1 Tessalonicenses 2

Jesucristo oy oa’pak: Kenda Jesucristoa; monigka’uyatenok; Diostaj mo’manopo’yarea’ika’ne (AMRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aʼnenda opudtaj ijmata̱ʼunhuaʼpo Jesucristoen huadak huaʼa oʼnonbatiaʼpakonhuaʼpo daknopoada oʼnonbatiaʼpakonhuaʼnok moʼnopoʼkoreaʼpo dakaʼ Jesucristotaj moknopo̱e̱ʼuy. Namaʼda i̱jje̱po ta̱ʼunhuahuahueʼ o̱ʼneʼuy, kenda moʼnopo̱e̱t egomey.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Aʼnenda Filipos huakkaʼ jakyo i̱jjeonhuaʼpo Jesucristoen huadak huaʼa ijmanbatiaʼpakonhuaʼdepo diga̱ʼ doʼtaj mentidiʼkudhuaʼpo kenpaʼti dakhueaʼ menogkadhuaʼuyne. Aʼti o̱ʼnen jakyokon opudtaj ijtiakpo huadak huaʼa eʼmanbatiaʼpakte huakkaʼmona pakhueʼ e̱ʼneʼtada kenda nopo̱e̱hueʼada kenpaʼti meʼpukhueʼada Diosa beʼtihuapoknok teynopoʼda Jesucristoen huadak huaʼa oʼnonbatiaʼpakonhuaʼuyne. Kenda moʼnopo̱e̱t.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Huadak huaʼa namaʼda manbatiaʼpakhueʼ i̱jjunhuaʼpo aratbuttaj namaʼda huaknopo̱e̱ʼ namaʼda eʼmanaʼ manmadikahueʼ i̱ji̱kay. Aratbuttaj buttida huaknopo̱e̱ʼ daknopoʼda buttida huaʼa ijmanmadikikay.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Huadak huaʼa Pablo dakaʼ oʼmanbatiaʼpakikaʼ Diosa oʼnopo̱e̱nok “Ayaʼtada huadak huaʼa yamanbatiaʼpakikaʼ,” Diosa menaʼuyne. Konige̱po huadak huaʼa ʼuruda ijmanbatiaʼpakikay. “Huadakda oʼmanbatiaʼpakikaʼ.” Kenpaʼ aratbuta eʼhuaaʼtaj pakhueʼ e̱ʼe̱a̱da “Huadakda oʼmanmadikaʼikaʼ, doʼhuedyoʼda oʼkikaʼ,” Diosayoʼda eʼhuaaʼtaʼ ijpakpo. Diosa oroʼen eʼnopo̱e̱ʼ oʼnopo̱e̱ʼikaʼ.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Doʼtaj meʼnonpe̱i̱keʼpo “Huadakda moʼe̱ne, huadakda boʼkikaʼ,” kenda namaʼda onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne. O̱ʼnen huakupe aʼbakayaʼpo namaʼda onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 “Pablomey huadakda o̱ʼe̱ne.” Yanʼbatiaʼpakonhuaʼ. Oroʼanayo onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne. “Oroʼ Cristoen huataʼmoneri o̱ʼe̱y. Oroʼtaj nigpe̱i̱kaʼdik moʼe̱ne.” Kenda onaʼdik o̱ʼnenigʼa onahueʼ o̱ʼnikaʼuyne.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Dakaʼ onʼto̱i̱kaʼne. Doʼtayoʼda meʼnigpe̱i̱keʼpo i̱ghuaʼ onahueʼ o̱ʼnikaʼne. Konig hua̱ye̱ yo̱bedtaj diʼ o̱ʼnikaʼ dakaʼ onʼto̱i̱kaʼ, ken konigti opudtaj diʼ o̱ʼnikaʼne.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Huakkaʼ diʼ o̱ʼnepo Jesucristoen huadak huaʼa eʼmanmadikikaʼtaʼ ijpakpo kenpaʼti Jesucristotaj kanoknopo̱e̱ʼpo kenpaʼti kanʼnigpe̱i̱keʼpo opudomeytaj oʼtihuapoktaʼ ijpakikaʼuy.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 “Diosen huaʼa oʼnonmadikikaʼnig kente huakupe menʼyok.” Eʼmanaʼtaʼ pakhueʼ i̱jje̱po huadak huaʼayoʼda kenpaʼda eʼmanmadikikaʼtaʼ ijpakpo oʼnonmadikikaʼne. Huadak huaʼa oʼnonmadikendepo doʼhueddakon aypotehuapaʼ diga̱ʼ ijbaaʼikaʼuy. Huameʼnoe sikyoere diga̱ʼ ijbaaʼikaʼuy. Kenda moʼnopo̱e̱t.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Opud huaknopo̱e̱ʼeriere i̱ji̱kaʼuy. Doʼtaj boʼtiahuayikameʼne onʼpe̱i̱kameʼne. Diostaj dakaʼ yoknopo̱i̱kaʼuy, kenpaʼti huadakda ijkikaʼuy kenda onʼtinopo̱e̱ne kenpaʼti Diosa meʼtinopo̱e̱ne. Dakhueaʼ oʼkaʼuy beʼapiʼ huaahueʼdik meʼnene.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 — ausente —
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 — ausente —
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Diosen huaʼa oʼnonbatiaʼpakonhuaʼuynig moʼnigpe̱e̱po moknopo̱e̱ʼuyne. Konig huabokereken eʼmanmadikaʼ o̱ʼe̱ nopo̱e̱hueʼada moʼpe̱e̱po, moknopo̱e̱ʼuyne. Diosen buttida eʼmanmadikaʼ o̱ʼe̱ moʼnopo̱e̱po moʼnigpe̱e̱ʼuy. Konige̱po opud Tesalónica huaknopo̱e̱ʼeritaj “dakiti Dios,” yonaʼikay.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Jesucristotaj moknopo̱i̱kaʼnok onyoyoʼ hua̱e̱ʼeria boʼtierikonhuameʼne. Dakhueaʼnanada mogkadhuahuameʼne, egomey pogomey. Konigti Judea huadaribayo judío huaknopo̱e̱ʼerien onyoyoʼ hua̱e̱ʼeria dakhueaʼ onʼmagkaʼikaʼ. Judío huaknopo̱e̱ʼeritaj onʼmagkaʼikaʼ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Aʼnennada judío aratbuten adhueaʼpaneʼ Diosen huamanbatiaʼpakeritaj onʼbatiarakikameʼte. Kenpaʼti judíoa Jesús Huairitaj onʼarakuyate. Doʼtakon dakhueaʼ mogkikaʼpo doʼtaj meʼnenʼuyne. Kenpaʼda dakhueaʼ o̱gkikaʼpo Diostaj durugpakahueʼ o̱ʼnikaʼ. Aratbuta huadak huaʼa pe̱e̱hueʼdik kaʼnikeʼpo dakhueaʼda onʼkadhuahuikaʼ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Dios judío ehueʼtaj dakhueaʼ eʼkaʼ kamanopoʼkoreʼpo Jesucristoen huadak huaʼa ijmanbatiaʼpakikaʼuy. Judío aratbuta moʼmanmadikaʼbatikaʼuyne. Ken konig o̱gkikaʼnigʼa Diostaj nogi̱ti nogi̱ti dakhueaʼda o̱gkikaʼ. Oynayo Diosa diga̱ʼ oʼbahuadiaydepo keʼponanada castiga oʼmagkaʼapo.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Opudtaj oʼnokhuaʼdepo nogyo̱da adteda oʼnoki̱kaʼpo opudtaj huakkaʼ ijnopo̱i̱kay. Kenpaʼti eʼtaʼhuadunhuaʼtaʼ huakkaʼ ijpakikamey.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Opudtaj aʼbataʼhuadey eʼnopo̱i̱kaʼtada huahueʼdik o̱ʼi̱kamey. Donayo nogok nogok aʼbataʼhuadey eʼnopo̱i̱kaʼtada totoʼ huairia menokboeʼikameʼne.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 — ausente —
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.