Mateus 27
Bro Nkifrarhu Mrokfot (AMP) vs NAA
1 Dbha ksfutn prisroh bro yimami Judaroh bro yimam rhuhato Jisasrhu was yuhat naptha nhtamom.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Mrokfot nayak nhtamomtn mti baklain tofe kimomr. Kiyakhato hanymomr Judiaroh gafanar kutewumr Pailatr, rorpno hanymomr.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Nd Jisasr hndhnayuk yima Judasr wanymor yimam kfo memomr, “Jisasr nhai rhuruhatr. Wasrahmr.” Judasr inji tfit wanymohat yima yuhur foh tmbhonimorr. Be tfit yudbat nd ror yakmo 30 silva marum hanyhato prisroh bro yimami Judaroh bro yimam tfit mhemor. Mhehato kfo memorm,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Nd yimar na be hndhna furahato nikmoh tirmn bi hta furamo-tanr be was furarahkomr. Ror nhai wom tamoh nefm narmor.” Inji kfomotr kfo memomr, “Nom nhai wom finji kforuhatnom. Ninuhem krhopam. Ni tu wayak nhta.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Be Judasr inji kfomotmr yima yuhur krhohato nd 30 silva maruham yakhato Bro Nkifrarhu temperrn rithu brur tanyhato fnahnihato yura mis muhhato tur tuhatokhato teh yifuhmor mtitofe.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Be nd maru kpt, Judasr thu brur tanymot, prisroh bro yimam fakmomt. Rom yakhato kfo memom, “Ndar maruham yimar yak hndhnamo maruhayem. Nhai Brorhu temperrhu maruhampno rpat htaruhatnomm.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Be nd maruham rhumotm mrokfo napthahato nd maruhaye wiknamomt wom tkit nmbuhat. Roh hingrnamoa yimarhu tkitt wiknahato to be nd tkit nmbuhat yima kopmoumt. Wuri wuri niayuk yimam nohneft ndha hanyhato kopmoumm.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Jisasr yak hndhnamo maruhaye nd bbinysoft wiknamotmt, ndnettn nd tkitt futamomt, “Yimakkut.” Arihat to be nd yufarpat kuta hanitmt.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Jisasr Judiaroh gafana yima Pailatrpno mtohmotr Pailatr kfo ttiwon memorr, “Nine Judaroh kinge?” Jisasr memor, “Uwa. Mrokfot to bi kfo twanhiwunt.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Prisroh bro yimami Judaroh bro yimam kfo wok fura bofuramohat Jisasr nhai ptharmor.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Pailatr inji htihato Jisasr kfo memorr, “Bare, ni wanuknm nd yimam ninhu yufatpno mhfnahniwa mrokfom?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Jisasr nhai wom mrokfom ptharmor. Pailatr inji htitihato duka nhi memor, “Arr tamohtet yimarn nhai kfo wokkahrm?”
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Pasofa burwa yiharn kalabus tohyuk wom yimar Judiaroh gafanar kak thu hnamourr. Tu kmi thofmn fitoh yimar yibonwom yak tuhafoneft, yufat yutamoatm, nd yimar kak thumour.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Nd yihar fasoh fasoh nefm nayet yimar kalabus tohmor. Nd yimarhu yufat Jisas Barabasr.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nd Pasofakfot yi rifinyuk yimam yi rifiny bugamotm Pailatr wom kfo ttiwon mrokfot htamort. “Ar kmiko! Fitoh yima tungunar yangako ndar Pasofa yihar yak hfhanaforhoya? Jisas Barabasr o Jisasr, yimam kfo yamuka nd Kraisr?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Jisasr be kfo wok furahato kalabus htamomr. Ndnettn Pailatr ndhtet kfo ttiwon mrokfot htamort.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Yo Pailatr kotkfot rhuyuk gajis rhu hasetrn Pailatrhu mett wom mrokfot kfaf memot, “Mrokfo duha dborioh yimar finjina finjina duha. Yifung nd yimarn hwe tweh hanyhato yima yuhur mfro kurhira.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Prisroh bro yimami Judaroh bro yimam kmi thofm kfaf hany memoumm, “Wakfo naku wameko, ‘Pailatr Barabasr ayak hfhanafokahrn Jisasr awasr.’”
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Tfit Pailatr kfo ttiwon memorm, “Froh mifr yamukako ayak hfhanafoya?” Tuhant yindars sinyahato kfo naku memom, “Barabasr.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pailatr ttiwon memorm, “To Jisasr, yimam kfo yamuka nd Kraisr, nd yimare finji narhoyanr?” Kfo memomr, “Bgre misn wakihegirkomr.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Pailatr kfo memor, “To tamohmpno? Finji namotr inji narhoyanr?” Tfit mrhuni mrhuni memom, “Bgre misn wakihegirkomr.”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Pailatr inji htitihato duka memor, “Na tamoh mrokfom kfoneft be nhai wanukotma.” Be ndnatn bupam yakmorn turoh nyingampno tirm kifsamormn kfo memor, “Ndar yimar noh thombat, na mrokfo duhata rhuruha. Niko tukomn mrokfetko rhurahko.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Pailatr inji kfomotr tuhant yindars sinyahato kfo naku memom, “Nhai mrokfom nd yimarhu krhopam nompno rhuhany tfit nmoh yonmpno nd krhopam yakneft.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Be Pailatr yakmorr Barabasr, fak hfhana-fomorr. Ror yak hfhanafohemormn tfit Jisasr yakhato soldiaroh tirm htamorr. Memor, “Romn wife wife tabotakhato bgre misn kihegirrahmr.”
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Soldiam Jisasr yaknimomrn hanymomr mrokfo yakitohyuk tkitrn. Nd tkitr hanyhato soldia bugam yi rifiny bugamom.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Ror hatohmo hmbresham fak rhoh bugamomrn tfit kku kkorpa kanjo fnhuyet rmonthar thu kasimomr.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Yo soldiam huhra mtitoft yakmomtn kingroh mfham hatohwa yabisoht kanjo yakkemomtn mfhatn wathu hamsismomr. Yo kingm yakitohwa mis nhaf wom miyef mifr yakhemotmr ndr fakitohmorr tirmifkorn. Yo rorhu nyingako bangu myuknamoamn yon mumenm kanjo wukfo tfar botfar memoumr, “Woi, Judaroh kingr.”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Inji kfo tfar botfarmoamr yo kuninfar thumoumr. Yo tirt yakitohyuk mis dhemot, ndt tfit yak hutfakmoamr mfhapako warbigmoumr.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Kfo tfar botfar thunimomrn yo tfit nd kku kkorpa kanjo fnhuyet rmonthar yakta thumomrn tfit turhu hmbresha mifm hmbremomr. Hmbrenimomrn hanymomr bgre mis tuhegiryuk tkittn.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Kmi rim fnahnitn soldiam htiyakmomr Sairini thofr. Rorhu yufat Saimonr. Ror yakmomn nd Jisasr tita hanymo bgre mis rorn tfit wathu titafmom. Rorn titanhota hanymorr.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Be yimomn, mfnahmom wom kmit kutewumt Golgotat. (Kfe sfiohniyet yima mfham kanjo nd tkitt rhumoatt futamoumt yima mfha tpit.)
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Fasoh huthayet wain bupam hnehato hemotmr, huthamotm nhai yarmorm.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Soldiam Jisasr yura bgre misn kihegirnihato yo tfit rorhu hmbresham yakhato pirai satumomm.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Pirai satunihato rhu yukatohmoumr.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Yura mfhatpnonko mimkutn wom mrokfot wandfamomt. Nd mrokfot rom wandfakhato htamot kfo memot, “Ndarr Judaroh King Jisaser.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Jisasr tuhegirmo tkittn hus rikoh yimaf mano mano tuhegirmomf. Womr tirmifko hirmor, womr kindonko hirmor.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Jisasr hegirmo bgre mis tu yihota yuhat tohettn rim fnahni mfnahniyuk yimam rim grha wase bowasenihato yihom kfo tfarnyi mkfo tfarnyamoumr.
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 Kfo memoumr, “Ni kfo mayete, ‘Bro Nkifrarhu temperr yak tasohhato tfit husfirpa yiharpa tfit kasinyahato hingrnaruhanr.’ Ni inji kfet yimaye. To ni tu Bro Nkifrarhu Yon mifn rhu thombat, to btn wamifnahnekahtn ahtinomn.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Nd prisroh bro yimam yo nkifra boririfhuthu tisam yo Judaroh bro yimam, rom rpat inji kfo tfar memomr,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Ndar yimar ror toh hingrna hnamohat bok met yindarim rorn fak marnya hnamorm. Asomift to nhai tur mifnahnekahtr htikahnomr. Ror to Isrerroh kinger. To amifnahnekahtr nom htiruhanomn duka mirahnom tu nmoh nrfa htiyakyuk yimayer.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Bro Nkifrar hikwarn kfo kangr, ‘Na Bro Nkifrarhu Yona.’ To bt Bro Nkifrarhu yima yuhur rorpno rhu thombat, to Bro Nkifrar wom nefm anakahtrr nd bgre mis htanyhato amifnahnekahtr ahtinomr.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Nd mano mano hirmo yimaf rof nhaf kfo tfar botfar thumofr.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Dany marrn marrhu nukeft be rim nohnimot. Kantri bugat be yambontift rhumom. Wuroh 3 kilok krif marr tfit niamor.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Tri kilok kanjo marr toh hanymor Jisasr tau nakuyafmor, “Eli, Eli, lema sabaktani?” Nd mrokfothu mrokfo yimbu yuhat inji kfiwut, “Nkifraye, Nkifraye, tamohmpno bi frtrohwona?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Inji kfo nakumotr brbo tohyuk yimam wanyaf hanyhato kfo memom, “Nd yimar Iraijar nakutr.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Yudbat womr toni hanyhato spans yakmorn wainpamn tayifakhato miyeftn htahato memom, Jisasr hikahtnom bupam ndtn tmasakrahr.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Tfit womm kfo memom, “Awi bi mirahn ndm ahiyanr. Afo htiyaf hanyrahnom, Iraijar naku kfihat Iraijar finji naruharr?”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Be wuroht tau nakuyafmorn be mfaknimor.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Yimar myakni hanymo fijo nd bro rmonthar temperrhu tu Nngrajoh Hnaru Gnanhehr gna rafomor be buha mifn rmonthar yoh nmbrmorn mano mano rim rhu mrhumor. Yurak wuyoh nmbrakmorn miyoh nmbr witanihato mano mano rim hir mhirmor. Yo nunes rpat tonehato nd tkitkitroh yonmari yonmari tahim foh dbtoha wumtmom.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Nd yima gum htamoa tahi muhm nd yiha foh bbomom. Yoh bbomotm bok yimam Bro Nkifrar hikhato noh hanymom nd yiha tfit sinya hanyhato
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 yopm htany hanymommn Jisasr sinyanimo mongkorn Bro Nkifrarhu taun Jerusalemko yihato wufau faumotm bok yimam htimoumm.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Jisasr toh yukatohmoa keptenri soldiam nd nunesi tamoh tamoh nefm mfnahmom htihato nhai yimam rhurmom. Tuha mrokfo duhatm rhuhato kfo memom, “To finji tfit kforuhanom? Ndar yimar tu Bro Nkifrarhu Yon mifer.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 — ausente —
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 — ausente —
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Krifnano taun Arimateathu wom maru kunyet yimar yimor. Rorhu yufat Josefr. Ror to Jisasrhu disaiperr tohmor.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ror yimorn Pailatr mkfo ttiwonmorr Jisasrhu thatipthu yaknineft. Mkfo ttiwonmotr, Pailatr kfomotr soldiar ror tohukatohmotrr fakmort Jisasrhu thatipt.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Josefr thatipt rim htahato nfri ganyom rmonthaye rir borirmorr.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Rir borirnihato turhu nfri tahi muh mift hanyhato rihtamorr. Nd tahi muht bi tu Josefrn yimam kfomotrm hingrnamomt. Thatipt rihtamortn tfit bro tahis yakhato tahi muhthu yifhatikt hta titto tanymortn yimor.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Makdala efkot Mariati wom Mariat brbo yimar rihtamo tahi muhthu nyingatikko rhuhato hti hasomof yimar rihtamohat.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Tfit hwe nfha ndwom marrn, ndr tu Sabat yiharn, prisroh bro yimami Farisim yimom Pailatrhu htit.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Yihato kfo memomr, “Bro yimaye, nom dukewunomt wom mrokfot nd brurmahr yuhre yima nfrir tohhato kfomot. Kfo memor, ‘Na husfirpa marm rhunihato tfit sinyaruha.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Soldiam yihato husfirpa marm toh yukatohkfot. Ka turhu disaiperm yaknihato nndo htaruhamtn tfit kfo nheh mirahm, bi sinyani yifir. Nd nohro yimarn bi wom kfo fura nheh mrokfom kfomorm, yo tfit romn tfit wom kfo fura nmbuhat htarahmt, ndtn be tu krhonano yiraht.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Pailatr inji wanyhato kfo memorm, “Soldiam wayaknikahkomn yopt romn atoh yukatohtwamt. Nd tahi muht hta tasifyuk tahis wom makkfot htakfot. Yimam nd tahis yak tuhafhato yimar rimak rikohneft nd makkfotn hti nhtarahko.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Be inji wany hik marnya tanyhato yimom. Yihato nd tahi muht tahiye frkih marnyamomtn makkfot htamomtn yopthu toh yukatohyuk soldiam htamomm.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.