerien onyoyoʼ hua̱e̱ʼeria dakhueaʼ onʼmagkaʼikaʼ. Judío huaknopo̱e̱ʼeritaj onʼmagkaʼikaʼ.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Aʼnennada judío aratbuten adhueaʼpaneʼ Diosen huamanbatiaʼpakeritaj onʼbatiarakikameʼte. Kenpaʼti judíoa Jesús Huairitaj onʼarakuyate. Doʼtakon dakhueaʼ mogkikaʼpo doʼtaj meʼnenʼuyne. Kenpaʼda dakhueaʼ o̱gkikaʼpo Diostaj durugpakahueʼ o̱ʼnikaʼ. Aratbuta huadak huaʼa pe̱e̱hueʼdik kaʼnikeʼpo dakhueaʼda onʼkadhuahuikaʼ.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Dios judío ehueʼtaj dakhueaʼ eʼkaʼ kamanopoʼkoreʼpo Jesucristoen huadak huaʼa ijmanbatiaʼpakikaʼuy. Judío aratbuta moʼmanmadikaʼbatikaʼuyne. Ken konig o̱gkikaʼnigʼa Diostaj nogi̱ti nogi̱ti dakhueaʼda o̱gkikaʼ. Oynayo Diosa diga̱ʼ oʼbahuadiaydepo keʼponanada castiga oʼmagkaʼapo.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Opudtaj oʼnokhuaʼdepo nogyo̱da adteda oʼnoki̱kaʼpo opudtaj huakkaʼ ijnopo̱i̱kay. Kenpaʼti eʼtaʼhuadunhuaʼtaʼ huakkaʼ ijpakikamey.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Opudtaj aʼbataʼhuadey eʼnopo̱i̱kaʼtada huahueʼdik o̱ʼi̱kamey. Donayo nogok nogok aʼbataʼhuadey eʼnopo̱i̱kaʼtada totoʼ huairia menokboeʼikameʼne.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 — ausente —
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.